டிசம்பர் சீசனில் இடம் கிடைக்குமா இந்தப் பாட்டுக்கு?

porampokku-t-m-kirushna

கர்நாடக சங்கீத(!) அம்பிகள் மிக உயர்வாய் மதிக்கும் பிலஹரி ராகத்தை

மாமன் ஊடு மச்சு ஊடு

பரிசம் போட்டது குச்சு ஊடு

என்று சேரிப் பாட்டுக்கு பயன்படுத்தியிருப்பார் இளையராஜா. அது ஒரு புரட்சி. என்று மதிமாறன் ஒருமுறை கூறியிருந்தார். அன்று இளையராஜா என்றால், இன்று டி.எம். கிருஷ்ணா.

 

புறம்போக்கு எனும் சொல்லின் பொருள் என்ன என்பதிலிருந்து தொடங்கும் அந்தப் பாடல், ரியல் எஸ்டேட் மாஃபியாக்கள், சுற்றுச் சூழல் சீர்கேடு, மோடி உள்ளிட்டவைகளை சுட்டிக்காட்டி உணர்வு பெறா விட்டால் நீ ஒரு பொறம்போக்கு என்கிறது.

 

எந்த வகை கலையாக இருந்தாலும் அதனை வடிவத்தைக் கொண்டல்ல உள்ளடக்கத்தைக் கொண்டே மதிப்பிட வேண்டும். உள்ளடக்கத்துக்கு பொருத்தமான வடிவமாக இருக்கிறதா என்று பார்க்க வேண்டும். ஆனால் ரசனை என்பது வடிவத்தை மட்டுமே முதன்மையானதாக கொண்டிருக்கும் நிலையே இருக்கிறது. அதேநேரம் வெகுமக்கள் ரசனையை விட தங்களை உயர்த்திக் காட்டிக் கொள்வதற்கு ஒரு கூட்டம் எப்போதும் வடிவங்களை ஒரு உத்தியாக பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது.

 

கர்நாடக சங்கீதம் என்பது தமிழிலிருந்து திருடப்பட்ட நேர்த்திகளைக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட ஒரு இசை. இதன் ராகங்களிலிருந்து தான் திரை இசையும் வருகிறது. ஆனால் வெகு மக்கள் ரசனைக்குறிய திரைப்பாடல்கள் மட்டமானதாகவும், யாருமே புரிந்து ரசிக்காத கர்னாடக இசை உயர்வானதாகவும் ஒரு கருத்து உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. வெறும் வடிவங்களைக் கொண்டு மட்டுமே இது தீர்மானிக்கப்பட்டிருக்கிறது. என்றாலும், உள்ளீடு என்று பார்த்தால் உயர்ந்ததாக காட்டப்படும் அதில் ஒரு புண்ணாக்கும் கிடையாது.

 

இன்று அதே வடிவத்தைக் கொண்டு சிறந்த உள்ளீட்டுடன் டி.எம். கிருஷ்ணா வந்திருக்கிறார். கேட்டுப் பாருங்கள்.

%d bloggers like this: