முகம்மதுநபி பாலியல் வேட்கை கொண்டவர் என்று சொன்னால் டி.என்.டி.ஜே வின் பதில் என்ன?

intrest

விரைந்து வாருங்கள் முஸ்லீம்களே! கம்யூனிசம் நோக்கி .. பகுதி 12

உணர்வின் கற்பனை உரையாடல் தொடர் பன்னிரண்டாம் பகுதியைப் படிக்க இங்கே சொடுக்குங்கள்.  12.1, 12.2, 12.3

இந்த தலைப்பை பார்த்து முகம்மதியர்களுக்கு கடும் கோபம் வரக்கூடும். அந்த கோபத்தின் நேர்மையை நான் அளிக்கும் விளக்கத்துடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்க வேண்டும் என்று அவ்வாறு கோபப்படுபவர்களைக் கோருகிறேன். முகம்மது முதலாளித்துவ கைக்கூலியா? எனும் கடந்த தொடரில் இப்படி விளக்கமளிக்கப்பட்டிருந்தது.

\\\ஏன் இப்படிச் சொன்னால் என்ன தவறு? மார்க்ஸ் வட்டி வங்கியை ஏற்படுத்தச் சொன்னார், மார்க்ஸ் வட்டியை ஆதரித்தார் என்று பொய் சொல்லி அதன் மூலம் மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி எனச் சொல்லும் உணர்வு கும்பலை நோக்கி (உணர்வு கும்பலை நோக்கி மட்டுமே) அதே திசையில் ஒரு கேள்வியை எழுப்பிப் பார்க்கலாம். இதற்காக பொய் சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை. முகம்மது லாபத்தை ஆதரித்தார் என்பது ஆதாரபூர்வமான உண்மை. எனவே, முகம்மது நபி ஒரு முதலாளித்துவ கைக்கூலி என்று கூறினால் டி.என்.டி.ஜே விலிருக்கும் எந்தக் கொம்பனாவது மறுக்க முடியுமா?///

இதே அடிப்படையில் தான் மேற்கண்ட தலைப்பும் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. போதை மயக்கத்தில் ஆட்டம் போட்ட மார்க்ஸ் ஒரு வழிகாட்டியா? என்று கேள்வி எழுப்பியிருக்கிறது உணர்வு கும்பல். ஐரோப்பியக் கலாச்சாரத்தில் மது அருந்துவது என்பது வெகு இயல்பானது. கல்லூரி காலத்தில் மார்க்ஸ் மது அருந்தினார் என்பதும் இயல்பானது. ஆனால் அதை இன்று குடும்பத்தை கவனிக்காமல் உழைக்கும் சொற்பக் காசையும் குடித்து அழித்து விட்டு சுயநினைவின்றி வீதியில் வீழ்ந்து கிடக்கும், அல்லது டாஸ்மாக் கடையில் வரிசையில் நிற்கும் ஒரு குடி நோயாளியுடன் மார்க்ஸை ஒப்பிட முடியுமா? மார்க்ஸ் மது அருந்தினார் என்பதை எந்த மார்க்சியவாதியும் மறுப்பதில்லை. ஆனால் அவர் அருந்திய மதுவைக் கொண்டு தான் அவரை மதிப்பிட வேண்டுமா? எனும் கேள்வி யாருக்கு புரியும். ஆனால், உணர்வு கும்பலுக்கு புரியுமா? மது அருந்தியதைக் கொண்டு அவரை வழிகாட்டியா என்று கேள்வி எழுப்ப முடியும் என்றால்; முகம்மதுவுக்கு நபித்துவம் வழங்கப்பட்டதாக கூறப்படுவதற்குப் பின்பும் (கவனிக்கவும் அவர் உலக மக்களின் அழகிய முன்மாதிரியாக, உலக மக்களின் வழிகாட்டியாக ஆனதன் பிறகும்) முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட பெண்களை திருமணத்தின் மூலமும், அதற்கு மேலும் சில பெண்களை திருமண உறவுக்கு வெளியேயும் பாலியல் ரீதியாக பயன்படுத்திக் கொண்ட முகம்மது நபியை, இதற்கு மேல் உறவுக்கு அலையாதே என்று குரானே கண்டித்த முகம்மது நபியை பொம்பளை பொறுக்கி என அழைப்பதில், ஒரு பொம்பளைப் பொறுக்கி தான் உங்களுக்கு வழிகாட்டியா என்று கேட்பதில் என்ன தவறு இருக்க முடியும்? எனவே, பொருளற்று கோபம் கொள்பவர்கள் தங்கள் விரலை டி.என்.டி.ஜே வை நோக்கி நீட்ட வேண்டும் எனக் கோருகிறோம்.

உணர்வு கும்பல் எழுதியுள்ள 12வது பகுதி முழுவதும் வட்டியின் கொடுமை பற்றியும், தொடர்பே இல்லாமல் பைத்தியக்காரனின் உணர்வற்ற உளரல் போல் யூதர்களுக்கு ஆதரவாக மார்க்ஸ் வட்டியை ஆதரித்தார் என்று திரும்பத் திரும்ப கூறுவதன் மூலமும் நிரப்பியிருக்கிறார்கள். கடந்த பகுதியில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கையில் இல்லாத ஒன்றை பொய்யாக, இட்டுக்கட்டி கூறி மார்க்ஸ் வட்டியை ஆதரித்தார் என்று அசடு வழிந்த உணர்வு கும்பல் இந்தப் பகுதியில் யூதர்கள் வட்டித் தொழில் செய்பவர்கள், மார்க்ஸும் யூதர் தான் என்பதால் தன் இனத்தை ஆதரிக்க வேண்டும் என்பதற்காக வட்டியை ஆதரித்து மூலதனத்தில் எழுதியுள்ளார் என்று அயோக்கியத்தனமாக உளறியிருக்கிறார்கள். இதனிடையே யூதர்களின் மீது குரான் உமிழும் வெறுப்பு வசங்களை ஆங்காங்கே எடுத்துக்காட்டி இருக்கிறார்கள். அதாவது மார்க்ஸ் எப்ப்படி யூதர்களை ஆதரிக்கிறார் பாருங்கள் என்று பொய்யாய் எழுதி விட்டு அதனுடன் குரான் எப்படி யூதர்களை வெறுத்து எழுதியிருக்கிறது பாருங்கள் என்று ஒப்பீட்டு முறையை பயன்படுத்தியுள்ளார்கள். தெளிவாகச் சொன்னால் குரானுக்கு எதிரானவர் மார்க்ஸ் என்று சிம்பாலிக்காக முஸ்லீம்களிடம் பதியவைக்கும் முயற்சி.

யூதர்கள் மீது குரானுக்கு அல்லது அல்லாவுக்கு அல்லது முகம்மதுவுக்கு ஏன் இந்த வெறுப்பு? பலஸ்தீனியர்கள் மீது தொடுக்கப்படும் பயங்கரவாத தாக்குதல்களையும், அவர்களின் நாட்டை ரவுடித்தனமாக பறித்துக் கொண்டதையும் அறிந்தவர்கள் அனைவரும் இஸ்ரேல் மீது, யூதர்கள் மீது கொடும் வெறுப்பு கொண்டிருப்பார்கள். இது 70 ஆண்டு கால வரலாறு. ஹிட்லர் யுதர்களை விரட்டி விரட்டி கொன்றொழித்த கதையை மட்டும் அறிந்தவர்கள் யூதர்கள் மீது பரிதாபம் கொண்டிருப்பார்கள். இது நூற்றாண்டு கால வரலாறு. ஆனால் குரான் 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே யூதர்கள் மீது மிகக் கடுமையான வெறுப்பை உமிழ்கிறதே இதன் காரணம் என்ன? அவர்கள் நபிமார்களை கொலை செய்தார்கள், அல்லாவின் கட்டளைக்கு மாறு செய்தார்கள் என்பதான பதில்கள் கூறப்படுவது உண்மையானால், யூதர்களைத் தவிர பிற மக்கள் அனைவரும் நபிமார்களை ஏற்றுக் கொண்டார்களா? ஒவ்வொரு நபியும் எதிர்க்கப்பட்டே இருக்கிறார் எனும் போது, பிற மக்கள் மீது இல்லாமல், யூதர்கள் மீது மட்டும் ஏன் இவ்வளவு வெறுப்பு ஏன் உமிழப்படுகிறது? சுருக்கமாகப் பார்க்கலாம்.

யூதம், கிருஸ்தவம், இஸ்லாம் ஆகிய மூன்று மதங்களும் அப்ரஹாமிய மதங்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இதில் கிருஸ்தவம் யூத மதத்தின் வழி வந்தது. அப்ரஹாம் என்றழைக்கப்படும் இப்ராஹிமுக்கு இரண்டு மகன்கள். இஸ்மாயில், இஸ்ஹாக் (இஸ்மவேல், ஈசாக்) இப்ராஹிமுக்கும் அவர் மனைவி சாரா வுக்கும் பிறந்தவர் இஸ்ஹாக். இப்ராஹிமுக்கும் சாராளின் வேலைக்காரி ஆகார் க்கும் பிறந்தவர் இஸ்மாயில். இஸ்ஹாக்கின் வழிவந்தவர்கள் யூதர்கள் என்றும், இஸ்மாயிலின் வழி வந்தவர்கள் முஸ்லீம்கள் என்றும் கூறப்படுகிறார்கள். இந்த இரண்டு மகன்களில் அல்லாவினால் சிறப்புக்குறியவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர் யார் என்பது தான் இஸ்லாமியர்களுக்கும் யூதர்களுக்கும் உள்ள முரண்பாடு. இதில் பெரும் குழப்பமும் முரண்பாடுகளும் இருக்கின்றன. (இது குறித்து வாய்ப்பிருந்தால் பின்னர் விரிவாகப் பார்க்கலாம்) யூதமதமும், கிருஸ்தவ மதமும் இஸ்ஹாக் தான் அந்த சிறப்புக்குறியவர் என்கின்றன. இஸ்லாமோ இஸ்மாயில் தான் அந்த சிறப்புக்குறியவர் என்கின்றது. இந்த பங்காளிச் சண்டை தான், தெளிவாகச் சொன்னால் மனைவிக்குப் பிறந்த மகனா? வேலைக்காரிக்குப் பிறந்த மகனா? எனும் கேள்வியில் இருக்கும் கோபம் தான் முகம்மதின் குரானில் யூத வெறுப்பாக வழிகிறது. குரானில், இஸ்லாத்தில் இருக்கும் யூத வெறுப்பு என்பது அறிவியல் வழியிலோ, சமூக உணர்விலோ வந்தது அல்ல என்பது சரியான திசையில் சிந்திப்போருக்கு புரியும்.

வட்டியின் மீது இஸ்லாம் ஏன் கடுமையான தடையை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது என கடந்த பதிவில் பார்த்ததை நினைவூட்டிக் கொள்வோம்.

\\\இஸ்லாம் போரில் கொள்ளையடிப்பதை அனுமதிக்கிறது. கனீமத் பொருட்கள் போரில் வென்றவர்களுக்குச் சொந்தம். கனீமத் என்பது கடவுளின் கொடை. முகம்மதின் சம காலத்தில் முகம்மதை பின்பற்றியவர்களின் சொத்து என்பது பெரும்பாலும் கனீமத் பொருட்களால் வந்தது. இதில் நீங்கள் போதுமான அளவு தானம் செய்யுங்கள் என வலியுறுத்துகிறது குரான். அப்படி தானம் செய்யும் பொருட்கள் உங்களை சுத்தீகரிக்கும் என்கின்றன ஹதீஸ்கள். ஏன் தானம் செய்வதின் மூலம் மனிதன் தன்னை சுத்தீகரித்துக் கொள்ள வேண்டும்? ஏனென்றால் அவன் சொத்துகளாக இருப்பவை பிறரிடமிருந்து அபகரிக்கப்பட்டவை. அந்த சொத்துகளை நீங்கள் உண்ணுங்கள், உண்ணுவதால் ஏற்படும் பாவங்களை தானம் கொடுத்து கழுவிக் கொள்ளுங்கள். அதை நீங்கள் விரிவாக்க வேண்டுமென்றால் உங்கள் உழைப்பை செலுத்தி விரிவாக்கம் செய்யுங்கள். மாறாக வட்டி என்பது உழைக்காமல் விரிவாக்கம் செய்வது, அதை செய்யாதீர்கள். இது தான் வட்டியை தடுக்கும் இஸ்லாத்தின் உள்ளடக்கம்///

இதுவும், அறிவியல் வழியிலோ, சமூக உணர்விலோ வந்தது அல்ல என்பது சரியான திசையில் சிந்திப்போருக்கு தெள்ளெனப் புரியும்.

வட்டியின் மீது இஸ்லாத்துக்கு இருக்கும் இயல்பான தடை, யூதர்கள் மீது இஸ்லாத்துக்கு இருக்கும் இயல்பான கோபம் இந்த இரண்டையும் திரட்டி அதை கம்யூனிசத்தின் மீதான, மார்க்ஸின் மீதான கோபமாக மடைமாற்றுவதைத் தான் ‘உணர்வு கும்பல்’ செய்திருக்கிறது. இஸ்ரேலின் ரவுடித்தனத்தை அதை அங்கீகரித்த ஏகாதிபத்தியத்தை ரியல் எஸ்டேட் நடவடிக்கையாக சுருக்கியது உணர்வு கும்பல். வரலாற்று அறிவு இல்லாமல் அரங்கேற்றிய இந்த வரலாற்றுத் திரிப்பை முஸ்லீம்களின் மனதில் இறக்கும் கருவியாக வட்டியின் மீது முஸ்லீம்களுக்கு இருக்கும் வெறுப்பை எப்படி பயன்படுத்தியதோ அதேபோலத் தான் வட்டியின் மீதான வெறுப்பை மார்க்சின் மீதான, மார்க்சியத்தின் மீதான வெறுப்பாக முஸ்லீம்கள் மனதில் படிய வைக்க முயல்கிறது ‘உணர்வு கும்பல்’. அதனால் தான் வட்டியைப் பற்றி குறிப்பிடும் ஒவ்வொரு இடத்திலும் யூதர்களின் வட்டித் தொழிலை மார்க்ஸ் தன் மூலதனத்தில் ஆதரித்தார் எனும் பொய்யை மீண்டும் மீண்டும் இணைத்தே எழுதுயிருக்கிறது ‘உணர்வு கும்பல்’.

யூத இனத்தின் தொழிலான வட்டியை மார்க்ஸ் ஆதரித்தார் என ‘உணர்வு கும்பல்’ கூறுவது வரட்டுக் குற்றச்சாட்டு தானே தவிர அதற்கு எந்த விதமான விளக்கத்தையும் அந்தக் கும்பல் கூறவில்லை. எனவே, அந்த வரட்டுத்தனங்களை புறந்தள்ளி வட்டியின் மீது கவனத்தை குவிக்கலாம். வட்டி என்பது லாபத்தின் ஒரு பகுதி அதாவது தனக்கு உடமை இல்லாத மூலதனத்தை பயன்படுத்தி பெறும் லாபத்தின் ஒரு பகுதியை மூலதன உடமையாளனுக்கு திருப்பியளிக்கும் ஒரு பகுதி தான் வட்டி என்பது. இது தான் வட்டி குறித்த மார்க்சியத்தின் பார்வை. இந்த வட்டிக்கும் மக்களுக்குமான உறவு என்ன? மூலதனமும் தனிச் சொத்துடமையும் இருக்கும் வரை வட்டி நீடிக்கும், ஒழிக்க முடியாது. மார்க்சியத்தின் இந்தக் கூற்றை முஸ்லீம்களாலும் மறுக்க முடியாது. குரான் தண்ணீர் குடிக்காமல் வட்டி வாங்காதீர்கள் என்று 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்து கத்திக் கொண்டிருந்தாலும் இன்னும் முஸ்லீம்களிடம் மட்டும் கூட வட்டியை ஒழிக்க முடியவில்லை. இது மட்டுமல்லாமல் முகம்மது, நபி எனும் சான்றிதழ் வாங்கியதிலிருந்து இன்றுவரை இஸ்லாத்தின் சட்டங்களே செயல்பாட்டில் இருக்கும் நாடான சௌதி அரேபியா, முதல் வளைகுடா போரில் அமெரிக்கா தனக்கு செய்த இராணுவ உதவிக்கான பொருளாதார ஈட்டை வட்டியுடன் தான் திருப்பிச் செலுத்தியது. எனவே வட்டியை ஒழிக்க இஸ்லாமும் குரானும் அல்லாவும் முகம்மது நபியும் மட்டும் போதாது மார்க்சும் மார்க்சியமும் வேண்டும் என்பது முஸ்லீம்களுக்கு தெரிந்த ஒன்று தான்.

என்றால் மார்க்சியம் ஏன் வட்டியை தடை செய்யவில்லை? முதலில் மார்க்சியம் கவைக்குதவாத மதங்களின் வேதங்களைப் போல் சட்டத் தொகுப்பு அல்ல. தனிச்சொத்துடமை நீடிக்கும் வரை வட்டியும் நீடிக்கும் என்பதால் அதை மேலிந்து கீழாகத் தான்  ஒழிக்க முடியும். அதாவது பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகார அரசு ஏற்பட்டு உற்பத்தி முறையை மாற்றும் நோக்கில் செயல்படும் போது தனியுடமையை ஒழிக்கும் நிலை ஏற்படும். அதன் தொடர்ச்சியாகத் தான் வட்டி ஒழியும்.அதாவது அரசு இந்த வேலையைத் தொடங்கி முடிக்கும் போது தான் மக்களிடம் வட்டி ஒழியும். மாறாக கீழிருந்து மேலாக அதாவது தனி மனித ஒழுக்கத்தின் வாயிலாக வட்டியை தடை செய்து அது மேல் நோக்கி அரசு வரை பரவி வட்டி இல்லாததாகும் என்பது சாத்தியமே இல்லாதது. டி.என்.டி.ஜே வில் இந்த கற்பனைத் தொடரை எழுதும் பாசிலை விட்டு விடுவோம். பாவம் அவர் அறியாதவர். எல்லாவற்றையும் கரைத்துக் குடித்த அறிஞர் ஒருவர் இருக்கிறாரே, திறனிருந்தால் இதை மறுத்து முறியடிக்கட்டும் பார்க்கலாம். நேரடி விவாதம் எனும் வார்த்தைகளுக்கு உள்ளே ஒழிந்து கொள்ள மட்டுமே அவர்களுக்குத் தெரியும்.

வட்டியின் கொடுமைகளைப் பேசும் உணர்வு கும்பல் லாபத்தின் கொடுமைகளைப் பற்றி பேச மறுப்பது ஏன்? லாபக் கோட்பாடு  மனித குலத்தின் உயர்வுக்கு பாடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறதா? அதனால் தான் இஸ்லாம் லாபத்தை ஆதரிக்கிறதா? இந்தக் கேள்விக்கு பதில் சொல்லும் கடமை யாருக்கு இருக்கிறது? இஸ்லாத்தின் சார்பாக எந்தக் கேள்விக்கும் பதில் சொல்ல தயாராக இருக்கிறோம் என்று பீற்றிக் கொள்ளும் அறிஞர்கள் ஏன் இதற்கு பதில் சொல்ல முன்வருவதில்லை. மக்ரிபுக்கு முன் சுன்னத்து உண்டா இல்லையா என்று கேட்டால் தான் மாய்ந்து மாய்ந்து பதில் எழுதுவார்களா? முஸ்லீம்களே, நீங்கள் பதில் கூறுங்கள். வட்டி குறித்து குரான் கூறுவதா, மார்க்சியம் கூறுவதா, எது சரி?

இஸ்லாமிய வங்கி முறை என்று ஒன்று உள்ளது. வட்டியில்லாத வங்கி முறை என்று இஸ்லாமியர்கள் புளகமடைந்து கொள்வார்கள். இந்த வங்கிகளில் தகுதியுடையவர்கள் தொழில் தொடங்க கடன் வாங்கலாம். கடனுக்கு இத்தனை விழுக்காடு வட்டி என்று வட்டி கணக்கிட மாட்டார்கள். ஆனால், அவர்களின் தொழில் லாபகரமாக நடந்தால் கடனை திரும்ப அடைக்கும் போது வாங்கிய கடனை விட குறிப்பிட்ட அளவு அதிகமாக வசூலிப்பார்கள். ஒரு வேளை நட்டமடைந்தால் வாங்கிய கடனை மட்டும் திருப்பச் செலுத்தினால் போதும். இது தான் இஸ்லாமிய வங்கியின் அடிப்படை. லாபகரமாக தொழில் நடந்தால் வாங்கிய கடனை விட ஏன் குறிப்பிட்ட அளவு அதிகமாக கொடுக்க வேண்டும்? இதற்குப் பெயர் என்ன? வட்டியை வட்டி என்றில்லாமல் வேறொரு பெயர் வைத்து விட்டால் அது வட்டி இல்லை என்றாகி விடுமா? பூ என்று சொன்னால் என்ன? புய்ப்பம் என்று சொன்னால் என்ன? இதை வட்டியில்லாத இஸ்லாமிய வங்கி என்று புளகமடையும் முஸ்லீம்களே, வட்டி என்பது லாபத்தின் ஒரு பகுதி என்று மார்க்ஸ் சொன்னதன் அடிப்படையில் தானே இஸ்லாமிய வங்கிகள் செயல்படுகின்றன. சிந்தித்துப் பாருங்கள். குரானில் முகம்மது நபி சொன்னதா? மூலதனத்தில் மார்க்ஸ் சொன்னதா? எது சரி.

ஒருவர் தன்னுடைய தேவைகளுக்காக இன்னொருவரிடம் ஒரு லட்ச ரூபாய் கடன் வாங்குகிறார் என்று கொள்வோம். இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து அந்தக் கடனை திருப்பிச் செலுத்துகிறார். கடனாக கொடுக்கும் போது இருந்த ஒரு லட்ச ரூபாயின் மதிப்பு, இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து திரும்பச் செலுத்தும் போது இருக்குமா? இன்றைய பொருளாதார சூழலில் அப்படி இருப்பதற்கான வாய்ப்பே இல்லை. என்றால் எதன் பொருட்டு கடன் வழங்கியவர் தனக்கு ஏற்பட்ட நட்டத்தை பொறுத்துக் கொள்ள வேண்டும்? கடன் பெற்றவர் தான் பெற்றதை விட அதிகமாக செலுத்தினால் அதில் ஒரு நேர்மை இருக்கிறது. தனக்கு உடமையில்லாத பணத்தை தன்னுடைய தேவைகளுக்காக பயன்படுத்தியிருக்கிறார். அதன் மூலம் லாபம் அடைந்திருக்கிறார் எனும் அடிப்படையில் அந்த தார்மீக நேர்மை வருகிறது. அதேநேரம் கடன் வழங்கியவர் எந்த அடிப்படையில் மதிப்பிழப்பை ஏற்றுக் கொள்வது? பிறருக்கு உதவி செய்வது எனும் அடிப்படையில் கொடுத்த கடனால் தனக்கு ஏற்படும் மதிப்பிழப்பை எப்படி ஈடுசெய்வது? இதற்கு முஸ்லீம்கள் என்ன பதிலை சிந்தித்தாலும் அந்தப் பதிலின் அடிப்படை வட்டி என்பதற்கு மார்க்சியம் அளிக்கும் வரையறையை ஏற்றுக் கொள்வதாகத் தான் இருக்கும். அப்படி என்றால் லாபத்தை அனுமதித்து வட்டியை மட்டும் தடுக்க நினைக்கும் குரானின் செயல் குறைபாடுடையதா? இல்லையா? முஸ்லீம்களே, பதில் சொல்லுங்கள்.

வட்டி வாங்கக் கூடாது, கொடுக்கக் கூடாது என்பது மட்டும் இஸ்லாத்தின் நிலை அல்ல. வட்டிக் கணக்கை எழுதுவதும் பாவம் என்று தான் இஸ்லாம் நிலைப்படுகிறது. இந்த அடிப்படையிலிருந்து தான் முஸ்லீம்கள் வங்கி வேலைக்கு செல்லக் கூடாது என்று முல்லாக்கள் ஃபத்வா வழங்குகிறார்கள். ஒரு நெருக்கடியான சூழல் நேரும் போது பாதிக்கப்பட்டவர்கள் என்ன செய்வது? வேலைவாய்ப்பை இழந்த ஓர் அன்றாட கூலித் தொழிலாளி மனைவி குழந்தைகள் பசியால் வாடும் போது அவருக்கு கிடைக்கும் எளிமையான நிவாரணம் வட்டிக்கு கடன் வாங்குவது தான். இதை தடுக்க நினைக்கும் மதம், அருகிலேயே உணவுக் கடைகளை திறந்து லாபம் சம்பாதிக்க அனுமதி அளித்திருக்கிறது. யதார்த்த உலகில் இருந்து சிந்தித்துப் பார்க்கும் எவருக்கும் மதம் என்ன சொல்ல விரும்புகிறது என்பது புரியும்.

மீண்டும் மீண்டும் உறுதிப்படுத்துவதில் குற்றம் ஒன்றும் இல்லை. மார்க்சியம் வட்டியை ஆதரிக்கிறது எனும் உணர்வு கும்பல் அதற்கான தெளிவான ஆதாரத்தை கொண்டு வரட்டும். மார்க்சியம் வட்டியை ஒழிக்கவே விரும்புகிறது. ஆனால் தனியுடமை நீடிக்கும் வரை வட்டியை ஒழிக்க முடியாது என்று அறிவியல் பார்வையில் விளக்குகிறது. வட்டி போன்ற சமூகக் கொடுமைகளை மேலிருந்து கீழாக ஒழிக்க முடியுமே அல்லாது. கீழிருந்து மேலாக ஒழிக்க முடியாது என்று தெளிவு தந்திருக்கிறது. ஆனால் உணர்வு கும்பல் ஜாக்கி வைத்து தூக்கும் குரானின் நிலைப்பாடு என்ன? லாபத்தை தக்க வைத்துக் கொண்டு வட்டியை ஒழித்து விடலாம் என்பது மோசடி. வட்டியை எதிர்த்து கூப்பாடு போடுவோர்கள் லாபத்துக்கு எதிராக கள்ள மவுனம் சாதிப்பது கொடுமை. இதை நேமையாக மீளாய்வு செய்ய உணர்வு கும்பலோ, டி.என்.டி.ஜே வோ ஒருபோதும் முன்வரப் போவதில்லை. குரான் எக்காலத்துக்குமான தீர்வு என நம்பிக்கை கொண்டிருக்கும் முஸ்லீம்களே, உங்கள் நம்பிக்கை மூட நம்பிக்கை இல்லை என நீங்கள் கருதினால் நீங்கள் பரிசீலித்துப் பார்ப்பதிலிருந்து தப்பிச் செல்ல முடியாது.

இத்தொடரின் முந்திய பகுதிகள்:

1. கற்பனை உரையாடலல்ல, காத்திரமான சொல்லாடல்

2. கருத்து பயங்கரவாதம் செய்யும் டி.என்.டி.ஜே

3.  பதில்சொல்ல முடியாத டி.என்.டி.ஜே

4. வளைகுடாவில் வேலை செய்யும் முஸ்லீம்கள்

5. எதிலும் மேலோட்டமாக இருப்பதே மதவாதம்

6. துரோகி முகம்மதா மார்க்ஸா டி.என்.டி.ஜே பதில் சொல்லுமா?

7.  ‘உணர்வு’ கும்பலின் தரம் பொய்களும் அறியாமையும் தான்

8. உணர்வு கும்பலிடம் வரலாற்றறிவை எதிர்பார்க்க முடியுமா?

9. மத்ஹபுகள் ஏன் தொடங்கப்பட்டன பதில் சொல்லுமா டி.என்.டி.ஜே

10. டி.என்.டி.ஜே வுக்கு தெரியுமா மாப்ளா கிளர்ச்சியின் வாசம்

11. முகம்மதுநபி முதலாளித்துவத்தின் கைக்கூலியா? டி.என்.டி.ஜே வே பதில் சொல்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

Advertisements

பொது சிவில் சட்டம் முத்தலாக்குடன் முடிந்து விடுவதில்லை

%e0%ae%aa%e0%af%8a%e0%ae%a4%e0%af%81-%e0%ae%9a%e0%ae%bf%e0%ae%b5%e0%ae%bf%e0%ae%b2%e0%af%8d-%e0%ae%9a%e0%ae%9f%e0%af%8d%e0%ae%9f%e0%ae%ae%e0%af%8d

பொது சிவில் சட்டம் முத்தலாக்குடன் மட்டும் தொடர்பு கொண்டதோ என சிந்திக்கும் அளவுக்கு பலரும் முத்தலாக் பற்றி மட்டுமே கருத்து கூறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பொது சிவில் சட்டம் இஸ்லாமியர்களுக்கு எதிரானது மட்டும் தானா எனும் எண்ணமும் வருகிறது. ஏனென்றால் அவர்கள் மட்டும் தான் எதிர்ப்பு தெரிவித்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

அண்மையில், பொது சிவில் சட்டம் பரவலாய் பேசப்படுவதற்கு சில நாட்களுக்கு முன்னால், நெல்லை மாவட்டத்தில் இஸ்லாமியர்கள் அதிகம் வசிக்கும் சில ஊர்களில் பொது சிவில் சட்டம் குறித்த அவர்களது கருத்துகளை கேட்டறிந்தோம். அந்த அடிப்படையில் பார்த்தால், அவர்களின் எதிர்ப்பும் கூட பொது சிவில் சட்டத்தின் ஆபத்தை உணர்ந்ததாய் இல்லாமல், எதிர்ப்பை பதிவு செய்ய வேண்டும் என்பதாய் இருக்கிறது.

பொது சிவில் சட்டத்தை எதிர்க்கும் அறிவுத் துறையினர் கூட மதசார்பற்ற பொது சிவில் சட்டமாக இருந்தால் வரவேற்கலாம், பாஜக அரசு இந்து சிவில் சட்டத்தையே கொண்டு வர விரும்புகிறது என்பதால் எதிர்க்கிறோம் என்கிறார்கள். இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் உள்ள வழிகாட்டும் நெறிகளில் சீரான பொது சிவில் சட்டம் என்று தான் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறதே தவிர மதசார்பற்ற பொது சிவில் சட்டம் என குறிப்பிடப்படவில்லை. அதாவது, பொது சிவில் சட்டம் இயற்றப்படும் போது அது மதசார்பற்ற சட்டமாய் இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்பது தான் அரசியல் சாசனத்தின் நிலைப்பாடு. இந்துச் சட்டமாய் இருந்தால் அரசியல் சாசனத்தின் படி அது பிழையில்லை. தெளிவாகவும், சுருக்கமாகவும் சொன்னால், பார்ப்பனியத்தை ஏற்காத அனைவரும் இரண்டாம் குடிமக்கள்.

தீண்டாமை ஒரு பெருங்குற்றம் எனச் சொல்லும் அதே அரசியல் சாசனம் தான் அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகராகலாம் என்பதை தடை செய்யும் வண்ணம் நெகிழ்ச்சியாகவும் இருக்கிறது. சட்டத்துக்கு விளக்கமளிக்கும் இடமான நீதிமன்றங்கள் பார்ப்பனமயமாகி இருப்பதையும் இதனுடன் இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

பொது சிவில் சட்டம் என்பது இஸ்லாமியர்களுக்கு மட்டுமல்ல அனைத்து மக்களுக்குமே எதிரானது தான். வேற்றுமையில் ஒற்றுமை கண்ட நாடு என பெருமிதமாய் குறிப்பிடப்படுகிறது. ஆனால், பொது சிவில் சட்டம் வேண்டும் என்பது அந்த வேற்றுமையில் ஒற்றுமைக்கு வெடி வைப்பது இல்லையா? பல்வேறு மதங்கள், பல்வேறு தேசிய இனங்கள், பல்வேறு கலாச்சாரம் கொண்ட பல்வேறு வாழ்பகுதிகள் இவைகளை பொது சிவில் சட்டம் எனும் சரடு கொண்டு கட்ட முடியுமா? இந்தியாவில் அதன் குடிமக்களுக்கு இருக்கும் உரிமை என்பது அவர்களை அவர்களின் பண்பாட்டின் படி வாழ அனுமதிக்கும் உரிமை இல்லையா?

இந்திய மக்கள் யாருக்கும் தேவைப்படாத இந்த பொது சிவில் சட்டம் ஏகாதிபத்தியங்களுக்குத் தான் தேவையாய் இருக்கிறது. நினைத்த இடங்களுக்கெல்லாம் சென்று தங்கள் உற்பத்திச் சரக்கை விற்பனை செய்ய, மூல வளங்களை கொள்ளையடிக்க அவர்களுக்கு ஒரே மாதிரியான அமைப்பு முறை தேவைப்படுகிறது. பல்வேறு சுங்க வரிவிதிப்பை மாற்றி ஒரே சுங்க வரி வேண்டும் என்றார்கள். மாநிலத்துக்கு மாநிலம் வேறுபடும் போக்குவரத்து விதிகளை மாற்றி ஒரே போக்குவரத்து விதிகள் வேண்டும் என்றார்கள். சீரான விற்பனை வரி விதிப்பு முறை வேண்டும் என்றார்கள். வர்த்தக நடவடிக்கைகளை ஒரே அமைப்பின் கீழ் கொண்டு வாருங்கள் என்றார்கள். இப்போது மக்களின் மாறுபட்ட கலாச்சார பண்பாட்டு முறைகளும் ஒருமுகப் படுத்தப்பட வேண்டும் என விரும்புகிறார்கள்.

பொது சிவில் சட்டம் என்பது பார்ப்பனியத்தின் நிகழ்ச்சி நிரலில் இன்றியமையாத ஒன்று. பார்ப்பனியத்துக்கும் மக்களுக்குமான போராட்டம் என்பது, மக்களை பார்ப்பனிய மயமாக்கும் முனைப்புகளிலும் அதன் எதிர்வினைகளிலும் அடங்கியிருக்கிறது. தன்னுடைய அரசியல் மேலாதிக்கத்தை, பிறப்பின் அடிப்படையில் செய்யப்படும் ஏற்றத் தாழ்வுகளை விலக்கி விட்டு பார்ப்பனியத்தால் ஒருபோதும் அடையவே முடியாது. சாதிய ஏற்றத் தாழ்வுகள் தான் அதன் ஆன்மா. திட்டமிட்ட வன்முறை தான் அதன் அதிகாரத்தை அடையும் வழிமுறை. எனவே, பொது சிவில் சட்டம் என்பது பார்பனிய இந்து மதத்தைப் பொருத்தவரை பிற மதங்களை பார்ப்பனியக் கண்ணோட்டத்துக்கு உட்படுத்தும் ஒரு தொழிற்பாடு. அதாவது அரசியல் சாசன ரீதியாக பிற மதங்களுக்கு இருக்கும் சில தனிப்பட்ட சட்ட விதிவிலக்குகளை ஒழித்துக் கட்டுவது. குறிப்பாக இஸ்லாமியத்துக்கு எதிராக. அதனால் தான் முத்தலாக் விவகாரம் முன்னிருத்தப்படுகிறது.

இன்றைய நிலையில் விவாதமாக்கப்படும் பொது சிவில் சட்டம் தங்களுக்கு எதிரானது என்று தான் இஸ்லாமியர்கள் புரிந்து கொள்கிறார்கள். அப்படி முன்னிருத்தப்படுவதத்தான் பாஜகவும் விரும்புகிறது. இஸ்லாமியர்களை மத அடிப்படையில் ஒன்றிணைந்து நிற்க வைத்து அதனை எதிரியாகக் காட்டியே ஒடுக்கப்பட்டவர்களை இந்துவாக ஒன்றிணைக்கிறது பார்ப்பனியம். இஸ்லாமியர்கள் தங்களுக்குள் மதரீதியில் ஒடுங்க ஒடுங்க, அவர்கள் மீதான பன்முனைத் தாக்குதல் அதிகரித்துக் கொண்டே இருக்கும், இருக்கிறது. அண்மைக் கால வரலாற்றை ஆய்பவர்களுக்கு இது எளிதில் புரியும்.

இஸ்லாமியர்கள் தங்களை பொது சிவில் சட்டம் ஒன்றிணைத்திருப்பதாக இறும்பூறெய்திக் கொள்கிறார்கள். ஆனால் பொது சிவில் சட்டத்தை நடைமுறைக்கு கொண்டு வருவதில் பார்ப்பனியம் முதல்கட்ட வெற்றியை பெற்றிருக்கிறது என்றே கூற வேண்டும். பொது சிவில் சட்டத்தை எதிர்ப்பது எனும் நடவடிக்கைகளில் மட்டுமே முஸ்லீம்களிடம் ஒற்றுமை ஏற்பட்டிருக்கிறது. கருத்தியல் ரீதியாக பார்பனியத்துக்கு பயன்படும் பிளவு தக்க வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக சில மாதங்களுக்கு முன்பு மும்பை ஹாஜி அலி தர்காவுக்குள் செல்ல பெண்களுக்கு அனுமதி வழங்கும் தீர்ப்பு. ஒரு சாரார் இது தங்கள் மத உரிமையில் தலையிடும் தீர்ப்பு எனக் கருத, மற்றொரு சாரார் இது தங்களுக்கு தொடர்பே இல்லாத தீர்ப்பு என அலட்சியம் காட்டுகின்றனர். அதாவது, இஸ்லாத்தில் தர்காவே கிடையாது எனும் போது, அதில் பெண்களுக்கு அனுமதி வழங்கினால் என்ன? வழங்காவிட்டால் என்ன? இரண்டுமே இஸ்லாத்துடன் தொடர்பற்றது. இது அவர்கள் வாதம்.

இதேரீதியான மோதல் ஷாபானு வழக்கிலும், அதாவது முத்தலாக் விவகாரத்திலும் உள்ளது. ஒரே நேரத்தில் கூறப்படும் மூன்று தலாக் இஸ்லாத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டதன்று. அந்த அடிப்படையில் ஷாபானு விவாகரத்தே கேள்விக் குறியாகி விடும் போது ஜீவனாம்சம் எனும் பேச்சே இல்லை என்று ஓர் இயக்கவாதி ஆவேசமாக கூறினார். இப்படி அனேக விசயங்களில் வேறுபாடு இருக்கிறது. இந்த வேறுபாடு ஒழிக்கப்படாவிட்டால் அது பொது சிவில் சட்ட விவகாரத்தில் இஸ்லாமியர்களுக்கு பெரும் சேதாரத்தை வரவழைக்கும். ஏனென்றால் இந்த வேறுபாடுகளின் பள்ளத்தாக்கு தான் பொது சிவில் சட்டம் எனும் மரம் வளர்த்தெடுக்கப்படுவதற்கான பொன்னிலமாக பாதுகாக்கப்படுகிறது.

சர்வதேச அளவில் பலதார மணத்துக்கான அனுமதிக்கு எதிராக ஆங்காங்கே பெண்கள் போராடி வருகிறார்கள். ஆண்களைப் பொருத்தவரை இது மதச் சட்டம், புனிதம் என்றெல்லாம் பேசினாலும் பெண்களைப் பொருத்தவரை இது அவர்களின் வாழ்வைக் கேள்விக் குறியாக்குவது. பொது சிவில் சட்டத்துக்கு ஆதவுப் பக்கங்களில் நிற்கும் பெண்ணியவாதிகள், அறிவுத்துறையினர் இதை ஒரு முதன்மையான அம்சமாக கொள்கிறார்கள். இந்த அம்சத்தில் இஸ்லாமிய ஆண்களுக்கு எதிராக இஸ்லாமிய பெண்கள் நிறுத்தப்பட்டால் இதுவும் பொது சிவில் சட்டம் எனும் மரத்துக்கு பொன்னிலமாக மாறும்.

பொது சிவில் சட்டம் வரைவுகளாக தொகுக்கப்பட்டு கருத்துக் கேட்பு நடத்தப்பட்டு செயல்பாட்டுக்கு வரும் என யாரேனும் எண்ணினால் அவர்கள் பார்ப்பனியத்தை புரியாதவர்களாகவே இருப்பார்கள். தனிப்பட்ட பிரச்சனைகளுக்கான தீர்ப்புகளாகவே நீதிமன்றங்களால் திணிக்கப்படும். நீதிமன்ற அதிகாரங்களுக்கு குறுக்கே வருவார்கள் என கணிக்கப்படும் தமிழக வழக்குறைஞர்கள் ஒழுங்கு முறைகள் என்ற பெயரில் திட்டமிட்டு அப்புறப்படுத்தப் படுகிறார்கள் என்பதை இதனுடன் இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும். தனித்தனியே அதற்கான முன்னேற்பாடுகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. அனேகம் தீர்ப்புகள் நீதிபதிகளால் எழுதப்படும்.

இந்த முன்னேற்பாடுகள் வடிவம் பெறும் போது பொது சிவில் சட்டத்தை எதிர்ப்பவர்கள் தேச விரோதிகளாக, தீவிரவாதிகளாக சித்தரிக்கப்படுவார்கள். எந்தத் தேவையும் இல்லாத போதும் முஸ்லீம்கள் பயங்கரவாதிகள் அல்லர் என்றும் இஸ்லாம் பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரானது என்றும் இயக்கம் எடுக்க வேண்டிய நிலை வந்தது என்பதை இஸ்லாமியர்கள் மறந்து விட வேண்டாம். அரசு எந்திரமே பார்ப்பனமயமாகி அதிகார பலத்துடன் எதிர் நிற்கும் போது அதை எதிர் கொள்ளும் திறன் எந்த சிறுபான்மை மதத்துக்கும் இல்லை.

பொது சிவில் சட்டம் மட்டுமல்ல பார்ப்பனியம் கொண்டுவரும் அனைத்து திட்டங்களும் மக்களுக்கு எதிரானது தான். ஏகாதிபத்தியத்தின் அனைத்து தேவைகளையும், பார்ப்பனியத் தேவைகளுடன் இணைத்து செயல்படுத்துவது தான் காவி பயங்கரவாதிகளின் உத்தி. இதை எதிர்கொள்வது எப்படி என்பது தான் உழைக்கும் மக்களின் முன் நிற்கும் கேள்வி.

புரட்சிகர இடதுசாரிகள் எப்போதும் முன்வைக்கும் திட்டமும், அண்மையில் வெற்றிகரமாக குஜராத்தில் செயல்படுத்திப் பார்க்கப்பட்டதுமான சலோ உனா போராட்டமும் வெளிப்படுத்தும் உண்மை ஒன்று தான். ஒடுக்கப்பட்ட மக்களும், சிறுபான்மையினரும், புரட்சிகர இடதுசாரிகளும் ஒன்றிணைய வேண்டும். வர்க்க அடிப்படையில் ஒன்றிணைய வேண்டும். அதற்கு தடையாக இருக்கும் அனைத்தும், அனைத்தும் தகர்க்கப்பட வேண்டும்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

டி.என்.டி.ஜே வுக்கு தெரியுமா மாப்ளா கிளர்ச்சியின் வாசம்

300px-South_Malabar_1921

விரைந்து வாருங்கள் முஸ்லீம்களே! கம்யூனிசம் நோக்கி .. பகுதி 10

உணர்வின் கற்பனை உரையாடல் தொடர் பத்தாம் பகுதியைப் படிக்க இங்கே சொடுக்குங்கள்.  10.1, 10.2

இந்தத் தொடரின் கடந்த பகுதியை இப்படி முடிக்க்கப்பட்டிருந்தது, \\\மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி என்பதற்கு அல்லது இஸ்லாம் ஆறாம் நூற்றாண்டிலேயே நிலப்பிரபுத்துவ முறையை ஒழித்து விட்டது என்பதற்கு 630ல் நடந்த கேரள இஸ்லாமிய எழுச்சியில் என்ன ஆதாரம் இருக்கிறது என்பதை அடுத்த பகுதியில் பார்க்கலாம்/// அதாவது, ஆறாம் நூற்றாண்டில் அல்லது ஏழாம் நூற்றாண்டிலேயே இஸ்லாம் அடிமைமுறையையும், நிலப்பிரபுத்துவ முறையையும் ஒழித்து விட்டது. ஆனால், கார்ல் மார்க்ஸ் இதை மறைத்து 17,18 ம் நூற்றாண்டுகளில் தான் உலகில் நிலப்பிரபுத்துவ முறை ஒழிந்தது என்று பொய் சொல்கிறார். இஸ்லாமிய எழுச்சியை மறைத்து, பின்னாளில் தான் உலகில் நிலப்பிரபுத்துவ முறை ஒழிந்தது என்று கூறியதன் மூலம் மார்க்ஸ் யூதக் கைக்கூலியாகி விட்டார். இதற்கான ஆதாரம் கேரளாவில் கி.பி. 630 ல் நடந்த இஸ்லாமிய எழுச்சியில் இருக்கிறது. அது அடுத்த பகுதியில் வெளிவரும் என்பது ‘உணர்வு’ கும்பலின் அந்தத் தொடரின் ஒன்பதாவது பகுதியின் கடைசியில் கூறப்பட்டிருந்தது.

அப்படியானால், பத்தாவது பகுதியில் அந்த ஆதாரத்தை வெளியிட்டிருக்க வேண்டும். அப்படி எதுவும் பத்தாவது பகுதியில் இல்லை. அதற்குப் பதிலாக 1800களில் நடந்த மாப்ளா கிளர்ச்சியைப் பற்றி எழுதியிருக்கிறார்கள். கூடவே, இஸ்ரேல் உருவாக்கம் குறித்தும் எழுதியிருக்கிறார்கள். அதிலும் மார்க்ஸ் யூதக் கைக்கூலி எனும் ஒப்பாரி. சரி, அதற்காவது ஆதாரம் கொடுத்திருக்கிறார்களா? என்றால், அதை அடுத்த பகுதியில் எழுதுவார்களாம். எருமை ஏரோப்பிளேன் ஓட்டுவது குறித்து வேடிக்கையாய் சிலர் கூறுவார்கள். அதற்கு நடைமுறை எடுத்துக்காட்டு ‘உணர்வு’ கும்பல் தான்.

கி.பி. 630 ல் கேரளாவில் இஸ்லாம் பரவியது என்பது எந்த ஆதாரமும் இல்லாத கட்டுக்கதை என்பது ஏற்கனவே நிருவப்பட்டிருக்கிறது. அதுபோலவே இஸ்லாம் அடிமை முறையை ஒழித்தது, நிலப்பிரபுத்துவ முறையை ஒழித்தது என்பதையும் பொய் என நிரூபித்திருக்கிறோம். இஸ்லாம் அடிமைமுறை, நிலப்பிரபுத்துவ முறையை ஒழித்தது என்பது பொய் என்பதை இன்னொரு கோணத்திலும் விளக்கலாம். அதற்கு குரானிலிருந்தே ஆதாரம் காட்ட முடியும். ஆகவே, அதை கவனித்து விட்டு பின்னர் மாப்ளா கிளர்ச்சி குறித்த ‘உணர்வு’ கும்பலின் அயோக்கியத்தனத்தை பார்க்கலாம்.

தமிழக முஸ்லீம்களைப் பொருத்தவரை, குறிப்பாக டி.என்.டி.ஜே வினரைப் பொருத்தவரை, எப்படி சிறுநீர் கழைக்க வேண்டும் என்பதற்குக் கூட இஸ்லாத்தில் வழிகாட்டுதல் இருக்கிறது என பெருமைப்பட்டுக் கொள்வார்கள். எந்த ஒன்றை செய்வதாக இருந்தாலும் அது குரானில் இருக்கிறதா? நபி வழியில் இருக்கிறதா? என ஆராய்ந்து விட்டே செய்வதாக பீற்றிக் கொள்வார்கள். அப்படிப்பட்ட அவர்கள் குரானில் தெளிவாக அறிவிக்கப்பட்டிருக்கும் ஒன்றை நடைமுறைப்படுத்த மறுக்கிறார்கள். டி.என்.டி.ஜே வின் அடி முதல் முடி வரை எவரும், ஒற்றை ஒருவர் கூட நடைமுறைப்படுத்தாத குரானின் கட்டளை ஒன்று இருக்கிறது என்றால் அது சொத்துகளை எப்படி பிரிக்க வேண்டும் என்பது குறித்த அல்லாவின் கட்டளை தான். ஏன் குரானின் கட்டளையை – குரானே எல்லாமும், அல்லாவின் கட்டளையே எக்காலத்துக்கும் பொருந்தும் என நீட்டி முழக்குபவர்களால் – பின்பற்ற முடியவில்லை? என்றால் குரான் குறிப்பிட்டிருக்கும் சொத்துடமை வடிவம் வேறு, நடப்பில் இருக்கும் சொத்துடமை வடிவம் வேறு.

இதுவரை உலகம் ஐந்து விதமான உற்பத்தி முறையை கண்டிருக்கிறது. புராதன பொதுவுடமை உற்பத்தி முறை, ஆண்டான் அடிமை உற்பத்தி முறை, நிலப்பிரபுத்துவ உற்பத்தி முறை, முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை, சோசலிச உற்பத்தி முறை. ஒவ்வொரு உற்பத்தி முறையிலும் ஒவ்வொரு சொத்துடமை வடிவம் இருக்கும். ஒரு உற்பத்தி முறையின் சொத்துடமை வடிவம் இன்னொரு உற்பத்தி முறையின் சொத்துடமை வடிவத்துக்கு பொருந்தாது, மாற்றம் கண்டே ஆக வேண்டும். இந்த வகையில் குரான் குறிப்பிடும் சொத்துடமை வடிவம் என்பது ஆரம்ப கட்ட ஆண்டான் அடிமை உற்பத்தி முறையின் சொத்துடமை வடிவம். தெளிவாகச் சொன்னால் புராதன பொதுவுடமை சமுதாயம் என்பது சொத்துடமை இல்லாத சமுதாயம். அதாவது இருக்கும் எல்லாமும் எல்லாருக்கும் பொதுவானது. இது என்னுடையது, அது உன்னுடையது எனும் சிந்தனை முறையே அந்த காலகட்டத்தில் இல்லை. காரணம் சொத்து என்றால் என்னவென்றே அன்றைய மனிதனுக்கு தெரியாது. தெரிந்து கொள்ளும் தேவையும் அன்றைய சமூகத்தில் இல்லை. புராதன பொதுவுடமை சமுதாயத்தின் கடைசிக் காலகட்டத்தில் தான் தனிச் சொத்து முறையே தோன்றுகிறது. முகம்மது வாழ்ந்த காலம் அரேபியாவின் ஆண்டான் அடிமை காலகட்டத்தின் தொடக்க காலம். நில உற்பத்தியோ வேறு உற்பத்திகளோ பெருமளவில் இல்லாத பெரும்பாலை நிலப்பரப்பான அரேபிய பகுதியில் பெரும்பான்மை மக்களாக இருந்தது நாடோடிகள் அதாவது பதூ, பதவி என்று அழைக்கப்பட்ட பாலைவன உட்பகுதிகளில் வாழ்ந்த நாடோடிகள். ஆதிக்கம் செலுத்தியது மக்கா போன்ற பகுதிகளில் வாழ்ந்த பண்டமாற்று வணிகர்கள். இவர்களை இணைக்கும் விதமாகத்தான் குரான் குறிப்பிடும் சொத்துடமை வடிவம் என்பது பொதுவுடமை வடிவமும் விட்டுப் போகாத, தனிச் சொத்து வகைப்பட்டதான வடிவமாக சொந்தக்காரர்கள் அனைவரும்க்கும் பகிர்ந்து கொடுக்கும் படியான வடிவத்தை குரான் முன்னிருத்துகிறது.

குரான் சொத்துகளை எப்படி பிரிக்க வேண்டும் எனக் குறிப்பிடும் வசனங்களைப் படித்துப் பாருங்கள் மேற்கண்ட இந்த அம்சம் விளங்கும். ஆனால் இன்றைய நிலை என்ன? இந்தியாவைப் பொருத்தவரை நிலப்பிரபுத்துவ உற்பத்தி முறை இன்னும் முழுமையாக அழிந்து போகாத நிலையில் இருக்கும் முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை காலகட்டம். இதில் சொந்தம் முழுமைக்கும் அல்ல தன்னுடைய இரத்த வாரிசுக்கு மட்டுமே தன்னுடைய சொத்து செல்ல வேண்டும் எனும் காலகட்டம். இது தான் குரானுக்கும் இன்றைய முஸ்லீம்களுக்குமான முரண்பாடு. அதனால் தான் முகம்மது பிடித்து சிறுநீர் கழித்துக் காட்டியபடி தான் நாங்களும் பிடித்து சிறுநீர் கழிப்போம் என்று கூறுபவர்கள் கூட, முகம்மது பிரித்துக் காட்டியபடி சொத்துக்களை பிரிக்க முடியாமல் தவிர்த்து விடுகிறார்கள்.

டி.என்.டி.ஜே உட்பட அனைத்து இஸ்லாமிய குழுக்களும் கூறுவது என்ன? குரானின் போதனைகள் எல்லாக் காலத்துக்கும் பொருந்துபவை. எல்லாக் காலத்திலும் அதைத்தான் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்கிறார்கள். அதன் பொருள் என்ன? ஆண்டான் அடிமைக் காலகட்டம் தான் நிலவில் இருக்க வேண்டும், அது மாறாமல் என்றென்றைக்கும் நிலைக்க வேண்டும் என்பது தானே. அப்படியென்றால் இஸ்லாம் அடிமை முறையை ஒழித்து விட்டது, நிலப்பிரபுத்துவ முறையை ஒழித்து விட்டது என்று கூறுவது அப்பட்டமான பொய் தானே. குரான் என்ன கூறியிருக்கிறது? அதன் பொருள் என்ன? அதன் அடிப்படை என்ன? என்பது தெரியாமல் தான் சகோ(!) பாசில் இதை எழுதுகிறாரா? இது தெரியாமல் தான் டி.என்.டி.ஜே வும் அதன் உலகமகா அறிஞர் ஒப்புதலுடன் தன் ‘உணர்வு’ வார இதழில் வெளியிடுகிறதா?

இனி ‘உணர்வு’ கும்பல் குறிப்பிடும் 630ல் நடந்த இஸ்லாமிய எழுச்சிக்கு வருவோம். 630ல் இந்தியாவில் இஸ்லாம் பரவவில்லை. பரவியதாக கூறப்படுவது கட்டுக்கதை என்பது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். 630ல் ஏதோ ஒரு எழுச்சி நடந்திருந்து அதை சுட்டிக் காட்டினால் கூட 630ல் இங்கு இஸ்லாம் பரவியிருந்தது என்பது உறுதிப்படுத்தப்பட்டு விடும். ஆனால் ‘உணர்வு’ கும்பல் என்ன சொல்லியிருக்கிறது? 630ல் நடந்த இஸ்லாமிய எழுச்சி என்று கூறிவிட்டு 1800 களில் நடந்த மாப்ளா எழுச்சியைப் பற்றி குறிப்பிடுகிறது. மாப்ளா எழுச்சி குறித்து ‘உணர்வு’ கும்பல் குறிப்பிடுவது என்ன? 630ல் கேரளாவில் இஸ்லாம் வேகமாக பரவியது. அந்த நேரத்தில் அங்கிருந்த பிராமண ஜென்மிகள் கொடூரமான தீண்டாமைக் கொடுமையை நடத்தினார்கள். பார்த்தால் குற்றம் நடந்தால் குற்றம் என கொடுமைகளுக்கு மத்தியில் ஆண்டாண்டு காலமாக பிராமணர்களுக்கும், நம்பூதிரிகளுக்கும், நாயர்களுக்கும், மேனன்களுக்கும் அடிமைகளாக வாழ்ந்து வந்தார்கள். இந்த காலகட்டத்தில் இஸ்லாம் பரவியதன் மூலம் குரானின் எந்த மனிதனும் இன்னொரு மனிதனுக்கு அடிமையில்லை அவனே உங்களை வாழவைத்தான் போன்ற வசனங்களில் கூறப்பட்டிருப்பதைக் கேட்டு இஸ்லாத்துக்கு மாறி அதுவரை அடிமையாய் இருந்தவர்கள் ஒருதாய் மக்களாக ஒன்றுபட்டனர். இதுவரை அடிமைகளாக இருந்து சேவகம் செய்தவர்கள் இன்று நம்மை எதிர்த்து நிற்கிறார்களே, அவர்களைத் தண்டித்தால் அனைத்து முஸ்லீம்களும் ஒன்று திரள்கிறார்களே என்று நம்பூதிரிகள் உள்ளிட்டவர்கள் திகைத்து நின்றார்களாம். இஸ்லாமியர்களுக்கு நம்பூதிரி உள்ளிட்ட பிராமணர்களுக்கும் இருந்த பகை தான் 1836 ல் மாப்ளா எழுச்சியாக மாறியது. இது தான் ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறியிருப்பதன் சுருக்கம். மாப்ளா எழுச்சியில் எண்ணற்ற முஸ்லீம்கள் தங்கள் போராட்டங்களின் மூலம் வீரமரணம் அடைந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் அனைவரையும் ஒருசேர கொச்சைப்படுத்துகிறது ‘உணர்வு’ கும்பல். இதைவிட அவர்களை வேறு எவரும் கேவலப்படுத்திவிட முடியாது.

முதலாவதாக, தீண்டாமை என்பது தனிமனிதக் குற்றமல்ல, அது ஒரு சமூகக் கொடுமை. ஒருவன் பிறப்பைச் சொல்லி இழிவுபடுத்தப்படுகிறான் என்றால் அதன் பொருள் அதற்கு ஆட்படுமாறு, ஆதிக்க வெறிக்கு கீழ்படியுமாறு சமூகமே அவனை நிர்ப்பந்திக்கிறது என்பதே. பல ஆயிரம் ஆண்டுகளாக அந்த சமூக அமைப்பை விட்டு வெளியேற முடியாமல் அழுந்திக் கிடக்கும் மக்கள் குரானின் ஓரிரு வசனங்களைக் கேட்டு விட்டு வீறு கொண்டு எழுந்தார்கள் என்று எழுதினால் அதை எப்படி புரிந்து கொள்வது? தீண்டாமை என்றால் என்னவென்றே எழுதியவருக்கு தெரியவில்லை என்று தான் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

இரண்டாவதாக, தீண்டாமை என்பதும் அடிமை முறை என்பதும் வேறு வேறு. அடிமை முறையின் எச்சமாக நிலவியது தான் தீண்டாமை. ஒப்பீட்டளவில் தீண்டாமையை விட கொடூரமானது அடிமை முறை. அடிமை முறையை இஸ்லாம் ஒழித்தது என்று கூறிவருவதன் தொடர்ச்சியாகத்தான் இந்தியாவில் தீண்டாமைக்குள் அடிமைப்பட்டுக் கிடந்த மக்களை இஸ்லாம் விடுவித்தது என்று எழுதிக் கொண்டு செல்கிறது ‘உணர்வு’ கும்பல். அப்படி என்றால் ‘உணர்வு’ கும்பலின் கூற்றுப்படியே இந்தியாவில் இஸ்லாம் வருவதற்கு முன்பே அடிமை முறை ஒழிந்து விட்டது. அதனால் தான் இஸ்லாம் தீண்டாமையை ஒழித்ததா? என்ன எழுதுகிறோம் என்று தெரியாமல், எப்படி எழுதுகிறோம் என்று தெரியாமல் கீழ்த்தரமான முறையில் சென்று கொண்டிருக்கிறது ‘உணர்வு’ கும்பல் எழுதும் அந்தத் தொடர். ஏன் ‘கீழ்த்தரமான முறையில்’ என்று குறிப்பிடுகிறேன் என்றால், படிக்கப்போகும் வாசகர்களின் சிந்தனையை தூண்டும் விதமாக எழுதுவது தான் சரியான எழுத்து. மாறாக, படிக்கப் போகும் வாசகர்கள் அடிமுட்டாள்கள், எதை எழுதினாலும் அதை கேள்வியின்றி படித்து ரசிப்பார்கள் என எண்ணி எழுதினால் அதை கீழ்த்தரமான எழுத்து என்று கூறாமல் வேறு என்னவென்று கூறுவது? டி.என்.டி.ஜே விலிருக்கும் சிந்திக்கும் திறனுள்ளவர்கள் சிந்திக்க வேண்டும்.

மூன்றாவதாக, 630 லிருந்தே முஸ்லீமாக மாறிய ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் ‘உணர்வு’ கும்பல் குறிப்பிடும் இஸ்லாமிய எழுச்சியை நடத்த 1836 வரை காத்திருந்ததேன்? அல்லது 630 க்கும் 1836 க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் இஸ்லாம் வேலை செய்ய வில்லையா? 630 லிருந்தே ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் இஸ்லாமுக்கு வந்து விட்டார்கள் என்றால், 1836 வரை இஸ்லாமியர்களாக இருந்தும் ஏற்படாத எழுச்சி 1836 ல் ஏற்பட்டிருக்கிறது என்றால் 1200 ஆண்டுகளாக இல்லாத ஒன்று 1800 களில் ஏற்பட்டிருக்கிறது என்பது தானே சரியாக இருக்க முடியும்? ஆகவே, 1836ல் நடந்த எழுச்சிக்கு இஸ்லாம் காரணம் அல்ல.

ஆக, தீண்டாமை என்றால் என்னவென்றே தெரியாமல், வாசகர்கள் குறித்த கீழ்த்தரமான எண்ணத்தில் இருக்கும் சகோ(!) பாசில் தான் மாப்ளா எழுச்சியைக் குறித்து எழுதியிருக்கிறார். அது சரியான வரலாறாக இருக்க முடியுமா? மாப்ளா எழுச்சி என்பது இந்திய நிலப்பிரபுக்களுக்கு எதிராக, அவர்களை ஆதரிக்கும் வெள்ளை அரசாங்கத்துக்கு எதிராக விவசாயிகள் நடத்திய ஆயுதம் தாங்கிய எழுச்சி. அது தீண்டாமை கொடுமைகளுக்கு எதிராக தொடங்கியதல்ல. ஆனால், தன்னுடைய போக்கில் தீண்டாமைக்கு எதிராகவும் போராடியது. இதோ, 1836 முதல் 1921 வரை நடந்த மாப்ளா எழுச்சியின் வரலாறு.

கேரளாவின் மலபார் மாவட்டதில் ஜன்மி எனப்படும் ஜமீந்தார்களின் ஆதிக்கம் கொடிகட்டிப் பறந்தது. பெரும்பாலான நிலங்கள் ஜமீந்தார்களுக்கு சொந்தமாக இருந்தன. அவைகளில் குத்தகை தாரர்களாக விவசாயிகள் இருந்தனர். ஜமீந்தார்களில் பெரும்பாலானோர் உயர்ஜாதி இந்துக்கள் என தங்களை அழைத்துக் கொள்ளும் நம்பூதிரிகள், நாயர்கள். விவசாயிகளில் பெரும்பாலானோர் இஸ்லாமியர்கள். அதேநேரம் இஸ்லாமியர்களும் ஜமீந்தார்களாக இருந்தனர். அன்றைக்கு இருந்த 511 ஜமீந்தார்களில் 12 பேர் இஸ்லாமியர்கள்.

விளை நிலங்கள் நீண்டகால குத்தகை, குறுகிய கால குத்தகை என இருவகையாக குத்தகைக்கு விடப்பட்டன. விளைச்சலில் மூன்றில் ஒரு பங்கு மட்டுமே விவசாயிக்கு சொந்தம். மீதமுள்ள இரண்டு பங்கில் ஒரு பங்கு ஜமீந்தாருக்கும், இன்னொரு பங்கு வெள்ளை அரசாங்கத்துக்கும் வரியாக செலுத்தப்பட்டது. வரி செலுத்தத தவறினாலோ அல்லது குறைந்தாலோ விவசாயிகள் வலுக்கட்டாயமாக நிலத்திலிருந்து அப்புறப்படுத்தப்பட்டனர். இவ்வாறு வரியை குறைத்து கட்டினார்கள் என்று காரணம் காட்டி 1813 ம் ஆண்டு நீதி மன்ற நடவடிக்கைகளின் மூலம் மட்டுமே 203 மாப்ளா விவசாயிகளின் சொத்துகள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டன. இது நீதிமன்ற நடவடிக்கையின் மூலம் உள்ள கணக்கு, நீதிமன்றத்துக்கு அப்பாற்பட்டு ஜமீந்தார்கள் நேரடியாக மிரட்டி பிடுங்கியது கணக்கில் அடங்காதது. 1813 லிருந்து 1821 க்குள் வரி கட்ட முடியாது, நம் சொத்து பறிபோய்விடும் என அஞ்சி தங்கள் நிலத்தை அடிமாட்டு விலைக்கு விற்றவர்களின் எண்ணிக்கை 1225. இதுவும் அரசாங்கக் கணக்கு மட்டும் தான். 1821ல் மட்டும் மலபார் மாவட்டத்தில் விவசாய வரியின் மூலம் கிடைத்த வருவாய் நாட்டிலேயே அதிக அளவாக 94,749 ரூபாய். ஒரு லட்சம் ரூபாய்க்கும் குறைவு தானே என எண்ணுபவர்கள் அது வசூலிக்கப்பட்ட ஆண்டு 1821 என்பதையும் இணைத்துப் பாருங்கள். அது எவ்வளவு பெரிய தொகை என்பது புரியும்.

இப்படி கொடூரமாக சுரண்டப்பட்ட நிலையில் தான் இதற்கு எதிராக குத்தகை விவசாயிகளான மாப்ளா விவசாயிகள் கொதித் தெழுந்தனர். பொதுவாக 1836 என்று சொல்லப்பட்டாலும், சரியாகச் சொன்னால் 1837 ஏப்ரல் 15ஆம் தேதி எரநாடு தாலுகாவிலுள்ள செங்கர ஜமீன்தாராய் இருந்த ஒரு நம்பூதிரிப் பார்ப்பனரைக் கொன்றதில் இருந்து தொடங்குகிறது மாப்ளா எழுச்சி. பார்ப்பன ஜமீந்தார்களை மட்டுமல்ல, மாப்ளா எழுச்சிக்கு எதிராக சட்டம் போட்ட, மாவட்ட நீதிபதியாக இருந்த ஹெச்.வி கனோல்லி எனும் வெள்ளைக்காரனையும் அவர்கள் விட்டு வைக்கவில்லை. இவ்வாறான மோதல்களில் அடையப்போகும் மரணத்தை வீர மரணமாகவும், அவ்வாறு அந்தக் கொடூரர்களை அழித்து விட்டு மாண்டு போனால் அது தம் சொர்க்கத்தை உறுதி செய்யும் என்றும் மாப்ளா முஸ்லிம் விவசாயிகள் நம்பினர். அவ்வாறு முடிவு செய்து மோதலுக்குக் கிளம்பும் முன் தன்னைச் சார்ந்துள்ள மனைவியை மணவிலக்கம் செய்துவிட்டு, யாரைக் கொல்லப் போகிறோம் என்பதையும் பகிரங்கமாக அறிவித்து விட்டு கிளம்பிய அந்த நெஞ்சுறுதி ‘உணர்வு’ கும்பலைப் போன்ற மத வியாபாரிகளுக்கு தெரியாது, புரியவும் போவதில்லை.

தனி மனித அழித்தொழிப்பாக கிளம்பிய மாப்ளா எழுச்சி 1919 க்கு பிறகு வேறு வடிவத்தை எடுத்தது.

வரியங்குன்னத்து குன்ஹாமது ஹாஜி,

காலத்திங்ஙள் முகம்மது,

சித்திகோயா தங்ஙள் 

இம்பிச்சிக்கோயா தங்ஙள்

ஆகியோர் நிலப்பிரபுக்களிடம் இருந்தும், ஆங்கிலேயே அரசிலிருந்தும் விடுவிக்கப்பட்ட சுதந்திர நிலப்பரப்பை ஏற்படுத்தி, அதற்குத் தலைமை ஏற்று கட்டுப்பாடான நிர்வாகத்தை செய்யத் தொடங்கினர். வெள்ளை அரசிடம் இருந்து நாட்டை மீட்டு, மக்கள் அரசை கட்டி எழுப்ப மக்களுக்கு அழைப்பு விடுத்தனர். இதனுடைய தொடர்ச்சியாகத் தான் கடையநல்லூர், மேலப்பாளையம் போன்ற முஸ்லீம்கள் அதிகமாக வாழும் இடங்களில் கேரள தங்கள் வழிபாட்டுமுறை தோன்றி, இன்றும் வழக்கில் இருந்து கொண்டிருக்கிறது. மாப்ளா எழுச்சியை நினைவு கூறும் வடிவம் மாறிய அந்த வழிபாட்டு முறையத் தான் இஸ்லாத்துக்கு விரோதமானது என்று கூறி ‘உணர்வு’ கும்பல் போன்ற இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்க குழுக்கள் துடைத்தழிக்க முயல்கின்றன.

Moplah_prisoners

இதன் பிறகு 1921 ல் வெள்ளை இராணுவம் மலபார் மாவட்ட வீதிகளில் இரத்த ஆற்றை ஓடவிட்டு மாப்ளா எழுச்சியை முடிவுக்கு கொண்டு வருகிறது. மாப்ளா எழுச்சியை புரட்சி எனும் அளவுக்கு உயர்த்த முடியாது என்றாலும், அது பிற்போக்குத் தனங்களுக்கு எதிராக, அடக்குமுறைக்கு எதிராக, ஆதிக்கத்துக்கு எதிராக கிளர்ந்தெழுந்த ஆயுதம் தாங்கிய விவசாயிகள் போராட்டம். இந்த எழுச்சி மிக்க வீர வரலாற்றைத் தான் ‘உணர்வு’ கும்பல் மதவாத சகதிக்குள் அழுத்தி வைக்க முனைந்திருக்கிறது. என்ன ஒற்றுமை பாருங்கள். மாப்ளா எழுச்சியை ஆர்.எஸ்.எஸ் கும்பலும் அது மதவாத கலகம் என்று மதச்சாயம் பூசி கேவலப்படுத்த முயற்சிக்கிறது, அதே வேலையைத் தான் ‘உணர்வு’ கும்பலும் செய்கிறது. அவர்கள் பார்ப்பன மதத்தின் டி.என்.டி.ஜே என்றால், இவர்கள் இஸ்லாமிய மதத்தின் ஆர்.எஸ்.எஸ். வரலாற்றை திருத்தி தங்கள் நோக்கங்களுக்காக பயன்படுத்துவதை இருவரும் தங்கள் வழிமுறையாக வைத்திருக்கிறார்கள். இதை அனுமதிக்க முடியுமா? முஸ்லீம்கள் சிந்திக்க வேண்டிய நேரம் இது.

வெறும் தனிநபர் அழித்தொழிப்பாக இருந்த மாப்ளா எழுச்சி, 1919க்கு பிறகு ஒரு மக்கள் அரசை அமைக்கும் முயற்சியாக உருமாறியது எப்படி எனும் கேள்வி முக்கியமானது. 1917 ல் நடந்த ரஷ்யப் புரட்சி உலகெங்கிலும் பல அரசியல் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது. பல நாடுகளில் மக்கள் நல அரசுகள் தோன்றின. கம்யூனிச இயக்கத்தை உலகெங்கிலும் பரவச் செய்தது. பலமாக இருந்த முதலாளித்துவ அரசுகள் கூட சீர்திருத்தங்களைச் செய்தாக வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டன. உலகெங்கிலும் நிகழ்ந்த இந்தப் போக்கு, நவம்பர் புரட்சியின் தாக்கம் மாப்ளா எழுச்சியிலும் இருந்ததா எனும் கேள்விக்கு ஆய்வாளர்கள் விடை காண முயல வேண்டும். என்றாலும் ‘உணர்வு’ கும்பல் மதவாதச் சகதியில் புரட்டியெடுத்து சித்தரிக்கும் மாப்ளா எழுச்சி அடிப்படையற்று கூறுப்படும் பொய் என்பது உறுதி. இதற்கு வரலாற்றின் பக்கங்களில் உறுதியான சான்று இருக்கிறது.

கான் பஹதூர் ஷேக் குட்டி,

இத்தூரு ஹாஜி,

அட்டன்

இஸ்மாயில்

கம்முண்ணி ஹாஜி

மம்மூ

குன்ஹம்மூ ஷேக்

கயிசேரி மொயிதீன்

காக்கப்ப வீரன் ஹாஜி

காரேத்து குஞ்ஞிகோயா

இந்தப் பட்டியல் மாப்ளா எழுச்சியில் தண்டிக்கப்பட்ட, கொல்லப்பட்ட முஸ்லீம்களின் பட்டியல். ‘உணர்வு’ கும்பலின் வரலாற்றுப் புரட்டு உண்மையானால் மேற்கண்ட முஸ்லீம்கள் ஏன் தண்டிக்கப்பட்டார்கள், கொல்லப்பட்டார்கள்? பதில் கூறுமா ‘உணர்வு’ கும்பல்?

அவர்கள் பதில் கூறவோ, பரிசீலிக்கவோ மாட்டார்கள். தேவநாதன்கள் கோவில் கருவறைக்குள் கலவி செய்ய வெட்கப்படுவார்கள் என்று எதிர்பார்க்க முடியுமா? ஆனால், முஸ்லீம்கள் பரிசீலிக்க வேண்டும். அடிப்படையற்று பொய்களையும், வரலாற்று புரட்டல்களையும் எழுதிக் குவிப்பதன் நோக்கம் என்ன என்பதை தமிழக முஸ்லீம்கள் பரிசீலிக்க வேண்டும். பார்ப்பனிய பயங்கரவாதத்துக்கும், முதலாளித்துவ பயங்கரவாதத்துக்கும் இடையே சிக்கி சிதைந்து கொண்டிருக்கும் மக்கள் இயல்பாகவே அரசுக்கு எதிரான போராட்டங்களில் பங்கு பெற்று வருகிறார்கள். அதனூடாக கம்யூனிசம் அவர்களுக்குள் அறிமுகமாகிறது. இதைத் தடுத்து, அரசுக்கு எதிரான கோபங்களை மடைமாற்றி திருப்பி விடுவதைத் தவிர, – அமெரிக்கா பெற்றுப் போட்ட கள்ளக் குழந்தையான இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கத்தைக் கைக் கொண்டிருக்கும் ‘உணர்வு’ கும்பல் போன்ற குழுக்களுக்கு – வேறென்ன நோக்கம் இருந்துவிட முடியும்?

பின்குறிப்பு 1: அவர்களின் தொடர் பத்தாவது பகுதியில் இஸ்ரேல் உருவாகிய வரலாறு குறித்தும் கூறப்பட்டிருக்கிறது. பதினோராவது பகுதியிலும் அது தொடர்ந்து இருப்பதால் அடுத்த பகுதியில் அதைக் குறித்து விரிவாக பார்க்கலாம்.

பின்குறிப்பு 2: ‘உணர்வு’ கும்பல் எழுதிவரும் அந்தத் தொடரின் பகுதிகள் கிடைப்பதில் பிரச்சனை இருந்து வருகிறது. என்னைத் தெரிந்த இஸ்லாமியர்கள் உணர்வின் பழைய இதழ்களை தர மறுக்கிறார்கள். உணர்வு இதழை இணையத்தில் வெளியிடும் தளத்திலோ அந்த தொடரின் சில பகுதிகள் இடம் பெறவில்லை. அதாவது உணர்வு இதழ் 30 க்கும் மேற்பட்ட பக்கங்களைக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால், அவர்கள் வெளியிடுவதோ 20 அல்லது 25 பக்கங்களைத்தான். எனவே, பிற்பகுதியில் இடம்பெறும் பகுதிகளை இணையத்திலிருந்து பெற முடியவில்லை. மற்றும், முகநூலில் இஸ்லாத்துக்கு வா தொடரின் ஆசிரியர் எனும் அறிமுகத்துடன் ஒரு முகநூல் பக்கம் காணக் கிடைத்தது. உடனே அந்த முகநூல் பக்கத்தில் அவருக்கு தொடர் கிடைப்பதின் பிரச்சனைகளைக் குறிப்பிட்டு நீங்கள் அதை அனுப்பித்தர இயலுமா? எனக் கேட்டேன். பதில் இல்லை. மீண்டும் தரவிருப்பமில்லை என்றால் விருப்பமில்லை என்றாவது பதில் அனுப்புங்கள் என்று மீண்டும் ஒரு செய்தி அனுப்பினேன். அதற்கும் இன்றுவரை பதிலில்லை. என்னே இவர்களின் நேர்மை.

இத்தொடரின் முந்திய பகுதிகள்:

1. கற்பனை உரையாடலல்ல, காத்திரமான சொல்லாடல்

2. கருத்து பயங்கரவாதம் செய்யும் டி.என்.டி.ஜே

3.  பதில்சொல்ல முடியாத டி.என்.டி.ஜே

4. வளைகுடாவில் வேலை செய்யும் முஸ்லீம்கள்

5. எதிலும் மேலோட்டமாக இருப்பதே மதவாதம்

6. துரோகி முகம்மதா மார்க்ஸா டி.என்.டி.ஜே பதில் சொல்லுமா?

7.  ‘உணர்வு’ கும்பலின் தரம் பொய்களும் அறியாமையும் தான்

8. உணர்வு கும்பலிடம் வரலாற்றறிவை எதிர்பார்க்க முடியுமா?

9. மத்ஹபுகள் ஏன் தொடங்கப்பட்டன பதில் சொல்லுமா டி.என்.டி.ஜே

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ரொகிங்கியா இனப்படுகொலைகளை முன்னிட்டு .. .. ..

rohingya1

உலக ஊடகங்கள் கண்களை மூடிக் கொண்டனவா? கடந்த பத்து நாட்களாக சமூக வலைத்தளங்களில் சுழன்றடித்துக் கொண்டிருக்கும் கேள்வி இது தான். ஊடகங்கள் ஜநாயகத்தை காக்கின்ற தூண்களில் ஒன்று என்றும், உலகின் எந்த மூலையில் என்ன நடந்தாலும் அவைகளை உலக மக்களின் முன் வைக்கும் கடமை ஊடகங்களுக்கு  இருக்கிறது என்றும், மக்களுக்கு விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தும் நோக்கில் உண்மையான தகவல்களை மக்களிடம் சேர்க்கும் முனைப்புடன் இருப்பவையே ஊடகங்கள் என்றும் மூடநம்பிக்கையில் இருப்பவர்கள் மட்டுமே மேற்கண்ட கேள்வியை எழுப்ப முடியும். அரசு கட்டுமானங்களான சட்டம், நீதிமன்றங்கள், காவல் நிலையங்கள், இராணுவம், சட்டமன்ற, பாராளுமன்ற சபைகள் உள்ளிட்டவை எப்படி மக்களுக்கு எதிரானவைகளோ அதே போன்று தான் ஊடகங்களும் மக்களுக்கு எதிராக செயல்படக் கூடியவை. எனவே அவை தொடராக நடந்து கொண்டிருக்கும் ரொகிங்கியா இனப் படுகொலைகளை உலகின் கவனத்திற்கு கொண்டு செல்லாது.

 

இது போல் தான், அமைதிக்கான நோபல் பரிசு பெற்ற ஆங்சாங் சுகி, அமைதியே உருவான தலாய்லாமா, இத்யாதிகள் இந்த இனப்படுகொலைகளை கண்டித்து குரல் கொடுக்கவில்லை, நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை என்பதும். சர்வதேச பட்டங்களும், தீரர்களாக கொண்டாடப் படுவதும் அவர்கள் மக்களின் அமைதியாக இருக்கும் நடவடிக்கைகளில் தம்மை ஈடுபடுத்திக் கொள்கிறார்கள் என்பதற்காக கொடுக்கப்படுவன அல்ல. மாறாக, ஏகாதிபத்திய நலன்களை மக்களின் நலனாக உருமாற்றும் கலையில் வல்லவர்களாக, விற்பன்னர்களாக இருக்கிறார்கள் என்பதற்காகவே வழங்கப்பட்டன, வழங்கப்படுகின்றன. எனவே, அவர்கள் குரல்கொடுக்க மாட்டார்கள், கொடுத்தாலும் அது தாங்கள் அம்பலப்பட்டு விடாமலிருக்க எடுக்கப்படும் நடவடிக்கைகளாகவே இருக்கும்.

 

இந்த இரண்டு அம்சங்களை விட ஆபத்தானது, அங்கு முஸ்லீம்கள் கொல்லப்படுகிறார்கள் என்பது. அதாவது முஸ்லீம்கள் என்பதாலேயே கொல்லப்படுகிறார்கள் என்பது. மியான்மரில் முஸ்லீம்கள் வேட்டையாடப்படுகிறார்கள் என்பது எவ்வளவு அபத்தமாக இருக்கிறதோ, அதைவிட சிலர், ஈரான் ஈராக்கில் குண்டு வெடிக்கும் போது தெரியவில்லையா? ஷியாக்கள் கொல்லப்பட்டால் இப்படி குரலெழுப்புவார்களா? என்று கேள்வி கேட்பதும் அபத்தமாக இருக்கிறது. மியான்மரில் இருக்கும் அனைத்து முஸ்லீம்களும் இந்த இனப்படுகொலை கொடுமைக்குள் சிக்கிக் கொண்டிருக்கவில்லை. ரொகிங்கியா முஸ்லீம்கள் மீது தான் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டிருக்கிறது. இது குறித்து மியான்மரில் வாழு ஏனைய முஸ்லீம்கள் மதம் எனும் அம்சத்தை நீக்கிவிட்டு பார்த்தால் என்ன கருதுகிறார்கள் என்பது தெரியவில்லை. மட்டுமல்லாமல், ரொகிங்கிய முஸ்லீம்களை அகதிகளாக ஏற்க மறுக்கும் பங்களாதேஷ், இந்தோனேஷியா, மலேசியா போன்ற நாடுகளும் இஸ்லாமிய நாடுகளே. எனவே இந்த இனப் படுகொலைகளை மதவாத கண்ணாடியால் பார்ப்பது அபத்தமானதும், ஆபத்தானதும் ஆகும்.

 

ரொகிங்கியா முஸ்லீகள் பர்மிய பூர்வகுடிகளா? வங்காள வந்தேறிகளா? என்பதெல்லாம் பிரச்சனையின் ஆணிவேரை விட்டு நம்மை மறக்கடிக்கும் அலகுகளே. ஏனென்றால், தேசிய இனம் என்பது இருபதாம் நூற்றாண்டில் உருவாக்கப்பட்டவை. தூய தேசிய இன மக்கள் என்று எந்த இனமும் இன்று உலகில் இல்லை. பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டிற்கு முன்னர் ஒரு தேசிய இன மக்கள் எனும் சிந்தனை யாரிடமும் இருந்ததில்லை. காலனி நாடுகளில் இனியும் நீடிக்க முடியாது எனும் நெருக்கடியை உணர்ந்து பிரிட்டன் தன்னுடைய காலனி நாடுகளில் எல்லை பிரிப்பதில் தந்திரத்துடன் நடந்து கொண்டது. ஒரே தேசிய இனமக்களை எல்லைகளால் பிரித்துப் போட்டு, எப்போதும் பிரச்சனை தீராமலிருக்க வெறுப்புகளையும் விதைத்துச் சென்றது. அதனை இன்று அமெரிக்கா தக்கவைத்து அறுவடை செய்து கொண்டிருக்கிறது. ஏகாதிபத்திய நலனுக்கு பிரச்சனை ஏற்படாதவரை எந்த ஒரு நாட்டிலும் தேசிய இனப்பிரச்சனைகள் ஏற்படாது. எந்த ஒரு நாட்டின் ஓட்டுக் கட்சி அரசியல்வாதிகளும் தங்கள் மீதான மக்களின் கோபத்தை மடைமாற்ற இனச் சிக்கலை விசிரி விடுவதையே பாலபாடமாக கொண்டிருக்கிறார்கள். தமிழகத்தில் இவ்வாறான விசிரி விடல்கள் புதிய எல்லையை தொட்டிருப்பதை இந்த பின்னணியிலிருந்தே புரிந்து கொள வேண்டும்.

 

மியான்மரைப் பொருத்தவரை, எகாதிபத்திய நலனுக்கு அமெரிக்கா விரும்பும் ‘ஜனநாயகம்’ தேவைப்பட்ட போது, இரானுவத்தால் வீட்டுச் சிறையில் வைக்கப்பட்டிருந்த ஆங்சாங் சுகி அடக்குமுறையில் குறியீடாக உலகமெங்கும் முன்னிருத்தப்பட்டார். இப்போது ‘ஜனநாயகம்’ வந்து விட்டது. ரொகிங்கியா முஸ்லீம்கள் பூர்வகுடிகளல்ல என்று ஆய்வு சொல்லும் சுகி, அதுவரை இருந்து வந்த உரிமைகள் பறிக்கப்பட்டு, 1982ல் தானே குடிமக்களல்ல என்று அறிவிக்கப்பட்டார்கள். ‘ஜனநாயக’ சுகி ஏன் அவர்கள் இழந்த உரிமையை மீட்டுக் கொடுக்கக் கூடாது? 1950க்கு முன் ரொகிங்கியா எனும் சொல்லே பர்மிய வரலாற்றில் இல்லை என்கிறார்கள். 82ல் அவர்கள் குடிமக்கள் அல்ல என்று அறிவிக்கப்படுகிறார்கள். இடைப்பட்ட 32 ஆண்டுகளில் எப்போது அவர்கள் குடிமக்களாக அங்கீகரிக்கப்பட்டார்கள்? ஆய்வு செய்து சொல்ல முடியுமா இவர்களால்?

 

இது பௌத்தர்கள் இஸ்லாமியர்கள் இடையிலான பிரச்சனை என்பதன் சூக்குமம் இதில் தான் அடங்கியிருக்கிறது. தன் நாட்டில் வாழும் மக்களை காக்கும் கடமை யாருக்கு உண்டு? தன் நாட்டில் வசிக்கும் மக்களில் ஒரு பகுதியினரை குடிமக்களல்ல என்று அறிவிக்கும் அதிகாரம் அரசுகளுக்கு எங்கிருந்து வருகிறது? இந்தக் கேள்வி எழுந்தால் மியான்மரின் ஏனைய முஸ்லீம்கள் சும்மா இருப்பார்களா? பௌத்தர்கள் சும்மா இருப்பார்களா? அரசு எனும் பிம்பம் குறித்த மாயை இன்னும் கலைக்கப்படவில்லை. கலைக்கும் வாய்ப்பை வழங்கி விடக்கூடாதே என்பதற்காகத் தான் வங்காள வந்தேறிகள் என்று கூறி பௌத்த பிக்குகள் கொன்று குவிக்கிறார்கள். ஏகாதிபத்தியங்கள் உலகின் தேசிய இனங்களுக்கு இடையில் பகைமைத் தீயை மூட்டிக் கொண்டிருக்கும் வரை இது போன்ற பிரச்சனைகள் ஓயப் போவதில்லை. இன்னொரு பெண் வன்புணர்ச்சி செய்யப்படும் வரையிலோ, காசில்லாமல் ரொட்டி சாப்பிட்டு தகராறு செய்யும் வரையிலோ தன்னை மறைத்திருக்கும், அவ்வளவு தான்.

 

தமிழக முஸ்லீம்கள் இந்தப் பிரச்சனையை அணுகும் விதம் அயர்ச்சியைத் தருகிறது. அதிர்ச்சியூட்டும் படங்களை தேடிப்பிடித்து முஸ்லீம்களை பௌத்தர்கள் கொல்கிறார்கள் என்று பரப்புரை செய்வதிலேயே இவர்களின் வீரியம் அடங்கி விடுகிறது. குஜராத்தில் முஸ்லீம்கள் கொத்துக் கொத்தாய் கொல்லப்பட்ட போதும் இது தான் நடந்தது. பார்ப்பன வெறி, பௌத்த வெறி போன்ற மதவெறிகள் அரசியல் அதிகாரத்தோடு இணையும் போது கொலை வெறியாட்டம் போடுகின்றன. இஸ்லாமும் இதற்கு விதிவிலக்கு அல்ல. எனவே, மதம் என்ற அடிப்படையில் மட்டுமே நின்று கொண்டிருந்தால் தீர்வுகளை நோக்கி அடியெடுத்து வைக்க முடியாது. இதன் பொருள் இந்த இனப்படுகொலையில் பௌத்த மதவெறியின் பங்கை மறைப்பது அல்லது இஸ்லாமிய மத வெறியுடன் சமனப்படுத்துவது என்பதல்ல. இந்த இனப் படுகொலைகளில் பௌத்த மதவெறி தான் களமாக இருக்கிறது. குஜராத் இனப்படுகொலைகளில் இருந்த பார்ப்பனிய மத வெறிக்கு சற்றும் குறைந்ததல்ல பௌத்த மதவெறி. ஆனால் இதை மத அடிப்படையில் மட்டும் நின்று பார்ப்பது குறைபாடுடையதாக இருக்கும் என்பதே வலியுறுத்தப்படுகிறது.

 

அகதிகள் பிரச்சனையை உலக நாடுகள் கையாளும் விதமும் அப்பட்டமாக அரசியல் நோக்கிலேயே இருக்கிறது. இந்தியாவில் இருக்கும் ஈழத் தமிழ் அகதிகளையும், திபத்திய அகதிகளையும் ஒப்பு நோக்கினாலேயே இது புரியும். நடுக்கடலில் தத்தளிக்கும் அகதிகளை ஒவ்வொரு நாடாக எட்டி உதைப்பது கொடூரத்தின் உச்சம். எந்த ஏகாதிபத்திய நலனுக்காக அவர்கள் சொந்த நாட்டில் கொல்லப்படுகிறார்களோ, அதே ஏகாதிபத்திய நலனுக்காகவே எந்த நாடும் அவர்களை ஏற்க மறுக்கிறது.

 

ஏகாதிபத்திய நலனே அனைத்தையும் தீர்மானிக்கும் என்றால், மதங்கள் இதில் என்ன பாத்திரத்தைப் பெறும்? எந்த ஒரு பிரச்சனையையும் அரசியல் ரீதியாக அணுகுவது மட்டுமே சரியானதாக இருக்கும். நடப்பது அனைத்தும் ஏகதிபத்திய நலன் சார்ந்த அரசியல் என்றால், நடப்பதை ஏற்க முடியாத நம்முடைய அரசியல் எது? இது தான் முதன்மையான கேள்வி.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

இஸ்லாமிய மதவாத அமைப்புகள் + கமல் = விஸ்வரூப ஆட்டங்கள் .. .. .. ?

 

பிதுங்கி வழியும் கூட்டமான ஒரு பேரூந்துப் பயணம். ஒரு பெரியவர் பையில் தன்னுட்டைய ஏதோ தேவைக்காக பணம் எடுத்துச் செல்கிறார். இதை அறிந்த ஒரு திருடன் கமுக்கமாக பையைக் கிழித்து பணத்தை திருடி விட்டான். பின்னர் இதை உணர்ந்த பெரியவர், பணம் திருடு போனதை விட்டு விட்டு “என் பையைக் கிழித்து விட்டான்” “என் பையைக் கிழித்து விட்டான்” கத்தி ஆர்ப்பாட்டம் செய்தால் அவரை எப்படி புரிந்து கொள்வீர்கள்?

 

தன்னை காமெடியனாய் நினைத்துக் கொண்டு வடிவேலு செய்யும் உதார் தனங்களை, உலக நாயகனாய் கருதிக் கொண்டு கமல் செய்திருப்பது தான் விஸ்வரூபம். படத்தைப் பார்த்துவிட்டு இந்த காமெடிக் கூத்துக்குத்தான் இத்தனை ஆர்ப்பாட்டங்களா என்றுதான் தோன்றியது. ஒருவேளை கமல் குஞ்சுகளைப் போல், கமல் படத்தில் ‘ஏதோ’ இருக்கும் என்று ஓவராய் எதிர்பார்த்து விட்டேனோ. வழக்கமாக இது போன்ற மசாலா படங்களின் நாயகர்கள் பெரும் தீரச் செயல்கள் செய்து நாட்டையும், மக்களையும்(!) காப்பார்கள். அப்படியான காட்சி சாகசங்கள் ஏதுமின்றி விஸ்வரூபம் வெகு சாதாரணமாய் இருக்கிறது.

 

தேர்ந்த கதக் கலைஞனாக இருக்கும் கமல் திடீரென ரப்பனா ஃபித்துன்யா என்று முஸ்லீமாய் மாறி அடித்துத் துவைத்து, காஷ்மீரியாக அல்காய்தாவுக்கும் தாலிபான்களுக்கும் பயிற்சியளித்து, இந்திய ரகசிய உளவளியாக பிரதமர் மன்மோகன் சிங்கின் பாராட்டுதல்களோடு அமெரிக்காவையையும் அமெரிக்க மக்களையும் அணுகுண்டு வெடிப்பிலிருந்து காத்து நான் சாக வேண்டும் அல்லது முல்லா உமர் சாக வேண்டும் என்று வஜனம் பேசுகிறார். இந்தியா அமெரிக்காவின் ஏவல் நாயாக ஆகியிருக்கிறது என்பதை சிம்பாலிக்காக உணர்த்தும் இந்தப்படத்தில் ஒரு பொழுது போக்கு மொக்கைப்படம் எனும் அடிப்படையில் திரைக்கதையில் இருக்கும் கேலிக் கூத்துகளையெல்லாம் ஒதுக்கி விடலாம். கதை எனும் பெயரில் கூறப்படும் அராஜகங்களை என்ன செய்வது?

 

கதையின்படி, அமெரிக்கர்கள் சிலரை கைதிகளாக பிடித்து வைத்திருக்க அவர்களை மீட்பதற்காக அமெரிக்கா ஆப்கானின் மீது போர் தொடுக்கிறது. அதிலும் பெண்கள் குழந்தைகள் மீது அமெரிக்கர்கள் குண்டு வீச மாட்டார்கள் என்று தாலிபான்களே கூறும் அளவுக்கு, தவறுதலாக ஒரு பெண் மீது துப்பாக்கிக் குண்டு பாய்ந்து விடும் போது அமெரிக்க வீரன் வருந்தும் அளவுக்கு அந்தப் போர் நடந்து கைதிகளை மீட்டுச் செல்கிறது. இதற்காக தாலிபான்கள் அமெரிக்கா மீது கோபம் கொண்டு சீசியம் குண்டு வைத்து அமெரிக்க மக்களை அழித்து பழிவாங்க முயல்கிறார்கள். அதை மைக்ரோவேவ் அவனை கவித்து வைத்து காப்பாற்றுகிறார் கதாநாயகன். மெய்யாகவே தாலிபான், அல்காய்தா வுக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் உள்ள தொடர்பு இப்படித்தானா?

 

தாலிபான்களிடமிருந்து அமெரிக்காவை காப்பாற்றி விஸ்வரூபம் கண்டவர்கள் யாருக்காவது தெரியுமா? அமெரிக்க ஜனாதிபதி ரீகன் தாலிபான்களின் முன்னோடிகளான ஆப்கான் ஜிஹாதிகளை வெள்ளை மாளிகைக்கே அழைத்து கௌரவித்தார் என்று. அறுபதுகளின் இறுதியில் சோவியத்தின் உதவியுடன் நெடுஞ்சாலைகள் உள்ளிட்ட மேம்பாட்டுப் பணிகளைச் செய்தது மன்னர் சாஹிர்ஷா தலைமையிலான ஆப்கானிஸ்தான். சோவியத்தின் நட்பு நாடாக எந்த ஒரு நாடும் இருந்து விடக்கூடாது என எண்ணிய அமெரிக்கா காபூல் பல்கலைக் கழகத்தில் ‘இஸ்லாமிய மாணவர் அமைப்பை’ உருவாக்கியது. இந்த அமைப்பின் உதவியுடன் தான் 1973ல் மன்னரின் ஆட்சி ஒரு சதிப்புரட்சி மூலம் கலைக்கப்பட்டது. பின்னர் 1979ல் ரஷ்ய சமூக ஏகதிபத்தியத்தின் ஆக்கிரமிப்புக்குப் பிறகு; அதை எதிர்ப்பதற்காக அல்காய்தாவும் அதன் பிறகு தாலிபான்களும் அமெரிக்க அரேபிய நிதியுதவியுடன் தேசியவாதம் பேசினார்கள். அமெரிக்கா உலகின் ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு ஒற்றை தலைமையாய் உருவானபின் அல்காய்தா இனி தேவைப்படாது என்றான பின் முரண்பாடுகள் உருவாக்கப்பட்டன. இரட்டைக் கோபுர தகர்ப்புக்குப் பிறகும் கூட பின்லாடனின் குடும்பத்தினரை பத்திரமாக தனி விமானம் மூலம் அமெரிக்காவிலிருந்து வெளியேற்றிய தகவலை ‘ஒரு பொருளாதார அடியாளின் ஒப்புதல் வாக்கு மூலம்’ எனும் நூலில் குறிப்பிடுகிறார் ஜான் பெர்க்கின்ஸ். தேசியவாதமோ, மனிதநேயமோ, போர்க்குற்றமோ, இஸ்லாமிய மதவாதமோ எதுவானாலும் அமெரிக்க நலனுக்கு உகந்ததாக இருக்கும் வரைதான் இருக்க முடியும் அமெரிக்க நலனுக்கு எதிரானால் அடுத்த கணமே அது மனித குலத்துக்கு எதிரான குற்றமாகி அமெரிக்க விமானங்கள் குண்டு வீசும்.

 

அப்படி ஆப்கான் மீது, பெண்கள் குழந்தகள் என எதையும் பாராது அமெரிக்க குண்டு வீசியதைத்தான் தாலிபான்கள் பிடித்து வைத்திருந்த அமெரிக்க கைதிகளை மீட்பதற்குத்தான் குண்டு வீசியதாகவும் அதுவும் பெண்கள் குழந்தைகள் மீது படாமல் குண்டு வீசியதாகவும் அயோக்கியத்தனம் செய்திருக்கிறார் கமல். இந்த அயோக்கியத்தனத்தைக் கண்டு எந்த முஸ்லீமுக்கும் கோபம் வரவில்லை. ஒவ்வொரு காஷ்மீரி முஸ்லீமும் இந்திய குண்டுகளையே கல்வீசி எதிர்கொள்கிறான். அந்த அடிமை இந்தியாவின் ஆண்டை அமெரிக்கா ஆப்கான் முஸ்லீம்கள் மீது குண்டு வீசுவதற்கு ஒரு காஷ்மீரி முஸ்லீம் துணையாக இருக்கிறான். இந்த மோசடியைக் கண்டு எந்த முஸ்லீமுக்கும் கோபம் வரவில்லை. இந்த படத்தில் இருப்பது அரசியலா? மதமா? என்பது எந்த முஸ்லீமுக்கும் தெரியவில்லையா? அதிலிருக்கும் அரசியலை மறைத்து மதமாக காட்டியது தான் மதவாத இயக்க தலைவர்களின் அரசியல். விஸ்வரூபத்தை எதிர்த்து பெரும் போராட்டங்களை(!) நடத்திய முஸ்லீம்கள், தங்கள் தலைவர்களின் அரசியலையும் புரிந்து கொள்ளவில்லை, திரைப்படத்தின் அரசியலையும் புரிந்து கொள்ளவில்லை.

 

இஸ்லாம் எனும் மதத்துக்கு எதிராக விஸ்வரூபத்தில் என்ன இருக்கிறது? ஏழு வெட்டுகள், சில இடங்களில் ஒலியடக்கல், தொடக்கத்தில் இது கற்பனைக் கதை என்று எழுதிக் காண்பிப்பது. விஸ்வரூபம் வெளிவருவதற்கு இஸ்லாமிய மதவாத அமைப்புகள் விதித்த நிபந்தனைகள் இவை. முதலில் இந்தப் படத்தை  இந்த தலைவர்களுக்கு போட்டுக் காட்டிய போது இந்த திருத்தங்களுடன் அனுமதிக்கிறோம் என்று எந்த மதவாத தலைவரும் கூறவில்லை. எந்த வெட்டையும் அனுமதிக்க மாட்டோம் என்று திரைப்பட தரப்பிலும் கூறவில்லை. படம்பார்த்துவிட்டு வெளியில் வந்த மதவாத தலைவர்கள் “இதுவரை இல்லாத அளவில் மிக மோசமாக இஸ்லாம் கேவலப்படுத்தப் பட்டிருக்கிறது. இப்படம் வெளிவர அனுமதிக்க மாட்டோம்” என்றார்கள். இதுவரை இல்லாத அளவில் கேவலப்படுத்தப்பட்டிருப்பதாக கூறியவர்கள் ஏழு வெட்டுக்கு உடன்பட்டு வெளியிட அனுமதித்திருக்கிறார்கள். அந்த வெட்டுகள் எவை? குரான் ஓதிவிட்டு குண்டு வைப்பது, தொழுதுவிட்டு வெடிப்பது, குரான் வசனங்களின் பின்னணியில் கொலை செய்வது, குரான் வசனங்களை ஓதிக் கொண்டே கொலை செய்வது போன்ற காட்சிகள் தான். இதில் இதுவரை இல்லாத ஆளவில் இஸ்லாம் எப்படி கேவலப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது? இவை திரைக் காட்சிகளாக அல்ல, நிஜக் காட்சிகளாகவே தாராளமாக இணையத்தில் காணக் கிடப்பவை தான். இவைகளை வெட்டியவுடன் இஸ்லாத்தின் மீது இந்தப்படம் சுமத்திய களங்கங்கள் போக்கப்பட்டு விட்டனவா?

 

இந்தப் படம் முஸ்லீம்களின் மனதை புண்படுத்துகிறது எனவே, வெளியிட அனுமதிக்கக் கூடாது என்று அறிக்கை விட்டவுடன் வரிசையாக மாவட்ட ஆட்சியர்களெல்லாம் சட்டம் ஒழுங்கு கெட்டுவிடும் என்று படத்துக்கு தடை விதித்து கூடவே 144 தடையுத்தரவும் போட்டிருந்தார்கள். அப்படியென்றால் இது மதவாத தலைவர்களின் விருப்பமா? ஜெயாவின் விருப்பமா?

 

இன்று மதவாதிகள் எண்ணக் கூடும் 24 அமைப்புகள் ஒற்றுமையாய் ஒரு குரலில் நின்று எதிர்த்ததனால் தங்களின் நிபந்தனைகள் ஏற்று படம் வெட்டப்பட்டிருக்கிறது இது எங்களின் வெற்றி என்று. மெய்யான வெற்றி கமலுக்குத்தான். ஒருவேளை படம் முடக்கப்பட்டிருந்தாலும் கமலுக்கு பெரிய அளவில் நட்டம் எதுவும் ஏற்பட்டிருக்கப் போவதில்லை. இது இல்லையென்றால் இன்னொன்று. ஆனால் அவ்வாறு நட்டம் ஏதும் ஏற்பட்டு விடக் கூடாது என்று தான் இஸ்லாமிய மதவாத அமைப்புகள் கவலைப் பட்டிருக்கின்றன. அதனால் தான் இந்தப்படம் வெளிவரவே கூடாது. இதுவரை இல்லாத அளவில் இஸ்லாம் இந்தப் படத்தில் இழிவுபடுத்தப் பட்டிருக்கிறது என்று கூறி படம் பார்க்கும் ஆவலை எல்லோரிடமும் ஏற்படுத்தியவர்கள். ஏன் இந்தப் படத்துக்கு நட்டம் ஏற்படக் கூடாது? இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கத்திற்கு திட்டம் போட்டுக் கொடுத்து எல்லா ஏற்பாடுகளையும் செய்து கொடுத்த அமெரிக்காவை தூக்கிப்பிடிக்கும் படமல்லவா? அதனால் தான் இலவச விளம்பரம் செய்து கொடுத்திருக்கிறார்கள்.

மியான்மர்: கலவரமும் நிலவரமும்

அண்மையில் செய்தி ஊடகங்களில் விவாதிக்கப்பட்டவைகளில் மியான்மரின் வங்காள முஸ்லீம்களுக்கு எதிரான கலவரம் குறிப்பிடத்தக்கது. ஆனால் அது குறித்த விரிவான தகவல்கள் கிடைக்கவில்லை. இந்த நிலையில் தான் நண்பர் இக்பால் செல்வன் தன்னுடைய கோடங்கி தளத்தில் எழுதிய இந்தக் கட்டுரை வரலாற்றுத் தகவல்களுடன் கிடைத்தது. அந்தக் கட்டுரையை செங்கொடி வாசகர்களுக்கும் தருவது பொருத்தமாக இருக்கும் என்பதால் இந்த மீள் பதிவு.

உழைக்கும் மக்களுக்கு எதிராக ஆதிக்க சாதியினர் நடத்தும் கலவரங்கள், உழைக்கும் மக்களே இரண்டு பிரிவாக பிரிந்து ஒன்றை ஒன்று எதிர்த்து புரியும் கலவரங்கள், தேசிய இனப் பிரச்சனைகள் போன்றவை எல்லாம் ஆளும் வர்க்கங்களின் நலனுக்காக உள்நோக்கத்துடன் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்படுபவைகளே. கலவரம் என்றதும் இழப்புகளை மையப்படுத்திப் பார்க்காமல் அதில் ஒழிந்திருக்கும் ஆளும் வர்க்கங்களின் நலன், உழைக்கும் மக்களுக்கு எதிரான தன்மைகள் போன்றவற்றை சரியாக அடையாளம் கண்டு அம்பலப்படுத்துவதே சரியான, அவசியமான பணி.

***************************************

 
பர்மா என அறியப்படும் மியன்மார் நாடு மிக அண்மையில் தான் மக்களாட்சி முறைக்குத் திரும்பியுள்ளது. சுமார் 50 ஆண்டுகளுக்கும் அதிகமாக இராணுவ ஆட்சியில் சிக்கித் தவித்த மியன்மார் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மக்களாட்சிக்கு திரும்பி வந்தது. இதற்காகப் பெரிதும் போராடியவர் ஆங்க் சாங்க் சூ கி ஆவார். உலக நாடுகளில் எழுந்துள்ள சர்வாதிகார ஆட்சிகளுக்கு எதிரான ஒரு சூழலும், அழுத்தமும் கூட இதற்கு ஒரு காரணமாகும். இந்த நிலையில் உலகமே கூர்மையாக மியன்மாரை அவதானித்து வந்த நிலையில் ஏற்பட்ட சோகமே ரொகிங்கியா கலவரம். 
 
ரொகிங்கியா : ரொகிங்கியா எனப்படும் இஸ்லாமிய வங்காளி மொழி பேசும் மக்கள் சுமார் 800, 000 பேர் வரை மியன்மாரின் மேற்கு மாநிலமான அரக்கான் மாநிலத்தில் வாழ்ந்து வருகின்றார்கள். ரொகிங்கியாக்கள் ஏனைய நாட்டில் வாழும் பிற முஸ்லிம்களிடம் இருந்து தனித்துவமானவர்கள். பல நிலைகளில் ரொகிங்கியாக்கள் காலம் காலமாக வாழ்ந்து வருவதாகக் கூறினாலும். 1950-களுக்கு முன்னர் ரொகிங்கியாக்கள் மிகவும் சிறிய இனமாகவே இருந்தனர். பெரும்பாலானோர் வங்கதேசத்தில் இருந்து கூலிகளாக மியன்மாரில் வேலை செய்தவர்களே ஆவார்கள். 
 
மியன்மாரின் இதரப் பகுதிகளில் இந்திய முஸ்லிம்கள், மலாய் முஸ்லிம்கள், சீன முஸ்லிம்கள் ரங்கூன் போன்ற நகரத்தில் வியாபாரத்தில் ஈடுபட்டு வந்தார்கள். இவர்கள் யாவரும் ஆங்கிலேயேர் காலத்தில் இங்குக் குடியேறியவர்கள். அத்தோடு மட்டுமில்லாமல் ரங்கூன், மண்டலாய் போன்ற பகுதிகளில் சில பர்மிய முஸ்லிம்கள் சில நூறு ஆண்டுகளாக வாழ்ந்து வந்தனர். இவர்களையும் ரொகிங்கியாக்களையும் பெரிதும் குழப்பிக் கொள்பவர்களும் உண்டு. ரங்கூன் பகுதிகளில் முஸ்லிம்களைப் போலவே தமிழர்களும் வியாபாரத்தில் ஈடுபட்டு வந்தவர்களே. ஆனால் பெரும்பாலானோர் மியன்மாரிய விடுதலைக்குப் பின்னர் வெளியேற்றப் பட்டு விட்டார்கள். ஒரு சிலர் மட்டுமே மியன்மார் குடியுரிமை வழங்கப்பட்டு வாழ்ந்து வருகின்றார்கள். 
 
ரொகிங்கியாக்கள் பெரிதும் வியாபாரம் போன்ற தொழில்களில் ஈடுபடுவதில்லை. பலர் நினைப்பது போல முகாலய மன்னர் காலத்தில் குடியேறிய வியாபாரிகளின் வழி வந்தவர்களும் அல்ல இவர்கள். வங்கதேசத்தின் சித்தங்காங்க எல்லைப் பிரதேச வழியாகக் கூலி வேலைக்குச் சென்றவர்களே ரொகிங்கியாக்கள். 1950-களுக்குப் பின் பல ஆயிரம் வங்காளி முஸ்லிம்கள் கள்ளத் தனமாக மியன்மாரில் குடியேறத் தொடங்கினார்கள். வங்கதேச விடுதலைப் போர் காலங்களில் மேலும் ஆயிரம் ஆயிரம் வங்காளி முஸ்லிம்கள் மியன்மாருக்குள் நுழைந்து அங்கேயே குடியேறி விட்டனர். 
 
ரொகிங்கியாவின் வரலாறு : ரொகிங்கியா என்ற வார்த்தை பெரும்பாலும் 1990-களிலேயே பத்திரிக்கைகளில் இடம் பெறத் தொடங்கின. ரொகிங்கியாக்களைப் பற்றி ஆய்வில் ஈடுபடத் தொடங்கிய கின் மாங்க சா என்பவர் பல அதிர்ச்சித் தகவல்களையும், ஆச்சர்யமான விடயங்களையும் கண்டறிந்தார். ரொகிங்கியா என்ற வார்த்தை மியன்மாரின் அராக்கன் மொழி வார்த்தையே அல்ல. அராக்கன் மாநிலத்தில் பேசப்படும் எந்தவொரு மொழியிலும் ரொகிங்கியா என்ற வார்த்தை இடம்பெற்றதே இல்லை. அதனால் வங்காள மொழியில் இந்தச் சொல்லை தேடிய போதும் அப்படி ஒரு சொல் இடம்பெறவே இல்லை. ஆகவே அவர் பல இலக்கியங்கள், ஆவணங்களில் தேடிய போதும் ஏமாற்றமே மிஞ்சியது. பிரித்தானிய ஆட்சியின் போது மியன்மார் குறித்துப் பல நூல்களை எழுதிய மோரிஸ் காலிஸ் ரொகிங்கியா என்ற சொல்லை எங்கும் குறிப்பிடவே இல்லை. 
 
பர்மாவில் 1921-ம் ஆண்டு எடுக்கப் பட்ட மக்கள் தொகைக் கணிப்பின் போது பர்மாவில் வாழ்ந்த இனங்கள் அனைத்தும் குறிப்பிடப்பட்டு இருந்தது. ஆனால் அவற்றில் கூட ரொகிங்கியா என்ற சொல் இடம்பெறவே இல்லை. ஆர்.பி. ஸ்மார்ட் என்பவரால் கொகுக்கப் பட்ட பர்மா கெஸ்ட்டிலும் இவர்கள் பற்றிய எந்தக் குறிப்பும் இல்லை. 
 
முஜாஹித்கள் : 
 
1950களில் வங்கதேச எல்லைப் புறக் காடுகளில் முஜாஹித்கள் எனப்படும் தீவிரவாத இயக்கம் செயல்பட்டு வந்தது. இவர்களின் தலைவனாக மிர் காசிம் என்னும் வங்காள மொழி பேசுபவன் செயல்பட்டு வந்தான். அராக்கான் மாநிலத்தின் வடப் பகுதிகளைக் கைப்பற்றிக் கிழக்குப் பாகிஸ்தானில் இணைக்க வேண்டும் எனச் செயல் பட்டு வந்தான். இந்த இயக்கத்தில் இருந்த உறுப்பினர்கள் அனைவருமே வங்காளத்தில் இருந்து சட்ட விரோதமாக அராக்கான் மாநிலத்தில் இடம் பெயர்ந்து வந்தவர்களே. காஸிமின் குழுவில் இருந்தவர்கள் பலர் பாகிஸ்தானில் சென்று பயிற்சியும் பெற்று வந்தார்கள். இந்த நிலையில் காஸிமை பிடிக்க மியன்மாரிய அரசு பரிசு அறிவித்தது. இருந்த போதும் அவன் பிடிப்படவில்லை. இந்த நிலையில் மியன்மாரிய இராணுவம் முஜாஹிதுகளைத் தோற்கடித்தது. இதனால் காஸிம் கிழக்கு பாகிஸ்தானாக அறியப்பட்ட வங்கதேசத்துக்கு ஓடிப் போனான். அங்கு அவன் ஆள் தெரியாத நபரால் காக்ஸ் பஜாரில் வைத்துக் கொல்லப்பட்டான். பல முஜாஹித்கள் அரசுப் படையால் கைது செய்யப்பட்டனர். இவர்கள் தங்களை ரொகிங்கியாக்கள் என அறிவித்துக் கொண்டனர். 
 
1960-களில் யு நூ அதிபராகத் தேர்தலில் வெற்றிப் பெற்றதும் மியன்மாரிய இனங்களுக்குத் தனிமாநிலங்களை உருவாக்கத் திட்டமிட்டார். இதன் அடிப்படையில் மியன்மாரின் ராக்கின் இன மக்கள் வாழும் அராக்கன் மாநிலம் உருவானது. இந்த நிலையில் அராக்கனில் வாழ்ந்த வங்காளிகள் தமக்கும் தனி மாநிலம் தர வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை வைத்தனர். ஆனால் அவர்கள் யாவரும் வெளிநாட்டில் இருந்து வந்தவர்கள் என்பதால் அக்கோரிக்கை நிராகரிக்கப்பட்டது. 
 
 
போலி வரலாறு : 
 
இந்த நிலையில் அராக்கனில் வாழ்ந்த வங்காளி முஸ்லிம்கள் போலி வரலாற்றுத் தகவல்களை வெளியிடத் தொடங்கினார்கள். அதன் படி அரபு வணிகர்கள் வந்த கப்பல் அராக்கனில் மூழ்கிவிட அங்கிருந்து தப்பி வந்து அவர்கள் அராக்கானில் குடியேறி பர்மிய பெண்களை மணந்தத்தாகவும், அவர்களே ரொகிங்கியாக்கள் எனக் கதைக் கட்டி விட ஆரம்பித்தார்கள். பல வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் முஸ்லிம்களின் இந்தக் கூற்றை மறுத்தும் வந்தனர். 
 
ஆனால் ம்ராக் யூ அரசர்களின் படையில் சில முஸ்லிம் போர்வீரர்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள் பர்மிய பெண்களை மணந்து வாழ்ந்தார்கள். அவர்களின் வாரிசுகள் சிலர் இன்றளவும் அராக்கன் மாநிலத்தில் வாழ்ந்து வருகின்றார்கள். இவர்களின் எண்ணிக்கை சில நூறே ஆகும். இவர்களின் தோற்றமும், மொழியும் அராக்கானில் வாழும் ரக்கீங்களை ஒத்து இருக்கும். ஆனால் மியன்மாருக்கு வெளியே இருப்பவர்கள் இவர்களையும் ரொகிங்கியாக்களையும் குழப்பிக் கொள்பவர்கள் மிக அதிகம். 
 
வங்காளிகளின் வருகை : 
 
இரண்டாம் உலக யுத்த காலங்களில் ஜப்பானை படைகள் பொழிந்த குண்டு மழைகளுக்கு அஞ்சிய பர்மிய ராக்கீன் இன மக்கள் வங்கதேசத்துக்கு அருகே உள்ள கிராமங்களில் இருந்து வெளியேறி அராக்கான் மாநிலத்தில் உள்ள நகரப் பகுதிகளுக்குச் சென்றுவிட்டனர். பின்னர் ஆள் அரவமற்ற பகுதிகளாக இக்கிராமங்கள் மாறிப் போனது. இதனால் இப்பகுதிகள் ருவாகாங்க் என்றழைக்கப்பட்டன. ருவாகாங்க் என்றால் பழைய கிராமங்கள் அல்லது ஆள் இல்லாத கிராமங்கள் என்று அர்த்தப்படும். இந்த நிலையில் வங்காளத்தில் இருந்து குடியேறிய கூலித் தொழிலாளர்களும், சட்ட விரோத குடியேறிகளும் இந்தக் கிராமங்களில் குடியேறி வாழத் தொடங்கினார்கள். இந்த நிலையில் அராக்கான் பகுதிகளில் உள்ள நகரங்களுக்குக் கூலி வேலை செய்யப் போகும் வங்காளிகள் தாம் எங்கிருந்து வருகின்றனர் எனக் கேட்கும் கேள்விகளுக்குத் தாம் ருவாகாங்க காஜா எனச் சொல்வார்களாம். அதாவது ருவாகாங்கில் இருந்து வருகின்றோம் என, அவர்களுக்குத் தெரியாது ருவாகாங்க் என்றாலே பழைய கிராமங்கள் என்று அர்த்தமாகும். இதுவே காலப் போக்கில் ரொகிங்கியாக்கள் என்ற சொல்லாக மருவியது. 
 
ஆனால் 1960-களில் தமக்கான வரலாறுகளாகப் பொய்களைப் புனைய தொடங்கிய பல இஸ்லாமியர்கள் தாம் 9-ம் நூற்றாண்டில் இருந்தே வாழ்ந்து வருவதாகக் கதைக் கட்ட ஆரம்பித்தனர். 
 
முகாலயர்களின் வாரிசுகள் : 
 
ரொகிங்கியாக்களில் சிலர் தாம் முகாலயர்களின் வாரிசு என அறிவித்துக் கொண்டார்கள். ஆனாலும் அதுவும் உண்மை இல்லை என்பதைப் பர்மிய வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர். 16-ம் நூற்றாண்டில் ஷா சுஜா என்னும் இளவரசன் இருந்தான். ஔரங்கசீப்பின் இளைய தம்பியான இவன் அரசராக முயன்றான், ஆனால் அம்முயற்சி தோல்வி காணவே உயிருக்கு அஞ்சி அராக்கானில் ஆட்சி செய்த சண்ட துத்தம்மா என்னும் மன்னனிடம் அடைக்கலம் புகுந்தான். 1660-களில் அவனுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்த மன்னன், பின்னர் அவனின் மகளை மனைவியாக்கிக் கொள்ள ஆசைப்பட்டுப் பெண் கேட்க போனான். ஆனால் இதனைச் சம்மதிக்க மறுத்துவிட்டான் ஷா சுஜா. இதனால் கோபமுற்ற மன்னன் சண்ட துத்தம்மா அனைத்து முகாலயர்களிலும் வெட்டிப் போடும் படி உத்தரவிட்டான். அதன் படி அனைவரும் கொல்லப்பட்டனர். இதனைக் கேள்வியுற்ற முகாலய மன்னர்கள் சண்ட துத்தம்மாவிடம் போர் தொடுத்து வந்தனர். இதனால் அராக்கான் மன்னனின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த சித்தாங்கோங்க் பகுதியை முகாலயரிடம் இழந்துவிட்டான். இன்றளவும் சித்தாங்கோங்க் வங்கதேசத்தின் ஒரு பகுதியாகவே இருக்கின்றது. ஆனால் அங்கு வாழும் பெரும்பான்மையினர் பர்மிய மொழி பேசும் பௌத்தர்களாகவே இருப்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. 
 
ஆகவே பாரசீக மொழி பேசிய முகாலயர்களின் வாரிசுகள் தான் ரொகிங்கியாக்கள் என விடப்பட்ட கதையும் ஒரு புனைவே என்பது உண்மையாகிவிட்டது. ஏனெனில் ரொகிங்கியாக்கள் உருவத்தால் கருப்பானவர்கள், வங்காள மொழி பேசக் கூடியவர்கள். ஆனால் முகாலயர்களோ துருக்கிய இனத்தைச் சார்ந்தவர்கள் வெள்ளை நிறமானவர்கள், பாரசீக மொழி பேசக் கூடியவர்கள். அத்தோடு அவர்கள் யாவரும் அராக்கான் மன்னனால் கொலை செய்யப்பட்டு விட்டதாகவே வரலாறு கூறுகின்றது. 
 
பர்மிய மொழிய தெரியாத ரொகிங்கியாக்கள் : 
 
பர்மாவில் குடியேறிய இந்திய வம்சாவளி முஸ்லிம்கள் பலர் ரங்கூனில் வாழ்கின்றார்கள். இவர்கள் சரளமாகப் பர்மிய மொழி பேசக் கூடியவர்கள். பர்மிய அரசவையில் போர் வீரர்களாக இருந்த சில முஸ்லிம்கள் பர்மியர்களோடு கலப்புற்று பர்மிய மொழி பேசி அராக்கன் உட்படச் சில பகுதிகளில் வாழ்ந்து வருகின்றார்கள். ஆங்கிலேயே ஆட்சிக் காலத்தில் நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் குடியேறிய தமிழர்கள், தெலுங்கர்கள், தமிழ் முஸ்லிம்கள், மலாய் முஸ்லிம்கள் போன்றோரும் பர்மிய மொழியே பேசி வருகின்றார்கள். 17-ம் நூற்றாண்டில் பர்மாவில் குடியேறிய போர்த்துகேசிய கத்தோலிக்கர்களும் சிரியம் என்ற நகரில் வாழ்ந்து வருகின்றார்கள். அவர்களும் பர்மிய மொழியே பேசி வருகின்றார்கள். ஆனால் பல நூறு ஆண்டுகளாக வாழ்ந்து வருபவர்களாகக் கூறிக் கொள்ளும் ரொகிங்கியாக்கள் பலருக்கு சுத்தமாகப் பர்மிய மொழியோ, அராக்கனிய மொழியோ பேசத் தெரியாது. உடை, நடை, பாவனைகள், உணவு பழக்க வழக்கம், உருவ ஒற்றுமை எனப் பலவற்றிலும் ரொகிங்கியாக்கள் பர்மியர்களோடு ஒத்துப் போவதே இல்லை. சில நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் வந்த தமிழர்களே பர்மிய மொழி சரளமாகப் பேசும் போது ஏன் இவர்களால் பேச முடியவில்லை என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும் ? 
 
ஏழாம் நூற்றாண்டில் கப்பலில் வந்த கதை : 
 
ஏழாம் நூற்றாண்டில் கப்பலில் வந்த அரபு வாணிகர்களின் கப்பல் உடைந்து, அவர்கள் தப்பி வந்து அராக்கானில் இருந்த ம்ராக் யூ மன்னராட்சிக் காலத்தில் குடியேறியவர்களே இந்த ரொகிங்கியாக்கள் எனக் கூறப்படுகின்றது. ஆனால் இதுவும் உண்மையல்ல ! ஏழாம் நூற்றாண்டில் ம்ராக் யூ மன்னர்களே ஆட்சி செய்யவில்லை ! மாறாகத் தன்யாவட்டி மன்னர்களே அப்போது ஆட்சியில் இருந்தனர். தன்யாவட்டி மன்னர் காலத்தில் பர்மாவில் முஸ்லிம்கள் இருந்தமைக்கான ஆதாரங்களோ, எந்தவிதக் குறிப்புகளுமோ இல்லவே இல்லை. அக்காலத்தில் வேறு மதம் இருந்தது எனில் அது இந்து மதம் மட்டுமே எனப் பர்மிய வரலாறுகள் கூறுகின்றன. 
 
கம்யூனிஸ்ட்களின் சதி வேலை : 
 
1950-களில் முஜாஹித்களோடு தொடர்பு வைத்திருந்த செஞ்சட்டை கம்யூனிஸ்ட் போராளிகளே ரொகிங்கியா என்ற வார்த்தையை முஜாஹித்களைக் குறிப்பிட பயன்படுத்தியதாக யு தாங்க் என்ற வரலாற்று ஆய்வாளர் கூறுகின்றார். ஆனால் அதன் சரியான அர்த்தம் என்னவெனத் தெரியாது என அவர் கூறுகின்றார். செஞ்சட்டை கம்யூனிஸ்ட்கள் முஜாஹித்களுக்குப் பர்மிய குடியுரிமையைக் கள்ளத் தனமாகப் பெற்றுக் கொடுக்கவும் முயன்றுள்ளனர் என அவர் கூறுகின்றார். 
 
ரொகிங்கியாக்களின் எதிர்காலம் : 
 
இது போன்ற இனக்கலவரங்கள் பல முறை கடந்த பதினைந்து ஆண்டுகளில் நடந்துள்ளன. ஆனால் அப்போது எல்லாம் இவற்றை இவ்வளவு பெரிதாக ஊடகங்கள் கூறவில்லை. ஆனால் தற்போது ஜனநாயக ஆட்சியைத் தழுவ நினைக்கும் மியன்மாரில் பிரச்சனைகளை உண்டுப் பண்ணவும், சீனச் சார்பு நிலையில் இருந்து அமெரிக்கச் சார்பு நிலைக்கு மாறி வரும் மியன்மார் மீது அழுத்தங்களைக் கொடுக்கவே இப்படியான கலவரங்கள் தூண்டப்பட்டு, அவற்றைப் பற்றிய பல அவதூறு செய்திகளைப் பரப்பி வருகின்றனர். குறிப்பாகப் பாகிஸ்தானை மையமாக வைத்துச் செயல்படும் இணையத் தளங்கள், செய்தி ஊடகங்கள் பல தான் இந்தச் செய்திகள் பலவற்றை வெளியிட்டு பரப்பி வருகின்றனர். இதே போன்ற கலவரங்கள் நைஜீரியாவிலும் நிகழ்த்தப்பட்டு வருகின்றன. ஆனால் ஊடகங்கள் அவற்றுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பதில்லை. ஏனெனில் அங்குப் பாதிக்கப்படுவது கறுப்பின கிருத்தவர்கள் என்பதால். 
 
அதே போல ரொகிங்கியாக்களைப் பர்மிய முஸ்லிம்களோடு குழப்பிக் கொள்வதும், சட்ட விரோதமாகக் குடியேறி ரொகிங்கியாக்களுக்குக் குடியுரிமை மறுக்கப்பட்டதை ஒட்டு மொத்த முஸ்லிம்களும் பர்மாவில் புறக்கணிக்கப்படுவதாகச் செய்திப் பரப்பி வருவதும், அண்மையில் ஏற்பட்ட இனக்கலவரங்களில் பர்மிய ராணுவம் 20,000 முஸ்லிம்களைக் கொன்று விட்டதாகவும் போலிச் செய்திகள் பலவற்றை இணையத் தளங்களில் உலவ விட்டுள்ளனர். இவை யாவும் மிகைப்படுத்த பட்ட செய்திகளே ஆகும். 
 
அண்மையக் கலவரம் ஏற்படப் புத்த பிக்குகள் கேக் சாப்பிட்ட கதையும் இப்படியான ஒரு மிகைப்படுத்தலே. உண்மையில் பர்மிய இளம் பெண்ணை சில ரொகிங்கியாக்கள் கடத்தி கற்பழித்துக் கொன்று விட்டனர். இதனால் எழுந்த பிரச்சனையே இந்தக் கலவரம். முதலில் அராக்கனிய மக்களின் வீடுகளுக்குத் தீ வைத்தவர்களும் ரொகிங்கியாக்கள் தான். இவற்றில் 20 ,000 பேர் இறந்ததாகக் கூறப்படுவதும் மிகைப்படுத்த பட்டவையே. இந்தக் கலவரத்தில் இறந்தவர்கள் 50 பேர் ஆவார்கள். இவற்றில் இருசாராரும் அடங்குவார்கள். அதே போலக் கலவரங்களைப் பெரிதுப் படுத்தியதில் பாகிஸ்தானிய உளவுத் துறைக்கும் சம்பந்தம் இருப்பதாகவும், கலவரங்களை ஏற்படுத்திய 20 பேரை மியன்மார் அரசு கைது செய்துள்ளது. தற்போது கலவரங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வரப்பட்டுள்ளது. 
 
சட்ட விரோதமாகக் குடியேறும் எந்தவொரு மக்களையும் எந்தவொரு அரசும் குடியுரிமை வழங்கிவிடாது. ஆனால் மனிதாபிமான அடிப்படையில் சில காரியங்களைச் செய்யலாம். சட்டத்துக்கு உட்பட்டு குடியேறிய மலையகத் தமிழர்கள் விடயத்தில் இந்திய – இலங்கை அரசு செய்தது போல ! மியன்மார் அரசும் – வங்கதேச அரசும் ஒப்பந்தம் ஒன்று போட்டு ரொகிங்கியாக்களில் ஒரு பகுதியினருக்கு மியன்மார் குடியுரிமையும், ஒரு பகுதியினருக்கு வங்கதேச குடியுரிமையும் வழங்கலாம். இன்னும் ஒரு பகுதியினரை இதர முஸ்லிம் நாடுகள் அகதிகளாக ஏற்றுக் குடியுரிமை வழங்க முன்வரலாம். ரொகிங்கியாக்கள் சட்ட விரோத குடியேற்றவாசிகள் எனினும் அவர்களுக்கு எதிரான மனித உரிமைக் குற்றங்களை நாம் வன்மையாகக் கண்டிக்கின்றோம். ரொகிங்கியாக்களின் பிரச்சனையைத் தீர்ப்பதற்கு மியன்மார், வங்கதேசம் மற்றும் சர்வதேச சமூகத்துக்கு முழுப் பொறுப்புகள் உள்ளன. இந்த இனக்கலவரங்களை முடிவுக்கு கொண்டு வர செயல்பட்ட மியன்மாரிய அரசும், பாதுகாப்பு படைகளும் பாராட்டப் படவேண்டியவையே. ரொகிங்கியாக்கள் – ரக்கீன் மக்களுக்குள் இடையிலான பிணக்குகளுக்கு மதச் சாயல் பூசப்படுவதும், தீவிரவாதங்களை வளர்க்க முனைவரும் கண்டிக்கப்பட வேண்டியவையே. 
 
பர்மிய வரலாறு, ரொகிங்கியா பற்றிய தகவல்களைத் தொகுத்து அளிப்பதில் உதவியாக இருந்த பர்மிய வலைப்பதிவர்களுக்கும், வங்கதேச தோழர்களுக்கும் எனது நன்றிகள் ! 
 
உதவியவை : 
 
  • விக்கிபீடியா 
  • See Bertil Lintner, Chronology of the Events. In: du, Sonderbeilage, Heft 11, 1993; and compare also withMartin Smith, Burma’s Muslim Borderland: Sold Down the River. In: CS Quarterly, 13(4), p. 28 
  • See Maurice Collis in collaboration with San Shwe Bu, Arakan’s Place in the Civilization of the Bay. In:Journal of Burma Research Society, vol. XXIII, p. 493 
  • U Khaing Saw Htwan, A New History of Rakhaing (Arakan). (in Burmese), pp. 68-69 
  • U Thaung is a famous journalist and author well known under his pseudonym name Aung Bala. He wasowner, publisher and chief editor of the then most modern newspaper in Burmese language, “The Kyemon(Mirror) Daily” until the newspaper was nationalized. He was arrested and detained for 4 years without anytrial and released in 1967. Now he lives in Florida, U.S.A. as an exiled opposition 
  • அலர்ட் நியூஸ் 
  • கார்டியன் நியுஸ் 
  • மியன்மார் லைஃ ப்ளாக் 
  • பாலிசி மைக் 
  • பர்மா நெட் 

முதல் பதிவு: கோடங்கி

%d bloggers like this: