ஏன் அவர்களால் பதில் கூற முடியவில்லை?

lawyers_june 6

கடந்த 6ம் தேதி நீதிமன்ற அடக்குமுறைக்கு எதிராக வழக்குறைஞர்கள் பேரணி சென்னையில் வெற்றிகரமாக நடந்தது.  ஊழலுக்கு எதிரான வழக்குறைஞர்களின் பேரணி, ஹெல்மெட் பிரச்சனை, விசாரணை என்ற பெயரில் மூத்த வழக்குறைஞர்களுக்கு அவமரியாதை. இந்த விசயத்தில் எந்த சட்ட, நீதிமன்ற மரபுகளும் பின்பற்றப்படாதது, எல்லாவற்றையும் விட, எட்டு மாதங்களுக்கும் மேலாக 43 வழக்குறைஞர்கள் வழக்குகளை நடத்த விடாமல் தடுக்கப்பட்டிருப்பது என, பல மாதங்களாக வழக்குறைஞர்களுக்கு எதிரான நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் விவாதங்களுக்கு உள்ளாகி வருகிறது. இதன் தொடர்ச்சியாக உச்ச நீதிமன்றத்தின் வழிகாட்டுதல் என்ற பெயரில் சென்னை உயர்நீதி மன்றம் வழக்குறைஞர்களின் நடத்தை விதிகளில் சில திருத்தங்களைச் செய்துள்ளது. இதற்கு எதிராகத்தான் கடந்த 06.06.2016 அன்று சென்னையில் தமிழக வழக்குறைஞர்கள் பேரணி நடத்தியிருக்கிறார்கள். போராட்டங்கள் தொடரும் என்றும் அறிவித்திருக்கிறார்கள்.

இந்த நிலையில் இணைய உலகில் தங்கள் வர்க்க நிலைப்பாடுகளுக்கு ஏற்ப ஆதரித்தும், எதிர்த்தும் பல பதிவுகள் வந்திருக்கின்றன. அவற்றில் ஒன்று தான் காவிரிமைந்தன் என்பவர் எழுதிய “வக்கீல்கல் என்ன விசேஷ பிரவிகளா .. .. .. ?” எனும் பதிவு. ஏதோ ஒரு பதிவு என இதை கடந்து போவதற்கு இரண்டு விசயங்கள் தடுத்தன. ஒன்று நடந்து கொண்டிருக்கும் பிச்சனையின் எந்த நுனியும் இவருக்கு தெரியவில்லை. அப்படி தெரியாமலேயே பொதுமக்கள் இதை ஆதரிக்கிறார்கள் என பொருள்படும்படி எழுதியிருந்தார். இரண்டு, தானும் சட்டம் படித்தவன் தான் என்று தன்னை அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறார். சட்டம் படித்த ஒருவரிடம் இது குறித்த விபரங்களைக் கூறலாமே எனும் அடிப்படையில் அங்கு என்னுடைய பின்னூட்டத்தை பதிவு செய்தேன். ஆனால் அதற்கு பதில் கூறிய அவரின் மறுமொழிகளோ அவரின் தன்மையை வெளிக்காட்டின. இதை ஒரு பதிவாக வெளியிட்டு அம்பலப்படுத்தலாம் எனும் எண்ணமே இப்பதிவு. இதற்கு அவர் பதில் கூற முன்வந்தாலோ, எதிர்ப்பதிவு எழுத முன்வந்தாலோ வரவேற்கிறேன்.

பொதுவாக, பதிவு எழுதும் அனைவரும் தங்களுக்கு உவப்பானதையே பதிவாக எழுதுகிறார்கள் என்றாலும், அந்த பதிவுகளின் உண்மைத் தன்மையை உணர்ந்து கொள்ளவோ, அல்லது உணர்ந்து கொள்ளாமல் எழுதும் பதிவுகளுக்கு பொறுப்பேற்பதோ இல்லை. தெளிவாகச் சொன்னால் அது குறித்த தேடல் இருப்பதில்லை. சொல்வதை தெளிவாக எழுதத் தெரிந்து விட்டாலே தான் சமூகத்துக்கு மேலானவன் எனும் ஒரு இறுக்கம் வந்து விடுகிறது. இந்த இறுக்கம் வந்து விட்ட பிறகு மீளாய்வு செய்ய இடமிருக்கவா செய்யும்? அது தான் இவரிடமும் வெளிப்பட்டிருக்கிறது. ஒருவர் பொதுவெளியில் எழுதுகிறார் என்றால்; அவ்வாறு எழுதுவதற்கான உரிமை, அவர் எழுதியதற்கு பொறுப்பேற்று எழும் விமர்சனங்களுக்கு பதில் கூறும் கடமையிலேயே அடங்கியிருக்கிறது. ஏதேதோ காரணம் கூறி பதில் கூறுவதிலிருந்து நழுவுவது, அவரது எழுதும் உரிமையை இழக்கச் செய்யும். செய்ய வேண்டும். ஆனால் யதார்த்தத்தில் அப்படி இருப்பதில்லை.

தன்னுடைய வர்க்கம், அது கற்பிக்கும் பண்பாடு, அதிலிருந்து எழும் நிலைப்பாடு இந்தக் கோட்டிலிருந்து அவர்கள் இறங்க விரும்புவதே இல்லை. ஏனென்றால் சமூகம் அவ்வாறு இறங்குவதற்கான தேவையை கொண்டிருப்பதில்லை. தெளிவாகச் சொன்னால் ஆளும்வர்க்கத்தின் அங்கமாக இருக்கிறார்கள். பாட்டாளி வர்க்கம் மட்டுமே தன்னுடைய நிலை எதுவானாலும், எப்போதும் அதை மீளாய்வு செய்வதற்கு தயாராக இருக்கிறது. அதன் மூலம் தன்னைத் தானே புதுப்பித்துக் கொண்டு புரட்சிகரமாய் இயங்குகிறது. இவ்வாறு இல்லாதவர்களால் இப்போது மட்டுமல்ல எப்போதும் பதில் கூற முடியாது.

இனி அந்த பின்னூட்ட வாதங்கள்.

செங்கொடி 4 ஜூன் 10:47

உண்மை நிலையை உணராத பதிவு.

நீதிபதிகளுக்கு எதிராக கூறப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளுக்கு பதில் என்ன? ஒரு நீதிபதி எப்படி வேண்டுமானாலும் தீர்ப்பு சொல்லலாம், அது காசுக்காகத்தான் என அப்பட்டமாக தெரிந்தாலும் அமைதியாக இருக்க வேண்டுமா? நீதிபதிகளுக்கு எதிராக ஆதாரமற்ற குற்றச்சாட்டு என்றால் அதன் பொருள் என்ன? மதுரையில் நீதிபதிகளின் ஊழலுக்கு எதிராக வழக்குறைஞர்கள் பேரணி சென்றது தான். ஆதாரம் என்றால் என்ன? பணம் வாங்கும் போது வீடியோ எடுத்துக் காட்ட வேண்டுமா? குமாரசாமி வழங்கிய தீர்ப்பு பணத்துக்காக வழங்கிய தீர்ப்பு என்பதற்கு ஆதாரம் வேண்டுமா? அல்லது ஆதாரம் இல்லை என்றால் குமாரசாமி நேர்மையாக தீர்ப்பு கூறினார் என்றாகிவிடுமா?

நீதிபதிகளின் வக்கிரங்களைப் பட்டியலிட்டால் ஏடு தாங்காது. வழக்குறைஞர்கள் அனைவருமே நேர்மையாளர்கள் என யாரும் சொல்ல வரவில்லை. யார் மீது தவறிருக்கிறதோ? எது தவறோ அதற்கு எதிராக விசாரணை செய்து தண்டனை கொடுக்கட்டும் யாரும் மறுக்க மாட்டார்கள். மாறாக யாரோ சிலர் செய்யும் தவறுகளைச் சுட்டிக் காட்டி, நீதிபதிகளுக்கு எதிராக யாரும் பேசக் கூடாது, போராடக் கூடாது என்பது நீதி மன்றத்தின் மாண்பை காப்பதற்காகவோ, வழக்குறைஞர்களின் நன்னடத்தையை உறுதி செய்வதற்காகவோ அல்ல. மாறாக புழுத்து நாறிப் போயிருக்கும் நீதிபதிகளின் ஊழல்களை மறைப்பதற்காகவே.

காவிரிமைந்தன் 4ஜூன் 06.31

உண்மையை முற்றிலுமாக

தெரிந்து வைத்திருக்கும் செங்கொடித் தோழரே

எனக்கு ஒன்றும் தெரியவில்லை என்று

சான்றிதழ் கொடுத்ததற்கு நன்றி.

ஆனால், போக்கிரி வக்கீல்களுக்கு ஆதரவாக

செங்கொடி கிளம்பியிருக்கும்

புதிய அதிசயத்தை இங்கே தான் காண்கிறேன்.

வக்கீல்களை போராடக்கூடாது என்று நான் சொல்லவில்லை.

அநீதிக்கு எதிராக போராட வக்கீல்களுக்கு வேறு இடமா இல்லை?

கோர்ட் வளாகம் தான் கிடைத்ததா ?

கட்சிக்காரர்களின் செலவில் வக்கீல்கள் போராட்டம் நடத்துவதை

செங்கொடி ஆதரிக்கிறதா? கட்சிக்காரர்கள் அலைக்கழிக்கப்படுவது

செங்கொடிக்கு சம்மதம் தானா?

நீங்கள் சொல்லி விட்டால் போதும் ஆதாரமே

தேவை இல்லையென்றால், யார் வேண்டுமானாலும்,

யார் மீது வேண்டுமானாலும், எத்தகைய குற்றச்சாட்டை

வேண்டுமானாலும் அள்ளி வீசலாமே?

ஆதாரம் இல்லாமல் குற்றச்சாட்டுகளை கூறலாம் என்பதை

உங்கள் கட்சி கொள்கை முடிவாக ஏற்கிறதா ?

கு.சாமி பணம் வாங்கினார் என்று நீங்கள் சொன்னால்

கு.ஹா பணம் வாங்கினார் என்று இன்னொரு தோழர் சொல்கிறார்

இதில் யார் சொல்வதை ஏற்பது ?

செங்கொடி சொல்வது மட்டும் தான் சரியோ ..?

செங்கொடித் தோழர்கள் இதுவரை சட்டமன்றத்திலோ,

பாராளுமன்றத்திலோ, எந்த நீதிபதியின் மீதாவது

ஊழல் குற்றச்சாட்டுக்களை கூறி இருக்கிறார்களா?

ஏன் கூறவில்லை ?

எந்தவித நடைமுறைகளோடும் ஒத்துபோகாத,

போக்கிரி வக்கீல்களை ( போக்கிரிகளை மட்டும் தான்

சொல்கிறேன் அத்தனை வக்கீல்களையும் சொல்லவில்லை)

கட்டுப்படுத்த உயர்நீதிமன்றங்கள் உரிய சட்டவிதிமுறைகளை

ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று சுப்ரீம் கோர்ட் உத்திரவிட்டதன்

பேரில் தான் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் இதைச் செய்திருக்கிறது

என்கிற உண்மையாவது செங்கொடிக்கு தெரியுமா?

போராட வேண்டுமென்றால் தெம்பிருப்பவர்கள்,

டெல்லிக்கு போய் உச்சநீதிமன்ற வளாகத்தில்

போராடிப் பார்க்கட்டும். வருவதை அனுபவிக்கட்டும்.

-வாழ்த்துக்களுடன்,

காவிரிமைந்தன்

செங்கொடி 5 ஜூன் 7:11

இங்கு உணர்ச்சி வேகத்தில் எழுந்த பின்னூட்டங்களே காணக் கிடைக்கின்றன. என்ன நிலை? அதற்கு என்ன எதிர் வினை? என்பன குறித்தெல்லாம் எந்த அறிதலும் இல்லாமல் பொங்கி வழியும் உணர்ச்சிகள். அறிவுவயப்பட்டு அணுகுதலே நம்மை சரியான முடிவில் இருத்தி வைக்கும். வழக்குறைஞர்களின் மீதான இந்த புதிய தடைகள் ஏன் அவசியப்பட்டன? எந்த மாநிலத்திலும் இல்லாமல் தமிழகத்தில் மட்டும் ஏன்? ஏனென்றால், தமிழக வழக்குறைஞர்கள் மத்தியிலிருக்கும் போராட்ட குணம். இலங்கை இனப்படுகொலை, அகதிகள் பிரச்சனை, கல்விக் கட்டணக் கொள்ளை, கிரானைட், தாது மணல், ஆற்று மணல் கொள்ளைகளுக்கு எதிரான போராட்டங்கள் முயற்சிகள் என தமிழக வழக்குறைஞர்களின் முனைப்புகள் தமிழக மக்களுக்கு விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தின. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக ஊழல் நீதிபதிகளின் பட்டியலை வெளிப்படுத்தி நடத்திய பேரணி. இவை தான் இங்கு வழக்குறைஞர்களின் மீதான தடைகளுக்கு முதன்மையான காரணம்.

ஹெல்மெட் பிரச்சனையில் மதுரை வழக்குறைஞர்கள் மீது நீதிமன்ற அவமதிப்பு விசாரணை என்ற பெயரில் ஹெல்மெட் பிரச்சனை குறித்து ஒற்றை கேள்வி கூட கேட்காமல் ஊழல் நீதிபதிகளின் பட்டியல் வெளியிட்டது குறித்து விசாரணை நடத்தினார்களே நீதிபதிகள். இங்கே பொங்கிப் போய் பின்னூட்டமளிக்கும் யாராவது இதற்கு நேர்மையாய் பதில் கூறுவார்களா?

ஒரு குமாரசாமி மட்டுமல்ல ஓராயிரம் குமாரசாமிகளை எடுத்துக் காட்ட முடியும். கார்ப்பரேட், தரகு முதலாளிகளுக்கு எதிரான வழக்குகளில் வழங்கப்பட்ட அனைத்து தீர்ப்புகளையும் எடுத்துப் பாருங்கள். எந்த சட்ட விதிகளுக்கும் பொருந்தாமல், எந்த அறவுணர்ச்சியும் துளியுமின்றி, பாதிக்கப்படும் மக்கள் குறித்த எந்த அக்கரையுமின்றி அம்மணமாய் முதலாளிகளுக்கு சாதகமாய் வழங்கப்பட்டிருக்கும் தீர்ப்புகள். இங்கே பொங்கிப் போய் பின்னூட்டமளிக்கும் யாருக்காவது இவைகளை பரிசீலனை செய்யும் திராணியிருக்கிறதா?

கடந்த ஆறுமாத காலமாய் 50 வழக்குறைஞர்கள் தொழில் செய்ய முடியாமல் தடை செய்யப்பட்டிருக்கிறார்கள். இவர்களை தடை செய்ததில் எந்த வித நீதிமன்ற மரபுகளும் பின்பற்றப்படவில்லை. எதனால் எந்த அடிப்படையும் இல்லாமல் தொழில் நடத்த தடை செய்தார்கள் என்று யாராவது காரணம் கூற முடியுமா? ரவுடி, கட்டப்பஞ்சாயத்து, நீதிபதிகள் பெயரைச் சொல்லி பணம் வாங்குதல் என்பன போன்ற எந்தக் குற்றச்சாட்டுகளாவது அந்த வழக்குறைஞர்கள் மீது உண்டா? பின் எதனால் தடை செய்யப்பட்டார்கள்? பணம் வாங்குவது உள்ளிட்ட பல மனித விரோத செயல்களைச் செய்யும் வழங்குறைஞர்களின் பட்டியல் அளிக்கப்பட்டும் அவர்கள் மீது பார் கவுன்சில் இதுவரை எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. ஏன்? இங்கே பொங்கிப் போய் பின்னூட்டமளிக்கும் யாருக்காவது இது குறித்த அடிப்படை அறிதல் கூட இருக்கிறதா?

குமாரசாமி தீர்ப்பு தவறு என்று சிலர் கூறுகிறார்கள். குன்ஹா தீர்ப்பு தவறு என்று சிலர் கூறுகிறார்கள் என மேலெழுந்தவாரியாக கூறுவது பாமரத்தனம். முழுமையாக ஆய்வு செய்து பாருங்கள். ஏன் ஜாமீன் வழங்கி தத்து வழங்கிய தீர்ப்பைக் கூட ஆய்வு செய்யுங்கள். எந்தத் தீர்ப்பில் சட்டத்தின் அடிப்படை இருக்கிறது, எந்தத் தீர்ப்புகளில் சந்து பொந்துகள் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. அவ்வாறு பார்த்தால் சந்து பொந்துகள் கூட பயன் தராத இடங்களில் அப்பட்டமாக எல்ல விழுமியங்களையும் மீறி தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டிருப்பது புலப்படும். எங்கே, இங்கே பொங்கிப் போய் பின்னூட்டமளிக்கும் எவராவது இதற்கு தார்மீக விளக்கமளிக்க முடியுமா?

நீதிமன்ற வழாகங்களுக்குள் போராட்டம் நடத்தினால் என்ன தவறு? ஜனநாயக நாடு இது என்று தானே பீற்றிக் கொள்கிறீர்கள். நீதிமன்ற வளாகங்கள் ஜனநாயகத்துக்கு அப்பாற்பட்ட இடங்களா? துண்டறிக்கை கூட கொடுக்கக் கூடாது என்றால் அவை என்ன வெள்ளை காலணி ஆதிக்க இடங்களா? கல்விக்கூட வளாகங்களில் போராட்டம் நடத்தலாம், சட்டமன்ற பாராளுமன்ற வளாகங்களில் போராட்டம் நடத்தலாம், காவல்துறை வளாகங்களில் போராட்டம் நடத்தலாம் இன்னும் எல்ல இடங்களிலும் போராட்டம் நடத்தலாம், நடத்தப்பட்டிருக்கிறது. நீதிமன்ற வளாகங்கள் என்ன வானத்திலிருந்து பொத்துக் கொண்டு விழுந்தவையா? இங்கே பொங்கிப் போய் பின்னூட்டமளிக்கும் யாராவது அறிவு நேர்மையுடன் இதை அங்கீகரிப்பார்களா?

அப்பட்டமாக உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதிகள் மீதே புகார் அளிக்கப்பட்ட பிறகும் அந்த முறையீடுகள் ஆண்டுக்கணக்காக விசாரணைக்கு எடுக்கப்படாமல் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்பது இங்கே பொங்கிப் போய் பின்னூட்டமளிப்பவர்களுக்கோ அல்லது உணர்ச்சிவயப்பட்டு இந்த பதிவை எழுதியவருக்கோ தெரியுமா?

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக தவறு செய்யும் வழக்குறைஞர்களின் மீது நடவடிக்கை எடுப்பதற்கு யாரும் மறுப்பளிக்கவில்லை. தாராளமாய் தண்டனை விதியுங்கள். ஆனால் தொழில் செய்ய தடை விதிக்கப்பட்டிருக்கும் அந்தனை வழக்குறைஞர்களும் இவ்வாறான குற்றச்சாட்டுகளுக்கு இடமில்லாதவர்கள். அவர்கள் போராடுகிறார்கள் என்பது மட்டுமே அவர்களை தடை செய்ததற்கான காரணம். அதன் தொடர்ச்சியாகவே வந்திருக்கிறது இந்த சட்ட திருத்தங்கள். எனவே, விதிக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த சட்டத்திருத்தங்கள் போராடும் வழக்குறைஞர்களை ஒடுக்குவதற்காக மட்டுமேயன்றி தவறான வழக்குறைஞர்களை சீர்திருத்த அல்ல.

மக்கள் நலனுக்கு எதிராக போராடுபவர்கள் மீது விதிக்கப்படும் அத்தனை தடைகளையும் உடைப்போம்.

காவிரிமைந்தன் 5 ஜூன் 09:19

செங்கொடியாருக்கு,

உங்களது ஒரே ஒரு பின்னூட்டத்தில்

” பொங்கிப் போய் பின்னூட்டம் இடுகிறவர்கள் ”

என்கிற வார்த்தையை குறைந்த பட்சம் 7 தடவை

பயன்படுத்தி இருக்கிறீர்கள். பொங்குவது யார்

என்பது இதிலிருந்தே தெரியவில்லையா ?

நீங்கள் கேட்டிருக்கிறீர்கள்

//இந்த புதிய தடைகள் ஏன் அவசியப்பட்டன?

எந்த மாநிலத்திலும் இல்லாமல் தமிழகத்தில் மட்டும் ஏன்?//

தவறான புரிதல் உங்களுக்கா ?

இடுகையை எழுதியவருக்கா ..?

அல்லது பின்னூட்டம் இடுபவர்களுக்கா?

இந்த சட்டங்கள் தமிழ் நாட்டிற்கு மட்டுமா ?

சென்னை உயர்நீதிமன்றம் தானாகவே முன்வந்து

தீர்மானித்ததா.?

இங்கே மட்டும் “பொங்கி எழுந்து” போராடும் புனிதர்களை

அடக்கியாள்வதற்காக இயற்றப்பட்டனவா ?

சுப்ரீம் கோர்ட் அனைத்து உயர்நீதிமன்றங்களும்

இத்தகைய ஒரு சட்டவிதியை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று

அனுப்பிய தாக்கீதின் அடிப்படையில் தானே

சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தால்

உருவாக்கப்பட்டுள்ளன இந்த சட்ட விதிகள்.

பிறகு அதென்ன

“ஏன் அவசியப்பட்டன .?

எந்த மாநிலத்திலும் இல்லாமல் தமிழகத்தில் மட்டும்? ”

பொதுமக்களுக்காக போராடுவதற்கு இங்கு எத்தனையோ

அமைப்புகள் இருக்கின்றன வக்கீல்களை விட்டால்

வேறு நாதி இல்லாமலா இருக்கிறார்கள் தமிழ் மக்கள்?

வக்கீல்கள் தங்களை உருப்படியாக கவனித்துக் கொண்டாலே

போதுமானது.

// கடந்த ஆறுமாத காலமாய் 50 வழக்குறைஞர்கள்

தொழில் செய்ய முடியாமல் தடை செய்யப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

இவர்களை தடை செய்ததில் எந்த வித நீதிமன்ற மரபுகளும் பின்பற்றப்படவில்லை. எதனால் எந்த அடிப்படையும்

இல்லாமல் தொழில் நடத்த தடை செய்தார்கள் என்று

யாராவது காரணம் கூற முடியுமா..? //

உங்கள் கேள்வி உங்களுக்கே விசித்திரமாக இல்லை?

புதிய சட்டவிதிகள் கடந்த மே,20-ந்தேதி தான்

வெளியிடப்பட்டு இருக்கின்றன அதற்கு முன்னதாக

ஏன், எதற்காக, யாரால், எந்த சட்டவிதிகளின்படி

தடை செய்தார்கள் என்று நீங்கள் தான் விளக்க வேண்டும்..

சம்பந்தப்பட்டவர்களிடம் தான், நீங்கள் தான் கேட்க வேண்டும்

// பணம் வாங்குவது உள்ளிட்ட பல மனித விரோத

செயல்களைச் செய்யும் வழங்குறைஞர்களின் பட்டியல்

அளிக்கப்பட்டும் அவர்கள் மீது பார் கவுன்சில் இதுவரை

எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. ஏன்? //

பார் கவுன்சில் ஏன் நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை என்று

இங்கே வந்து “பொங்குவது” ஏன் நண்பரே?

நீதிமன்றம் அநீதி இழைப்பதாகத்தானே நீங்கள் இந்த

இடுகைக்கு எதிராக எழுதி இருக்கிறீர்கள்

பார் கவுன்சில் கூடவா வக்கீல்களுக்கு விரோதமாக

இருக்கிறது.?? !!!

உங்களுக்கு பதிலுக்கு பதில் எழுதிக்கொண்டே இருப்பதில்

எனக்கு விருப்பமில்லை.

ஆனால், நீங்கள் இங்கு வழக்கமாக உற்சாகத்துடன் விவாதங்களில்

கலந்து கொள்ளும் பின்னூட்ட நண்பர்களையும் சாடியதால்,

நான் கொஞ்சம் விவரமாக எழுத முனைந்தேன்.

உங்களுக்கு இது ஒன்று தான் பிரச்சினை போலும்

அதான் இவ்வளவு “பொங்கி” விட்டீர்கள்

இந்த வலைத்தளம் எத்தனையோ பிரச்சினைகளைப்பற்றி,

தொடர்ந்து எழுதி, விவாதித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

இதற்கு மேல், இந்த பொருள் குறித்து விவாதிப்பதை

நிறுத்தி விட்டு, நான் நகர்கிறேன்.

நீங்கள் காட்டிய ஆர்வத்திற்கும்,

தெரிவித்த கருத்துக்களுக்கும் நன்றி.

-வாழ்த்துக்களுடன்,

காவிரிமைந்தன்

செங்கொடி 8ஜூன் 8:55

காவிரி மைந்தன் அவர்களுக்கு,

சொற்களை எண்ணி புள்ளிவிபரம் தந்திருக்கிறீர்கள். அந்தப் புள்ளிவிபரத்தின் அடிப்படையிலேயே பொங்கியிருப்பது யார் எனும் கேள்வியையும் எழுப்பியிருக்கிறீர்கள். ஆனால், அந்தச் சொல் எத்தனை முறை பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது என்பதைக் கொண்டு பொங்கியிருப்பது யார் என்பதை தீர்மானிக்க முடியுமா? எழுப்பப்பட்டிருக்கும் கேள்விகளுக்கு பதில் கிடைத்திருக்கிறதா? கிடைத்திருக்கும் பதில்களின் தன்மை எவ்வாறு இருக்கிறது என்பதைக் கொண்டு தானே யார் பொங்கியிருப்பது என்பதை தீர்மானிக்க முடியும். அந்த அடிப்படையில் உங்களின் பதில்களைப் பார்க்கலாமா?

யாருக்கு தவறான புரிதல்?

உச்சநீதி மன்றம் வழங்கியிருப்பது ஒரு பரிந்துரை. சென்னை உயர்நீதி மன்றம் செய்திருப்பது சட்டவரைவு. இது தமிழ்நாட்டைத் தவிர வேறெந்த மாநிலத்திலும் செய்யப்படவில்லை. போராடும் வழக்குறைஞர்களை ஒடுக்குவதற்காகத் தான் கொண்டுவரப்பட்டிருக்கிறது என்பதை என்னுடைய பின்னூட்டத்தில் கேள்விகள் மூலம் விளக்கியிருக்கிறேன். உங்களுடைய பதிலில் தமிழ்நாட்டில் மட்டும் ஏன் என்பதற்கு விளக்கமிருக்கிறதா? இல்லை. மாறாக, பொதுமக்களுக்காக போராட வக்கில்களை விட்டால் வேறு நாதியில்லையா? என்று கேள்வி எழுப்பியிருக்கிறீர்கள். பொதுமக்களுக்காக வழக்குறைஞர்கள் போராடக்கூடாது என்று எந்த அடிப்படையில் நீங்கள் தீர்ப்பெழுதினீர்கள்? அல்லது வழக்குறைஞர்கள் என்பவர்கள் பொதுமக்கள் அல்ல என்று முடிவு செய்துவிட்டீர்களா? ஏன் நீதிபதிகளின் ஊழல்களை எதிர்த்து உங்களுக்கு உவப்பான எந்த அமைப்பாவது போராடியிருக்கிறதா? ஆக, தமிழ்நாட்டுக்கு மட்டும் இந்த மாதியான கட்டுப்பாடுகள் ஏன் அவசியப்படுகின்றன என்பதில் உங்களிடம் பதில் இல்லை. அதேநேரம் இந்தக் கட்டுப்படுகள் அவசியம் என்று முடிவு செய்து தான் பதிவை எழுதியிருக்கிறீர்கள். எந்த அடிப்படையில் இவை சரி என முடிவெடுத்தீர்கள்? விளக்க முடியுமா? விளக்குங்கள் பார்க்கலாம். யாருக்கு தவறான புரிதல் இருக்கிறது என்பது அப்போது தெரியும்.

ஏன் அந்தக் கேள்வி உங்களுக்கு விசித்திரமாய் தெரிகிறது?

கடந்த ஆறு மாதங்களுக்கும் மேலாக 50 வழக்குறைஞர்கள் (சரியாகச் சொன்னால் 43 வழக்குறைஞர்கள் கடந்த எட்டு மாதங்களாய்) தடுத்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். என்னுடைய பின்னூட்டத்தில் இதனுடைய தொடர்ச்சியாகத்தான் இந்தக் சட்டவரைக் கட்டுப்பாடுகள் கொண்டு வரப்பட்டிருக்கின்றன என தெளிவாகவே எழுதியிருக்கிறேன். ஆனால் நீங்கள் மே 20 என்று காலண்டர் கணக்கு பார்த்திருக்கிறீர்கள். முன்னி தொடரிகளைக் கவனிக்கவில்லை என்றால் எந்த விசயத்திலும் சரியான முடிவுக்கு வரமுடியாது. அதனால் தான் தவறான முடிவெடுத்து இது உங்களுக்கே விசித்திரமாய் தெரியவில்லையா? என்று கேள்வி எழுப்பும் நிலை உங்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது.

பார் கவுன்சில் கூடவா வக்கீல்களுக்கு விரோதமாக இருக்கிறது?

இந்த விவகாரத்தில் உங்களுக்கு எந்த விபரமும் தெரியாது என்பதை நீங்கள் எழுதியிருப்பவை காட்டிக் கொடுக்கின்றன. பெயரளவில் தான் பார் கவுன்சில் என்பது வழக்குறைஞர்களுக்கான அமைப்பு. ஆனால் அதன் செயல்பாடுகள் அவ்வாறு இருக்காது என்பது மழைக்கு நீதிமன்றங்களின் பக்கம் ஒதுங்கியவர்களுக்குக் கூட தெரியும். சட்டவிரோதமாக மதுரை வழக்குறைஞர்களின் மீதான தடையை இந்திய பார்கவுன்சில் அறிவித்தது, வழக்குறைஞர்களின் மீதான கட்டுப்பாடுகளுக்கு பார் கவுல்சில் இதுவரை குரல் கொடுக்காதது இவைகளிலிருந்தே தெரியவில்லையா பார் கவுன்சில் எப்படி யாருக்காக செயல்படுகிறது என்பது. இதுகுறித்து சம்பந்தப்பட்டவர்களிடம் கேள்வி எழுப்பாமல் ஏன் உங்களிடம் பின்னூட்டத்தில் கேள்வி எழுப்பினேன்? நீங்கள் தானே ஆதரித்து பதிவு எழுதியிருக்கிறீர்கள். பின் உங்களிடம் கேள்வி எழுப்பாமல் வேறு யாரிடம் எழுப்ப முடியும்?

நீங்கள் கூட \\\போக்கிரி வக்கீல்களுக்கு ஆதரவாக செங்கொடி கிளம்பியிருக்கும் புதிய அதிசயத்தை இங்கே தான் காண்கிறேன்/// என்று எழுதியிருந்தீர்கள். போக்கிரி வக்கீல்களி நான் ஆதரிக்கவில்லை. பார்கவுன்சில் ஆதரிக்கிறது என்று காட்டியிருக்கிறேன். அதன்பிறகும் கூட நீங்கள் எழுதியிருக்கிறீர்கள் பார்கவுன்சில் வக்கீல்களுக்கு விரோதமாகவா இருக்கிறது என்று.

பதிலுக்கு பதில் எழுதிக் கொண்டிருப்பதில் விருப்பமில்லை என்று கூறியிருக்கிறீர்கள். உங்கள் நிலைப்பாடு குறித்து நீங்களே சிந்தித்துப் பாருங்கள். எந்த விபரமும் தெரியாமல், அதில் உள்ளடங்கியிருக்கும் அரசியலை கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளாமல் ஒரு பதிவை நீங்கள் எழுதுயிருந்தீர்கள். அதுகுறித்த விபரங்களை தெரிவித்ததும், இந்த வலைத் தளம் எத்தையோ பிரச்சனைகளை பேசிக் கொண்டிருக்கிறது என்று கூறி நகர்ந்து விட விரும்புகிறீர்கள். அப்படி என்றால் உங்கள் தார்மீகம் என்ன? நீங்கள் எழுதிய ஒரு பதிவு குறித்து விவாதம் நடக்கும் போது அது குறித்த தேடலோ, எது சரியானது என்ற பரிசீலனையோ, சரியானதை ஏற்பதோ, தவறானதுக்கு எதிரான போராட்டமோ எதுவுமே இல்லாமல் சும்மா பொழுது போக்கிற்குத்தான் இணையத்தில் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறீர்களா?

உங்கள் பின்னூட்டத்தில் சிலதை நீங்கள் தவிர்த்திருக்கிறீர்கள். உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதிகளுக்கு எதிராக கொடுக்கப்பட்ட முறையீடு ஆண்டுக்கணக்கில் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்று எழுதியிருந்தேன். நீதிமன்ற வளாகத்தில் ஏன் போராடக் கூடாது என்று கேள்வி எழுப்பியிருந்தேன். கார்ப்பரேட், தரகு முதலாளிகளுக்கு ஆதரவாக நீதிபதிகள் எழுதும் தீர்ப்புகளைப் பற்றி குறிப்பிட்டிருந்தேன். ஹெல்மெட் பிரச்சனையில் நீதிமன்ற அவமதிப்பு விசாரணையில் அதைப்பற்றி கேள்வி எழுப்பாமல் ஊழல் நீதிபதிகளின் பட்டியல் குறித்தே கேள்வி எழுப்பப்பட்டது குறித்து எழுப்பியிருந்தேன். இவைகளையெல்லாம் நீங்கள் அமைதியாக கடந்து விட்டீர்களே ஏன்? இதில் தான் உங்கள் அரசியல் வெளிப்படுகிறது.

மேலெழுந்தவாரியாக, பசப்பலாக ஏதாவது எழுதி விட்டால் அதற்கு பிரச்சனைகளை அலசுவது என்று பெயராகாது நண்பரே. ஆழமாக உள்வாங்க வேண்டும், அதை மக்கள் நலனுடன் கலக்க வேண்டும். இங்கிருந்து கிளம்பி வர வேண்டும் எழுத்து. உங்கள் எழுத்துகள் அப்படியானவையா என்று நீங்களே மீளாய்வு செய்து கொள்ளுங்கள்.

நன்றி.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

மக்களின் சமாதியே நீதிமன்றங்கள்

jaya-acquited-cartoon

மண்சோறு, தீமிதி, அலகு குத்தல் காட்சிகள் எவ்வளவு ஆபாசமாக இருந்ததோ, அதைவிட பலமடங்கு ஆபாசமாக இருக்கிறது இன்றைய ஜெயா விடுதலைக்கு பின்னான நீதி வென்றது என்பன போன்ற அலட்டல்கள். இது போன்றே முடிச்சுகள் அவிழ்ந்து விட்டனவா? வாங்கப்பட்ட தீர்ப்பு, கருப்பு நாள் போன்றவையும் ஆபாசமாகவே தெரிகின்றன. இன்று மகிழ்ச்சியில் கூத்தாடும், அல்லது கூத்தாடுவது போல் நடித்துக் கொண்டிருக்கும் அனைவருக்குமே தெரியும் ஜெயா ஊழல் குற்றவாளிதான் என்பது. ஜெயா கும்பலும் இதை ஒப்புக் கொண்டிருக்கிறது. பதினெட்டு ஆண்டுகளாக வழக்கை இழுத்தடிக்க செய்த முயற்சிகளும், குன்ஹா தீர்ப்பின் பிறகு நான் வயது முதிர்ந்தவராக, நோய்வாய்ப்பட்டவராக இருப்பதினால் தண்டனையை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என்று ஜெயா மேல்முறையீட்டு மனுவில் கூறியதுமே இதற்கான ஆதாரங்கள். பின் குமாரசாமியின் இந்த தீர்ப்பில் வெளிப்படுவது என்ன?

 

சட்டம் என்றால் என்ன? நீதி என்பது எத்தன்மை கொண்டது? நீதி மன்றங்கள் யாருக்கானவை? என்பனவற்றை மீண்டும் ஒருமுறை தெளிவுபடுத்துவதே இந்தத் தீர்ப்பு. சட்டம் தன் கடமையைச் செய்யும் என்று பொதுவாகச் சொல்வார்கள். சட்டத்தின் கடமை என்ன எனும் கேள்வி யாருக்கும் எழாது. பெருமுதலாளிகளையும் அவர்களின் சொத்தையும், ஆளும் வர்க்கத்தினரையும் அவர்களின் அதிகாரங்களையும் பாதுகாப்பது தான் சட்டத்தின் கடமை. மக்களைக் காப்பதற்காக அது ஒருபோதும் முன்னின்றதில்லை.

 

கீழ்வெண்மணி, கயர்லாஞ்சி வேதனைகளின் போது இந்த நீதி மன்றங்கள் கூறிய தீர்ப்பு நினைவில் இருக்கிறதா? உயர்ஜாதியை சேர்ந்தவர்கள் இப்படி நடந்து கொண்டிருக்க மாட்டார்கள் என்று தீர்ப்பு கூறியது. அப்சல்குரு விவகாரத்தில் வந்த தீர்ப்பு நினைவிருக்கிறதா? எந்தக் குற்றச்சாட்டும் நிரூபிக்கப்படவில்லை என்றாலும் தேசத்தின் மனசாட்சியை காப்பதற்காக மரண தண்டனை விதிக்கிறோம் என்று தீர்ப்பு கூறியது. கடந்த வாரத்தில் வழங்கப்பட்ட தீர்ப்புகளை எடுத்துப்பார்க்கலாமா? ஹாஸிம்புரா, மலியானா கிராமங்களில் நடந்த படுகொலைகளை அரசுத்தரப்பு நிரூபிக்கவில்லை, ஆதாரமில்லை என்று தள்ளுபடி செய்து குற்றவாளிகளை விடுவித்திருக்கிறது. சல்மான்கான் பணக்கொழுப்பெடுத்து குடித்துக் காரோட்டி ஒருவரை கொன்று பலரை படுகாயமாக்கிய பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக நடந்த வழக்கில் சிறைக்குச் செல்லாமலேயே இரண்டே நாளில் ஜாமீன் வழங்கியது. சத்யம் ராஜுவுக்கு ஜாமீன். அத்தனையிலும் வெளிப்படுவது என்ன? மக்கள் எங்கள் மயிருக்கு சமானம் என்பது தான் நீதிமன்றங்கள் சொல்லும் செய்தி.

 

இந்தச் செய்தியிலிருந்து மக்களாகிய நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது என்ன? நீதிமன்றங்களையும் அதன் தீர்ப்புகளையும் யார் மதித்து நடந்திருக்கிறார்கள்? யார் குப்பைக் கூடையில் வீசி எறிந்திருக்கிறார்கள்? காவிரி முல்லைப் பெரியாறுகளில் வழங்கிய நீதி மன்ற தீர்ப்புகள் என்னானது? ஆளும் அதிகாரவர்க்கங்கள் தமக்கெதிரான தீர்ப்புகளை எங்கேனும் செயல்படுத்தி இருக்கிறதா? காலங்களை புறட்டிப் பார்த்தால் ஆயிரமாயிரம் சான்றுகள் உறைந்து கிடக்கின்றன.

 

யாரை பாதுகாப்பதை தன்னுடைய கடமையாக கொண்டுள்ளதோ அவர்களுக்கு எதிராக தவிரக்க முடியாத பொழுதுகளில் நீதிமன்றங்கள் வழங்கும் தீர்ப்பைக்கூட கழிப்பறை காகிதமாகத்தான் அந்த ஆளும் அதிகார வர்க்கங்கள் பயன்படுத்துகின்றன. நாமோ இரண்டு நாள் பேசிவிட்டு களைத்துப் போய் மறந்து விடுகிறோம்.

 

மக்கள் நீதி மன்றங்களின் மீது வைத்திருக்கும் மூடநம்பிக்கையை குலைத்து விடக்கூடாது என்பதற்காகக் கூட சில நேரங்களில் தீர்ப்புகள் வழங்கப்படுகின்றன. அப்படியான தீர்ப்புகளும் கூட லல்லூ போன்றவர்களைத்தான் குறிவைக்குமேயன்றி ஜெயா போன்றவர்களை நெருங்காது. அது அரசு எந்திரங்களின் உயிர்நாடியாக இருக்கும் பார்ப்பனிய பாசம். கீழ்வெண்மணி, கயர்லாஞ்சி தீர்ப்புகளில் வழியும் கொழுப்பை உற்று நோக்குங்கள், அதில் தெரிவது தான் பார்ப்பனிய பாசம்.

 

எனவே, இங்கு நாம் பேச வேண்டியது ஜெயா கும்பல் தமிழகத்தை கொள்ளையடித்ததா இல்லையா? என்பது குறித்தல்ல. அது அடிமைகள் கழக தொண்டர்களுக்கும் கூட நன்கு தெரிந்த ஒன்றுதான். தீர்ப்பில் என்ன சட்ட நுணுக்கங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன என்பன குறித்தும் அல்ல. சட்டத்தின் சந்து பொந்துகள் எங்கெல்லாம் சென்று திரும்பும் என்பது உப்புமா நீதிமன்றங்களின் தேங்காய் மூடி வழக்குறைஞர்களுக்குக் கூட தெரியும். நாம் பேச வேண்டிய விசயம் ஒன்றே ஒன்றுதான். சட்டம் நமக்கானதாக இல்லை எனும் போது அதற்கெதிராக நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்? என்பது தான். பதில் மிக எளிமையானது,

நம்மை மதிக்காத சட்டத்தை நாம் ஏன் மதிக்க வேண்டும்?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

வாச்சாத்தியைக் குதறிய வெறிநாய்களை 19 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கட்டிப்போட உத்தரவு

மறந்து போய்விட்ட வாச்சாத்தி வழக்கு கடந்த சில நாட்களாக மீண்டும் வலம் வரத் தொடங்கியிருக்கிறது. இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னதாகவே வழங்கப்பட்டிருக்க வேண்டிய தீர்ப்பு குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களில் சிலர் வரவில்லை என்பதால் மேலும் இரண்டு நாட்கள் தள்ளிவைக்கப்பட்டது.  தீர்ப்பை கேட்கத் திரண்டிருந்த வாச்சாத்தி மக்களில் ஒருவர் கூறினார், “இருபது ஆண்டுகள் காத்திருந்து விட்டோம் இரண்டு நாட்கள் காத்திருப்பதில் ஒன்றும் பிரச்சனையில்லை” இத்தனை ஆண்டுகள் கடந்து வந்தாலும் அனைவரையும் குற்றவாளிகள் என அறிவித்திருப்பதில் பலர் அமைதி கொள்ளலாம். ஆனால் இந்த தீர்ப்பில் எடுத்துக் கொள்ளப்பட வேண்டிய முதன்மையான அம்சம் தவிர்க்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதே உண்மை.

அய்யா ஆட்சியில் செய்ததை அம்மா நீக்குவதும்,  அம்மா ஆட்சியில் செய்ததை அய்யா நீக்குவதும் இங்கு வழக்கமானது. ஆனால் 1992ல் அம்மா ஆட்சியில் நடந்த இந்தக் கோரத்தை மறைக்கவும், வழக்கை நீர்த்துப் போகச் செய்யவும் அம்மாவும் அய்யாவும் ஒற்றுமையாய் செயல்பட்டிருக்கிறார்கள்.  அதிகாரவர்க்கமும் ஆட்சியாளர்களும் ஒன்றாய் கைகோர்த்து மக்கள் மீது பாய்ந்து பிராண்டுவது தான் ஆட்சியாக, நிர்வாகமாக, அரசியலாக பய்ணப்பட்டு வந்திருக்கிறது.  நீதிமன்றத்தில் புகுந்து கொலைவெறித் தாக்குதல் நடத்துவதென்றாலும், பரமக்குடியில் தாண்டவமாடுவது என்றாலும், நிகழ்வுகள் வேறாக இருந்தாலும், ஆட்சியாளர்கள் வேறாக இருந்தாலும் நோக்கம் ஒன்றுதான். அரசை எதிர்ப்பவர்கள் தீவிரவாதிகள் தான்.  இதுதான் வாச்சாத்தியிலும் நடந்திருக்கிறது எனும் போது, அம்மாவாக இருந்தாலும், அய்யாவாக இருந்தாலும் ஒன்றுதான்.

தொன்னூறுகளில், வீரப்பன், சந்தன மரம் போன்ற சொற்களெல்லாம் நாளும் உச்சரிக்கும் சொற்களாக இருந்தன.  காடுகளில் மறைந்து திரிந்த வீரப்பன் எனும் கொள்ளையனுக்கு கோடிகோடியாய் கொட்டிக் கொடுக்கும் சந்தன மரக் கடத்தலும், யானைத் தந்தங்களும் ஏன் தேவைப்பட்டது? எனும் கேள்வி எழுப்பப்படாமலேயே அவனை திட்டமிட்டுக் கொன்றதுடன் முடிந்துவிட்டது. பழங்குடி மக்கள் காடுகளில் இருந்தவரை வீரப்பன்கள் உருவாகவில்லை.  காடுகளின் ஓர் அங்கமாகவே இருந்த பழங்குடியினர் காடுகளை விட்டு துரத்தப்பட்டது தான் வீரப்பன்களுக்கு பலனில்லாத்போதும் வீரப்பன்களை உருவாக்கியது.

47ல் 40 நூற்றுமேனியாக இருந்த காடுகள் வனத்துறையின் கட்டுப்பாட்டிற்கு வந்ததும் 17 நூற்றுமேனியாக சுருங்கிப் போனது.  வாச்சாத்தியும் இதனுடன் இணைந்தது தான். தர்மபுரி மாவட்டத்தின் சித்தேரி மலையடிவாரத்தில் இருப்பது தான் வாச்சாத்தி கிராமம். விவசாயமும், காடுகளில் சுள்ளி பொறுக்குதலும், கூலி வேலையுமே அந்த பழங்குடிகளின் வாழ்வாதாரம்.  இவர்களைத்தான் சித்தேரி காடுகளின் சந்தன மரங்களை வெட்டிக் கடத்த வனத்துறையினரும் காவல் துறையினரும் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள்.  பணம் அதிகமாக கிடைத்தாலும் நமக்கு இது பிரச்சனையை ஏற்படுத்தும் என்பதை உணர்ந்த அவர்கள் ஒரு கட்டத்தில் மரத்தை வெட்டிக் கடத்த மறுக்கிறார்கள். 1992 ஜூன் 19 ல் வனத்துறையினர் சமாதானம் பேச ஊருக்குள் செல்கிறார்கள் என்றாலும் மக்கள் உறுதியாக மறுத்துவிடவே, மறுநாள் ஜூன் 20ம் தேதி வாச்சாத்தி மக்கள் சந்தன மரத்தை கடத்துவதாக தகவல் கிடைத்திருப்பதாகவும், சோதனை போடும் அதிகாரத்துடன் வந்திருப்பதாகவும் கூறிக் கொண்டு வனத்துறை, வருவாய்த்துறை, காவல் துறை மூன்றும் வாச்சாத்தியை சுற்றி வளைக்கிறது.

அன்றிலிருந்து மூன்று நாட்கள் வாச்சாத்தி அவர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறது.  அனைவரையும் ஒன்று திரட்டி ஒரே இடத்திற்கு கொண்டு வந்தார்கள். ஆண்கள், பெண்கள் குழந்தைகள் என்ற பேதமின்றி அனைவரும் அடித்து நொறுக்கப்பட்டார்கள். சேமித்து வைத்திருந்த தானியங்கள் வீதிகளில் கொட்டப்பட்டன.  சேர்த்து வைத்திருந்த பணம், தங்கம் போன்றவை திருடப்பட்டன.  குடிநீர் கிணற்றில் பெட்ரோலும், மண்ணெண்ணையும் கலந்து பாழக்கப்பட்டது.  ஆண்களை நிர்வாணப்படுத்தி ஒருவர் சிறுநீரை மற்றவர் குடிக்குமாறு துன்புறுத்தப்பட்டனர். எல்லாவற்றுகும் மேலாக 18 பெண்கள் கூட்டாக வன்புணர்ச்சி செய்யப்பட்டார்கள். அவர்களின் ஆடு கோழிகளை அடித்து சாப்பிட்டு விட்டு அமைதியாக சந்தனக் கட்டைகளை அடுக்கிவைத்து அதன் முன் ஊர் மக்களை நிறுத்தி புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டு வன்புணர்ச்சி செய்யப்பட்ட 18 பெண்கள் உட்பட 90 பெண்களையும், 15 ஆண்களையும்,  28 குழந்தைகளையும் கைது செய்து அழைத்துக் கொண்டு அந்த அரச பயங்கரவாத வெறிநாய்கள் வெளியேறிபோது 34 பேர் கொல்லப்பட்டிருந்தனர், 28 பேர் படுகாயம் அடைந்திருந்தனர்.

ஜூலை ஏழு வரை இப்படி ஒன்று நிகழ்ந்ததாக யாருக்கும் தெரியாது.  தமிழ்நாடு மலைவாழ் மக்கள் சங்கத்தின் மூலமாக அறைகுறையாக செய்திகள் வெளிவருகிறது.  அன்றைய சட்டமன்ற உறுப்பினர் அண்ணாமலை அரூர் காவல் நிலையத்தில் இது குறித்து புகார் கொடுக்க புகார் பதிவு செய்யப்படவே இல்லை.  பழங்குடி மக்கள் சங்க பொதுச் செயலாளர் சண்முகம் தலைமையில் நீதிமன்றத்தில் மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டு இது குறித்து விசாரணை கமிசன் அமைத்து அறிக்கை தாக்கல் செய்யுமாறு நீதிமன்றம் அரசைப் பணித்தது.  இதனால் பழங்குடியினர் நல ஆணையத்தின் தென் மண்டல ஆணையாளர் பாமதி தலைமையிலான குழுவினர் விசாரணை நடத்தி நீதி மன்றத்திடம் அறிக்கை சமர்ப்பித்த பிறகே நீதி மன்றம் வழக்கை பதிவு செய்யுமாறு ஆணையிட்டது. ஆனாலும் வழக்கை நடத்தவே வாச்சாத்தி மக்கள் பல்வேறு போராட்டங்களை நடத்த வேண்டியிருந்தது.  தமிழ்நாடு காவல்துறை வழக்கை நீர்த்துப்போக வைக்கும் முயற்சிகளில் இறங்க சிபிஐ விசாரிக்க வேண்டுமென்று போராடினார்கள்.  கிருஷ்ணகிரி நீதி மன்றத்திற்கும் தர்மபுரி அமைர்வு நீதிமன்றத்திற்கும் மாற்றி மாற்றி இந்த வழக்கு பந்தாடப்பட்டது, மட்டுமல்லாது, இந்த வழக்கை விசாரித்த நீதிபதிகளும் தொடர்ந்து மாற்றப்பட்டனர். ஆனாலும் பாதிக்கப்பட்ட வாச்சாத்தி மக்கள் ஒவ்வொருமுறை நீதிபதி மாறும் போதும் தங்கள் கூலி வேலை செய்தே வாழமுடியும் என்ற நிலையிலும் தயங்காமல் வந்து நடந்ததைக் கூறி போராடினார்கள்.  அதிகாரிகள் தரப்பிலிருந்து வழக்கை இழுத்தடிக்கும் அத்தனை முயற்சிகளையும் எதிர்கொண்டே இந்த தீர்ப்பு வந்திருக்கிறது.

 

12 பேருக்கு 10 ஆண்டுகள் கடுங்காவல் தண்டனையும், 5 பேருக்கு 7 ஆண்டுகள் கடுங்காவல் தண்டனையும்

269 நபர்களில், வழக்கு நடந்து கொண்டிருக்கும் போதே மரணமடைந்து விட்ட 54 பேர் தவிர ஏனையவர்களுக்கு அவரவர் மீதான குற்றச்சாட்டுகளின் அடிப்படையில் அதிகபட்சமாக 3 ஆண்டுகளும், குறைந்தபட்சமாக 9 மாதங்களும் கடுங்காவல் தண்டனை விதித்து தருமபுரி மாவட்ட அமர்வு நீதிமன்ற நீதிபதி எஸ். குமரகுரு தீர்ப்பளித்திருக்கிறார். குற்றம் சாட்டப்பட்ட அனைவரையும் குற்றவாளிகள் என தீர்ப்பளித்து தண்டனை அறிவிக்கப்பட்டிருந்தாலும், பத்து ஆண்டு, ஏழு ஆண்டு கடுங்காவல் தண்டனை விதிக்கப்பட்ட17 பேர் மட்டுமே சிறையில் அடைக்கப் பட்டிருக்கிறார்கள்.  மீதமுள்ள 198 பேருக்கும் 3 ஆண்டுகளுக்கு குறைவான தண்டனை என்பதால் பிணை வழங்கப்பட்டு வெளியில் விடப்பட்டுள்ளார்கள்.

அனைவரும் தண்டனை அடைந்து விட்டனர் என்பதோடு முடிந்துவிடும் விசயமல்ல இது. இப்போது வழங்கப்பட்டிருக்கும் தண்டனை அவர்கள் செய்த வன்கொடுமைக்கும், வன்புணர்ச்சிக்கும், தாகுதலுக்கும் அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதன் மூலம் திடீரென அவர்கள் ஊருக்குள் புகுந்து அத்துமீறி நடந்திருப்பது உறுதி செய்யப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் முக்கியமான கேள்வியே அவர்கள் அதை ஏன் செய்தார்கள் என்பது. அதை நீதிமன்றம் கண்டு கொள்ளாமல் விட்டிருக்கிறது.  அதாவது, அந்த பழங்குடி மக்கள் சந்தன மரம் கடத்தினார்கள், அதை தடுக்கப் போன அதிகாரிகள் கொஞ்சம் வரம்பு கடந்து விட்டார்கள் அவ்வளவு தான். இது தான் நீதி மன்றத்தின் பார்வை. இவ்வளவு பெரிய அநீதி நடந்திருக்கிறது என்பதை விசாரிக்கும் போது இது ஏன் நடந்தது எனும் கேள்வியே எழாமல் தண்டனையளிக்க முடியும் என்றால், அந்த மக்களைப் பற்றி நீதி மன்றத்தின் பார்வை என்ன?  சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் இந்த வழக்கை சிபிஐ எடுத்து நடத்தக் கோரும் மனுவை தள்ளுபடி செய்த நீதிபதி பத்மினி ஜோசுதுரை சொன்ன காரணம் ”பொறுப்புள்ள அரசு அதிகாரிகள் இதுபோன்ற நடந்திருக்க வாய்ப்பில்லை“ என்பது.  இரண்டு நீதிபதிகளின் பார்வையிலும் பெரிய வித்தியாசம் ஒன்றுமில்லை.  தொடக்கத்தில் இது மக்கள் கவனத்திற்கு செல்லாது எனும் நிலையில் பொறுப்புள்ள அதிகாரிகள் இப்படி நடக்கமாட்டார்கள் என்று கூறிய நீதிபதி, எல்லா ஆதாரங்களும் அம்பலப்பட்டுவிட்ட நிலையில் வேறு வழியின்றி இன்னொரு நீதிபதி தண்டனை அளித்திருக்கிறார்.

அரசு அதிகாரிகளின் அரசின் குணமாகவே இது இருக்கிறது. மக்களைப்பற்றி யாதொரு கவலையும் இன்றி நாட்டின் வளங்களை கொள்கை ரீதியிலும் தனிப்பட்ட முறையிலும் தனியாருக்கு வாரிக் கொடுப்பது.  அதற்கு உடன்பட மறுத்தாலோ, எதிர்த்தாலோ தீவிரவாத முத்திரை குத்தி பசுமை வேட்டை போல இராணுவத்தை ஏவி கொன்றொழிப்பது, அல்லது போலி மோதல் கொலைகளில் சுட்டுக் கொல்வது. வாச்சாத்தி போல வெகுசில வழக்குகளிலேயே உண்மை வெளிவருகிறது. ஏனையவைகளில் தேசபக்தி முழக்கங்களில் குளிக்க வைத்து ஊடகங்கள் மக்களின் எதிர்ப்புணர்வில் மஞ்சள் பூசி விடுகின்றன.

என்ன சூழலில் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை மக்களுக்கு உணர்த்துவதற்கும், ஒன்றிணைந்து போராடுவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்பதை தெளிவிப்பதற்கும் மீண்டுமொரு வாய்ப்பாக இந்த வழக்கு வாய்த்திருக்கிறது.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பாபர் மசூதி இடிப்பும் டிசம்பர் ஆறும்

Babri Masjid:  ... Babri Masjid”. Oil on

கடந்த சில ஆண்டுகளாக டிசம்பர் ஆறு என்றதும் பாபர் மசூதி இடிக்கப்பட்ட நாள் என்பதாக நினைவுக்கு வரும். 1992 க்கும் 2010 க்கும் இடைப்பட்ட எல்லா டிசம்பர் ஆறிலும் இந்த உணர்வு முஸ்லீம்களை போராட்டத்தின்பால் திரட்டியிருக்கிறது. ஆனால் அகமதாபாத் கட்டப்பஞ்சாயத்திற்குப் பிறகான இந்த முதல் டிசம்பர் ஆறில் ஒரு வெறுமை சூழ்ந்திருக்கிறது. சில அமைப்புகள் போராட்டம் வேண்டாம் என முடிவு செய்திருக்கின்றன. சில அமைப்புகள் போராட்ட நாளை மாற்றியிருக்கின்றன. சில அமைப்புகள் சுரத்தின்றி போராட்ட அறிவிப்புகளை வெளியிட்டிருக்கின்றன. சட்டப்படியான தீர்ப்பு, நியாயம், வரலாற்று உண்மை போன்றவைகளை மட்டும் அலகாபாத் கட்டப்பஞ்சாயத்து தகர்த்தெறியவில்லை, இந்திய முஸ்லீம்களுக்கு எதிரான இந்துத்துவ பார்ப்பனீய வெறித்தனத்தின் குறியீடான டிசம்பர் ஆறையும் கூட தகர்த்தெறிந்திருக்கிறது.


பாபர் என்றொரு மன்னன் இருந்தான் என்பதற்கு எல்லாவித ஆதாரங்களும் இருக்கின்றன. ராமன் என்றொருவன் இருந்தான் என்பதற்கு எந்தவிதமான ஆதாரமும் இல்லை. ஆனாலும் அவன் அயோத்தியில் குறிப்பிட்ட இடத்தில் தான் பிறந்தான். இப்ராஹிம் லோடியால் தொடங்கப்பட்டு பாபரால் கட்டி முடிக்கப்பட்டது பாபரி மசூதி என்பதற்கு வரலாறு இருக்கிறது. அந்த மசூதி இந்து வெறியர்களால் இடித்து தரைமட்டமாக்கப்பட்டதற்கு வீடியோ ஆதாரம் கூட இருக்கிறது. ஆனாலும் அங்கு முஸ்லீம்களுக்கு இடமில்லை. பாபரி மசூதி சில நூற்றாண்டுகள் இருந்தது என்பதற்கு கண்ணால் கண்ட சாட்சிகள் கோடிப்பேர் உண்டு, கோவிலை இடித்துத்தான் அந்த மசூதி கட்டப்பட்டது என்பதற்கு ஒற்றை ஒரு சான்று கூட இல்லை. ஆனாலும் கோவிலை இடித்துத்தான் மசூதி கட்டப்பட்டது. இந்த அயோக்கியத்தனத்தைத்தான் அலகாபாத் கட்டப்பஞ்சாயத்தின் அநீதிபதிகள் வெளித்தள்ளினார்கள். அமைதி இந்தியா முழுதும் மயான அமைதி.


தீர்ப்பு எப்படி இருந்தாலும் ஏற்க வேண்டுமென அறிவு ஜீவிகள் தொடங்கி இடதுசாரிகள் என தங்களை அழைத்துக்கொள்வோர் வரை; நாளிதழ்கள் தொடங்கி நாடாள்பவர்கள் வரை அறிவுரை கூறினார்கள். சரியாக இருந்தால் ஏற்போம் தவறென்றால் கொதித்தெழுவோம் என எவரும் முழங்கவில்லை. நீதிமன்றங்களின் மீது நம்பிக்கையா? ஆண்டாண்டு காலமாக அம்மன்றங்களின் நீதிமீறல்களை கண்டுகொண்டிருந்த பின்னரும் நம்பிக்கை பிறந்ததெப்படி? அது நீதியல்ல காவி என்பதை அப்பட்டமாக வெளிக்காட்டிய பின்னரும் உப்புச்சப்பில்லாத வார்த்தைகளால் கடந்துபோக முடிந்ததெப்படி?


எந்த டிசம்பர் ஆறும் இடித்த‌ வெறிக்கு ஈடான வீரியத்தை கொண்டிருந்ததில்லை. மனுப்போடும் உள்ளீட்டைப் போன்ற‌ போராட்டங்கள் ஒப்புக்கு நடத்தப்பட்டன. ஒரு சடங்கைப்போல முடக்கப்பட்டன. காரணம் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் அரசியல் மயப்படுத்தப்பட்டிருக்கவில்லை. அதனாலேயே அவர்களால் பல்வேறு வடிவங்களில் கோரிக்கை விடுக்க மட்டுமே முடிந்திருந்தது. ஆனால் இந்த டிசம்பர் ஆறில் உள்ளதும் கரைந்து போனது. டிசம்பர் ஆறைத் தொடர்வோம் என்பவர்களால் கூட என்ன சொல்லிப் போராடுவது எனத்தெரியாமல் மறுகுகிறார்கள். தீர்ப்பு சரியில்லை என முனக முடிந்தவர்களால், அதை ஏற்க முடியாது எனத் திமிர முடியவில்லை. காரணம் பார்ப்பனீய சட்டகங்களுக்குள் அடைபட்டிருக்கும் அரசியல் வடிவத்திற்குள் அடங்கிக் கிடப்பதே அவர்களுக்கும் விருப்பம்.


தமிழ்நாடு தௌஹீத் ஜமாத் ஜனவரி நான்கில் போராடப்போவதாக அறிவித்திருக்கிறது. அலகாபாத் அறிவித்தது தீர்ப்பல்ல கட்டப்பஞ்சாயத்து என அறிவிக்க வேண்டும், உச்சநீதிமன்றம் தானாகவே மேல்முறையீட்டை நடத்தி நியாயமான தீர்ப்பை வழங்க வேண்டும் என்பது கோரிக்கைகளாம். அதுவும் டிசம்பர் ஆறில் போராடுவது அலகாபாத்திற்குப் பிறகு சடங்காகத் தெரியுமாம் அதனால் ஜனவரி நான்காம். கட்சித்தலைமைக்கு தலையாட்டியே பழக்கப்படுத்தப்பட்ட தொண்டனைப்போல், ஜமாத் தலைமை விளக்கமளித்துவிட்டால் அதை ஆறாம் கடமையாக வரித்துக்கொள்ளத் தயாராக இருக்கிறார்கள், கேள்விகள் எழுவதில்லை. கடந்த பதினேழு ஆண்டுகளாக நடத்தப்பட்ட போராட்டங்களை ஒப்புக்கும் மதிக்காத நீதிமன்றங்கள் ஜனவரி நாலின் எழுச்சியை(!) மட்டும் புரிந்துகொள்ளுமா? கடந்த அறுபது ஆண்டுகளாக தனது ஒவ்வொரு நடவடிக்கையிலும் சட்டத்தையும் நீதியையும் குப்பையில் வீசிவிட்டு காவிக்கு சாமரம் வீசியதை மௌனமாய் அங்கீகரித்துக்கொண்டிருந்த உச்சநீதிமன்றம் இந்த மேல் முறையீட்டில் மட்டும் சட்டப்படியான நீதியை வழங்கிவிடுமா? அப்படி நம்பிவிடக்கூட எந்த இடமும் இல்லாத நிலையில்; அலகாபாத்திற்குப் பிறகு டிசம்பர் ஆறு சடங்காய் தெரியும் வேறு ஒரு நாளில் என்றால் கவனிக்கப்படும் என்பதில் கொஞ்சமேனும் பொருள் இருக்க முடியுமா? இதுவரை டிசம்பர் ஆறு என்றால் முஸ்லீம்கள் எதிர்ப்புக்காட்டுவார்கள் எனும் எதிர்பார்ப்பில் ஒரு தொடர்ச்சி இருந்தது. ஜனவரி நான்கு போராட்டங்கள் தொடருமா? நாங்கள் கூறும் நீதியை அனுசரித்தால் வாழலாம் என பார்பனீயம் ஒருமுறையில் கூறுகிறது. அதையே வேறொரு முறையில் கூறுகிறது தௌஹீத் ஜமாத்.


டிசம்பர் ஆறு என்பது வெறுமனே ஒரு நிகழ்வு நடந்த நாளல்ல. அது ஒரு குறியீடு. பார்ப்பனீய அடக்குமுறையின் குறியீடு. தாமரை என்றதும் பாஜகவின் சின்னம் என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும். ஆனால் அது புத்தரின் குறியீடு என்பது எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்? தாமரை என்பது புத்தரைக் குறிக்கவே வரலாற்றில் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. தன்னுடைய தேர்தல் சின்னமாக்கியதன் மூலம் புத்தரிடமிருந்து அவரின் குறியீட்டை நீக்கியிருக்கிறது பார்ப்பனீயம். டிசம்பர் ஆறு என்றால் பாபரி மசூதி இடிக்கப்பட்ட நாள் என அனைவருக்கும் தெரியும். ஆனால் 1992 க்கு முன்னால் டிசம்பர் ஆறு என்றால் என்னவென்று தெரியுமா உங்களுக்கு? பார்ப்பனீயத்தை எதிர்த்து தன் வாழ்நாள் முழுதும் உழைத்த டாக்டர் அம்பேத்காரின் நினைவு நாள் அது. தன் வெறித்தனத்தைக்காட்ட அந்த நாளைத் தேர்ந்தெடுத்ததன் மூலம் அந்த நாள் அம்பேத்காரின் குறியீடாக பயன்படுத்தப்படுவதைத் தடுத்திருக்கிறது பார்ப்பனீயம். ஆனால் அந்த டிசம்பர் ஆறு இந்திய முஸ்லீம்களுக்கு எதிரான பார்ப்பனீய அடக்குமுறையின் குறியீடாக கடந்த பதினேழு ஆண்டுகளாக முஸ்லீம்களால் பயன்படுத்தப்பட்டுவந்தது. அதை அழித்துக்கொள்ள பார்ப்பனீயத்திற்கு வாய்ப்பை வழங்குகின்றன இந்த மதவாதம் பேசும் அமைப்புகள். இந்தக் குறியீடு இல்லையென்றால் அடுத்த தலைமுறை பாபரி மசூதி இடிக்கப்பட்டதை மறக்கும், அதற்கடுத்த தலைமுறை பார்ப்பனீய வெறியாட்டத்தை மறக்கும். வரலாறு நெடுக பார்ப்பனியம் இப்படித்தான் தன்னை மறைத்து வந்திருக்கிறது. வரலாற்றைத் திரும்பிப் பாருங்கள், பௌத்தம் முதல் சாங்கியம் ஈறாக எத்தனை மதங்களை, கோட்பாடுகளை தின்று செரித்திருக்கிறது பார்ப்பனீயம் என்பதை.


இந்தியாவின் நிர்வாக அமைப்புகள் பார்ப்பனியமயமாக்கப்பட்டு நீண்டகாலமாகிறது. சட்டரீதியாக அதை எதிர்த்து முறியடிக்க முடியாத அளவிற்கு பலப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. சட்டரீதியாக பலம் குன்றிய இடங்களில் கூட சட்டத்தை மீறி தன்னை நிலைப்படுத்தியிருக்கிறது என்பதற்கு பாபர் மசூதி வழக்கு உட்பட பலநூறு எடுத்துக்காட்டுகளைத் தரமுடியும். முஸ்லீம்கள் மத அடிப்படையில் நடத்தும் அடையாளப் போராட்டங்களால் பார்ப்பனீயத்தை அசைத்துவிடக்கூட முடியாது. ஆனால் அதை வீழ்த்தி முடிக்காதவரை உழைக்கும் மக்களுக்கு ஒரு விடிவும் இல்லை. இதில் முஸ்லீம்கள் மட்டும் விதிவிலக்கா என்ன? ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளாய் தீண்டாமைக்கு எதிராக ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் போராடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். பொது நோக்கிற்காக மக்கள் ஒன்றுபடுவதை தடுத்துவிட‌ உலகமயம் முயன்றுகொண்டே இருக்கிறது. இவைகளுக்கு எதிராக ஒன்றுபடாமல், சமரசமற்று போராடாமல் மத அடையாளங்களை இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்டு ஒப்புக்கு நடத்தப்படும் ஆர்ப்பாட்டங்களால் ஒரு பயனும் விளையப்போவதில்லை. ஒரு பள்ளிவாசல் மீண்டும் கட்டி எழுப்பப்பட்டு விடுவதால் ஏழை முஸ்லீம்களின் வாழ்வில் நிம்மதி மலர்ந்துவிடுமா? மக்கள் வாழ்வுக்கான வாய்ப்புகளைப் பறித்துச் சுரண்டும் உலகமயமும், மதரீதியாக மக்களை ஒடுக்க முயலும் பார்ப்பனீயமும் கைகோர்த்துச் செயல்படும் போது அவைகளை எதிர்க்கும் போராட்டம் மட்டும் வீரியமின்றி தனித்தனியாய் நடத்துவது யாருக்கு வாய்ப்பை வழங்கும்?


வாருங்கள் முஸ்லீம்களே! நம் வளமான வாழ்வுக்கு எதிராக நிற்கும் அனைத்தையும் நொறுக்கி வீழ்த்தும் போராட்டங்களை கட்டியமைத்து முன்னேறுவதற்கு நாம் ஒன்றிணையவேண்டியது அவசியம். மக்களாய் பாட்டாளிகளாய் களத்தில் நிற்பது மிக அவசியம்.

உமாசங்கருக்கு ஆதரவாக… அரசுக்கு எதிராக…..

தருமி ஐயா தொடங்கி வால் பையன் ஊடாக இந்திய ஆட்சிப்பணி அதிகாரி உமா சங்கருக்கு எதிரான தமிழக அரசின் நடவடிக்கைகளை கண்டித்து எழுதப்படும் கண்டன இடுகைகள் அதிகரித்து வருகின்றன.

ஒரே நாளின் ஒரே பதிவில் எதிர்ப்பைத் தெரிவிப்பது எனும் யோசனை நன்றாக தெரிந்ததனால் செவ்வாய் இரவுவரை காத்திருந்தேன், தருமி ஐயாவோ, வால்பையனோ எந்த பதிவையும் பரிந்துரைத்ததாக தெரியவில்லை. இன்று காலை தருமி ஐயா இட்ட நான்கு வரி பதிவு தேவையான சீற்றத்துடன் இல்லாமல் மென்மையாக இருப்பதாக படுகிறது. அதேநேரம், அவசரமாக ஒரு பதிவை எழுதி வெளியிடுவதும் சிறப்பாக இருக்காது என தோன்றியதால் உமாசங்கர் குறித்து வினவு தளத்தில் வெளியான ஒரு கட்டுரையையே மீள்பதிவு செய்கிறேன்.

உமாசங்கரின் வியக்கத்தக்க உறுதி! கருணாநிதி அரசின் வெறுக்கத்தக்க கயமை!

நேர்மையானவர் என்ற அங்கீகாரத்தையும் நன்மதிப்பையும் பெற்றிருக்கும் ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரி உமா சங்கரைத் தற்காலிகப் பணிநீக்கம் செய்திருக்கிறது உத்தமர் கருணாநிதி அரசு. வருமானத்துக்கு அதிகமாகச் சொத்து சேர்த்ததாகக் கூறி அவர் மீது ஏவப்பட்ட விசாரணை சட்டவிரோதமானது என்று உயர்நீதிமன்றம் இடைக்காலத் தடை விதித்து விட்டதால் ஆத்திரம் தலைக்கேறிப் போய், தலித் கிறித்தவரான உமாசங்கர், தலித் இந்து என்று போலிச்சான்றிதழ் கொடுத்து பதவிக்கு வந்துவிட்டாரெனக்கூறி அவரைத் தற்காலிகப் பணிநீக்கம் செய்திருக்கிறார் கருணாநிதி.

1995 இல் (ஜெ ஆட்சியில்) மதுரை மாவட்டத்தின் கூடுதல் ஆட்சியராக இருந்தபோது, சுடுகாட்டுக் கூரை ஊழலை வெளிக்கொண்டு வந்தபோதுதான் உமாசங்கர் மக்கள் மத்தியில் பிரபலமானார். ஜெயலலிதா ஆட்சியின் ஊழலைச் சொல்லி, 1996 இல் ஆட்சியைப் பிடித்த கருணாநிதி, ஊழல் கண்காணிப்புத் துறையின் கூடுதல் ஆணையராக உமாசங்கரை நியமித்தார். ஜெ, அவரது அமைச்சர்கள்  மற்றும் ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரிகளின் ஊழல்களை உமாசங்கர் வெளிக்கொணர்ந்த போதிலும், செல்வாக்குள்ள ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரிகள் மீது நடவடிக்கை எடுக்க மறுத்தது கருணாநிதி அரசு. வெறுப்புற்ற உமாசங்கர், தன்னை இப்பதவியிலிருந்து விடுவிக்குமாறு கோரியவுடனே, அவர் திருவாரூர் மாவட்ட ஆட்சியராக நியமிக்கப்பட்டார்.

மே 2006 இல் எல்காட் என்ற அரசு நிறுவனத்தின் நிர்வாக இயக்குநராக நியமிக்கப்பட்டதும், அதுவரை மைக்ரோசாப்ட் மென்பொருட்களைச் சார்ந்திருந்த அரசுத்துறைகள் மற்றும் கல்வி நிறுவனங்களிலிருந்து பில்கேட்ஸை வெளியேற்றி விட்டு, 2007 ஆம் ஆண்டு முதல் ‘லினக்ஸ்’ என்ற ஓபன் சோர்ஸ் (இலவச) மென்பொருளை அறிமுகப் படுத்தினார் உமாசங்கர்.

“மைக்ரோசாப்ட் ஆத்திரம் கொண்டால் நம் நாட்டின்  மென்பொருள் துறையே தேங்கிவிடும் என்று கருதுவது அபத்தமானது…  மைக்ரோசாப்ட் இல்லாமல் இந்தியா வாழ முடியும். முன்னேறவும் முடியும். இந்தியா என்ற மிகப்பெரிய சந்தையை இழப்பது மைக்ரோசாப்ட் நிறுவனத்துக்குத்தான் பேரிழப்பு. மைக்ரோசாப்டிலிருந்து வெளியேறியதன் விளைவாக  தமிழ்நாடு ஆண்டுக்கு 200 முதல் 500 கோடி வரை மிச்சமாக்க முடியும்” என டெக்கான் கிரானிக்கிள் பத்திரிகைக்கு அப்போது அளித்த பேட்டியில் குறிப்பிடுகிறார் உமாசங்கர். மைக்ரோசாப்டின் உயர் அதிகாரி ஒருவர் தமது மென்பொருள் தொகுப்பை 7000 ரூபாய்க்குத் தருவதாக பேரம் பேசினாரென்றும், ஓபன் சோர்ஸில் செலவே இல்லாமல் தரவிறக்கம் செய்து கொள்ளக்கூடிய மென்பொருளுக்கு நாங்கள் எதற்காக 7000 ரூபாய் செலவழிக்கவேண்டும் என்று கூறி அவரைத் திருப்பி அனுப்பியதாகவும் அப்பேட்டியில் கூறுகிறார் உமாசங்கர்.

எல்காட்டின் பொறுப்புக்கு உமாசங்கர் வருவதற்கு சில ஆண்டுகள் முன்னர், தியாகராச -செட்டியார் என்பவருக்குச் சொந்தமான ‘நியூ எரா டெக்னாலஜீஸ்’ என்ற தனியார் நிறுவனத்துடன் இணைந்து எல்காட் நிறுவனம், ‘எல்நெட்’ என்றொரு கூட்டுப்பங்கு நிறுவனத்தை உருவாக்கியிருந்தது. 24% பங்குகள் தியாகராச செட்டியாரிடமும், 26% பங்குகள் எல்காட்டிடமும், மீதமுள்ள 50% பங்குகள் பொதுமக்களிடமும் இருந்த இந்நிறுவனம், 2004 ஆம் ஆண்டில், ‘இ.டி.எல் இன்ஃப்ராஸ்ட்ரக்சர் லிமிடெட்’ என்ற கட்டுமான நிறுவனத்தைத் தனது துணை நிறுவனமாக உருவாக்கியிருந்தது. சென்னையில் 18 இலட்சம் சதுர அடி பரப்பளவில், ரூ.700 கோடி மதிப்பில் தகவல் தொழில்நுட்பப் பூங்கா (கட்டிடம்) ஒன்றை இந்நிறுவனம் உருவாக்கியிருந்தது. தமிழக அரசின் 26% பங்குகளையும் பொதுமக்களின் 50% பங்குகளையும் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட இந்த நிறுவனமும், அதன் 700 கோடி சொத்தும், 24% பங்குளை மட்டுமே வைத்திருந்த தியாகராச செட்டியாருக்கு மர்மமான முறையில் கைமாறியிருப்பதை உமாசங்கர் கண்டுபிடித்தார். “2008, ஜூலை 8 ஆம் தேதியன்று தரமணியில் உள்ள எல்நெட் நிறுவனத்தில் இவை தொடர்பான ஆவணங்களை நானே நேரடியாகத் தேடிக்கொண்டிருந்த போது, என்னுடைய பதவி பறிக்கப்பட்ட தகவல் வந்து சேர்ந்தது” என்று தனது மனுவில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார் உமாசங்கர்.

அடுத்து, சன் டிவி – கருணாநிதி மோதலின் தொடர்ச்சியாக, அரசு கேபிள் டிவி கார்ப்பரேசனின் நிர்வாக இயக்குநர் பதவியில் அக்டோபர் 2008 இல் நியமிக்கப்பட்டார் உமாசங்கர். அரசு கேபிள் டிவி ஆப்பரேட்டர்களை மிரட்டியதுடன், ரவுடிகளை வைத்து வயர்களையும் அறுத்தெறிந்தனர் மாறன் சகோதரர்கள். இவர்களுக்குத் துணை நின்றவர் அமைச்சர் பொங்கலூர் பழனிச்சாமி. இது குறித்து பல புகார்கள் கொடுத்தும் போலீசு நடவடிக்கை எடுக்காததால், இவர்களைத் தேசியப் பாதுகாப்பு சட்டத்தில் சிறை வைக்கவேண்டும் என்றும், சுமங்கலி கேபிள் விஷன் நிறுவனத்தை நாட்டுடைமை ஆக்கவேண்டும் என்றும் உமாசங்கர் அரசுக்கு சிபாரிசு செய்திருக்கிறார். உடனே அவர் மீது ஒழுங்கு நடவடிக்கை ஏவப்படுகிறது. அந்த ஒழுங்கு நடவடிக்கை சட்டவிரோதமானது என்று மத்திய நிர்வாகத் தீர்ப்பாயம் இடைக்காலத்தடை விதித்ததனால், 2009, சனவரி 23 ஆம் தேதியன்று சிறுசேமிப்புத்துறைக்குத் தூக்கியடிக்கப்பட்டார் உமாசங்கர். இவற்றின் தொடர்ச்சியாக இப்போது வந்திருப்பதுதான் ஊழல் வழக்கும் தற்காலிகப் பணிநீக்கமும்.

உயர்நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்துள்ள மனுவில், தமிழக அரசின் ஊழல் தடுப்பு மற்றும் கண்காணிப்பு இயக்ககத்தின் விதிமுறைகள்
குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்துக்கும் ஊழல் தடுப்புச் சட்டத்துக்கும் விரோதமாக, திட்டமிட்டே வடிவமைக்கப்பட்டிருப்பதை அம்பலமாக்கியிருக்கிறார் உமாசங்கர்.

“ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரிகள், அரசுத்துறை நிறுவனங்களின் உயர் அதிகாரிகள் போன்றோர் மீது ஊழல் குற்றத்துக்காக யாரேனும் வழக்கு தொடரவேண்டுமானால், அதற்கு அரசின் முன் அனுமதி தேவை” என்று கூறும் இவ்விதிமுறை, சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம் என்பதையே கேள்விக்குள்ளாக்குவதோடு, ஊழல் அதிகாரிகளுக்குப் பாதுகாப்புக் கவசமாகவும் பயன்படுகிறது என்கிறார் உமாசங்கர். அனுமதி அளிக்கும் அதிகாரம் முதல்வர் உள்ளிட்ட மூன்று பேர் அடங்கிய குழுவிடம் இருப்பதால், நேர்மையான அதிகாரிகளை மிரட்டுவதற்கும், ஊழல் அதிகாரிகளைத் தப்பவைப்பதற்கும் இது பயன்படுத்தப் படுகிறது என்பதையும் ஆதாரங்களுடன் திரைகிழித்திருக்கிறார் உமாசங்கர்.

ஊழல் தடுப்பு மற்றும் கண்காணிப்புத் துறையின் கூடுதல் இயக்குநராக 1996 முதல் தான் பணியாற்றிய காலத்தில், கல் குவாரி ஊழல் (1000 கோடி ரூபாய்), சவுத் இந்தியா ஷிப்பிங் கார்ப்பரேசன் தனியார்மயமாக்கல் ஊழல் (200 கோடி ரூபாய்), தமிழ்நாடு வீட்டு வசதி வாரிய ஊழல் (சென்னையின் மையப்பகுதியில் அமைந்த 300 வீடுகள்) போன்ற பல ஊழல் வழக்குகளில் அதிகாரிகள் மீது வழக்கே தொடர முடியாததற்குக் காரணம் முதல்வர் தலைமையிலான குழுவின் அனுமதி கிடைக்காததுதான். அதுமட்டுமல்ல, பல்வேறு ஊழல் வழக்குகளில் குற்றம் சாட்டப்பட்டு, மேற்படி முதல்வர் குழுவின் அனுமதி கிடைக்காததால் தண்டனையிலிருந்து தப்பிவரும் ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரி மாலதி என்பவர்தான் தற்போது ஊழல் தடுப்புத் துறையின் இயக்குநராக நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறார்” என்ற கேலிக்கூத்தையும் போட்டுடைத்திருக்கிறார் உமாசங்கர்.

அவருடைய அனுபவத்தைப் படிக்கும்போதே ரத்தம் கொதிக்கிறது. ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தில் பிறந்திருந்த போதிலும் எல்லா அதிகார பீடங்களையும் துச்சமாகக் கருதி எதிர்த்து நின்ற அவரது துணிவும், எத்தனை முறை பந்தாடப்பட்டும் தளராத அவரது மன உறுதியும் வியக்கத்தக்கவை. அதிகார வர்க்கத்தில் இப்படி ஒரு மனிதரைக் காண்பது அரிதினும் அரிது. அச்சமும் பேடிமையும் அடிமைச் சிறுமதியும் அனைத்துத் துறைகளிலும் கோலோச்சும் இந்தக் காலத்தில், அதிகாரவர்க்கக் கோட்டையையும் ஆட்டமுடியும் என்று காட்டியிருக்கிறார் உமாசங்கர். அவ்வகையில் அவரது அனுபவம் ஒரு நேர்மறை எடுத்துக்காட்டு. ஐ.ஏ.எஸ், ஐ.பி.எஸ் ஆகி மக்களுக்குத் தொண்டாற்றப் போவதாகக் கூறுவோரின் மடமையையும், ஆளும் வர்க்கத்துக்கு மட்டுமே சேவை செய்வதற்காக உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் அதிகாரவர்க்கத்தை, மக்கள் தொண்டாற்றும்படி மாற்றியமைத்துவிட முடியும் என்று கூறுவோரின் கயமையையும் புரிந்து கொள்வதற்கு, உமாசங்கரின் அனுபவம் ஒரு எதிர்மறை எடுத்துக்காட்டு.

%d bloggers like this: