ஓரின ஈர்ப்பும் விவாதங்களும் பகுதி இரண்டு

ஓரின ஈர்ப்பும் விவாதங்களும் என்ற தலைப்பில் இடப்பட்ட இடுகைக்கு வந்த எதிர்வினைகளுக்கு பதிலளிக்கும் முகமாக இந்த இரண்டாம் பகுதி இடப்பட்டுள்ளது. பின்னூட்டமிட்ட தோழர் பென் அவர்களுக்கும், குடும்பக்கட்டுப்பாடு குறித்து மின்னஞ்சலில் கேள்வி கேட்ட நண்பர் சூ.பிரகாஷ் அவர்களுக்கும் நன்றி


ஓரின ஈர்ப்பு பற்றிய விவாதங்களையும் விமர்சனங்களையும் கிளப்பிவிட்டதில் தில்லி உயர்நீதி மன்றத்திற்கு பெரும்பங்குண்டு. ஓரினச்சேர்க்கை என்ற சொல்லை உச்சரிப்பதே ஒழுக்கக்கேடான ஒன்று, அதைப்பற்றி பேசுவதே அபத்தமானது என்ற நிலையில் அது சரியா தவறா என்று பேசவைத்திருக்கும் அந்த நீதிமன்றத்தீர்ப்பு தன் வேலையை சரியாக செய்திருக்கிறது என்றே சொல்லவேண்டும். பைபிளில் இந்தப்பாவத்தில் ஈடுபட்டதற்காக ஒரு நகரையே அழித்ததாய் ஒரு கதை இருக்கிறது. இது குரானிலும் உண்டு. கடவுளுக்கு கோபத்தை ஏற்படுத்தி ஒரு நகரை அழிக்கவைத்த பாவத்திற்கு ஒரு நீதிபதி அனுமதி கொடுப்பதா என மதவாதிகளுக்கு கோபம், அதனால் கலாச்சாரம் என்றும் நோய் பரவும் என்றும் பொழிப்புரை வழங்குகிறார்கள். ஆனால் இதை எப்படி ஆதரிப்பது? எந்த நோக்கில் இதை ஏற்றுக்கொள்வது? என்பதற்கு பதில் ஒன்றுமில்லை.

இதில் யாருக்கும் பாதிப்பில்லை என்பதால் ஏற்றுக்கொள்வது தான் நாகரீகம், முற்போக்கு என்று நிலைப்படுகிறார்கள் சிலர். யாருக்கும் பாதிப்பில்லை என்பது மட்டுமே ஒன்றை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு போதுமானதாக ஆகிவிடுமா? ஒருவர் ஒரு மதத்தை பின்பற்றுகிறார் என்பது யாருக்கும் பாதிப்பில்லாத ஒன்றுதான், ஆனாலும் ஏன் கடவுள் போன்ற கற்பிதங்களை எதிர்த்து பரப்புரை செய்யவேண்டும்? ஒரு பாப்பான் பூனூல் அணிவது யாருக்கு என்ன பாதிப்பை ஏற்படுத்தும்? ஆனாலும் அதன் நோக்கம் பற்றி நுணுக்கமாக ஆராய்வதில்லையா? தந்தை பெரியார் ஒருமுறை கேட்டார், “ஒரு தெருவில் இருக்கும் வீடுகளில் ஒரு வீட்டில் மட்டும் இது பத்தினி வாழும் வீடு என்று சொந்த செலவில் எழுதிவைத்தால் அதை ஏற்க முடியுமா என்று?”  இதை பாதிப்பில்லை என்றுதானா புரிந்து கொள்வது. பாதிப்பில்லை என்பதை இன்னும் நீட்டிக்கொண்டே போனால் விபச்சாரத்தைக்கூட ஏற்றுக்கொள்ள நேரிடும்.

தனி மனிதனை முன்னிலைப்படுத்துவதா? சமூகத்தை முன்னிலைப்படுத்துவதா? என்பதை எப்படி கையாள்வது? சமூகம் என்பது தனிமனிதர்களின் சமரசம் என எண்ணுகிறார்கள். தனி மனிதர்களின் கூட்டு தன் சமூகம் என்பது சமூகம் உருவாகத்தொடங்கிய காலகட்டத்தில் தான் சரியானது. அப்போதும் தனிமனிதர்களை ஒன்றிணைக்க வேண்டிய தேவை என்று ஒன்றிருந்தது. வேட்டையாடு அல்லது வேட்டையாடப்படுவாய் என்றிருந்த அன்றைய நிலையில் ஒன்றிணைவது அவசியத்தேவையாக இருந்தது. அந்தத்தேவையின் அடிப்படையில் ஒன்றிணைந்தார்கள் சமூகம் உருவானது. ஒன்றிணையவில்லையென்றால் சமூகம் உருவாயிருக்காது அதேநேரம் தனிமனிதர்களும் அழிக்கப்பட்டிருப்பார்கள். ஆனால் இன்று தனிமனிதர்களின் கூட்டினால் சமூகம் இல்லை, சமூகத்தின் அங்கங்களாகவே தனிமனிதர்கள் இருக்கிறார்கள். அங்கங்களாக இருக்கும் தனிமனிதர்களிடையே பேதங்களை தனி மனித உரிமை தீர்மானிக்கக்கூடாது என்பதால் தான் ஓரின ஈர்ப்பின் சமூகத்தேவை கோரப்படுகிறது. அப்படி ஒன்று இல்லாத நிலையில் அது எதிர்க்கப்படவேண்டியதே. அன்றியும் யாருக்கும் பாதிப்பில்லை என்பதால் ஆதரிக்கலாமே என்பதுதான் சமரசம் என்பதன் கீழ் வரும். தேவை என்றில்லாமல் வெறும் சமரசத்தினால் கூட்டுச்சேர்வதை சமூகம் என்ற தகுதியில் மாற்றுக்குறைவானதாகவே கருதப்படும்.

மதமாற்றத் தடைச்சட்டமும் ஓரின ஈர்ப்பும் வேறுவேறு தளத்தில் இயங்குபவைகள். ஓரின ஈர்ப்பு தனிமனித உரிமை எனும் அடிப்படையில் எழுந்தது. ஆனால் மதமாற்றத் தடைச்சட்டம் என்பது ஆளும் வர்க்கத்தின் அடக்குமுறையின் அடிப்படையில் வந்தது. ஒருவன் ஒரு மதத்தில் இருப்பதும், வேறொரு மதத்திற்கு மாறுவதும் அவனின் தனிப்பட்ட உரிமை என்பதால் அச்சட்டத்தை எதிர்க்கவில்லை, சரியாகச்சொன்னால் மதங்களின் பிடியிலிருந்து மனிதன் விடுபடவேண்டும் என்பதே அவசியம் மாறாக மத மாற்றத் தடைச்சட்டம் ஆளும் வர்க்கத்திலிருந்து பார்ப்பனீயத்திலிருந்து சிறுபான்மையினர், ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் மீது பாய்ந்த வெறிநாய்ச்சட்டம் என்பதாலேயே அது எதிர்க்கப்பட்டது.

ஓரின ஈர்ப்பு சமூக அடையாளம் இல்லை, எங்கோ ஓரிவர் ஈடுபடுவது என்பதெல்லாம் அதன் விரிவாக்கத்தன்மையை திரையிட்டு மறைப்பதாகும். ஒரு வாதத்திற்க்காக அப்படிக்கொண்டாலும் சமூக அடையாளமாக மாறும்வேளை எதிர்ப்பதா? ஆதரிப்பதா? நாளை விலங்குகளிடம் ஈர்ப்புகொண்ட ஒரு குழு அங்கீகாரம் கோரினால் அதை பரிசீலனைக்கு எடுத்துக்கொள்ளலாமா? இது ஒன்றும் எங்குமே நடக்காத ஒன்றல்ல, இதற்கும் இலக்கியங்களிலும் புராணங்களிலும் ஆதாரமிருக்கிறது. இல்லாத ராமர்பாலத்திற்கு ராமாயணத்தை ஒரு நீதிபதி ஆதாரமாக கொண்டதைப்போல், இதற்கும் ராமாயணத்தை ஆதாரமாகக்கொண்டு சட்ட அங்கீகாரம் வழங்கினால் அதை எதிர்ப்பதா? ஆதரிப்பதா?

ஓரின ஈர்ப்பால் சமூகத்திற்கு பாதிப்பில்லை என எப்படி தீர்மானிக்கமுடியும்? பரவலாக இது பின்பற்றப்பட்டு மனித உற்பத்தி பாதிக்கும் நிலை வந்தால் தான் எதிர்க்கவேண்டும் அதுவரை சிறிய அளவில் ஆதரிக்கலாம் என்பது வரட்டுத்தனமாகவும் மால்தூஸ் கொள்கையை நினைவு படுத்துவதாகவும் இருக்கும். இப்போது குடும்ப அளவில் குடும்பக்கட்டுப்பாடு நிலவில் இருக்கிறது, இதனாலும் மனித உற்பத்தி பாதிக்கப்படத்தான் செய்கிறது அது போல இதையும் கொள்ளலாமே என்பதும் ஏற்கப்படமுடியாததே. ஏனென்றால் குழந்தை வளர்ப்பு சமூகப்பொறுப்பாக மாறாத வரை அதை ஏற்பது தான் சரியானதாகும்.

தனியொரு  மனிதனுக்கு ஏற்படும் பாதிப்புகளை விட சமூகத்திற்கு ஏற்படும் பாதிப்புகள் முதன்மையானவை. சில நேரங்களில் சமூக ரீதியான பாதிப்பு நுட்பமானதாக இருக்கலாம், அதை தெளிவாக உணர்ந்து சரியான நேரத்தில் எதிர்ப்பது தான் காலத்தேவை. அந்தவகையில் ஓரின ஈர்ப்பை எதிர்ப்பது தான் இன்றைய காலத்தேவையாக இருக்கிறது.

Advertisements

ஓரின ஈர்ப்பும் விவாதங்களும்.

                           gay அண்மையில் தில்லி உயர்நீதிமன்றம் ஓரின ஈர்ப்பாளர்களுக்கு ஆதரவான தீர்ப்பொன்றை அளித்தது. அதன்படி ஓரினச்சேர்க்கையை குற்றமாகக் கருதும் 377ஆவது பிரிவு நீர்த்துப்போனது, அதாவது இனிமேல் விருப்பத்துடன் ஈடுபடும் ஓரினச்சேர்க்கையானது குற்றமாக கருதப்படாது. இதனைத்தொடர்ந்து நாடெங்கும் சூடாக விவாதம் நடைபெற்றுவருகிறது. குறிப்பாக இஸ்லாமிய மத அமைப்புகள் இதை கடுமையாக எதிர்த்து நாள்தோறும் ஆர்ப்பாட்டங்களை நடத்திவருகிறது. பெண்கள் பார்களில் குடிப்பதற்கு எதிராக இந்துத்துவ அமைப்புகள் கலாச்சார காவலர்களானதைப்போல் ஓரினச்சேர்க்கையை எதிர்த்து இஸ்லாமிய அமைப்புகள் கலாச்சார காவலர்களாக அவதாரம் எடுத்துள்ளன.

                             இது மதத்திற்கு எதிரான செயல், ஆண்டவன் மனிதர்களை எதிர்பாலர்களாக படைத்தது ஓரினச்சேர்க்கைக்காக அல்ல என்றும், மனித குலத்திற்கு மாபெரும் அழிவைக்கொண்டுவரக்கூடியது என்றும், சமூகத்தில் தீய விளைவுகளை ஏற்படுத்துவதோடு எய்ட்ஸ் போன்ற நோய்கள் பெருமளவில் பரவுவதற்கும் வழிவகுக்கும் என்பன போன்ற காரணங்களுக்காக எதிர்ப்பதாக இதை எதிர்ப்பவர்களும்;இது ஒன்றும் புதிதான ஒன்றல்ல, இலக்கியங்களில் இதற்கு எடுத்துக்காட்டுகள் உண்டென்றும் மனிதர்கள் தவிர்த்த ஏனைய விலங்குகளிடத்திலும் இது பழக்கத்தில் உள்ளது என்றும், இதை ஒருவகை மனநோய் என்பது அபத்தம் என்றும் இன்னும் பலவித அறிவியல் ஆதாரங்களோடும் இதை ஆதரிப்போர் அவர்களை எதிர்கொள்கிறார்கள். மதவாதிகள் வேதங்களைக்காட்டி எதிர்ப்பது எவ்வளவு அப‌த்தமானதோ அதற்கு சற்றும் குறைந்ததல்ல இதை இலக்கியங்களை அறிவியலைக்காட்டி ஆதரிப்பதும். இதை நாம் வேறொரு கோணத்தில் அணuக வேண்டும்.

      gay2                      இல‌க்கிய‌ங்க‌ளில் இத‌ற்கு ஆதார‌ம் உண்டு என்றால் அப்போதிலிருந்தே ஓரின‌ச்சேர்க்கை இருந்திருக்கிற‌து என்ப‌தைத்தான் அது காட்டுமேய‌ன்றி, அது ச‌ரியான‌து என்ப‌த‌ற்கான‌ ஆதார‌மாக‌ அது ஆகிவிடாது. அதைப்போன்றே வில‌ங்குக‌ளிட‌மும் இந்த‌ப்ப‌ழ‌க்க‌ம் உண்டு என்ப‌தும். ம‌னித‌னின் ச‌மூக‌ வாழ்வில் முர‌ண்பாடுக‌ள் தோன்றிபோதே அது ம‌னித‌ உற‌வுக‌ளில் தொழிற்ப‌ட‌த்தொட‌ங்கிவிட்ட‌து. கலாச்சாரம், உறவுகள் உறவின் வரம்புகள் எல்லாம் சமூகத்தேவையை முன்னிட்டு மாறிக்கொண்டே வந்திருக்கின்றன. ஆனால் மாறும் கலாச்சாரம் சமகாலத்திய சமூகத்தேவைகளை முன்னிலைப்படுத்துகிறதா என்பதே முக்கியமானது. அந்த வகையில் தற்போதைய சமூகத்தேவைகள் ஓரினச்சேர்க்கையை முன்தள்ளவில்லை என்பதே உண்மை. இப்போதுள்ள ஓரின ஈர்ப்பாளர்களின் தேவைகள் தனிமனித உரிமை என்ற அடிப்படையில் எழுந்தவைகளே. சமூகத்தைவிட தனிமனித உரிமைகளை முன்தள்ளப்படுகையில் அதற்கான சட்ட அங்கீகாரம் என்பது அவசியமற்ற ஒன்று தான்.

                             இதற்கான போராட்டங்களில் திருநங்கைகளும் இணைந்திருப்பது இதில் அழத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது, ஏனென்றால் திருநங்கைகளின் சமூக அங்கீகாரம் என்பது ஓரின ஈர்ப்பிலிருந்து வேறானது. ஒட்டுமொத்த சமூக புறக்கணிப்பால் தங்களுக்குள் குடும்பமாக இணையும் திருநங்கைகளிலிருந்து எழும் ஓரின ஈர்ப்பையும், அனைத்து சமூக அங்கீகாரத்துடன் வாழும் சாதாரண மனிதன் தன் மனபிறழ்வினால் அல்லது தனக்கேயுறிய தனி இயல்பினால் (அல்லது வக்கிரத்தினால்)ஓரின ஈர்ப்பாளனாக இருப்பதையும் வேறுபடுத்திப்பார்க்கவேண்டும். மறு பக்கத்தில் ஈர்ப்பின் நோக்கமே கலவியாக அதாவது இனப்பெருக்கமாக இருக்கும் போது சதாரண மனிதனின் இனப்பெருக்க தகுதியுடைய மனிதனின் ஓரின ஈர்ப்பு என்பது முரண்பாடாகவே இருக்கிறது. அதே நேரம் திருநங்கைகள் இனப்பெருக்க தகுதியில்லாத நிலையில் சமூக புறக்கணிப்பும் இணைவதாலும் திருநங்கைகளையும் சாதாரண மனிதர்களையும் இந்நிலையில் வேறுபடுத்திப்பார்பது மிக அவசியமான ஒன்றாகவே இருக்கிறது.

                            நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட நாடுகள் ஓரினச்சேர்க்கைக்கு ஆதரவாக சட்டமியற்றியிருக்கின்றன, அதன் தொடர்ச்சியாகத்தான் இந்தியாவிலும் சட்டபூர்வ அங்கீகாரம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் காலம் மாறுவதற்கேற்ப நாமும் மாறவேண்டும் என்பன போன்ற கோசங்களின் பின்னே முதலாளித்துவ நலன்கள் மறைந்திருக்கின்றன. மரபை கடப்பவர்களெல்லாம் மக்கள் நலனை முன்னிட்டு அதை செய்வதில்லை. மாறாக புதிய மரபை படைப்பதாயினும், இருக்கும் மரபை காப்பதாயினும் அதன் பின்னணியில் முதலாளித்துவ நலனே இயங்கிக்கொண்டிருக்கும். கல்வி முதல் கலை வரை அனைத்தையும் தனியார்மயப்படுத்தியிருக்கும் முதலாளித்துவம் கலவியையும் தனியார் மயப்படுத்துவதின் இன்னொரு விளைவுதான் ஓரினச்சேர்க்கை. இனப்பெருக்கத்தை நோக்கமாகக்கொண்டு சமூக அடிப்படையில் இயல்பாக இருந்த ஆண் பெண் உறவை நுகர்வாக மாற்றி அதையும் சந்தைப்படுத்தியதன் வாயிலாக பொது நோக்கம் சிதைந்து தனக்குப்பிடித்த வடிவில் தவறொன்றுமில்லை என்ற முனைப்பின் வெளிப்பாடுதான் இன்று ஓரினச்சேர்க்கை வீங்கி இருப்பதற்கான காரணங்கள். சங்க காலங்களிலும் அதற்கு முன்பேயும் இது இருந்திருக்கிறது என்பது விதிவிலக்குகள் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கின்றன என்ற அளவில் தானேயன்றி சமூகத்தேவை இருந்தது என்பதாலல்ல. கலவியின் சமூகத்தேவை மனித உற்பத்தியேயன்றி வேறில்லை.

                     gay3       பெண்ணுரிமை என்ற‌ அடிப்ப‌டையிலும் இதை அணுகுகிறார்க‌ள். திரும‌ண‌ம் என்ப‌து ஆணாதிக்க‌த்தின் வ‌டிவ‌ம் தான் என்றாலும் ஓரின‌ ஈர்ப்பு பெண்க‌ளுக்கு விடுதலையை அளித்துவிட‌ முடியாது. ஆணுக்கு அடிமைப்ப‌ட‌வேண்டிய‌ அவ‌சிய‌மின்றி தேவைக்கு த‌த்தெடுத்துக்கொண்டால் போயிற்று என்ப‌து த‌னி ம‌னித‌ அள‌வில் தான் ப‌ய‌ன் த‌ருமேய‌ன்றி ச‌மூக‌ அள‌வில் அது பெண்ணை ஆணின் சிறைக்குள் தளைப்ப‌டுத்த‌வே உத‌வும். ஆணோ பெண்ணோ எதிர் பாலின் துணையின்றி வாழமுற்படுவது முதலாளிய, ஆணாதிக்க வாழ்முறையின் தூண்டுதலால் ஏற்படுவது; இதையும் அரிதாக வெகுசிலருக்கு ஏற்படும் தனிப்படையான ஓரின ஈர்ப்புக்கான மன இயல்பையும் ஒன்றிணைத்து ஓரினச்சேர்கையை விரும்பும் அனைவருமே தனிப்படையான மன இயல்புடையவர்களாக சித்தரிக்க முயல்கிறார்கள். பெண்விடுதலை என்பது ஆணை மறுப்பதிலிருந்து தொடங்குவதில்லை. ஆனால் முதலாளியவாதிகள் ஆடைசுதந்திரமும், மேற்கத்திய கலாச்சாரத்தை அப்படியே பின்பற்றுவதையும், குழந்தைகளுக்கு பால் கொடுக்க மறுப்பதையும், குழந்தைபெறுவதையே மறுப்பதையுமே பெண்விடுதலையாக காட்டுகிறார்கள்.

                            த‌னிம‌னித உரிமை பேசிக்கொண்டு ஓரின‌ ஈர்ப்பை ஆத‌ரிப்ப‌வ‌ர்க‌ள் இந்தியாவிலும் உல‌கிலும் ப‌ல‌ கோடி ம‌க்க‌ள் உண்ண‌ உண‌வின்றி, வாழிட‌மின்றி, சுகாதார‌மின்றி குறைந்த‌ப‌ட்ச‌ ம‌னித‌ உரிமைக‌ள் கூட‌ கிடைக்காம‌ல் அல்ல‌ல்ப‌ட்டுக்கொண்டிருக்கும் வேளையில் அதைப்ப‌ற்றிய‌ சிந்த‌னை துளியுமில்லாம‌ல் தங்களின் கலவி பேதத்தை அங்கீகரிக்கக்கோரி போராடுபவர்களையும், அதற்கு சட்ட அங்கீகாரம் வழங்குபவர்களையும், மனிதம் உயிப்புடன் இருக்கும் அனைவரும் புற‌க்கணிக்கவேன்டியது கடமையாகும்.

%d bloggers like this: