மனிதர்களுக்கு வேலை காலி இல்லை

no vacancy for mankind

தொழில் நுட்பங்கள் வளர்ந்து கொண்டே போகின்றன. புதிய, புதிய தொழில்களும் உருவாகிக் கொண்டே இருக்கின்றன. புதிய தொழில்களோடு புதிய வசதிகளும், அதனை செய்வதற்கு புதிய புதிய சேவைத் தொழில்களும் வந்து கொண்டே இருக்கின்றன. புதியதாக ஒரு தொழில்நுட்பம் வந்தால், பழைய தொழில்நுட்பத்தை வைத்து செய்யப்பட்ட வேலைகளும் மாறுகின்றன.

வங்கி, தகவல் தொடர்பு, போக்குவரத்து உள்ளிட்டு அன்றாட வாழ்வில் கண்கூடாக பார்த்த மாற்றங்கள் மட்டுமல்ல; நமது பணியிடத்திலும் அத்தகைய மாற்றங்களைப் பார்த்திருக்கிறோம். உற்பத்தி அசெம்பிளி லைனில் தொழிலாளர்களின் இடத்தில் எந்திரங்கள் வந்துவிட்டன. கார் தொழிற்சாலைகளில் பல டஜன் ரோபோக்கள் காரின் பாகங்களை பொருத்துகின்றன. அவற்றை கண்காணித்து இயக்குவதற்கான ஆப்பரேட்டர் மட்டும் இருக்கிறார். ஆயிரக்கணக்கான  தொழிலாளர்களுக்கு வேலை வாய்ப்பு அளித்து வந்த துறைகளில் இன்று ஒருசில பத்துதொழிலாளர்களை மட்டும் வைத்து உற்பத்தியை பெருக்கும் அளவுக்கு தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி ஏற்பட்டுள்ளது.

முன்னேறிய நாடுகளில் தொழிற்துறை வளர்ச்சிக்கு இணையாக விவசாயமும் எந்திரமயமாக்கப்பட்டது. இன்று அமெரிக்காவில் 2% க்கும் குறைவான உழைப்பாளர்கள் மட்டுமே விவசாயத்தில் ஈடுபடுகிறார்காள். 300 ஆண்டுகளுக்கு முந்திய ஐரோப்பாவில் விவசாயத்தில் ஈடுபட்டிருந்த உழைப்பாளர்கள் அதிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட போது அவர்களை உள்வாங்கிக் கொள்ளும் வகையில் தொழிற்துறை வேலை வாய்ப்புகள் பெருகின. இப்போதோ தொழிற்துறையிலும் எந்திரமயமாக்கம் அதிகரித்து உற்பத்தித் திறன் பலமடங்கு பெருகி உற்பத்தி செய்யப்படும் பொருட்களின் அளவு அபரிமித வளர்ச்சி கண்டிருக்கிறது. அதில் ஈடுபடும் உழைப்பாளர்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து கொண்டே போகிறது. எனவே, விவசாயத்தில் வேலை இல்லாமல் வெளியேறும் உழைப்பாளர்களுக்கு தொழில் துறையிலும் வேலை வாய்ப்பு கிடைக்காமல் போகிறது.

சரி, விவசாயத்திலும் வேலை இல்லை, தொழிற்சாலையிலும் வேலை வாய்ப்பு இல்லை, எல்லோருக்கும் அலுவலகப் பணிகளில் இடம் கிடைக்குமா என்று பார்த்தால், உடல் உழைப்பிலான வேலைகளை எந்திரமாயமாக்கியது போல் இன்றைக்கு அலுவலகப் பணிகளையும் தானியக்கமாக்கும் (ஆட்டோமேஷன்) மென்பொருட்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

மைக்ரோசாஃப்ட் எக்செல் விரிதாளில் ஒரு செயல்பாட்டை ஒருமுறை செய்து, பதிவு செய்து கொண்டு விட்டால், அந்த செயல்பாட்டை தேவைப்படும் போதெல்லாம் பல்வேறு தரவுகளின் மீது திரும்பத் திரும்ப தானாகவே செய்விக்கலாம், அது போல இன்னும் சிக்கலான கணக்கு போடுதல், அறிக்கை தயாரித்தல், கடிதம் எழுதுதல், தகவல் தொடர்பு போன்ற அலுவலக வேலைகள் பலவற்றுக்கு தானியக்கம் அமலாக்கப்பட்டு விட்டது. ஏன் கணிணி மென்பொருள் துறையில் கூட தானியக்கம், கிளவுட் கணிணி முறை, நிரல் எழுதும் மென்பொருட்கள், வலைப்பின்னலில் இணைக்கப்பட்ட சாதனங்கள் என்று மனித உழைப்பின் தேவை குறைந்து கொண்டே வருகிறது.

“விவசாயம், உற்பத்தி, அலுவலகப் பணிகள் எல்லாம் எந்திரமயமானாலும் சேவைத்துறை இருக்கிறது. அதில் எந்திரமாக்கம் சாத்தியமில்லை. கார் ஓட்டுவதற்கு ஓட்டுனர் தேவைப்படுகிறார், மருத்துவத் துறையில், சட்டத்துறையில், ஏன் மென்பொருள் எழுதுவதற்கு பலர் தேவைப்படுவார்கள்” என்று சிலர் சொல்லலாம்.

ஆனால், அதுவும் மாறி வருகிறது. ஓட்டுனர் இல்லாத கார்கள் இன்று அமெரிக்காவில் நடைமுறைக்கு வந்திருக்கின்றன. காரை இயக்குகின்ற கணிணிகள், தமக்கு தேவையான தகவல்களை, கணிணி வலைப்பின்னலில் (இணையம்) இணைந்து பிற கணிணிகளிடமிருந்து பெற்றுக் கொண்டு தமது செயல்பாட்டை மேம்படுத்திக் கொள்ள முடியும். கார்களில் மேம்படுத்தப்படும் இந்த போக்குவரத்து நுட்பத்தை பயன்படுத்தி கிடங்குகளில் பொருட்களை அடுக்கி வைத்தல், தேவைப்படும் போது எடுத்து வந்து அனுப்பி வைத்தல் போன்ற பணிகளுக்கும் நகரும் எந்திரங்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பெரிய சுரங்கங்களில் இதே தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி தொழிலாளர்களது எண்ணிகை குறைக்கப்படூள்ளது.

அபாயகரமான, கடினமான உடல் உழைப்பை எந்திரங்கள் மாற்றீடு செய்வது நல்ல விசயம் தானே, என்று கேட்கலாம். உண்மையில் நல்லது தான். உதாரணமாக, கழிவுநீர்த் தொட்டியில் இறங்குவதற்கு மனிதர்கள் பயன்படுத்தப்படுவதற்கு பதிலாக எந்திரங்களைப் பயன்படுத்தலாம், மலம் அள்ளுவதற்கு எந்திரங்களைப் பயன்படுத்தலாம். ஆனால், இத்தகைய வேலைகளுக்கு எந்திரங்கள் அமர்த்தப்படுவதற்கு முன்னதாக அலுவலகங்களில் கணக்குப் போடும் வேலைக்கு எந்திரமயமாக்கம் வந்திருக்கிறது, ஏன்? ஏனென்றால், எந்திரத்துக்கு ஆகும் செலவு மனிதர்களுக்கு கொடுக்கும் சம்பளத்தை விடக் குறைவாக இருந்தால் மட்டுமே முதலாளிகள் எந்திரங்களை வாங்கி வேலையில் ஈடுபடுத்துவார்கள்.

உடல் உழைப்பு, மூளை உழைப்பு எல்லாம் எந்திரமயமானாலும் சிறப்பு அறிவைப் பயன்படுத்தும் மருத்துவர்கள், வழக்கறிஞர்கள் போன்ற வேலைகளுக்கு ஆட்கள் தொடர்ந்து தேவைப்படுவார்கள் என்று தோன்றலாம்.

வழக்கறிஞர்கள் நீதிமன்றத்தில் வாதாடுவதை விட, வழக்குகளுக்கான ஆதாரங்கள், ஏற்கனவே வழங்கப்பட்ட தீர்ப்புகள், முன் உதாரங்கள், ஆவணங்களை படித்து தயாரிப்பது போன்ற வேலைகளுக்குத்தான் அதிக நேரம் செலவழிக்கின்றனர். இப்போது மென்பொருட்கள் மூலம் லட்சக் கணக்கான ஆவனங்கள், பழைய வழக்குகள் பற்றிய விபரங்கள் இவற்றை சேகரித்தும், தொகுத்தும் வழக்குக்கான ஆவணங்களை தயாரிக்கும் பணியை கணிணிகள் செய்து முடித்து விடுகின்றன. அந்த பணியில் ஈடுபட்ட வழக்கறிஞர்களுக்கு வேலை இல்லாமல் போகிறது.

மருத்துவர்களின் பணியிலும் இத்தகைய மென்பொருட்களின் செயல்பாடு அதிகரித்துள்ளது. லட்சக் கணக்கான மருந்துகள், அவற்றின் தன்மைகள், அவற்றை பயன்படுத்துவதின் விளைவுகள், பிற மருந்துகளுடன் அவற்றின் எதிர்விளைவு, நோயாளிகள் குறித்த விபரங்கள் ஆகிய அனைத்தையும் கணிணியில் சேமித்து வைத்து பயன்படுத்துவதோடு, கணிணி வலைப்பின்னல் மூலமாக பிற கணிணிகளோடு தொடர்பு கொண்டு தகவல்களைப் பறிமாறிக் கொள்ள முடியும். நுணுக்கமான அறுவைச் சிகிச்சை, சிக்கலான வழக்குகள் ஆகியவற்றுக்கு மட்டுமே மருத்துவர்களும் வழக்கறிஞர்களும்  தொடர்ந்து தேவைப்படுவார்கள். ஆனால், மேலும் மேலும் குறைந்த எண்ணிக்கையில், ஒரு சிலர் மட்டுமே தேவைப்படுவதாக மாறிவிடும். ஆரம்பநிலை வேலை வாய்ப்புகளில் பெரும்பாலானவை ஒழிக்கப்பட்டு விடும்.

ஓவியம் வரைதல், இசை அமைத்தல், பத்திரிக்கையாளர் போன்ற படைப்புத் திறன் கொண்ட துறைகள் என்னவாகும்? இதிலும் மிகத் திறமை வாய்ந்த, புகழ் பெற்ற ஒரு சிலரைத் தவிர நிலைத்து நிற்க முடியாது. கணிணி மென்பொருட்கள் நூற்றுக்கணக்கான ஓவியங்களை வரைந்து தள்ளிவிட முடியும், இசை மென்பொருட்களால் இசையமைக்க முடியும். வானிலை அறிக்கை, பங்குச் சந்தை, செய்தி, விளையாட்டுச் செய்திகள் போன்றவற்றை எழுதும் மென்பொருட்கள் வந்து விட்டன. கணிணிக்குள் விபரங்களை உள்ளிடும் மனிதர்களுக்கான வேலையையும் ஒழித்துக்கட்டி தானியக்கமாக கணிணியே விபரங்களை உள்வாங்குவதற்கான உணரிகள் (சென்சர்கள்) பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

இவ்வளவு மாற்றங்களும் வரும் போது இவற்றை எல்லாம் உருவாக்கி, இயக்கி, பராமரிக்கும் தொழில்நுட்பங்களில் வேலை செய்வதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகரிக்கும் என்று நினைக்கலாம். ஆனால், அப்படிப்பட்ட வாய்ப்புகள் இன்றைய வேலைவாய்ப்புகளை விட பல மடங்கு குறைவாக இருக்கும். நடிகர்கள் விளையாட்டு வீரர்கள், எழுத்தாளர்கள், கலைஞர்கள், உயர் தொழில்நுட்ப வல்லுனர்கள் என்று ஒருசில நூறு பேருக்கு மட்டும் வேலை வாய்ப்பு இருந்து மற்ற அனைத்து வேலைகளும் எந்திரங்களால் செய்யப்பட்டு விட்டால் என்ன ஆகும்?

மிகக் குறைந்த அளவு உடல், மூளை உழைப்பிலேயே மனிதகுலம் அனைத்துக்குமான அடிப்படைத் தேவைகள் பூர்த்தி அடைந்து விடும். ஒவ்வொருவரும் தத்தமனது திறமைக்கு ஏற்றபடி வேலைகளில் பங்களிப்பு செய்தால் போதும் என்ற நிலை உருவாகும் என்று சிலர் கருதலாம். ஆனால், இது தனிச் சொத்துடமை நீடிக்கும் வரை சாத்தியமில்லை. தனிச் சொத்துடமை மீது கோட்டை கட்டி வாழ்ந்து வருகின்ற முதலாளித்துவம், மனித குலத்தின் சாதனைகளான அத்தகைய தொழில்நுட்பங்களை தனிச் சொத்துடமையாக தன்னிடம் பிடித்து வைத்துக் கொண்டு, கோடிக்கணக்கான மக்களை வறுமையிலும் இல்லாமையிலும் தள்ளிக் கொண்டிருக்கிறது.

மனித குலத்தின் கடந்த கால உழைப்பை தனிச் சொத்துடமையாக கைப்பற்றி வைத்துக் கொண்டு, நிகழ்கால உழைப்பை தொடர்ந்து சுரண்டிக் கொண்டிருக்கும் முதலாளித்துவத்தை ஒழித்துக் கட்டி உற்பத்தி சாதனங்கல் அனைத்தையும் சமூக உடமையாக மாற்றுவது தான் இந்தப் பிரச்சனைக்கான ஒரே தீர்வு. இதை நோக்கிப் போராடுவது தான் தொழிலாளி வர்க்கத்தின் கடமை.

Humans need not apply என்ற ஆவணப்படத்தை தழுவி எழுதப்பட்டது.

புதிய தொழிலாளி ஜூன் 2017 இதழிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட கட்டுரை.

 

மின்னூலாக (பி.டி.எஃப்) தரவிறக்க 

எத்தனை நாள் தான் சகிப்பது நீதித்துறையின் அயோக்கியத்தனத்தை?

peoples-power-trichy-rally-03-300x200

அப்சல் குருவுக்கு மரண தண்டனை விதித்து தீர்ப்பெழுதிய நீதிபதி(!)கள், குற்றம் நீரூபிக்கபடவில்லை என்றாலும் இந்திய கூட்டு மனசாட்சியை திருப்திப்படுத்த மரண தண்டனை விதிக்கிறோம் என்றார்கள்.

சுவாதி கொலை செய்யப்பட்ட வழக்கில், 90 நாட்களை நெருங்கியும் குற்றப்பத்திரிக்கை தாக்கல் செய்ய முடியாதிருந்த நிலையில், இன்னும் ஓரிரு நாட்களில் பிணை கிடைத்துவிடும் என்ற நிலையில், ராம்குமார் தற்கொலை செய்து கொண்டார் என்றது சிறைத்துறை.

இந்த இரண்டு நிகழ்வுகளிலும் வெளிப்படும் கிடக்கை என்னவென்றால், அப்சல் குரு வழக்கைப் பொருத்தவரை தண்டனை கொடுப்பது என தீர்மானித்து விட்டால் குற்றத்தின் தன்மையோ, சட்டவிதிகளோ எங்களுக்கு ஒரு பொருட்டே அல்ல. எந்த எல்லைக்கும் நாங்கள் செல்வோம், எங்களை யாரும் கேள்வி கேட்க முடியாது எனும் திமிர்த்தனம். ராம்குமார் படுகொலையைப் பொருத்தவரை எங்களை காத்துக் கொள்ள, மறைத்துக் கொள்ள வேண்டுமென்றால் எவ்வளவு கேவலமான பொய்களையும் அவிழ்த்து விடுவோம். நம்புவதைத் தவிர உங்களுக்கு வேறு வழியில்லை. எங்களின் அதிகாரத்தை எவரும் எதுவும் செய்து விட முடியாது எனும் இறுமாப்பு.

இந்த திமிர்த்தனத்தையும், இறுமாப்பையும் இன்னும் அதிக தீவிரத்துடன் அதிகாரவர்க்கத்தின் அடுக்குகள் அண்மையில் மீண்டும் ஒருமுறை வெளிக்காட்டியிருக்கிறது. வழக்குறைஞர்களுக்கு விதிக்கப்பட்டிருக்கும் வாழ்நாள் தடை. ஆனால், முந்தியவைகளுக்கு ஏற்பட்ட அதிர்வலைகள் வழக்குறைஞர்கள் மீதான இந்த அடாவடிக்கு எதிராக பரவலாக எழவில்லை.

நீதிபதிகளுக்கு எதிராக முழக்கமிட்டார்கள் என்ற குற்றச்சாட்டுக்குத் தான் மில்ட்டன், பார்த்தசாரதி ஆகியோருக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் வழக்குறைஞர்களாக பணியாற்ற முடியாதவாறு தடையும், மகேந்திரனுக்கு 3 ஆண்டுகள் தடையும் விதிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஏற்கனவே, மதுரை வழக்குறைஞர்கள் 5 பேருக்கு வாழ்நாள் தடையும், 8 பேருக்கு 3 ஆண்டுகள் தடையும் விதிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

முழக்கமிட்டதற்கு தான் வாழ்நாள் தடையா? என குழப்பம் ஏற்படலாம். இதன் பின்னிருக்கும் வன்மம் புரிய வேண்டுமென்றால் நிகழ்தவைகளை தொகுத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

1. குடித்துவிட்டு வந்து அடாவடி செய்யும், கட்டப்பஞ்சாயத்து செய்யும், அறியாமையைப் பயன்படுத்தி பணம் பறிக்கும், சாதகமான தீர்ப்புக்காக பணம் வசூலித்துக் கொடுக்கும் தரகர்களாக, மிரட்டுபவர்களாக இருக்கும் வழக்குறைஞர்கள் எந்தப் பிரச்சனையும் இன்றி பணிபுரிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

2. ஊழல் முறைகேடுகளில் ஈடுபட்டும், பாலியல் ரீதியான முறைகேடுகளில் ஈடுபட்டும், மக்களைப் பற்றிய கவலை கொஞ்சமும் இன்றி கார்ப்பரேட்டுகளுடன் கைகோர்த்துக் கொண்டும், அவமதிப்பு என்பதை வைத்துக் கொண்டு மக்களை நாங்கள் மேலானவர்கள் என்பதாக செயல்பட்டுக் கொண்டும் இருக்கும் நீதிமான்கள் நிறைந்திருக்கிறார்கள்.

3. இந்தியாவில் வேறெந்த மாநிலங்களிலும் இல்லாத அளவுக்கு தமிழகத்தில் மக்கள் பிரச்சனைகளுக்கு குரல் கொடுக்கும், மக்களோடு சேர்ந்து போராடும் வழக்குறைஞர்கள் அதிகம். பல போராட்டங்களில் முதல் குரல் வழக்குறைஞர்களிடமிருந்தே வந்திருக்கிறது. இந்த மூன்று யதார்த்தங்களையும் மனதில் கொண்டு நிகழ்ந்தவைகளை தொகுத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

2015 ஜூலை 1 முதல் தலைக்கவசம் அவசியம் என நீதிபதி கிருபாகரன் உத்தரவிடுகிறார்.

காவிரி, முல்லைப்பெரியாறு, ஈழம், உரிமையியல்குற்றவியல் சட்ட திருத்தங்கள், காவல் துறை அராஜகங்கள் என மக்களை பாதிக்கும் அனைத்துப் பிரச்சனைகளுக்கும் எதிராக குரல் கொடுக்கும் வழக்குறைஞர்கள், இந்த கட்டாய தலைக்கவச உத்தரவையும் எதிர்த்து டாஸ்மாக் அரசின் விருப்பம், தலைக்கவசம் கட்டாயமா? எனக் கேட்டு போராடுகிறார்கள்.

இதை நீதிமன்ற அவமதிப்பாக கருதிய நீதிமன்றம் மதுரை உயர்நீதிமன்ற வழக்குறைஞர்கள் சங்கத் தலைவர், செயலாளர் ஆகியோர் மீது நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கு தொடுக்கிறது.

இதனிடையே 2015 செப்டம்பர் 10 ம் தேதி மதுரையில் வழக்குறைஞர்கள் ஊழல் நீதிபதிகளுக்கு எதிராக பேரணி நடத்தி ஊழல் நீதிபதிகளின் பட்டியலை வெளியிடுகிறார்கள்.

இதற்காக 43 வழக்குறைஞர்கள் முறைப்படியான எந்த விசாரணையும் நடத்தாமல் இடைநீக்கம் செய்யப்பட்டார்கள்.

தலைவர், செயலாளர் மீதான அவமதிப்பு வழக்கு விசாரணை சென்னையில் நடைபெற்ற போது எந்தவிதமான சட்டவிதிகளும் மரபுகளும் பின்பற்றப்படவில்லை. தலைக்கவசம் குறித்த அவமதிப்பு வழக்கில், அதைப் பற்றி எதுவும் கேட்காத நீதிபதிகள், ஊழல் பட்டியல் வெளியிட்டது குறித்து கேள்வி எழுப்புகிறார்கள். சென்னை வழக்குறைஞர்களையே உள்ளே விடாமல் தடுத்து நிறுத்துகிறார்கள். சீருடை அணியாத காவலர்களும் பாதுகாப்பு வழங்கலாம் என முன்கூட்டியே நீதிபதிகள் அறிவுறுத்தி இருந்ததால் போலீஸ் என்ற பெயரில் ரவுடிகளும் கலந்திருக்கலாம் எனும் நிலை. நீதிபதிகளுக்கான வாசலில் நீதிபதிகளுடன் சென்று வழக்குக்கு தொடர்பே இல்லாத நிலையில் உள்ளே அமர்ந்திருக்கும் இரண்டு வழக்குறைஞர்கள். எந்த அடிப்படையும் இல்லாமல் அவர்கள் கொடுக்கும் புகாரை வைத்துக் கொண்டு மிரட்டும் தொனியில் விசாரிக்கும் நீதிபதிகள் என ஒரு கலவரமான சூழலில் தான் நீதிமன்ற அராஜகங்களை எதிர்த்து முழக்கமிடுகிறார்கள் வழக்குறைஞர்கள். இது குறித்து விரிவாக தெரிய விரும்புவோர் இங்கு சென்று வருக.

இவ்வாறு முழக்கம் எழுப்பினார்கள் என்பதற்காகத் தான் இப்போது இந்த வாழ்நாள் தடை.

எந்த ஒன்றிலுமே நிகழ்வுகளை மட்டுமே வைத்துக் கொண்டு முடிவுக்கு வருவது என்பது குறைபாடு உடையதாகத்தான் இருக்கும். அதற்கான நோக்கங்களையும் இணைத்து பரிசீலித்துப் பார்ப்பதே சரியானதாகவும், முழுமையானதாகவும் இருக்கும். அந்த அடிப்படையில் மேற்கண்ட நிகழ்வுகளுக்க்கான அடிப்படை நோக்கம் என்ன என்று பார்த்தால், நீதிபதிகளின் ஊழலை மறைப்பது தான் நோக்கம் என்பது போல் தெரியலாம். இது ஒரு துணை நோக்கம் தான். இதனிலும் முதன்மையான நோக்கம் ஒன்றும் உள்ளே இருக்கிறது.

இந்தியாவில் தோராயமாக 500 நீதிபதிகளுக்கான பணியிடங்கள் காலியாக இருக்கிறது. அரசுக்கும் நீதித்துறைக்கும் நீதிபதிகளை நியமிப்பது தொடர்பாக கொலீஜிய முரண்பாடுகள் ஒருபக்கம் இருந்தாலும், அதில் எப்படிப்பட்டவர்களை நியமிப்பது என்பதில் அரசின் நீதித்துறையின் திட்டங்களில் முரண்பாடு ஒன்றுமில்லை. நிர்வாக இயந்திரம் காவிமயமாகி இருக்கிறது என்பது அனைவரும் அறிந்தது தான். அவ்வாறு காவிமயமாகி இருக்கிறது என்பதற்கு கார்ப்பரேட் மயமாகி இருக்கிறது என்பது தான் பொருள். கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு எதிராக எப்போதும் எந்தத் தீர்ப்பும் வராது. ஆனால், எதிர்மனு, இடைக்கால தடை போன்ற அம்சங்கள் கூட கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு எதிராக இருக்கக் கூடாது என்றால் காவி மனோநிலையில் இருப்பவர்கள் மட்டுமே பொருத்தமனவர்கள். மக்கள் மத்தியில் இவை பிரச்சனைகளாகும் போது மத மோதல்களாக மடைமாற்றி திசை திருப்புவதும் அவசியம். எனவே, அந்த 500க்கும் மேற்பட்ட காலியிடங்களில் ஆர்.எஸ்.எஸ் பயங்கரவாதிகளைக் கொண்டு நிரப்ப வேண்டும்.

அப்படி ஒரு நிலை வந்தால், அதை வழக்குறைஞர்கள் எந்த முணுமுணுப்பும் காட்டாமல் அடிமைகளைப் போல் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். எனவே, நியமனங்களுக்கு முன்பு வழக்குறைஞர்களை ஒடுக்கும் கருப்புச் சட்டங்கள் அவசியப்படுகின்றன. நீதிமன்ற வழாகங்களுக்குள் போராட்டம் செய்வதோ, முழக்கம் இடுவதோ, துண்டுப் பிரசுரம் கூட கொடுக்கக் கூடாது எனும் விதிகளை புகுத்த நினைப்பதற்கு வேறெதுவும் காரணமாக இருக்க முடியுமா?

பல விசயங்களுக்கு தமிழகம் முன்மாதிரியாய் இருப்பதைப் போல, இவ்வாறான நியமனங்களை எதிர்ப்பதிலும் தமிழக வழக்குறைஞர்கள் முன்மாதிரியாய் விளங்குவார்கள். இதனால் தான் வழக்குறைஞர்களை ஒடுக்குவதை தமிழகத்திலிருந்து தொடங்கியிருக்கிறார்கள். எந்த மாநிலத்திலும் அமல்படுத்தாத வரைவு விதிமுறைகளை தமிழகத்தில் அமல்படுத்தத் துடிப்பதில் வேறேதும் நோக்கம் இருந்துவிட முடியுமா?

எனவே, கோஷம் போட்டதற்கு வாழ்நாள் தடையா? என்பதல்ல இங்கு பிரச்சனை. இது வழக்குறைஞர்களுக்கு மட்டுமேயான பிரச்சனையும் அல்ல. கார்ப்பரேட் பயங்கரவாதிகளுக்கு எதிராக, காவி பாசிஸ்டுகளுக்கு எதிராக நாம் என்ன செய்யப் போகிறோம்? வழக்குறைஞர்களுடன் இணைந்து எவ்வாறு இதை முன்னெடுக்கப் போகிறோம்? என்பது தான் நமக்கு முன்னிருக்கும் கேள்வி.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

சட்டத்தைக் கூட மதிக்காத நீதிபதிகளை நாம் மதிக்க வேண்டுமா?

madurai-lawyers-rally-1

தமிழ்நாடு பல விசயங்களில் இந்தியாவுக்கு முன்னோடியாக இருந்திருக்கிறது. இந்திய விடுதலைப் போர் தமிழகத்திலிருந்து தான் தொடங்கியது. பார்ப்பனீயத்துக்கு எதிராக சளைக்காமல் போராடியது, இந்தி திணிப்பை எதிர்த்தது என சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். அந்த அட்டவணையில் புதிதாக இன்னும் ஒரு விசயமும் சேர்ந்திருக்கிறது. கடந்த 10/09/2015 அன்று மதுரையில் ஆயிரத்து ஐநூற்றுக்கும் மேற்பட்ட வக்கீல்கள் கலந்து கொண்டு நடத்திய நீதிபதிகளின் ஊழல்களுக்கு எதிரான பேரணி. அதன் முடிவில் ஊழல் நீதிபதிகளின் முதல் பட்டியல் வெளியிடப்பட்டது. நீதிபதிகளின் ஊழல் போக்கு குறித்து பிரசாந்த் பூஷன், சந்துரு போன்ற நீதிபதிகள் ஆங்காங்கே சில போதுகளில் குரல் கொடுத்திருந்தாலும். ஒட்டு மொத்தமாக வாக்கீல்கள் திரண்டு போராட்டம் நடத்தி பெயர்ப் பட்டியலை வெளியிட்டிருப்பது. இந்தியாவையே அதிர வைத்து நிலைகுலையச் செய்திருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் நீதி மன்றங்கள் மீது மக்களுக்கு அந்த அளவுக்கு – நீதி மன்றங்களே மக்களின் கடைசி புகலிடம் எனும் அளவுக்கு – நம்பிக்கை இருப்பதாக ஒரு கருத்து இங்கே நிலவுகிறது. ஆனால் எந்த அளவுக்கும் மதுரையில் நடந்த அந்த பேரணி மக்களிடம் சலனத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. காரணம், ஊடகங்களின் திட்டமிட்ட புறக்கணிப்பு.

நீதிபதிகள் இதற்கு பழிவாங்கும் நடவடிக்கைகளை உடனே தொடங்கினார்கள். பதினைந்து வக்கீல்களின் அங்கீகாரத்தை பார் கவுன்சில் தற்காலிகமாக ரத்து செய்தது. மதுரை வழக்கறிஞர்களின் அலுவல் அறையை காலி செய்ய உத்தரவிட்டது. தலைக்கவச வழக்கில் நீதி மன்ற அவமதிப்பு என்ற முகாந்திரத்தை வைத்துக் கொண்டு வக்கீல்களை பகிரங்கமாக மிரட்டியது. தடித்த தோல் எனக்கு இருக்கிறது என்று கூறிய தலைமை நீதிபதி தத்து வக்கில்களை ரவுடிகள் என்கிறார். நீதிமன்ற வளாகங்களில் அதன் அருகாமையில் பிரச்சாரங்களோ போராட்டங்களோ நடத்தக்கூடாது. சுவரொட்டி ஒட்டக் கூடாது, பிரசுரம் வினியோகிக்கக் கூடாது என உத்தரவு போடுகிறார்கள். நீதிபதிகள் பயந்து கொண்டே தங்கள் வேலையைச் செய்ய வேண்டியுள்ளது. எனவே, மத்திய தொழிற்படை பாதுகாப்புக்கு நீதிமன்றங்களை உட்படுத்த வேண்டும் என்று கோருகிறார்கள். என்ன! இந்த நீதிபதிகள் வானத்திலிருந்து குதித்தவர்களா?

நீதியின் பதிகள், நீதி அரசர்கள் என குறிப்பிடுவதற்கு கொஞ்சமும் தகுதியில்லாதவர்கள் இவர்கள் என்பதை தங்களின் பல தீர்ப்புகள் மூலம் ஏற்கனவே நிரூபித்திருக்கிறார்கள். கீழ்வெண்மணி, கயர்லாஞ்சி வழக்குகளில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் மேல்ஜாதி பெரிய மனிதர்கள் அவர்கள் இப்படி செய்திருக்க மாட்டார்கள் என்று ஜாதிக் கொழுப்பு வழிய தீர்ப்பெழுதியவர்களல்லவா? ஆதாரம் இல்லையென்றாலும், நிரூபிக்கப்படவில்லை என்றாலும் இந்தியாவின் மனசாட்சிக்காக தண்டனை கொடுக்கிறோம் என்று அப்சல் குருவை தூக்கில் போட்டவர்களல்லவா? நீதி இவர்களுக்கு ஒரு பொருட்டல்ல என்றாலும் சட்டத்தைக் கூட இவர்கள் மதிப்பதில்லை என்பதற்கு கடந்த மூன்று மாதங்களுக்கும் மேலாக தமிழ்நாட்டில் நடந்து கொண்டிருக்கும் சாராயக் கடைகளுக்கு எதிரான போராட்டங்களில் இந்த நீதிபதிகள் நடந்து கொண்ட விதங்களே சாட்சி.

அம்பேத்கார் சிலைக்கு கீழே அமர்ந்து மாட்டுக்கறி சாப்பிட்டார்கள், கிரிக்கெட் விளையாடினார்கள் என்றல்லாம் வக்கில்கள் மீது உப்புமா குற்றம் சாட்டுகளை கூறும் நீதிபதிகள், தங்கள் மீது வக்கீல்கள் சாட்டும் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் குறித்து தவறியேனும் ஒரு வார்த்தை கூட உச்சரிக்கவில்லை. தங்கள் மீதான குற்றச்சாட்டுகளுக்கு வக்கில்கள் விசாரணையை எதிர்கொள்ள தயார் என்கிறார்கள். நீதிபதிகள் தயாரா? இப்படி நீதி குறித்தும், சட்டம் குறித்தும் கிஞ்சிற்றும் கவலைப்படாத இந்த நீதிபதிகளை, நீதிமன்றங்களை மக்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?

கடந்த 1947 லிருந்து 2015 வரை சுமார் 67 வருடங்களாக எந்த ஒரு ஊழல் நீதிபதியாவது விசாரிக்கப்பட்டு தண்டிக்கப்பட்டதுண்டா? இல்லை என்றால் நீதிபதிகள் அனைவரும் உத்தமர்களா?

உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி ஹெச்.எல். தத்து அவர்கள் “வருமானத்துக்கு அதிகமாக சொத்து சேர்த்து பெங்களூரில் 50 கோடிக்கு வீடு கட்டியுள்ளார்” என்று உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி மார்கண்டேய கட்ஜு அவர்கள் புகார் தெரிவித்து ஆதாரங்களை வெளியிட்டுள்ளார். யார் நடவடிக்கை எடுப்பது?

உச்சநீதி மன்ற முன்னாள் தலைமை நீதிபதிகள் நங்கநாத் மிஸ்ரா, கே.என்.சிங், ஏ.எம்.அஹ்மதி, எம்.எம்.புன்ஷி, ஏ.எஸ்.ஆனந்த், ஒய்.கே.சபர்பால் உள்ளிட்ட எட்டு பேர் ஊழல் பேர்வழிகள் என முன்னாள் சட்ட அமைச்சர் சாந்தி பூஷன், வழக்குறைஞர் பிரசாந்த் பூஷன் ஆகியோர் உச்சநீதி மன்றத்தில் கடந்த 2010 ஆம் ஆண்டு மனுத்தாக்கல் செய்தனர். இன்று வரை அம்மனு விசாரிக்கப்படாத மர்மம் என்ன?

கிரானைட் கொள்ளை வழக்கில் தலைமை நீதிபதி எஸ்.கே.கவுல் சகாயம் விசாரணைக்கு உத்தரவிட்டு விசாரணை நடந்து வரும் போது நீதிபதிகள் சி.டி.செல்வம், ராஜா, கர்ணன், தனபாலன், வேலுமணி ஆகியோர் கிராணைட் கொள்ளைக்கு ஆதரவாக தீர்ப்பளித்தது ஏன்?

தாதுமணல் கொள்ளை தொடர்பான விசாரணைக்கு வருவாய்த்துறை செயலர் ககன் தீப்சிங் பேடி நியமிக்கப்பட்டு விசாரணை முடிந்த நிலையில் விசாரணைக்குழு அறிக்கையை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி ராஜா ரத்து செய்த மர்மம் என்ன?

ஜெயாவுக்கு எதிரான சொத்துக்குவிப்பு வழக்கு பெங்களூரில் நடக்கும் போதுநீதிபதி அருணா ஜெகதீசன் ஒரு தீர்ப்பு சொன்னார். இது நீதியின் தற்கொலை. போராடும் வழக்குறைஞர்கள் மீது கோபப்படும் நீதிபதிகளே, உங்கள் பதில் என்ன?

தமிழக மக்களின் வியர்வை சிந்திய வரிப்பணம் 22,000 கோடியைக் கொள்ளையடித்தது பன்னாட்டு நோக்கியோ கம்பனி. எட்டப்பன் போல ஸ்டே கொடுத்து, ஓடிப்போக உதவி செய்கிறார் நீதிபதி பி.ராஜேந்திரன். இது தேசத்துரோக குற்றமல்லவா?

உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி ஏ.கே.கங்குலி மீது கொடுக்கப்பட்ட பாலியல் புகார் என்னாயிற்று?

நீதிபதி கர்ணன் மீது கொடுத்த லஞ்சப் புகார்களை உண்மையென ஏற்ருக் கொண்ட தலைமை நீதிபதி கவுல் இன்று வரை நடவடிக்கை எடுக்காமல் இருப்பதன் மர்மம் ‘கர்ணன் பல நீதிபதிகளின் ஊழலை அம்பலப்படுத்துவார்’ என்பதால் தானே?

ஊருக்கெல்லாம் உபதேசிக்கும் உயர்-உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் தேர்வில் முறைகேடு நடந்துள்ளது என்று உச்சநீதி மன்றத்தில் இந்திய அரசின் தலைமை வழக்குறைஞர் முகில் ரோத்தகி சொன்னாரே! வழக்கம் போல் மவுனம் தான் பதிலா?

சாதாரண மக்களின் லட்சக் கணக்கான வழக்குகள் தேங்கி நிற்க பி.ஆர்.பி, வைகுண்டராஜன் போன்ற கனிமக் கொள்ளையர்களின் வழக்குகளை மட்டும் நீதிபதிகள் விசாரித்து முடிப்பதேன்?

மூத்த செல்வாக்கான வழக்குறைஞர்கள் வந்தால் வழக்குகள் முடிக்கப்படுவதும், முகம் தெரியாத இளம் வழக்குறைஞர்களின் வழக்குகள் புறக்கணிக்கப்படுவதும் ஏன்?

சல்மான்கான் போல சாமானிய மக்களுக்கு உடனடி நீதி கிடைக்குமா?

அமித்ஷா வழக்கில் தீர்ப்புச் சொல்லி முன்னாள் உச்சநீதி மன்ற தலைமை நீதிபதி சதாசிவம் ஆளுனர் பதவி பெறுவது சரியா?

அனைத்து துறைகளிலும் ஊழியர் தேர்வை சட்டப்படி சரியாக நடத்த வேண்டும் என உத்தரவிடுகிறது சென்னை உயர் நீதிமன்றம். ஆனால் சென்னை உயர்நீதிமன்ற ஊழியர்கள் தேர்வை வெளியில் சொன்னால் மக்கள் காரித்துப்ப மாட்டார்களா?

வழக்குறைஞர்களுக்கு அடிக்கடி நீதியை உபதேசிக்கும் நீதிபதி பி.என்.பிரகாசு அவர்கள் கொள்ளையர்கள் வைகுண்டராஜன், ஆக்ஸ்போர்டு சுப்பிரமணியத்துக்கு முஞாமீன் வழங்கியது மனுநீதிப்படியா?

சொத்துத் தகராறுக்கு சொந்தத் தம்பி வழக்கை விசாரித்த நீதிபதி சி.டி.செல்வம் யோக்கியமானவரா?

சட்டமே தெரியாத நீதிபதிகள் கர்ணன், வைத்தியநாதன்,  ராஜா போன்றவர்கள் உயர்நீதி மன்ற நீதிபதிகளானது எப்படி?

நீதிபதி என்ற அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி பெண் ஊழியர்களிடம் அத்துமீறல் செய்த நீதிபதி டாக்டர். தமிழ்வாணன் மீதான நடவடிக்கை என்ன?

கீழமை நீதிமன்ற நீதிபதிகளை அடிமைகளை விட கேவலமாக நடத்தும் உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள் நீதி வழங்க தகுதியானவர்களா?

சட்டத்தை விட நியாயத்தை அதிகம் பேசும் நீதிபதி இராம சுப்பிரமணியன் அவர்கள் நீதித்துறையை சீரழித்த புரோக்கர் வக்கீல் சங்கத்துக்கு ஆதரவாக தீர்ப்பு வழங்கியதன் காரணம் என்ன?

ஹெல்மெட்டை மக்கள் மீது திணிக்கும் நீதிமன்றம் டாஸ்மாக்கை மூட மறுப்பது சரியா?

நீதித்துறை மாண்பைக் கெடுப்பது நீதிபதிகளின் ஊழல், பாலியல் குற்றங்கள் – அரசு ஆதரவு தீர்ப்புகளா? வழக்குறைஞர் போராட்டங்களா?

நீதித்துறை ஊழல் தொடர்பாக என்றாவது full court ல் விவாதித்ததுண்டா?

நீதிமன்ற தீர்ப்புகளை விமர்சித்தால் நீதிபதிகள் பயப்படுவது ஏன்?

ஒட்டு மொத்தமாக , சாமானிய மக்களுக்கு நீதி வழங்க மறுத்து தோற்றுப் போனது இந்திய நீதித்துறை.

மேற்கண்ட கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்க மறுக்கும் நீதித்துறை, தொடர்ச்சியாக மக்கள் பிரச்சனைகளுக்கு வழக்குறைஞர்கள் போராடுகிறார்கள், தங்கள் மேலதிகாரத்தை கேள்வி கேட்கிறார்கள் என ஒடுக்க முயல்கிறது. அரசு – காவல்துறையோடு இணைந்து மக்களுக்கு எதிராக நிற்கிறது நீதிமன்றம்.

இந்த நீதிமன்ற அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராக மத்திய மாநில அரசுகள் நடவடிக்கை எடுக்காது. நீதிமன்றம் விசாரிக்கப்போவதில்லை. என்றால் என்ன செய்வது? மக்கள் போராடாமல் வேறு யார் போராடுவது இதற்கு? நீதியை, சட்டத்தை மதிக்காத நீதிபதிகளை மக்கள் நாம் ஏன் மதிக்க வேண்டும்?

மக்கள் துணையோடு நீதித்துறையின் அடக்குமுறையை வீழ்த்துவோம்!

வழக்கு சிறைக்கு அஞ்சாமல் தொடர்ந்து போராடுவோம்!

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

சு. சாமி மீது முட்டையடித்தால் சட்டம் ஒழுங்கு நாறும்.

          நீதிமன்றத்தின் மாட்சிமையும், புனிதமும் சில நாட்களாக வீதியில் விவாதப்பொருளாகியிருக்கிறது. அனைவரும் விவாதிக்கிறார்கள் இதுவரை இப்படி நடந்ததில்லை என்று. ஊடகங்கள் அப்படித்தன் சொல்லித்தருகின்றன மக்களுக்கு., ஒரு குண்டுவெடிப்பு என்றால் பயங்கரம், இத்தனை பேர் சாவு, இதற்கு முன் இப்படி நடந்ததேயில்லை என்கின்றன. யார் வருகையையும் முன்னிட்டு பாதுகாப்பை பலப்படுத்தினால் வரலாறு காணாத பாதுகாப்பு என்கின்றன. நடந்த நிகழ்வை அதிர்ச்சியாகவோ, ஆச்சரியமாகவோ பேசிவிட்டு கலைந்து செல், ஆழ நோக்காதே என்பது தான் ஊடகங்கள் மக்களுக்கு நடத்தவிரும்பும் பாடம். கடந்த வாரம் நடந்த சு. சாமியின் மீதான முட்டையடித்தாக்குதலும் அதனைத்தொடர்ந்து நீதிமன்ற வளாகத்தில் வழக்குறைஞர்கள், நீதிபதிகள் மீது காவல்துறையால் நடத்தப்பட்ட மிருகவெறிதாக்குதலும் இப்படித்தான் ஊடகங்களால் முன்வைக்கப்பட்டு, இன்னும் ஓரிரு நாட்களில் வேறொரு நிகழ்வின் துணையுடன் மறக்கடிக்கப்பட்டுவிடும். ஆனால் ஆட்சிமுறையும், மக்களால் நடத்தப்படும் ஆட்சி எனும் மாயையும் வெளிப்படையாக அம்மணமாகி நிற்பது மறப்பதற்கில்லை.

          தமிழ்நாட்டில் நடப்பது திமுக ஆட்சி, அதாவது பார்பனீயஎதிர்ப்பு இயக்கத்தில் வேர்கொண்ட இயக்கத்திலிருந்து கிளைத்துவந்த ஆட்சி. அதன் மூத்த அமைச்சர் ஒருவர் சட்டமன்றத்திலேயே அறிவிக்கிறார், ஒரு ஆசாமியின் மீது முட்டைவீசப்பட்ட சம்பவம் என்று. முட்டை வீசப்பட்ட ஆசாமியோ ஆட்சியிலிருப்பவர்களுக்கு எதிரானவர். ஆனாலும் அவர்களின் பொருப்பிலிருக்கும் அதிகாரம் தான் சில முட்டைகள் உடைந்ததற்காக பல மண்டைகளை உடைத்திருக்கிறது. இந்த முரண்பாடு ஆட்சியிலிருப்பவர்களால் ஏற்பட்டதா? காவல்துறையால் நடத்தப்பட்ட இக்கலவரத்தை விசாரிக்க பென்ச் அமைத்திருக்கும் நீதிமன்றம் தான் சு சாமி ராமாயணம் எனும் புராணக்குப்பையை காட்டியதும் மக்களின் வரிப்பணம் இரைக்கப்பட்டு கிட்டத்தட்ட முடியும் தருவாயிலிருந்த திட்டத்தை முடக்கச்சொல்லியது. ஈழத்தமிழர்களுக்காக மழையில் நனைந்தும், நனையாமலும் மனிதச்சங்கிலி, ராஜினாமா, இயக்கம், விளக்கக்கூட்டம் என்று தொடர்ச்சியாக எதையாவது நடத்தி ஈழத்தமிழர்களுக்காக போராடிக்கொண்டிருப்பதாக போக்குக்காட்டிக்கொண்டிருக்கும் திமுக அரசுதான், ஈழத்திற்காக உணர்வு பூர்வமாக போராடிக்கொண்டிருக்கும் வழக்குறைஞர்களை அடித்து நொருக்கியிருக்கிறது. இவைகளெல்லம் நேர்ந்துவிட்ட முரண்பாடுகளோ, ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லாத தனித்தனி சம்பவங்களோ அல்ல.

          ஆட்சியிலிருப்பவர்கள் அதாவது மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் தங்களது கொள்கைகளுக்கு ஏற்ப, த‌ங்கள் தீர்மானத்திற்கு ஏற்ப செயல்பட்டுவிட முடியாது என்பதைத்தான் இந்த முரண்பாடுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. அதோடு மட்டுமல்லாமல், அதிகாரவர்க்கம் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு ஆட்சியிலிருப்பவர்களின் கொள்கைகள் விருப்பங்களை துளியும் சட்டைசெய்யாமல் செயல்பட முடியும் என்பதையும் வெளிப்படுத்திக்காட்டுகின்றன. இயக்குனர் சீமானை கைது செய்ததை வேண்டுமானால் காங்கிரஸின் தயவில்லாமல் ஆட்சியில் நீடித்திருக்கமுடியாது என்ற நிர்ப்பந்தம் காரணமாக இருக்கலாம். நீதிமன்ற கலவரத்திற்கு நிர்ப்பந்தம் ஒன்றுமில்லையே. திட்டமிட்டு வெறியுடன் நடத்தப்பட்ட நீதிமன்ற தாக்குதலுக்கு காரணம், ஈழத்தமிழர்களுக்காக தொடர்ச்சியாக உணர்வுபூர்வமாக வழக்குறைஞர்கள் போராடியதுதான். இயல்பாக உள்ள நீதித்துறையா, காவல்துறையா என்ற போட்டியும் சேர்ந்துகொள்ள , ஒரு கூமுட்டையின் மீது வீசப்பட்ட சில கூமுட்டைகள் உரசிவிட வெந்து தணிந்திருக்கிறது நீதிமன்றம்.

          பெரியாரின் சுயமரியாதை வேட்டியை பிடித்துக்கொண்டு வளர்ந்தவர்கள் ஆட்சியில் இருந்தாலும் பார்பனீயத்திற்கு எதிராக ஒன்றும் செய்துவிட முடியாது, அது அதிகாரவர்க்கமாய் இருக்கும் வரை. கோடிக்கணக்கான மக்களின் வறுமையையும் பசியையும் புறந்தள்ளிவிட்டு ‘காட்’ போன்ற ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிட ஓரிரு அதிகாரிகள் போதும். விஞ்ஞானிகள், அறிவியலாளர்கள் எதிர்த்தாலும், மக்கள் கேள்வி கேட்டாலும், போலிகள் எகிரிக்குதித்தாலும் அணு ஒப்பந்தம் ஏற்படுவதை தடுக்கமுடியாது. தமிழர்கள் நாளுக்கொரு போராட்டம் நடத்தினாலும், தமிழர்களைக்கொல்ல தமிழ்நாட்டு வழியே கவச வாகனங்கள் அனுப்பப்படுவதை வேடிக்கை பார்க்கமட்டுமே முடியும். ஏனென்றால் இவைகளெல்லாம் அதிகாரவர்க்கத்தின், பார்ப்பனியத்தின் விருப்பமாக இருக்கிறது. ஓட்டுப்போட்டு மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுபவர்களெல்லாம் பொம்மைகள் தான். அதைத்தான் முகத்தில் தெரித்து நமக்குச்சொல்கிறது வழக்குறைஞர்கள் மண்டை உடைந்து சிந்திய‌ ரத்தம். தென்னை மரத்தில் தேள் கொட்டினால் பனை மரத்தில் நெறி கட்டும் எனும் பழமொழியைப்போல் சு சாமியின் மேல் வீசப்பட்ட முட்டை உடைந்து சட்டம் ஒழுங்கில் நாறுகிறது.

          இன்னும் எத்தனை நிகழ்வுகள் வேண்டும் இந்த உண்மைகளை உணர்ந்து கொள்வதற்கு? இது தான் இன்று மக்கள் முன் எழுந்து நிற்கும் கேள்வி.

%d bloggers like this: