அம்மணம் உங்கள் கன்னத்தில் அறையவில்லையா?

manippu delhi naked struggle

 

ஊதாரிகளின் அம்மணம்

ஊக்கிப் பேசப்படும்

நாகரீகமாய்.

அந்த அம்மணங்களின் கூடுகளில்

சுயநலப் புழுக்கள் நெளியும்

அறுவெறுப்பாய்.

 

அம்மணம் இங்கே

பக்தியாக இருக்கும் போது

போராட்டமாய் கூடாதா?

 

லட்சக் கணக்கில் விவசாயிகள்

உயிர் துறந்த போது

செய்தியாக மட்டுமே இருந்தது உங்களுக்கு,

ஆடை துறந்த போதோ

உங்கள் வல்லரசுக் கனவு

அம்மணப்பட்டதாய் அலறுகிறீர்கள்.

 

இந்திய இராணுவமே எங்களைக் கற்பழி

மணிப்பூரில் எங்கள் தாய்மார்கள்

ஆயுதமேந்திய கிருஷ்ணன்களை நோக்கி அம்மணமானார்கள்.

 

பன்றித் தொழுவத்தின் முடை நாற்றத்தை

அம்மணமாக்கினார்கள் எங்கள் விவசாயிகள்.

அந்த கிருஷ்ணன்களின் இளைய தம்பிகள் இன்று

கைது ஆடை அணிவிக்கிறார்கள்.

 

பத்து லட்சத்தில் ஒற்றை ஆடை அணிந்தவர்கள்

இந்த அம்மணத்தைக் கொஞ்சம் பார்க்கட்டும்

ஆடையின் அம்மணத்தை உடுத்திக் கொண்டு

அங்கத்தின் அம்மணத்தை மறைத்தவர்கள்

தங்கள் அரசியலின் அம்மணத்தை கொஞ்சம்

உற்றுப் பார்த்து தரிசிக்கட்டும்.

 

பாதி மயிர் மழிப்பில் தொடங்கி

தலை கீழாக நின்றது வரை

வடிவங்கள்.

அவற்றில் ஒன்று தானா அம்மணம்?

புழுத்துப் போன இந்த அரசமைப்பு

நம்மை அரவணக்காது என்றுணர்ந்த

குறியீடு அது.

 

37 லட்சம் கோடிகளை தள்ளுபடி செய்து விட்டு

கூச்சமே இல்லாமல்

விவசாயக் கடன் தள்ளுபடி என்பது

நேர்மையை பாதிக்கும் என்றார்களே

அது அம்மணம் இல்லையா?

 

மூன்று லட்சம் விவசாயிகள் தற்கொலை

பாசனப் பரப்புகள் அனைத்தும் சாக்கடை

வனங்களை அழித்ததால் மழைவளம் நோயாளி

பசுமைப் புரட்சி கொண்டு வேளாண்மைக்கு தூக்கு

இடுபொருள் விலை உச்சம்

விளைபொருள் விலை துச்சம்

இன்னும் .. .. இன்னும் .. .. .. ஆனாலும்

இந்தியா விவசாயநாடு என்கிறார்களே

அது அம்மணம் இல்லையா?

 

மரபணு மாற்று விதை என்றும்

பணப்பயிர் விவசாயம் என்றும்

ஏகாதிபத்திய அறுவடைக்காக

விவசாயி மூளையில் உழுதன அரசுகள்.

 

நம்மாள்வார்கள் போராடிக் கொண்டிருக்கையில்

சுவாமிநாதன்களை கொண்டாடின அரசுகள்.

 

மலட்டு விதைகள்

விவசாயிகள் ஆண்மையை நசுக்கிய போது

பி.டி க்கு எதிராக பேசவும் கூடாதென

சட்டம் போட்டு முந்தி விரித்தன அரசுகள்.

 

கடற்கரை தொடங்கி ஆற்றங்கரை வரை

ஒட்டச்சுரண்டி விற்றுக் குவித்த போது

கலவிக் கொண்டிருந்த அரசுகள்,

விவசாயி கரம்பை மண்ணை அள்ளிய போது

மானமே போனதாய் துடித்தன.

 

கோடைக்கு முன்னே பாலை தலை காட்டி

வைத்த நாற்றும் வதங்கக் கண்டு

மொத்தமும் போனதாய் மண்ணில் வீழ்ந்தான்.

குடிக்க தண்ணீர் மட்டுமல்ல

கண்ணீரும் வற்றிய போதும்

தாமிரவருணியில் உபரி நீர் என்று

பெப்சி கோலாக்களின் உதடுகளில்

முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்தன நீதிமன்றங்கள்.

 

இவற்றை அம்மணமாய் பார்க்காதவர்கள்

முகம் சுழிக்கிறார்கள்

விவசாயிகளின் அம்மணம் கண்டு.

 

பூமியை அவிழ்த்து உண்ணத் தந்தவர்கள்

ஆடையை அவிழ்த்து பார்க்கத் தந்திருக்கிறார்கள்.

வயிற்றிலடிக்கத் தெரியாத அவர்களுக்கு

அவிழ்க்க மட்டுமல்ல,

அடிக்கவும் தெரியும்.

வன்முறை என்று அலறாதீர்கள்.

அவர்கள் அடிக்கத் தொடங்கும் போது

கல்லறைக்குள்ளும்

உங்களால் செத்து விட முடியாது.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

விவசாயி, மாநில உரிமை, சாய்பால் ஜானா எல்லாமே நாய்ச் சங்கிலி தான் இந்தியாவுக்கு

jaspal rana arrest

முகநூல் நறுக்குகள் 7-12

 

செய்தி:

கிரானைட் கொள்ளை வழக்குகள் இரண்டில் இருந்து பி.ஆர்.பழனிச்சாமி, அவருடைய மகன் ஆகியோரை மேலூர் கோர்ட்டு விடுவித்தது உத்தரவிட்டுள்ளது. மட்டுமல்லாது, அரசு அனுமதி பெற்று ஐ.ஏ.எஸ். அதிகாரி அன்சுல்மிஸ்ரா மீது நடவடிக்கை எடுக்கவும் கோர்ட்டு உத்தரவிட்டு் தீர்ப்பளித்துள்ளது.

இம்சை அரசன் 24ம் புலிகேசி: யாரங்கே துப்புகிற துப்பலில் நீதி மன்றங்கள் மூழ்கி தத்தளிக்க வேண்டாமா? .. .. .. ம்ம்ம்.. .. .. கிளப்புங்கள்.

மேலூர் குற்றவியல் நடுவர் நீதிமன்ற நீதிபதி மகேந்திரபூபதி தீர்ப்பை வாசிக்கும் கேட்பொலி: http://vocaroo.com/i/s0BfgiYNPdJt

*********************************************

இம் என்றால் சிறைவாசம், ஏன் என்றால் வனவாசம்.

அன்றைய வெள்ளை ஆட்சியில் மட்டுமல்ல, இன்றும் அது தான் நடக்கிறது.

டாஸ்மாக்கிற்கு எதிரான மாநாடு நடந்து ஒன்றரை மாதங்கள் ஆகிறது. அதில் அரசுக்கு எதிராக பேசியதாக இப்போது வழக்குப் பதிவு.

யாருப்பா அங்கே! ஆகஸ்டு 14ல் சுதந்திர தினம் என்று மிட்டாய் கொடுத்தவங்க எல்லாம் வரிசையில வாங்க.. .. ..

************************************************

பாரத் மாத்தாக்கி ஜொய்யா! மக்களுக்காக பாடுபடுபவன் நாயா?

சட்டிஸ்கரில் சுரங்கத் தொழிலாளர்கள் அளிக்கும் நன்கொடையைக் கொண்டும் கடந்த முப்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இயங்கி வரும் இலவச மருத்துவமனையை சேர்ந்த மக்கள் மருத்துவர் சாய்பால் ஜானா அவர்களை கைது செய்திருக்கிறது பாசிச பாஜக அரசு.

பல்வேறு அரசு குழுக்களிலும், சுகாதாரம் தொடர்பான கமிட்டிகளிலும் பங்கெடுத்துள்ள மருத்துவரான இவரை, எப்போதும் மருத்துவமனையிலேயே இருந்து, மக்களுக்கு தேவையான அனைத்து மருத்துவம் சார்ந்த தேவைகளையும் கவனித்துக் கொண்டிருந்த மருத்துவரான இவரை கடந்த 25 ஆண்டுகளாக தலைமறைவாக வாழ்பவர் என்று புளுகுகிறது பாசிச பாஜக அரசு.

1992ல் பிலாய் தொழிலாளர் போராட்டத்தின் போது போலீசு துப்பாக்கி சூட்டில் 18 பேர் கொல்லப்பட்டார்கள். இதில் காயம்பட்டவர்களுக்கு மருத்துவ சிக்கிச்சையளித்தார் என்பது தான் இவர் மீது சுமத்தப்பட்டுள்ள குற்றச்சாட்டு. இந்த நகைப்புக்கிடமான வழக்கில் தான் 25 ஆண்டுகளாக தலைமறைவாக இருந்தாராம்.

கட்டெறும்பு கத்தியெடுத்து குத்துச்சுன்னு சொன்னாலும் மக்கள் நம்புவாங்க ன்னு போலீசு நினைக்குது.

பன்னாட்டு கார்ப்பரேட்டுகள், அதானிக்கு சட்டிஸ்கரில் இருக்கும் கனிம வளங்களை கொள்ளையடிக்க தாராளமாக அனுமதிக்க வேண்டும். அதற்கு எதிராக இருக்கும் தொழிலாளர்கள், பழங்குடியினர், அறிவுத்துறையினர் ஆகியோரை எந்த வழியிலேனும் அப்புறப்படுத்த வேண்டும். இது தான் அரசின் திட்டம். இதற்கு எதிராக இருக்கும் யாரும் வளர்ச்சியின் விரோதிகள் என்கிறார் மோடி.

இந்த அடிப்படையில் தான் மருத்துவர் பினாயக் சென் கைது செய்யப்பட்டார், பழங்குடி செயற்பாட்டாளர் சோனி சோரி மீது ஆசிட் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. செய்தியாளர்கள் சோமுரு நாக், சந்தோஷ் ஆகியோர் சித்திரவதை செய்யப்பட்டனர். பத்திரிக்கையாளர் மாலினி சுப்பிரமணியம் வீட்டின் மீது தாக்குதல் நடத்தி, தொடர்ச்சியாக மிரட்டல்கள் கொடுத்து சட்டீஸ்கரை விட்டு வெளியேற்றப்பட்டார். இதன் தொடர்ச்சியாகத் தான் மருத்துவர் சாய் பால் ஜானாவும் கைது செய்யப்பட்டிருக்கிறார்.

கைது செய்த அவரை ஒரு நாயைப் போல் சங்கிலியால் கட்டி இழுத்துச் சென்றிருக்கிறார்கள். மெய்யான சுதந்திரப் போர் எவ்வளவு அவசரமாக இருக்கிறது என்பதைத் தான் இவை உணர்த்துகின்றன.

******************************************************

இப்படி ஒரு செய்தி உலவுகிறதே உண்மையா?

இந்து திருமண சட்டத்தில் திருத்தம். காதல் திருமணம் அதாவது பதிவுத் திருமணம் செய்யும் போது கண்டிப்பாக பெற்றோர் ஒப்புதல் வேண்டும். குறிப்பாக மணப் பெண்ணின் தாயார் ஒப்புதல் மிக அவசியம். 30 நாட்களுக்குள் பெற்றோரின் ஒப்புதல் தெரிவிக்கப்படாவிட்டால் பதிவுத் திருமணம் செல்லாததாகி விடும்.

இப்படி ஒரு செய்தி உலவுகிறதே உண்மையா?

கலப்பு மணத்துக்கு அங்கீகாரம் கொடுத்து சட்டம் இயற்றப்பட்டிருக்கும் தமிழ் நாட்டில் அந்த அங்கீகாரத்தை அடித்து நொருக்குகிறது இந்தத் திருத்தம்.

அண்மையில் உடுமலைப் பேட்டை சங்கர் கொலையில் துள்ளத்துடிக்க நடுரோட்டில் வெட்டிக் கொன்ற தேவர் சாதிவெறிக்கு ஆதரவாக நின்று இந்த திருத்தம் செய்யப்பட்டிருக்கிறதா? அரிவாளைத் தூக்கி நீங்கள் சட்டத்துக்குள் மாட்டிக் கொள்ள வேண்டாம். நான் சட்டத்தையே மாற்றி விடுகிறேன் எனும் ஆணவமா?

அதுசரி, தேர்தல் காலத்தில், சட்டமன்றம் கூடாத நிலையில் இவ்வாறான சட்டத் திருத்தம் செய்ய முடியுமா?

*****************************************************

மாநிலங்கள் எல்லாம் சும்மா! இனி இந்தியா மட்டும் தான் ஆமா!

மாநில உரிமைகள் குறித்து பேசுவதை மாநிலக் கட்சிகள் கைகழுவி நாட்களாகின்றன. மாநில உரிமைகளுக்கான போராட்டம் என்பதெல்லாம் தற்போது தேர்தல் வர்த்தமானங்களை முன் வைத்து கடிதம் எழுதுவதுடன் நின்று போய் விட்டது.

ஆதார் அட்டைக்கான முன்னெடுப்பை மத்திய அரசு உச்ச நீதி மன்ற வழி காட்டுதலையும் மீறி மக்களிடம் திணிக்க முயன்ற போது எந்த மாநில அரசுகளும் இது குறித்து கவலை தெரிவிக்கவோ தடுக்கவோ முன்வரவில்லை. மாறாக, ஒத்துழைத்தன.

பலமுறை முயன்றும் முடியாமல் போன ஆதார் அட்டைக்கான மசோதாவை பண மசோதாவாக தாக்கல் செய்து நிறைவேற்றவும் செய்திருக்கிறது பாசிச பி.ஜே.பி அரசு.

இந்த நிலையில் தான் பி.ஜே.பி அரசிடமிருந்து ஒரு அறிவிப்பு வந்திருக்கிறது. ரேசன் கார்டுகள் இனி ஆவணமாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படாது என்பது தான் அந்த அறிவிப்பு. அதாவது, ரேசன் கார்டு என்பது தனி நபர் அடையாள ஆவணமாகவும், வசிப்பிட ஆவணமாகவும் கோடிக்கணக்கான ஏழை மக்களால் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. இனி அவ்வாறு பயன்படுத்த முடியாது. தெளிவாகச் சொன்னால், ஆதார் அட்டை இல்லையென்றால் இனி இந்தியனாக மதிக்கப்பட மாட்டாய் இதன் பொருள்.

ஆதார் அட்டை ஏன் கொண்டு வரப்படுகிறது? யாருக்காக கொண்டு வரப்படுகிறது? அதன் விளைவுகள் சமூகத்தில் எந்த அளவுக்கு பாதிப்புக்கு உள்ளாக்கும்? என்பது குறித்தெல்லாம் சமூகத்தின் மீது அக்கரை கொண்ட பலரும் பேசியும் எழுதியியும் முடித்து விட்டார்கள்.

ஏற்கனவே ‘உங்கள் காசு உங்கள் கையில்’ எனும் சர்க்கரை தடவிய திட்டத்தின் மூலம் ரேசன் கடைகளுக்கு சவக்குழி வெட்டப்பட்டு தயாராக இருக்கிறது. இப்போது ரேசன் கார்டுகளை வெறும் அட்டையாக மாற்றும் அறிவிப்பும் வந்து விட்டது.

பாரத் மாத்தாக்கு ஜொய்ய்ய்ங் ன்னு சொல்லாதவங்க இந்தியாவில் இருக்க முடியாதுண்ணு குரங்குகள் கும்பி கருகி கத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. அப்புறம் என்ன? ஆதார் அட்டை இல்லாதவங்க பாகிஸ்தானுக்கொ, சீனாவுக்கோ போங்க ன்னு சொல்ல வேண்டியது தான் பாக்கி.

இதையும் செய்தியாகத்தான் கடந்து போகப் போகிறோமா?

***************************************************

விவசாயி தாக்கப்பட்டதில் ஊடகங்களுக்கு பங்கில்லையா?

அண்மையில் டிரக்கடருக்காக வங்கிக் கடன் பெற்ற விவசாயி இரண்டு தவணையை திருப்பிக் கட்டாததால் போலீசாலும் அந்த தனியார் வங்கி ஊழிகர்களாலும் கடுமையாக தாக்கப்பட்டார். மட்டுமல்லாது டிராக்டரும் பறிமுதல் செய்யப்பட்டது. இதை மல்லையாவுடன் ஒப்பிட்டு அனைவரும் கண்டித்தனர். இதில் கவனிக்காமல் விடப்பட்ட ஒரு விசயம் “ஒரு தனியார் வங்கி” என்பது.

அச்சு ஊடகங்களானாலும், காட்சி ஊடகங்களானாலும் அதை ஏதோ ஒரு தனியார் வங்கி என்று தான் குறிப்பிட்டனவே தவிர கோடக் மஹிந்திரா எனும் தனியார் வங்கி என அதன் பெயரைக் குறிப்பிட்டு எழுதவோ, காட்சிப் படுத்தவோ இல்லை. ஏன்? காசு கொடுத்தால் எதையும் செய்ய ஆயத்தமாக இருப்பவர்களுக்கு சமூகத்தில் வேறு பெயர் உண்டு. நான்காவது தூண் நாற்பதாவது தூண் என்று பெயர் வைத்துக் கொண்டு, கொஞ்சம் கூட அறிவு நாணயம் இல்லாமல், அது அப்பட்டமாக அம்பலப்பட்டிருக்கும் இன்றைய நிலையிலும் அதைப் பற்றி கவலைப் படாமல் இளித்துக் கொண்டிருக்கும் இந்த நாளிதழ்களை இனியும் காசு கொடுத்து வாங்கி படிக்கத்தான் வேண்டுமா?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

சட்டமும் நீதிமன்றங்களும் புனிதமானவைகளா?

Arbitration-l

ஏழு மாவட்ட விவசாயிகளும் தங்கள் எதிர்ப்புக் குரலை தொடர்ச்சியாக பதிவு செய்திருந்தும் கெயில் நிறுவனம் விவசாய நிலத்தில் குழாய் பதிப்பது தொடர்பான வழக்கில் நேற்று நீதிமன்றம் தமிழக அரசின் மனுவை தள்ளுபடி செய்து குழாய் பதிக்கும் வேலைகளுக்கு அனுமதியளித்து உத்தரவிட்டிருக்கிறது. தமிழகத்தின் வழக்குறைஞர் ஏன் நீதிமன்றத்துக்கு செல்லவில்லை? நீதிபதிகள் எந்த அடிப்படையில் அனுமதி வழங்கினார்கள்? போன்றவைகள் ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். அரசின் திட்டம் மக்களை பாதிக்கிறது எனவே, அதை தடுக்க வேண்டும் என நீதிமன்றங்களின் கதவைத் தட்டினால், அது அரசின் கொள்கை முடிவுகளில் தலையிட முடியாது என தட்டிக்கழிக்கிறது. இதுவே ஒரு நிறுவனத்தின் திட்டத்தை எதிர்த்து அரசு (ஏதேதோ காரணங்களுக்காக) வழக்காடினால் அரசின் கொள்கை முடிவை இடக்கையால் ஒதுக்கித் தள்ளிவிட்டு நிறுவனத்துக்கு அனுமதியளிக்கிறது. இதற்கு ஓராயிரம் தீர்ப்புகளை எடுத்துக்காட்டுகளாக தரலாம். என்றால் சட்டங்களும், நீதிமன்றங்களும் எதற்காக, யாருக்காக ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன? மக்கள் பாதிப்படையாமல் தடுப்பதற்காகவா? மக்களுக்கு பாதிப்பு ஏற்படுத்துவோரை பாதுகாக்கவா?

சட்டங்கள், நீதி முறைமை குறித்து தெளிய வேண்டுமென்றால் அரசு பற்றிய புரிதலிலிருந்து தான் தொடங்க முடியும். தற்போது நடைமுறையிலிருக்கும் அரசுமுறை ஜனநாயக அரசு எனப்படுகிறது. ஆனால் அது முதலாளித்துவ ஜனநாயக அரசுகள் என்பதே சரியானது. அரசுகள் அவை எந்த வடிவத்தில் இருந்தாலும் – முதலாளித்துவ ஜனநாயக அரசாக இருந்தாலும் குடியரசாக இருந்தாலும் முடியரசாக இருந்தாலும் – அது அனைத்து மக்களுக்கும் பொதுவானதல்ல. அரசு எந்த வர்க்கத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறதோ அந்த வர்க்கத்துக்கு மட்டுமே சாதகமாக இருக்கும். அரசு எப்படி இருக்கிறதோ அந்தப்படியே அது உருவாக்கும் சட்டங்களும் இருக்கும். ஆனால் எப்போதுமே அரசு தன் சட்டங்களை அனைவருக்கும் பொதுவானது என நம்ப வைப்பதிலேயே தன் வெற்றியை சம்பதித்துக் கொண்டு வருகிறது. இப்போது நம்முன் இருக்கும் கேள்வியே கெயில் போன்ற தீர்ப்புகளில் நீதிமன்றங்கள் ‘நாங்கள் நிறுவங்களுக்கு சாதகமாகத்தான் இருப்போம்’ என்று வெட்டவெளிச்சமாக கூறிவரும் பொழுது, நீதிமன்றங்களின் அரசுகளின் இரட்டை வேடத்தை நாம் ஏன் நம்ப வேண்டும்? என்பதே.

இந்தியா என்பது இப்போதுக்கு முன் எப்போதும் ஒரே நாடாக இருந்ததில்லை. பலநூறு சிற்றரசுகளாக இருந்த பகுதியை முகலாயர்கள் ஒருங்கிணைத்தார்கள். அதன்பின் ஆங்கிலேயர்கள் வந்தார்கள். அவர்களை அடியொற்றி இன்றைய அரசு இருக்கிறது. இந்தக் காலங்களிலெல்லாம் ஒரே சட்ட முறைமைகளா இருந்து வந்தது? மாறும் காலங்களுக்கு ஏற்ப மாறித்தான் ஆக வேண்டும். ஆனால் அந்த மாற்றங்களுக்கான அடிப்படை என்ன? மக்கள் பொருட்படுத்த தேவையில்லாத கிள்ளுக் கீரைகள் என்றால், நாடு என்பது என்ன? அந்த நாட்டில் வாழும் மக்களா? இல்லை நிலப் பரப்புகளுக்கு உட்பட்ட மண்ணா? மக்களை பொருட்படுத்தாத சட்டங்களை, அரசுகளை அந்த மக்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?

அண்மையில் நண்பர் ஒருவரிடம் பேசிக் கொண்டிருந்த போது வித்தியாசமான ஒரு கருத்தைக் கூறினார். “சட்டங்கள் மக்களுக்கு எதிராக ஆக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால் அதற்காக சட்டங்களை மீறுவது இந்திய அரசியல் சாசனத்தை வகுத்த அம்பேத்காருக்கு செய்யும் அவமரியாதை இல்லையா?” இது அறியாமை மட்டுமல்ல, என்ன காரணத்துக்காக அம்பேத்கார் பயன்படுத்தப்பட்டாரோ அதில் சிக்கிக் கொண்டிருக்கும் மடமையும் கூட. இந்திய அரசியல் சாசனத்தை யாத்த அம்பேத்கார் தான் ‘இதை எரிக்கும் முதல் ஆளாகவும் நானே இருப்பேன்’ என்று கூறியிருக்கிறார். இரட்டை வாக்குரிமையை கொண்டு வந்து விட வேண்டும் என அவர் பட்டபாட்டையும், காந்தியால் அவர் அவமானகரமாக தோற்கடிக்கப்பட்டதையும் எவ்வளவு எளிதாக மறந்துவிட முடியுமா?

இந்தியாவின் பெரும்பான்மை மக்கள் ஒடுக்கப்பட்டவர்கள். இந்திய அரசியல் சாசனத்தை வகுக்க பார்ப்பனர்கள் கோலோச்சியிருந்த அவையில் அம்பேத்கார் தேரிந்தெடுக்கப்பட்டதற்கு அவருடைய மேதமை மட்டுமே காரணமாக இருந்திருக்க முடியுமா? இது ஒரு பக்கம் என்றால், இந்திய அரசியல் சாசனத்தை அம்பேத்கார் வகுத்தார் என்பதே ஒரு பொன்மாற்று(பம்மாத்து) தான். இவைகளையெல்லாம் அறியாதவரல்ல அம்பேத்கார். ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு இதன் மூலம் சரியான திசைவழியை ஏற்படுத்திவிட வேண்டும் என்பதே அவரின் முயற்சியாக இருந்தது.

இந்திய அரசியல் சாசனம் வகுக்கப்பட வேண்டும் என முதலில் எம்.என்.ராய் தன் இந்தியன் பேட்ரியாட் எனும் நூலில் 1927 ல் வெளிப்படுத்தினார். இதை காங்கிரசும் ஏற்றுக் கொண்டது. 1945ல் தான் இந்திய அரசியல் சாசனத்தை வகுப்பதற்காக ஒரு நிர்ணயசபை ஏற்படுத்தப்படுகிறது. பிரிட்டிஷ் இந்தியாவிலிருந்து 296 உறுப்பினர்களையும், பிற சிற்றரசுகளிலிருந்து 93 உறுப்பினர்களையும் கொண்டு இந்திய அரசியல் நிர்ணயசபை என்ற பெயரில் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த நிர்ணய சபை அரசியல் சாசனத்துக்கான வழிமுறைகளை உருவாக்க 22 குழுக்களை ஏற்படுத்தியது.

கண்காணிப்பு குழு

கொடிக்குழு

மத்திய அரசின் அதிகாரம் குறித்த குழு

மாகாண அரசியலமைப்பு குழு

ஆவணக்குழு

நிதி மற்றும் அரசு அலுவலர்கள் குழு

நடைமுறைக் குழு

மொழிபெயர்ப்புக் குழு

அலுவல்குழு

அரசியல் அமைப்புக்கென 12 குழுக்கள்

வரைவுக் குழு

இவை தான் அந்த 22 குழுக்கள். இந்த 22 குழுக்களில் வரைவுக் குழுவுக்கு மட்டும் தான் அம்பேத்கார் தலைவராக இருந்தார். அம்பேத்காரையும் முகம்மது சாதுல்லா போன்ற ஒன்றிரண்டு இஸ்லாமியர்களையும் தவிர இந்த 22 குழுக்களிலும் நிறைந்திருந்தது பார்ப்பன, பனியாக்கள் தான்.

அம்பேத்கார் தலைமையிலான வரைவுக் குழுவின் பணி, ஏனைய குழுக்கள் இங்கிலாந்து, பிரிட்டீஷ் இந்தியா, ஐரோப்பிய நாடுகள் போன்ற பல நாடுகளின் சட்டங்களிலிருந்து தொகுத்துத் தருவதை ஆராய்ந்து இந்தியாவுக்கு ஏற்ப திருத்தியமைத்து நடைமுறைப்படுத்துவதற்கு சிக்கலில்லாமல் வகுத்துத் தருவது தான். இதில் அம்பேத்கார் கொண்டுவர நினைத்த எதையும் அவ்வளவு எளிதில் கொண்டுவர முடிந்ததில்லை என்பது வரலாறாக இருக்கிறது.

இன்றுவரை அந்த பார்ப்பன பனியாக்களின் மேலாதிக்கம் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. கூடுதலாக இன்று அரசு இயந்திரம் முழுமையும் பார்ப்பன மயமாகி இருக்கிறது. தாராளமயமும் பார்பனியமும் ஒன்றிணைந்து செல்கிறது. பாராளுமன்றத்தின் ஒப்புதல் இல்லாமல் பதினைந்து முக்கிய துறைகளில் தாராள அன்னிய நேரடி முதலீட்டுக்கு அனுமதி வழங்கப்படுகிறது என்றால் அது மக்களுக்கு தெரியாதபடி பார்ப்பனியம் மாட்டுக் கறியை பிரச்சனையாக்கி அத்லக்களை கொல்கிறது.

கடந்த இருபது ஆண்டுகளில் மூன்று லட்சம் விவசாயிகள் தற்கொலை செய்து மாண்டிருக்கிறார்கள். இதுவே செய்தியாக கடந்து போகுமளவுக்கு மக்களை பழக்கியிருக்கிறார்கள் என்றால் கெயில் குழாய் பதிப்பதால் பாதிக்கப்படும் விவசாயிகள் குறித்து யாருக்கு என்ன கவலை இருக்கும்? எப்போதும் இளம் பெண்களுடனே இருக்கும் சாராயப் பொறுக்கி மல்லையாவுக்கு பல்லாயிரம் கோடி கடனை தள்ளுபடி செய்வதை விவாதிக்காமல் ஏழைகளுக்கு ஒப்புக்கு கொடுக்கப்படும் மானியங்களால் இந்தியப் பொருளாதாரம் வீழ்வதாக விவாதிக்கும் நிலை ஏற்பட்டதன் பின்னணி இதே பார்பனியத்தின் கைகளில் ஊடகங்கள் இருப்பது தானே.

எல்லாத் துறைகளிலும் ஊடுருவி இருக்கும் பார்ப்பனியம் நீதித்துறையில் இன்னும் தீவிரமாக களமிறங்கி இருக்கிறது. எதிர்ப்புக் குரலே இல்லாமல் செய்துவிடும் எத்தனிப்புகளோடு அது தீவிரம் காட்டி நிற்கிறது. நீதித்துறை ஊழலை எதிர்த்து பேரணி நடத்திய வழக்குறைஞர்களை தொழில் செய்ய விடாமல் பழி வாங்கியிருக்கிறது. அதுவும், நீதித்துறை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கும் விழுமியங்கள் எல்லாவற்றையும் தூக்கிக் கடாசி விட்டு அப்பட்டமாய் அம்மணமாகி நிற்கிறது. காலியாக இருக்கும் நீதிபதி பணியிடங்களை ஆர்.எஸ்.எஸ் அம்பிகளைக் கொண்டு நிரப்புவதற்காக எந்த எல்லைக்கும் செல்ல தயாராகி நிற்கிறது.

லாலுவையும், பாதலையும் தண்டித்து தன்னுடைய இருப்பை காட்டிக் கொள்ளும் நீதிமன்றம் பாசிச ஜெயாவின் காலடியில் வீழ்ந்து கிடக்கிறது. நர வேட்டை ஆடினாலும் மோடி, அமித்ஷா வை மயிலிறகால் வருடும் நீதிமன்றம் கூட்டு மனசாட்சிக்காக குற்றமே செய்யாத அப்சல்குரு களை கொன்று போடுகிறது. நிர்பயாக்களுக்காக நீலிக்கண்ணீர் வடித்த அதே வேளையில் பெண்களை குத்தாட்டம் ஆடவிட்டு தங்கள் வக்கிரங்களை தணித்துக் கொள்கிறார்கள் நீ.. .. ..திபதிகள்.

இப்படி எல்லா திசைகளிலும் மக்களுக்கு எதிராக இரக்கமில்லாமல் செயலாற்றும் நீதி மன்றங்களையும் சட்டங்களையும் அரசையும் இல்லாத புனிதம் சொல்லி இன்னமும் தாங்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டுமா? அல்லது தூக்கி வீசிவிட்டு மக்கள் தங்கள் அதிகாரத்தை கையிலெடுக்க வேண்டுமா?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

 

தடியால் கனிய வைக்கப்படும் தேசபக்தி பழம்

 

மற்றொரு முறை நாட்டில் தேசபக்தி பொங்கி வழிந்தோடுகிறது. எல்லா ஓட்டுக்கட்சிகளும் இது குறித்து பேசுகின்றன. பாகிஸ்தானின் அட்டகாசம் எல்லை மீறிவிட்டதாக ஆளும் கட்சி எதிர்க் கட்சி பேதமின்றி அனைவரும் ஒத்த குரலில் சொல்கிறார்கள். இது கடினமான நேரம், பாகிஸ்தானுடனான உறவுகளை பரிசீலிக்கிறோம், அனைத்து சமாதான முயற்சிகளையும் நிருத்தி வைத்திருக்கிறோம் என்கிறது காங்கிரஸ். கார்கில் போல் இன்னொரு போரை நடத்தி பாகிஸ்தானை ஒடுக்குங்கள் என்பதோடு மட்டுமல்லாது ஆங்காங்கே சில போராட்டங்களையும் நடத்தியிருக்கிறது பாஜக. இராணுவ வீரரின் தலையை அல்ல தேசத்தின் மனசாட்சியே வெட்டி விட்டதாக ஊடகங்கள் தொடர்ந்து பரப்பி வருகின்றன. மக்களும் அவ்வாறான மனநிலையில் தான் இருக்கிறார்கள்.

 

இராணுவ வீரர்களுக்காக இவ்வாறு பொங்கி எழுவது தான் தேசபக்தியின் அளவுகோலா? இந்தியா அல்லது பாகிஸ்தான் மட்டுமல்ல எல்லா நாட்டிலும் காவல்துறை, இராணுவம் என்றால் அதன் பொருள் ஒன்று தான். மக்கள் மீது பாய்ந்து குதற கொஞ்சமும் தயங்காத, ஆயுதம் தவிர வேறெந்த மொழியும் தெரியாத கொடூர விலங்கு. காஷ்மீரில் சில ஆயிரம் இளைஞர்கள் காணாமல் போன கணக்கு இராணுவத்தின் அட்டவணையில் இருக்கிறது. அவர்களிடம் கேட்டால் சொல்வார்கள் இராணுவம் தேசபக்தியின் அடையாளமா என்பதை. அஸ்ஸாம் இராணுவ அலுவலக கட்டிடத்தின் வாசலில் சில பெண்கள் தங்கள் ஆடைகளைக் களைந்து நிர்வாணமாக ‘இந்திய இராணுவமே எங்களை வன்புணர்ச்சி செய்’ என்ற முழக்கத்தை தாங்கி நின்று போராடினார்களே, அவர்களிடம் கேட்டால் சொல்வார்கள் இந்திய இராணுவம் நாட்டிற்குள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறது என்று. ஒன்றிரண்டு அல்ல நாடு முழுவதும் ஓராயிரம் ரணங்கள் மக்கள் மனதில் வடுக்களாக இருக்கின்றன. இவைகளை மீறித்தான் இராணுவம் நாட்டைக் காக்கிறது எனும் பிம்பம் மக்களிடம் பதிய வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்திய இராணுவம் மட்டுமா? பாகிஸ்தான் இராணுவமும் தன் சொந்த மக்கள் மீது ஆயுதங்களைத் திருப்ப கொஞ்சமும் தயங்காதவை தான்.

 

என்ன இருந்தாலும், எதிரி நாட்டு இராணுவம் நம் இராணுவ வீரர்களை கொல்வதை எப்படி அனுமதிக்க முடியும்? அனுமதிக்க முடியாது தான். இராணுவம் கொடூர விலங்கு என்பதை இரண்டு நாட்டு இராணுவங்களின் சமாதான காலத்தின் மீறல் நடவடிக்கை மூலம் கொல்லப் படுவதற்கு பொருத்த முடியாது தான். ஆனால் அதேநேரம் இராணுவம் தேச பக்தியின் குறியீடாக கொண்டு மிகை மதிப்பாக தூக்கிப் பிடிக்கப் படுவதை ஏற்கவும் முடியாது. என்றால் இதை எப்படி அணுகுவது? இராணுவ வீரர்கள் எப்போதுமே பலியாடுகள் தான். எல்லைகளின் பணியில் இருக்கும் இராணுவ வீரர்கள் இனிப்புகள் பரிமாறிக் கொள்வதும், இயல்பாய் பேசிக் கொள்வதும் சாதாரண நிகழ்வுகள் தான். அதே நேரம் நெருக்கடியான காலங்களிலோ யாரிடம் இனிப்பை பரிமாறிக் கொண்டார்களோ அவர்களுடன் துப்பாக்கி ரவைகளையும் சீறவிட்டுக் கொள்வார்கள். அவர்கள் ரொட்டியைச் சுட வேண்டுமா?, துப்பாக்கியால் சுட வேண்டுமா? என்பதை தீர்மானிப்பது சர்வ நிச்சயமாக அவர்கள் அல்ல.

 

இந்த சம்பவம் நடந்ததும், அத்தனை சமாதான முயற்சிகளும் நிறுத்தப்படுகின்றன என்று அறிவித்தது இந்திய அரசு. சில நாட்கள் கழித்து இது போன்ற சம்பவங்களுக்காக சமாதான முயற்சிகளை நிறுத்தினால் அது சர்வதேச அரங்கில் சரியான நடவடிக்கையாக இருக்காது என்கிறார் வெளியுறவு அமைச்சர். சில நாட்களில் இந்த வித்தியாசம் ஏற்பட்டது எப்படி? இரண்டு நாடுகளும் பதட்டத்தை தணித்து இணக்கமான முறையில் பிரச்சனைகளை அணுக வேண்டும் என அமெரிக்கா யோசனை கூறியது எதற்காக? இரண்டுக்கும் என்ன தொடர்பு? எங்கள் வீரர்கல் இவ்வாறு நடந்து கொள்ளவில்லை என்று உடனடியாக கூறிய பாகிஸ்தான், பின்னர், இந்தியாவும் முன்னர் இது போல் நடந்து கொண்டிருக்கிறது என்றபோது முன்னெப்போதோ நடந்தவற்றை இந்த நிகழ்வுடன் தொடர்புபடுத்த முடியாது என்றோர் இராணுவ அதிகாரி கூறினாரே. அதன் பொருள் என்ன? தொடர்ச்சியாக நாளிதழ்கள் வாசித்துக் கொண்டிருப்பவர்களுக்குத் தெரியும். துப்பாக்கிச்சூடு முதல் சில வீரர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள், பதிலடி கொடுக்கப்பட்டது என்பது வரை மாதத்திற்கு இரண்டு செய்திகளாவது எல்லைச் செய்தி வந்து கொண்டிருக்கிறது. பத்தோடு பதினொன்றாக கடந்து செல்லும் அந்தச் செய்திகள் இப்போது இவ்வளவு முக்கியத்துவம் பெற்றதன் காரணம் என்ன?

 

நம்முடைய இராணுவ வீரர்களை பாகிஸ்தான் இராணுவ வீரர்கள் கொன்று தலையை வெட்டி எடுத்துச் சென்று விட்டார்கள் என்றவுடன் இந்தியாவுக்கே பெருத்த அவமானம் நேர்ந்து விட்டதாய் கருதுபவர்கள். அறுநூறுக்கும் அதிகமான மீனவர்களை இலங்கை இராணுவம் சுட்டுக் கொன்றபோது அதை எப்படி எடுத்துக் கொண்டார்கள்? இருபத்தைந்தாயிரம் பேர் உடனடியாகவும், லட்சம் பேர் படிப்படியாகவும் கொல்லப்பட்ட போபால் கொடூரத்தின் போது யூனியன் கார்பைடு நிறுவனத்தின் முதலாளியை அரசு பத்திரமாக தனி விமானத்தில் அமெரிக்காவுக்கு அனுப்பி வைத்ததே அதை எப்படி எடுத்துக் கொண்டார்கள்? அன்னிய நாட்டால் சொந்த நாட்டு மக்கள் கொல்லப்பட்ட போது அதை அவமானமாக எடுத்துக் கொள்ளாததற்கும் இப்போது இராணுவ வீரர்கள் கொல்லப்பட்டதும் இதை அவமானமாய் கொள்வதற்கும் உள்ள வேறுபாடு என்ன?

 

 

ஆளும் வர்க்கங்கள் எதை எந்த விதத்தில் அவமானமாக கருதுகிறார்களோ அதை அந்த விதத்தில் தேசபக்தியாய் கருத வேண்டும் என்றால் நாம் என்ன பொம்மைகளா? இராணுவ வீரர்கள் கொல்லப்பட்டால் தேச அவமானம் உழைக்கும் மக்கள் கொல்லப்பட்டால் தேசமே அலட்சியம் என்றால் தேசம் என்பதில் உழைக்கும் மக்கள் அடங்க மாட்டார்களா? ஆம். அரசு அப்படித்தான் கருதிக் கொண்டிருக்கிறது. அதன் ஒவ்வொரு அசைவிலும் உழைக்கும் மக்களை கண்டு கொள்ளாத தன்மையை பிரித்துப் பார்க்க முடியும்.

 

90களின் பிறகு வந்த ஒவ்வொரு அரசும் வெளிப்படையாக மக்கள் விரோத நடவடிக்கைகளையே தங்கள் கொள்கைகளாக கொண்டு செயல்படுத்தி வருகின்றன. அரசின் வேளாண் கொள்கையால் இரண்டு லட்சத்திற்கும் அதிகமான விவசாயிகள் தற்கொலை செய்து மாண்டிருக்கிறார்கள். உணவு தானியங்கள் புழுத்துப் போய் எலிகள் தின்றாலும் அதை ஏழை மக்களுக்கு குறைந்த விலையில் தரமாட்டோம் என்கிறது உணவுக் கொள்கை. ஒற்றைக்குடம் தண்ணீருக்காக இரண்டு கிலோமீட்டர் நடக்கும் தாய்மார்கள் இருக்கும் நாட்டில் ஆறுகள் ஏரிகள் குளங்கள் தனியாருக்கு தாரைவார்க்கப்படுகின்றன, நிலத்தடி நீர் கூட மக்களுக்கு சொந்தமில்லை என்று ஓலை நீட்டுகிறது அரசின் நீர்க் கொள்கை. ஆப்பிரிக்க நாடுகளைவிட இந்தியாவில் சத்துக்குறைவால் இறக்கும் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை அதிகம் என்கிறது ஐநாவின் அறிக்கை. கிரிக்கெட்டிலும், திரைப்படங்களிலும் தான் தேசபக்தியின் இலக்கணங்கள் கற்பிக்கப்படுகின்றன. இவைகளெல்லாம் அவமானமாக தெரியாத இந்தியாவுக்கு இரண்டு சிப்பாய்கள் இறந்ததும் தேசபக்தி பொங்குகிறதென்றால், நாடு என்பதென்ன வெறும் எல்லையா? அல்லது அந்த எல்லைக்குள் வாழும் மக்களா?

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

மூன்றாம் உலகப் போர்: உண்மைகளை வளைக்கும் வைரமுத்து

 

அண்மையில் நாளிதழை புரட்டிக் கொண்டிருக்கும் போது ஒரு விளம்பரம் கண்ணில் பட்டது. வைரமுத்து எழுதி வெளியிட்ட ‘மூன்றாம் உலகப் போர்’ எனும் நாவலை ஒரே வாரத்தில் மூன்றாம் பதிப்பு வெளியிட்டார்களாம். ஆச்சரியமாக இருந்தது. முதல் பதிப்பை வெளியிடும் போதே, இது இரண்டாம் பதிப்புக்கு, இது மூன்றாம் பதிப்புக்கு என்று ஒதுக்கி வைத்து விட்டார்களோ.

 

கவிஞர் வைரமுத்து வெகுவாக அறியப்பட்டவர் தான். இன்னும் பாட்டெழுதிக் கொண்டிருக்கும், போன தலைமுறை திரைப்பட பாடலாசிரியர். பாரதிராஜா போன்ற இயக்குனர்களுக்கு இலக்கியத்தை ஊறுகாயாய் தொட்டுக் கொண்டும், ஏனையவர்களுக்கு காசுக்கு ஏற்றாற்போலும் பாட்டெழுதுவார். தேவை என்றால் தன் பேனாவில் நீல மையூற்றி “ரவிக்கை அடிக்கடி வெடிக்குது” என்று எழுதுவார், அவசியமேற்பட்டால் சிவப்பு மையை மாற்றி “எரிமலை எப்படி பொறுக்கும், நெருப்புக்கு இன்னுமா உறக்கம்” என்று பொங்குவார். எபோதும் திமுக அனுதாபியாக காட்டிக் கொண்டாலும், எம்ஜிஆர் பரிந்துரையில் கலாச்சாரத் தூதுவராய் ரஷ்யா சென்றுவரும் ரசவாதமும் தெரியும். தான் சாதாரண பாடலாசிரியர் அல்ல என்பதை நிரூபிப்பதற்காக அவ்வப்போது நூல்களையும் எழுதிக் கொண்டிருப்பார். தன் வயதின் எண்ணிக்கையை விட அதிக எண்ணிக்கையில் நூல்களை எழுதியிருப்பதாக முன்பொருமுறை அவரே ஒரு செவ்வியில் பெருமிதத்துடன் கூறியிருக்கிறார்.

 

அந்தவகையில் தற்போது அவர் வெளியிட்டிருக்கும் நூல் தான் “மூன்றாம் உலகப் போர்” அந்த நூலை படிக்கும் பாக்கியம் இன்னும் கிடைக்கவில்லை. (வடிவடக்கத்தில் அழகாகவும், உள்ளடக்கத்தில் குப்பையாகவும் இருக்கும் நூல்களை 500,600 கொடுத்து வாங்க கட்டுபடியாகுமா?) ஆனால் அந்த நூலின் முன்னுரை கடந்த 13/07/2012 அன்று தினமணியில் வாசிக்கக் கிடைத்தது. நூலின் மொத்தத்தையே முன்னுரையில் தந்தது போல் இருந்தது.

 

புவி வெப்பமயமாதலும், உலகமயமாதலும் சேர்ந்து வேளாண்மையின் மீது தொடுத்திருக்கும் போர் தான் மூன்றாம் உலகப் போர் என்றும், அதற்கு “வரப்புகள் அழிக்கப்பட்ட கூட்டுப் பண்ணைகளில் பாட்டாளிகள் பங்குதாரர்களாக வேண்டும்” என்பது அதற்கான தீர்வுகளில் ஒன்று என்றும் எழுந்தருளியிருக்கிறார். ஆகா ஒரு கவிஞன் சமூக அக்கரையோடு எழுதியிருக்கும் நூலா எனும் உணர்வின் உந்துதலால் ஆர்வத்துடன் உருப் பெருக்கி கண்ணாடி கொண்டு தேடியும் புவி வெப்பமடைதலை வெகுவாகத் தூண்டும் முதலாளித்துவ தொழில் வளர்ச்சிப் போக்கு குறித்தும், உலகமயமாக்கம் எப்படி வேளாண்மையை வதைக்கிறது என்பது குறித்தும் கொஞ்சமும் இல்லை. ஆனால் எழுதப்பட்டிருக்கும் உள்ளடக்கத்திற்கு சற்றும் பொருத்தமற்று கம்பஞ்சங்கு கண்ணில் விழுந்தது போல் (நன்றி முதல்வன் படப்பாடல் வைரமுத்து) உருத்தலாய் ஒரு விசயம் சேர்க்கப்பட்டிருந்தது. அதைப் பற்றி கடைசியில் பார்க்கலாம்.

 

விவசாயத்திற்கு இருக்கும் மிகப்பெரிய எதிரி யார்? அறுபதுகளில் திணிக்கப்பட்ட பசுமைப் புரட்சி தொடங்கி இன்றுவரை விவசாயத்தை கருவறுத்துக் கொண்டிருப்பது எது? கடந்த சில பத்தாண்டுகளில் மூன்று லட்சம் விவசாயிகளை தற்கொலை செய்ய தூண்டியது எது? உலகமயம் தான் இதற்குக் காரணம் என்று ஒற்றை சொல்லில் கடந்து சென்றுவிட்டால்; புவி வெப்பமடைவதும், உலகமயமாவதும் எதோ இயற்கைச் சீற்றம் என்பது போல் கவிதைநடை குழைத்து இலக்கியமாய் சொல்லிச் சென்றால் அது கதைவிடலாக இருக்குமேயன்றி ஒருபோதும் சமூகத்தை பதியனிட்டதாக ஆகாது. புவி வெப்பமடைதலும், உலகமயமாதலும் சேர்ந்து விவசாயத்தின் மீது தொடுத்திருக்கும் போர் தான் ‘மூன்றாம் உலகப் போர்’ என்றால் அதை தொடுத்திருப்பவர்கள் யார்? தனியார்மய, தாராளமய, உலகமயக் கொள்கைகள் யாரால், யார் பலனடைவதற்காக தோற்றுவிக்கப் பட்டிருக்கின்றன? உலமயத்தால் யார் பலனடைகின்றார்களோ அவர்களே விவசாயத்தின் மீது போர் தொடுத்திருக்கிறார்கள். முதலாளிகளின் ஒப்பந்த விவசாயம் உள்ளிட்ட விவசாய்த்துக்கு எதிரான திட்டமிடல்களை ஒரு அத்தியாயத்திலேனும், வேண்டாம் ஒரு பக்கத்திலேனும் விவரித்திருக்குமா மூன்றாம் உலகப் போர்.

 

புவி வெப்பமடைதல் குறித்த பேச்சுகள் எப்போது தொடங்கியது? பசுங்குடில் விளைவினால் கார்பனின் அளவு அதிகரித்திருப்பதே புவிவெப்பமடைவதற்கான முதல் காரணி என்கிறார்கள். க்வெட்டா தீர்மானத்தை நிறைவேற்ற அமெரிக்க பிடிவாதமாக மறுத்து வருகிறது. அத்தீர்மானங்களை அமெரிக்கா ஏன் ஏற்க மறுக்கிறது என்பது குறித்து மூன்றாம் உலகப் போரில் ஏதேனும் குறிப்பிடப் பட்டிருக்குமா? இங்கிலாந்தில் தொடங்கிய தொழிற்புரட்சி தான் குளோரோஃபுளோரோ கார்பன் மிக அதிக அளவில் உற்பத்தி செய்தது; அதனால் தான் ஓசோன் படலம் பாதிக்கப்பட்டது. இதற்கும் வேளாண்மையின் அழிவுக்கும் உள்ள தொடர்பு குறித்து மூன்றாம் உலகப் போர் ஆராய்ந்திருக்குமா? வெறுமனே ஒரு கிராமத்துக் கதை, பேரு மட்டும் உலகப் போர். கிராமத்து வாழ்க்கையை உள்ளது உள்ளபடி எழுதுகிறேன் என்று சாராயம் காய்ச்சுவது எப்படி என்று நுணுக்கமாக எழுதியது போல், கிராமத்து விவசாயியின் கதையை கற்பனையாக எழுதி அதன் சர்வதேச கவனம் வேண்டி மூன்றாம் உலகப் போர் என்று பெயர் வைத்திருக்கிறார். இதற்கு முட்டுக் கொடுப்பது போல் வியட்நாமின் நெற்பயிர்களின் தாக்குப்பிடிக்கும் தன்மை குறித்தெல்லாம் தோரணங்களைப் போல தகவல்கள். ஒருவேளை எலக்கியத்திற்கான சர்வதேச விருதுகளை வளைக்கும் வித்தைகளும் வைரமுத்துவுக்கு அத்துபடி தாமோ.

 

ஆனால், முதலாளிகளின் லாபவெறிக்காக விவசாயம் உள்ளிட்டு அனைத்துமே அழிவை சந்தித்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில், அதன் விளைவுகளை மக்கள் உணர்ந்து போராடி வரும் வேளையில் உலகமயமும், வெப்படைதலும் இயற்கைச் சீற்றங்கள் என்பது போல் வைரமுத்து கரடி விடுவது ஏன்? முதலாளிகள் உலகின் வளங்களையும், மக்களையும் சுரண்டிக் கொழுக்கிறார்கள், அதன் விளைவாகவே மக்களுக்கு பிரச்சனைகள் ஏற்படுகின்றன. அப்படி ஏற்படுகின்ற பிரச்சனைகளில் ஒன்று தான் விவசாயம் அழிவது என்பதை வைரமுத்து மறைக்க முற்படுகிறார். வைரமுத்து மட்டுமல்ல எல்லா வண்ண அறிவுஜீவிகளும் இதை மறைத்து மக்களை திசை திருப்பவே முயல்கிறார்கள். மூன்றாம் உலகப் போர் இலக்கிய வகையிலான திசைதிருப்பல். சரி, இதை வைரமுத்து ஏன் செய்ய வேண்டும்? தமிழகத்தின் வானவில் கூட்டணியில் வைரமுத்துவும் சேர்ந்துவிட்டாரா? இந்த ஐயத்தைத்தான் மேலே குறிப்பிட்ட கம்பஞ்சங்கு எழுப்புகிறது.

 

மேலைநாட்டு ரஸ்ஸல் தொடங்கி தமிழ்நாட்டு சு.ரா வரை மார்க்கிசியத்தின் மீது அவதூறுகளைப் புனையும் போதெல்லாம், தங்களை மார்க்சியவாதிகளாகவே காட்டிக் கொண்டனர். அதை அடியொற்றித் தான் வைரமுத்துவும் கூட்டுப்பண்ணைகளின் பாட்டாளிகள் பங்குதாரர்களாக வேண்டும் என்கிறார். அதே நேரம் சற்றும் பொருத்தமில்லாத ஒரு பொய்யையும் சந்தடி சாக்கில் அவிழ்த்து விட்டிருக்கிறார். இரண்டாம் உலகப் போரில் இரண்டு கோடிக்கும் மேற்பட்ட வீரர்களை இழந்து ஹிட்லர் எனும் பாசிச சர்வாதிகாரியிடம் இருந்து உலகை காப்பாற்றியது சோவியத் யூனியன். மட்டுமல்லாது, ஜெர்மனியிடம் பிடிபட்ட 18 ஆயிரம் சோவியத் போர்க்கைதிகளை ஹிட்லரின் ஜெர்மன் அரசு பட்டினி போட்டே கொன்றது வரலாறாய் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் வைரமுத்து எழுதியிருக்கிறார். சோவியத் யூனியனிடம் பிடிபட்டு சைபீரியாவில் அடைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு லட்சம் ஜெர்மன் போர்க்கைதிகள் முதல் இரண்டேகால் ஆண்டுகள் விலங்குகள், பறவைகள், எலிகளை தின்று உயிர் பிழைத்தார்களாம், அதன் பிறகு தாக்குப் பிடிக்க முடியாமல் சக கைதிகளையே உணவாய் திண்ணத் தொடங்கினார்களாம். இப்படி அவர்கள் தின்று தீர்த்தது ஐந்தாயிரம் பிணங்களையாம். மூன்றாம் உலகப் போரை வைரமுத்து மூன்றாண்டுகள் ஆராய்ந்து பத்து மாதங்களாய் எழுதினாராம். இதில் மூன்று வினாடிகள் சிந்தித்திருந்தாலே இவர் எழுதியிருக்கும் கணக்கு எவ்வளவு அபத்தமானது என்பது விளங்கியிருக்கும். .. ம்ம் .. புச்சு புச்சா கிளம்பிடுறாய்ங்க.. .. ..

 

 மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

ஆட்டிய புயல், ஆடாத அரசு

 

கடந்த டிசம்பர் 30 ம் தேதி காலை புதுச்சேரி கடலூரைத் தாக்கிய தானே புயல் ஏறத்தாழ நாற்பது உயிர்களையும் பல்லாயிரம் கோடி மதிப்பிலான பொருட்சேதங்களையும் ஏற்படுத்திவிட்டு வலுவிழந்திருக்கிறது. 90 முதல் 135 கிமி வேகத்தில் புயல் வீசியதாக அறிவித்திருக்கிறார்கள். எத்தனை ஆயிரம் ஹெக்டேரில் பயிர்கள் அழிந்தன? யாயெல்லாம் எப்படியெல்லாம் பதிக்கப்பட்டார்கள்? என்னென சேதங்கள் எங்கெங்கு நிகழ்ந்திருக்கின்றன? யார் யாரெல்லாம் பதிக்கப்பட்ட பகுதிகளை பார்வையிட்டார்கள்? என்னென்ன பணிகள் நடந்திருக்கின்றன? போன்ற இன்னபிற விபரங்களை கடந்த ஒரு வாரமாக அனைத்து ஊடகங்களும் தொடர்ச்சியாக வெளியிட்டு வருகின்றன. கடுமையான பாதிப்புகள் தானே புயலால் ஏற்பட்டிருப்பதை அறியமுடிகிறது.

 

தமிழக அரசு உடனடியாக 150 கோடியை புயல் நிவாரணங்களுக்காக விடுவிக்க உத்தரவிட்டது, பின்னர் மேலும் 700 கோடி விடுவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. மீட்புப் பணிகள் துரித கதியில் நடைபெற்றுவருவதாக ஆங்காங்கே அமைச்சர்கள் பேட்டியளிக்கிறார்கள். ஆனாலும் அரசு அலட்சியத்துடனே மிட்புப்பணிகளை அணுகுகிறது. அதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு மின்சாரம். புயல் ஓய்ந்து பத்து நாட்கள் கடந்திருந்தாலும் இன்னும் மின்சாரம் முழுமையாக எல்லா இடங்களுக்கும் கிடைக்கவில்லை. ஆயிரக்கணக்கான மின்கம்பங்களும், மின்மாற்றிகளும் விழுந்துவிட்டன என்று இதற்கு காரணம் கூறப்படுகிறது. ஆனால் இந்தப் பணிகளுக்கு மின்சார வாரியமும், அரசும் ஆயத்த நிலையில் இல்லை என்பது வெளிப்படையாகவே தெரிகிறது. ஒரு வாரத்திற்கு முன்னதாகவே புயல் உருவாகியிருப்பது தெரியும். அது எந்த நேரத்தில், எவ்வளவு வேகத்தில், எந்த இடத்தில் கரையைக் கடக்கும் என்பதும் தெரியும். புயல் கரையைக் கடக்கும் போது என்னென்ன விளைவுகள் ஏற்படும் என்பது தெரிந்திருக்க வேண்டும். ஆனால் கடந்த டிசம்பர் 30 க்குப் பிறகு போதுமான எண்ணிக்கையில் மின்சார ஊழியர்கள் இல்லை, அவர்களுக்கும் சீரமைப்பு பணிகளுக்கு போதுமான கருவிகள் இல்லை, மாற்றுவதற்கு மின் ஒயர்கள் இல்லை. பல இடங்களில் மின்சாரம் நிறுத்தப்பட்டிருந்தாலும் சில இடங்களில் நிறுத்தப்படவில்லை. மின்சாரம் பாய்ந்து இருவர் உயிரிழந்திருக்கிறார்கள்.

 

மீட்புப்பணிகளை கண்காணிக்கவும் துரிதப்படுத்தவும் ஐந்து ஐஏஎஸ் அதிகாரிகள் கொண்ட குழு அமைக்கப்பட்டிருக்கிறதாம். திருச்சி இடைத்தேர்தலில் வார்டுக்கு ஒரு அமைச்சர் தலைமையில் குழு அமைக்கப்பட்டு ஓட்டு வேட்டையாடினார்கள். கடலூர் மாவட்டம் முழுமையாவும் மேலும் இரு மாவட்டங்கள் பகுதியளவிலும் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் நிலையில், திருச்சி இடைத்தேர்தலை விட மூன்று மாநிலங்கள் பாதிக்கப்பட்டிருப்பது அரசுக்கு முக்கியமானதாக இல்லையா? அல்லது, முறிந்து கிடக்கும் மரங்களை சாலைகளிலிருந்து வெட்டி அப்புறப்படுத்திவிட்டால் அது புயல் நிவாரணத்திற்கு போதுமானதாகி விடுமா?

 

கருணாநிதி காரில் சென்று பார்த்தார், ஜெயலலிதா வானில் சென்று பார்த்தார், மத்திய அரசு வந்து பார்க்கவில்லை என்பதும், நிலஅளவை வைத்து சில ஆயிரங்களை கொடுப்பதும் ஓட்டுக் கட்சிகளின் பின்னே எத்தித்திரிபவர்களுக்கு போதுமானதாக இருக்கலாம். ஆனால் விவசாயிகளின் பாதிப்புகளுக்கு விவசாயம் என்பதன் பொருள் அறியாத ஐஏஎஸ் அதிகாரிகள் செய்யும் மதிப்பீடுகள் எப்படி பொருந்தும்? பலா, மா, முந்திரி போன்றவை பத்து பதினைந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பலன் கொடுப்பவைகள். ஆயிரக்கணக்கான மரங்களை ஒரு காலையில் இழந்து நிற்கும் விவசாயிகளுக்கு, விவசாயிகளைக் கொண்டே மதிப்பீடு செய்து இழப்பீடுகள் வழங்கப்பட வேண்டும். விவசாயம் போலவே சிறு தொழில்களும் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. அரசின் கொள்கைகள் விவசாயத்திற்கு எதிராகவும், குறுந்தொழில்களுக்கு எதிராகவும் இருப்பதால் ஏற்கனவே அவைகள் நிலைத்து நிற்க முடியாமல் தள்ளாடிக் கொண்டிருக்கின்றன. இந்த நிலையில் இயற்கைச் சீற்றங்களும் அந்த மக்களின் தலையில் இடியாய் இறங்கியிருக்கின்றன.

 

 

பொதுவாக இயற்கைச் சீற்றங்கள் என வகைப்படுத்தினாலும் நுணுகிப் பார்த்தால் இயற்கைச் சீற்றங்களினால் ஏற்படும் பலன்கள் முதலாளிகளுக்கும், இழப்புகள் மக்களுக்குமாக இருப்பதை உணரலாம். பெருவெள்ளம் வந்தால் பயிர்கள், குடியிருப்புகள் மூழ்கிப் போய் கடும் இன்னல்களை சந்திப்பது மக்கள், ஆனால் வெள்ளத்தினால் உயரும் நிலத்தடி நீரால் தண்ணீர் விற்கும் தனியார் நிறுவனங்கள் பலனடைகின்றன. வரட்சியிலும் இதுவே, குடிநீருக்காக மக்கள் அலைய, பாட்டிலில் அடைத்து விற்பவர்கள் கல்லா கட்டுகிறார்கள். சுனாமி வந்தது உறவினர்களையும், உறைவிடங்களையும் இழந்து தவித்தது மக்கள், மீள்கட்டுமானப் பணிகளால் பல்லாயிரம் கோடிகளில் பலனடைந்தது கட்டுமான நிறுவனங்கள். இந்த தானே யின் தாண்டவங்களிலும் பாதிக்கப்பட்டிருப்பது உழைக்கும் மக்கள், பதுக்கலின் மூலமும் மீள் கட்டுமானத்தின் மூலமும் கொள்ளையடிக்கப் போவது முதலாளிகள்.

 

கடலூர் மாவட்டத்தில் மட்டும் 1500 கோடி அளவுக்கு சேதமதிப்பீடு செய்யப்பட்டிருப்பதாக மாவட்ட ஆட்சியர் தெரிவித்திருக்கிறார். ஏனைய மாவட்டங்களையும் புதுவையையும் உள்ளடக்கினால் அது இன்னும் பல மடங்காக எகிரக் கூடும். ஆனால் இந்த மதிப்பீடுகளால் திட்டமிடப்படும் நிவாரணங்களும் திட்டங்களும் பாதிக்கப்பட்ட மக்களை சென்றடையுமா? சுனாமி வந்து ஆண்டுகள் ஏழு கடந்துவிட்டது, கட்டப்பட்ட வீடுகளின் எண்ணிக்கையை விட கட்டியதாக காட்டி ஸ்வாஹா செய்யப்பட்ட வீடுகளின் எண்ணிக்கை அதிகம். அனைத்தையும் பணத்தால் அளக்கும் முதலாளித்துவ உறவுகள் லட்சம் பேர் இறந்த சுனாமியையே விட்டுவைக்காத போது தானேவை தள்ளி வைத்துவிடுமா என்ன? ஆக, இயற்கைச் சீற்றம் என்பது உழைக்கும் மக்களுக்கு மட்டும் தான். ஆளும் கும்பல்களுக்கோ கொள்ளையடிப்பதற்கு இயற்கை ஏற்படுத்தித் தந்திருக்கும் வாய்ப்பு.

 

புயல், பாதிப்பு என்று பொதுத்தன்மையில் நின்று பேசினாலும் புயலின் தாக்கம் எல்லோருக்கும் பொதுவாக இருப்பதில்லை. முட்கூடாக கிடக்கும் தன் முந்திரிக் காட்டை பார்த்து கண்களிலேயே உறைந்து போன கண்ணீரோடு ஒரு விவசாயி கூறுகிறார், “புள்ள மாதிரி பார்த்து பார்த்து வளர்ததுங்க” என்று. சோபாவில் உடம்பை மடித்து வைத்துக் கொண்டு ஒரு பெண்மணி கூறுகிறார், ”இன்னும் கரண்டு வரல, டிவி பார்க்க முடியல, போரடிக்குது” என்று. மூலையில் கிடந்த முனை மழுங்கிய அரிவாளுடன் கைலியை மடித்துக் கட்டிக் கொண்டு வீரத்தோடும் ஈரத்தோடும் விழுந்து கிடக்கும் மரக்கிளைகளை வெட்டி நீக்குகிறார்கள் சில இளைஞர்கள். ஜெனரேட்டரை வைத்துக் கொண்டு ஒரு செல்லிடப் பேசிக்கு சார்ச் ஏற்ற ஐம்பது ரூபாய் வசூலிக்கிறார்கள் சில இளைஞர்கள். இயற்கையோடு இழைந்து வாழ்பவர்கள் வெகு விரைவாகவே தங்களை தாங்களே மீட்டமைத்துக் கொள்வார்கள். ஏனென்றால் அவர்களுக்குத் தெரியும் இயற்கை தாக்குமேயன்றி தகர்க்காது என்று. இயற்கையையும் வியாபார பண்டமாக பார்ப்பவர்களிடமிருந்து தங்களை எப்படி மீட்டெடுத்துக் கொள்வது என்பதை மட்டுமே அவர்கள் கற்க வேண்டியுள்ளது. இயற்கை யாரையும் பிரித்துப் பார்ப்பதில்லை என்பதெல்லாம் பழைய தத்துவம். இயற்கை தான் பிரித்துக் காட்டுகிறது, யார் மனிதர்கள், யார் அந்த போர்வையில் இருப்பவர்கள் என்று.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

நொய்டா விவசாயிகளும் ராகுலின் போராட்டமும்

கடந்த சில தினங்களாகவே உத்திரப்பிரதேசத்திலுள்ள நொய்டா விவசாயிகள் கலகம் செய்துவருகிறார்கள். இதை காவல்துறையை இறக்கிவிட்டு முறியடிக்க முயன்றதில் இரண்டு விவசாயிகள் உட்பட நான்குபேர் கொல்லப்பட்டனர். ஆனாலும் விவசாயிகளின் போராட்டம் தொடர்கிறது.

யமுனா எக்ஸ்பிரஸ் வே என்ற பெயரிலான நெடுஞ்சாலை விரிவாக்கத் திட்டத்திற்காக உத்திரப்பிரதேச அரசு விவசாயிகளிடமிருந்து நிலத்தை கையகப்படுத்தியுள்ளது. இதற்காக கொடுக்கப்படவிருக்கும் இழப்பீட்டுத் தொகை, சந்தை விலையுடன் ஒப்பிடுகையில் மிகவும் குறைவாக இருக்கிறது. எனவே அதை அதிகப்படுத்தித் தரவேண்டும். நெடுஞ்சாலை பயன்பாடு போக மீதமிருக்கும் நிலத்தை விவசாயிகளிடமே திருப்பித்தரவேண்டும். இதுதான் விவசாயிகள் வைத்திருக்கும் கோரிக்கைகள். இந்த கோரிக்கைகளை வலியிறுத்தி கடந்த ஜனவரியிலிருந்து அந்தப் பகுதி விவசாயிகள் அமைதியான முறையில் போராடிவருகிறார்கள்.

ஆனால் இதுவரை உபி அரசு விவசாயிகளை அழைத்துப் பேசி இழப்பீட்டை அதிகரிப்பது குறித்து எதுவும் செய்யவில்லை. மட்டுமல்லாது மேலதிகமாக கையகப்படுத்தப்பட்ட நிலங்களை தரகு முதலாளிகளிடம் கொடுத்து கேளிக்கை, நட்சத்திர சொகுசு விடுதிகளை கட்டும் திட்டத்தையும் அறிவித்திருக்கிறது. இதுகண்டு ஆத்திரமடைந்த விவசாயிகள் தங்கள் போராட்டங்களை தீவிரப்படுத்தியிருக்கிறார்கள்.

விவசாயிகளின் கோரிக்கைகளில் இருக்கும் நியாயம் குறித்து எந்தக் கவலையும் கொள்ளாத அரசு, அதை ஒடுக்குவதற்காக காவல்துறையை ஏவி விட்டது. விவசாயிகளின் தாக்குதலில் இரண்டு காவலர்களும் காவல்துறையின் துப்பாக்கிச் சூட்டில் இரண்டு விவசாயிகளும் கொல்லப்பட்டனர். நான்கு மாதங்களுக்கும் மேலாக விவசாயிகள் போராடியபோது கண்டுகொள்ளாத செய்தி ஊடகங்கள் தற்போது பரபரப்பிற்காக செய்திகளை வெளியிட்டு வருகின்றன.

உத்திரப்பிரதேசத்தில் எதிர்க்கட்சிகளாக இருக்கும் அனைத்தும் விவசாயிகளின் போராட்டத்தை ஆதரிப்பதாக அறிவித்துள்ளன. எல்லோருமே இழப்பீட்டுத்தொகையை அதிகரித்து வழங்கவேண்டும் என்று கூறியிருக்கிறார்களே தவிர சந்தை விலைக்கு நிகராகவோ, அதிகமாகவோ வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதை கூற மறுக்கிறார்கள். மட்டுமல்லாது விவசாயிகளிடம் பறித்து தரகு முதலாளிகளிடம் வழங்குவது குறித்து மறந்தும் கூட மூச்சுவிட மறுக்கிறார்கள். என்றால் விவசாயிகளின் போராட்டத்திற்கான இவர்களின் ஆதரவு எத்தன்மையது?

தொழில்வளர்ச்சி என்று காரணம் கூறி பல்வேறு வழிகளில் அனைத்து மாநிலங்களிலும் விவசாயிகளிடமிருந்து நிலப்பறிப்பு நடந்துகொண்டு தான் இருக்கிறது. அடிமாட்டு விலையில் பெறப்படும் நிலங்கள் பன்னாட்டு உள்நாட்டு முதலாளிகளின் கைகளுக்கு மாறிக்கொண்டிருக்கின்றன. ஆளும்கட்சி எதிர்க்கட்சி என்ற பேதமின்றி எந்த ஓட்டுக் கட்சியும் இதில் விதிவிலக்கு இல்லை. எதிர்க்கட்சியாக இருக்கும்போது மக்களுக்கு ஆதரவாக வசனம் பேசுவதும், ஆளும்கட்சியாகிவிட்டால் நிலத்தைப் பறிப்பதும்தான் வாடிக்கை. அந்த வகையில் ஓட்டுக்காகத்தான் விவசாயிகள் போராட்டத்தை ஆதரிப்பதாக நாடகமாடுகின்றனவே தவிர நிலப்பறிப்புக்கு எதிராகவோ அவற்றின் அடிநாதமான தனியார்மயம் தாரளமயத்திற்கு எதிராகவோ எந்த ஓட்டுக்கட்சியும் கிடையாது.


காங்கிரசின் இளவரசரான ராகுல் காந்தி இன்னும் ஒருபடி மேலேறி இருசக்கர வண்டியில் சென்று நாடகம் ஒன்றையும் நடத்திக்காட்டியிருக்கிறார். பொதுவாகவே மன்மோகன் சிங் அரசு அணு ஆற்றல் ஒப்பந்தம், அணுவிபத்து இழப்பீட்டு மசோதா, காட்டுவேட்டை, விக்கிலீக்ஸ் அம்பலங்கள் உள்ளிட்டு அனைத்திலும் தனியார்மய் தாசராக, அமெரிக்க அடிவருடியாக இருப்பது இனி மறைப்பதற்கு ஒன்றுமில்லை எனும் அளவுக்கு வெளிப்பட்டு நாறியிருக்கிறது. இதற்கு மாற்றாக முடிசூடக் காத்திருக்கும் ராகுலை ஏழைப் பங்காளனாக முன்னிருத்துவது சில காலமாக நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. அவரும் குடிசையில் படுத்துறங்குகிறார், மண் சுமக்கிறார், ரயிலில் சாதரண பெட்டியில் பயணிக்கிறார். இப்போது இருசக்கர வண்டியில் வந்து சாலையில் அமர்ந்து போராடினார் என்று கைதாகி விடுதலை செய்யப்பட்டிருக்கிறார். மற்றப்படி, மக்களுக்கு எதிராக நாடு தனியார்மயத்தில் ஊறிக்கொண்டிருப்பதோ, அமெரிக்காவின் கலனி நாடாக மாறிக்கொண்டிருப்பதோ அவருக்கு கவலைக்குறிய விசயங்களல்ல. மாறாக பட்டம் தரிக்குமுன் மக்களிடம் அறிமுகம் வேண்டும் என்பதற்காகவும், கிளர்ந்து எழும் மக்கள் போராட்டங்களை ஒரு மயக்கத்தில் ஆழ்த்தி திசை திருப்புவதற்காகவும் இவை அரங்கேறுகின்றன.

இதற்கிடையே ராஷ்ட்ரிய லோக்தள கட்சித்தலைவர் அஜித்சிங் மன்மோகன் சிங்கை சந்தித்துவிட்டு நிலம் கையகப்படுத்துவது தொடர்பாக விரைவில் சட்ட திருத்த மசோதா தாக்கல் செய்யப்படும் என்றார். அதாவது லோக்பால் நிறைவேறினால் ஊழல் ஒழிந்துவிடும் என நம்பச் சொல்வது போல, இந்த மசோதா நிறைவேறினால் மக்களுக்கு உரிய இழப்பீடு கிடைத்துவிடும் என நம்பச் சொல்கிறார்கள். இந்த மசோதா இழப்பீடு வழங்குதல் எனும் போர்வையில் மக்கள் போராட்டங்களில் ஈடுபடுவதை சட்டவிரோதமாக்கும் காரியத்தைத்தான் செய்யப்போகிறது. இதுவரை கொண்டுவரப்பட்ட அத்தனை மக்கள்விரோதச் சட்டங்களும் மக்களின் நலனை முன்னிட்டு இயற்றப் படுவதாகக் கூறித்தான் கொண்டுவரப்பட்டன.

விவசாயிகளின் இந்தக் கிளர்ச்சி, இழப்பீடு கேட்பதோடு முடிந்துவிடக் கூடாது. சாராம்சத்தில் இது இந்த நாட்டின் பொருளாதாரக் கொளகையோடு பின்னிப் பிணைந்தது என்பதை உணர்ந்து அதை நோக்கித் திரும்பும் போது தான் இந்தப் போராட்டம் முழுமையடையும்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: