அழகிய முன்மாதிரி முகம்மதா? ஏகாதிபத்தியமா?

செய்யத்-குதுப்

 

தோழர் செங்கொடி,

 

மதங்கள் என்பவை பகுத்தறிவை முடமாக்குபவை, நிலப்பிரபுத்துவத்தையும், முதலாளித்துவத்தையும் கட்டிக்காப்பவை, பெண்களை அடிமையாக்குபவை என்பன போன்ற உண்மைகளை சிந்திக்கத் தொடங்கும் மனிதர்கள் உணர்ந்துகொள்வார்கள் என்பதை நாம் அறிவோம்.

ஆனால், இஸ்லாம் எனும் மதத்தில் மட்டும் ஒரு புதிரான மற்றும் கொடுமையான, அதாவது, பகுத்தறிவுக்கு நேர் எதிரான ஒரு நம்பிக்கை வேர்விட்டு தளைத்திருக்கிறதே, அதுகுறித்துதான் உங்களின் விளக்கத்தை வேண்டுகிறேன்.

 

கேள்வி – அல்லா தனது தூதர் முகமது மூலமாக வழங்கிய குரான், மனித இனத்தின் ஒட்டுமொத்த ஆயுளுக்கும் நீடித்து, வழிகாட்டவல்ல ஒரே வேதம். வேறு எதுவும் அதற்கு நிகரல்ல மற்றும் வேறு எதுவும் தேவையுமில்லை. அதன் கொள்கைகளே எப்பேர்பட்ட உலகிற்கும் வழிகாட்டுவதற்கு ஏற்றது மற்றும் போதுமானது.

 

மேலும், 7ம் நூற்றாண்டு அரேபிய முகமதுவின் வாழ்வுமுறை, இந்த உலகம் உள்ளவரைக்கும், மனிதர்கள் அனைவருக்குமான ஒரு அழகிய முன்மாதிரி..! வேறு எதுவும் அதற்கு நிகரில்லை மற்றும் தேவையுமில்லை!

 

மேற்கண்ட கருத்துகளின் உண்மை சாத்தியங்கள், இஸ்லாமிற்குப் பிந்தைய பல நூற்றாண்டுகளின் நடைமுறை வாழ்க்கைப் போக்கில் தகர்ந்து உதிர்ந்துவிட்டாலும், அவர்களின் நம்பிக்கை மட்டும் இறுகியிருப்பதன் ரகசியம் என்ன? பொதுவெளியில் பிறரை, வாருங்கள், இஸ்லாமை அறிவுப்பூர்வமாய் விவாதிப்போம், முடிந்தால் எங்களை வெல்லுங்கள் என்று வாதத்திற்கு இழுக்கும் அளவு அவர்களை தூண்டுவது எது?

 

இத்தகைய ஒரு கருத்தாக்க கலாச்சாரம் இஸ்லாமிய சமூகத்தில் எப்படி வேரூன்றியது மற்றும் எப்போது? இதன் பிழைப்புவாத காரணகர்த்தாக்கள் யார்? எந்த நாட்டில், எந்த இயக்கத்தால் இது தொடங்கப்பட்டது? நடைமுறையை நன்கு உணர்ந்திருந்து அனுபவப்பட்டாலும் முஸ்லீம்கள் இந்த மதிப்பற்ற கருத்தாக்கத்தில் தொடர்ந்து விடாப்பிடியாக இருப்பதேன்? அவர்கள் தம் அறிவை இந்த விஷயத்தில் பயன்படுத்த மறுப்பதேன்?

 

இதுபோன்றதொரு கருத்தாக்கம் கொடூரமான பார்ப்பனிய மதத்தில்கூட கிடையாது. இத்தகைய கருத்தாக்கம் இல்லாத கிறிஸ்தவம் இன்றும் பரவலாக நிலைத்திருக்கிறது மற்றும் அதன் பிழைப்புவாதிகள் முஸ்லீம் பிழைப்புவாதிகளைவிட நன்றாகத்தானே சம்பாதிக்கிறார்கள்.

 

என்னுடைய கேள்வியின் ஒவ்வொரு வரியையும் படித்துப் பார்த்து, எந்த ஒன்றையும் தவறவிடாது முழுமையாக பதிலளிக்கும்படி அன்புடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன் தோழரே.

 

பிரசன்னா கேள்வி பதில் பகுதியிலிருந்து 

 

 

வணக்கம்,

 

மிகச் சிறந்த கேள்வி ஒன்றைக் கேட்டிருக்கிறீர்கள். இந்தக் கேள்விக்கான பதிலுக்கு செல்வதற்கு முன் சில புரிதல்களை தெளிவுபடுத்தி விடலாம்.

 

நீங்கள் கேட்டிருக்கும் இந்தக் கேள்வி மதம் சார்ந்ததல்ல, முழுக்க முழுக்க அரசியல் சார்ந்தது.

 

அடுத்து, மதத்தை ஏற்பவர்களின் சிந்தனை முறை பகுத்தறிவுவாதிகளின் சிந்தனை முறையை ஒத்திருக்க வேண்டும் என்பது அவசியமில்லை. ஏனென்றால், அவர்களின் அடிப்படையே வேறானது. கருத்து முதல்வாதம் என்பதும் பொருள் முதல்வாதம் என்பதும் இருவேறு நிலைபாடுகள் என்பது மட்டுமல்ல. ஒன்றுக் கொன்று எதிரானவையும் கூட. கருத்து முதல்வாதம் என்றால் என்ன? என தெரிந்து கொண்டிருக்காதவர்கள் கூட மதத்தை ஏற்றிருப்பதனால் கருத்து முதல்வாதியாகவே சிந்திப்பார், எனவே, இது மதம் என்பதைத் தாண்டி அறிவியல் கண்ணோட்டத்துடன் இணைந்தது.

 

அடுத்து, இன்றைய முதலாளித்துவ உலகம் அதன் ஏகாதிபத்திய வளர்ச்சிப் போக்கில் மதங்களின் அடிப்படைகள் சிலவற்றை தகர்த்தாலும், அது முற்றிலும் தகர்ந்து விடா வண்ணம் தன்னுடைய தேவைகளுக்காக பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது, பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கும். எனவே, மதங்களில் ஏற்படும் மாறுதல்களை மதம் சார்ந்ததாக மட்டும் புரிந்து கொள்ளாமல் அதற்கு அப்பாற்பட்டும் உற்று நோக்க வேண்டிய தேவை இருக்கிறது.

 

முதலில், முகம்மது சொன்னதற்கு மாற்றாக எதுவுமே இருக்கக் கூடாது, மனிதகுல ஆயுள் முழுவதும் அவரே வழிகாட்டி என்பதெல்லாம் இப்போதைய பிம்பங்கள் தாம். தொடக்கத்திலும் இடைக்காலத்திலும் இவ்வாறு இல்லை. முகம்மதின் மரணத் தறுவாயில் முகம்மதின் வேண்டுகோள் அவரின் நெருங்கிய சகாக்களினாலேயே (அபூபக்கர், உமர்) புறக்கணிக்கப்பட்டது என்பது ஹதீஸ்களில் பதியப்பட்டிருக்கிறது. முகம்மதின் மகள் பாத்திமா முகம்மதின் அறிவுரையை புறந்தள்ளி தன் வாழ்நாள் முழுவதும் அபூபக்கருடன் பகைமை கொண்டு பேசாமல் இருந்தார் என்பது வரலாறு. எனவே, முகம்மது தன்னுடைய சமகாலத்தில் இன்றிருப்பது போன்ற நாயக பிம்பத்துடன் போற்றப்பட்டவரல்ல என்பது உண்மை.

 

இஸ்லாமின் பொற்காலம் என போற்றப்படும் அப்பாசித்துகள் காலத்தில் முத்தஸிலி எனும் தத்துவம் செல்வாக்குடன் இருந்தது. முத்தஸிலி என்பது பகுத்தறிவுடன் இஸ்லாத்தை அணுகும் தத்துவம். அதாவது வணக்க வழிபாடுகள், ஆன்மீக நம்பிக்கைகள் தொடர்பாக இஸ்லாமிய வேத விளக்கங்களையும், பிற நடைமுறை வாழ்வுக்கு பகுத்தறிவு வாதங்களையும் இணைத்து உருவானது முத்தஸிலி தத்துவம். 14 ஆம் நூற்றாண்டுடன் முத்தஸிலி தத்துவம் காணாமல் போய் விட்டது என்றாலும் இன்றும் அதன் செல்வாக்கு பல்வேறு வடிவங்களில் உலவிக் கொண்டு தான் இருக்கிறது. அண்மைக் காலங்களில் அரபு மார்க்ஸியம் என்றொரு தத்துவம் நிலவில் இருக்கிறது. அதாவது ஆன்மீக விசயங்களுக்கு இஸ்லாம், பொருளாதார விசயங்களுக்கு கம்யூனிசம் என்றொரு கதம்பக் கோட்பாடு.

 

மட்டுமல்லாது முகம்மதின் காலத்திலிருந்து அண்மைக் காலம் வரை முகம்மதுவுக்குப் பிறகு நானே தீர்க்கதரிசி என்று கூறிக் கொண்டு பலர் கிளம்பியிருக்கிறார்கள். ஸன்னி மட்டுமல்லாது,ஷியா, அஹ்மதியா உட்பட பல பிரிவுகள் இருக்கின்றன. இவைகளெல்லாம் இஸ்லாத்தை கொள்கையாக கொண்டவை என்றாலும் முகம்மதை முன்மாதிரியாக கொள்வதில் ஏற்றத் தாழ்வுகளுடன் இருப்பவை. எனவே, இஸ்லாம் அன்றிலிருந்து இன்று வரை அல்லது மனிதகுலம் இருக்கும் வரை ஒரே மாதிரியானது, மாறாதது என்பது ஒரு பிரிவினரின் நம்பிக்கை மட்டுமே அன்றி பொதுவானது அல்ல. அந்த ஒரு பிரிவினரும் கூட தொடக்கத்தில் அவ்வாறான நம்பிக்கையில் இல்லை என்பதற்கு பல காட்டுகளை ஹதீஸ்களிலிருந்தே கொடுக்க முடியும். என்றால் இந்த நம்பிக்கை எப்போது தோன்றியது? ஏன் தோன்றியது?

 

இருபதாம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் சர்வதேசிய அரங்கின் அரசியல் நிலமை இரு கூறாக இருந்தது. ஒன்று அமெரிக்கா தலைமையிலான முதலாளித்துவ ஏகாதிபத்திய முகாம், இரண்டு சோவியத் யூனியன் தலைமையிலான சோசலிச முகாம். எல்லாவிதத்திலும் இரண்டு முகாம்களும் போட்டி போட்டுக் கொண்டிருந்தன. இராணுவ ரீதியில் இரண்டும் சம பலத்துடன் இருந்தன. இந்த காலகட்டத்தில் கம்யூனிசம் விரிவடைந்து வந்தது. மக்கள் நல அரசாக இல்லையென்றால் அது சோசலிச அரசாக மாறிவிடும் எனும் அபாயம் முதலாளித்துவ அரசுகளுக்கு இருந்தது. இதை தடுப்பதற்கு எல்லாவித முயற்சிகளையும் மேற்கொண்டு வந்தது ஏகாதிபத்திய முகாம். வியட்நாம் தோல்வி அமெரிக்காவுக்கு சொந்த மக்களிடமே கெட்ட பெயரையும், வெற்றி பெற்றே ஆகவேண்டிய கட்டாயத்தையும் ஏற்படுத்தியிருந்தது. வியட்நாமை தொடர்ந்தது ஈரான். நேரடி இராணுவ நடவடிக்கை எடுத்து, சோவியத் யூனியன் ஈரானுக்கு ஆதரவாக வந்தால் அது அமெரிக்காவுக்கு இன்னொரு வியட்நாமாக முடியும். இதை தவிர்ப்பதற்காக அமெரிக்க வெற்றிகரமான ஒரு முறையைக் கையாண்டது. அது தான் மதப் புரட்சி. அதாவது, அரசியல் எதிரியை வீழ்த்துவதற்கு மத ரீதியாக திரட்டப்பட்ட மக்களை பயன்படுத்துவது. மதத்தில் தூய்மைவாதத்தை புகுத்தி, எதிரியின் அரசியல் நடவடிக்கைகள் மதத்தின் புனிதத்துக்கு எதிரானவை என திரிப்பதன் மூலம் உள்நாட்டு குழப்பத்தை ஏற்படுத்தி, அதன் வழியாக அரசியல் மாற்றத்தை செய்து முடிப்பது என்பது இதன் திட்டம். ஈரானிலும் அதனைத் தொடர்ந்து ஆப்கானிஸ்தானிலும் வெற்றிகரமாக இது நடைமுறை படுத்தப்பட்டது. தாலிபான் தொடங்கி இன்றைய ஐ.எஸ் குழுக்கள் வரை அனைத்தையும் உருவாக்கியது அமெரிக்கா தான். இந்த இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கத்தின் எளிமைப்படுத்தப்பட்ட வடிவம் தான் இன்று தமிழகத்தில் உலவிக் கொண்டிருக்கும் வஹ்ஹாபியக் குழுக்கள்.

 

அமெரிக்காவின் இந்த திட்டத்துக்கு மத வடிவம் கொடுத்தவர் அன்று அமெரிக்காவில் படித்துக் கொண்டிருந்த எகிப்தைச் சேர்ந்த செய்யது குதூப். இன்று தமிழ்நாட்டில் பி,ஜே உள்ளிட்டவர்கள் வைக்கும் அனைத்து வாதங்களும் செய்யது குதூப்பினால் உருவாக்கப்பட்டவை. குரானின் வசனங்களில், உறுதி செய்யப்படாமல் நெகிழ்வுத் தன்மையுடன் இருக்கும் வசனங்களில் வாய்ப்புள்ள இடங்களில் அறிவியலைப் புகுத்தி குரான் அறிவியலை முன்னறிவிக்கிறது எனும் வடிவத்தை உருவாக்கி உலகெங்கும் பரப்பியவர் செய்யது குதூப். அதற்கு அமெரிக்காவும் அதன் ஏவல் நாடுகளும் பொருளுதவி உள்ளிட்ட அனைத்தையும் செய்து கொடுத்தன. இது தான் இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கம் தோன்றி வளர்ந்த கதை.

 

செய்யது குதூப், இதை எகிப்திலும் செயல்படுத்த முனைந்தார். ஆனால் சரியான நேரத்தில் கண்டறியப்பட்டு கமால் அப்துல் நாஸரால் அரசுக்கு எதிரான சதிக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு தூக்கிலிடப்பட்டார்.

 

இதை மதவாதிகள் தங்கள் மத பிழைப்பு வாதத்துக்காக உருவாக்கி வளர்த்த கருத்தாக்கம் என எண்ணுவது பிழையானது. இன்று அது பிழைப்பு வாதத்துக்கும் பயன்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது என்பது வேறு. இன்று முஸ்லீம்களைப் பொருத்தவரையில் முகம்மதின் நாயக பிம்பத்துக்கு வெளியே எதுவுமில்லை. உச்சகட்ட சுரண்டலில் இருக்கும் ஏகாதிபத்தியம் இதில் தொய்வு ஏற்படாமல் பாதுகாக்கும். இந்த நிலை நீடிக்கும் வரை அதாவது, இது மதம் சார்ந்த பிரச்சனை, மத நம்பிக்கையை கேள்விக்கு உட்படுத்துவதன் மூலம் மட்டும் இதை சரி செய்து விட முடியும் என எண்ணுவதும் ஒரு விதத்தில் மூட நம்பிக்கை தான். மத நம்பிக்கைகள் சமூகத்தில் என்ன பாத்திரத்தை வகிக்கிறது? சமூகத்தின் முன்னேற்றத்துக்கு பங்களிக்கிறதா? அல்லது சமூகத்தை பின் தள்ளுவதற்கு உதவுகிறதா? எது சமூக முன்னேற்றம்? என்பதை உய்த்துணர முன்வரும் போது மட்டுமே சரி செய்ய முடியும். ஆனால் இஸ்லாமியர்கள் இதை சமூக அரசியல் தளங்களில் உலவாமல் மதம் எனும் அடிப்படையில் இருப்பதால் தான், ஏகாதிபத்தியம் தன்னுடைய நலன்களிலிருந்து உருவாக்கிய இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கத்தை தன்னுடைய மத நலன் என புரிந்து கொள்வதால் தான், தன்னுடைய சொந்த வாழ்வின் ஈடேற்றம் என்று புரிந்து கொள்வதால் தான் அவர்கள் தங்கள் நம்பிக்கைகளில் இறுக்கம் கொண்டு இருக்கிறார்கள். மதம் எனும் தளத்திற்கு வெளியே கொண்டு வராமல் இதை சரி செய்ய முடியாது.

 

இந்த கருத்தாக்கம் இல்லாததால் தான் கிருஸ்தவம் நீடித்திருக்கிறதா? இந்த கருத்தாக்கம் இல்லாததால் தான் கிருஸ்தவ பிழைப்புவாதிகள் அதிகம் சம்பாதிக்கிறார்களா? அப்படி இல்லை. இஸ்லாமிய நாடுகளின் குறிப்பாக மத்திய தரைக்கடல் நாடுகளின் எண்ணெய் வளமும், அதைனைச் சூழ்ந்த சர்வதேச அரசியலும் தான் அந்த பகுதி மக்களின் மதமாக இருக்கும் இஸ்லாத்தை இவாறான கருத்தாக்கத்திற்கு தள்ளிக் கொண்டு வந்திருக்கிறது. அந்தப் பகுதி மக்களிடம் கிருஸ்தவம் மதமாக இருந்திருந்தால் இதேபோன்ற கருத்தாக்கம் கிருஸ்தவத்தில் ஏற்பட்டிருக்கும். இதன் வேர் அரசியலில் இருக்கிறதே அன்றி ஆன்மீகத்தில் இல்லை. ஒவ்வொன்றும் தேவையை முன்னிருத்தியே ஏற்படுத்தப்படுகின்றன. எண்ணெய் வளத்தை சுரண்ட வேண்டிய தேவையிருப்பதால் தான் பலஸ்தீனப் பிரச்சனையும். இஸ்ரேல் எனும் நாடும் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. எண்ணெய் வளம் தீர்ந்து விட்டாலோ, அல்லது எண்ணெயை விட மிக மலிவான ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு பெருலாபம் ஏற்படுத்திக் கொடுக்கும் பொருள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டாலோ மத்திய கிழக்கின் அனைத்து பிரச்சனைகளும் உடனடியாக தீர்ந்து போகும் அல்லது மறக்கடிக்கப்படும்.

 

அதேநேரம் பார்ப்பனிய மதத்தில் இந்த நடைமுறை இல்லை என்றெல்லாம் தட்டையாக சொல்லிவிட முடியாது. தங்களின் அரசியல் அதிகாரத்துக்கான அத்தனை வழிகளிலும் பார்ப்பனியம் மதத்தை பயன்படுத்தியே வந்திருக்கிறது. இன்று மோடியின் நடவடிக்கைகள் கூட மதத்தை முன்னிருத்தினாலும் அவை தங்கள் அதிகாரத்தை நிலை நிறுத்துவதையும், அரசியல் எதிரிகளை இல்லாமல் செய்வதையும் நோக்கமாகக் கொண்டே செய்யப்படுகின்றன. தங்களின் அதிகாரத்தை தக்க வைத்துக் கொள்ள பார்ப்பனியம் மாட்டை முன்வைத்து மனிதர்களை அடித்துக் கொல்லவும் செய்யும், கோவில் திருவிழாவில் கூழ் ஊற்றவும் செய்யும்.

 

ஒவ்வொரு சொல்லிலும் செயலிலும் அவரவர் வர்க்கங்களின் நலன் மறைந்து கிடக்கிறது. இந்த வர்க்க நலன் பலவித வேடங்களில் வெளிப்படும். வேடங்களை விட வர்க்க நலன் எனும் அரசியலே முதன்மையானது. அரசியல் இல்லாமல் வேடங்களை பிடித்துக் கொண்டிருந்தால் பிரச்சனைகளை ஒருபோதும் தீர்க்க முடியாது.

 

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

Advertisements

முகம்மதுநபி முதலாளித்துவத்தின் கைக்கூலியா? டி.என்.டி.ஜேவே பதில் சொல்

israel-land-progression

விரைந்து வாருங்கள் முஸ்லீம்களே! கம்யூனிசம் நோக்கி .. பகுதி 11

உணர்வின் கற்பனை உரையாடல் தொடர் பதினொன்றாம் பகுதியைப் படிக்க இங்கே சொடுக்குங்கள். 11-1, 11-2, 11-3

உணர்வு கும்பல் எழுதும் தொடரின் கடந்த மூன்று பகுதிகளில் மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி என்று ஆதாரம் ஏதுமின்றி அவதூறு பரப்பி வந்திருந்தது. இந்த பதினொன்றாம் பகுதியிலும் அது தொடர்ந்திருக்கிறது என்றாலும், சிறு மாறுதலாக ஆதாரம் எனும் பெயரில் அயோக்கியத்தனங்களையும் சேர்த்து செய்திருக்கிறது. அதாவது, இஸ்ரேல் எனும் நாடு உருவானதில் யூதரான கார்ல் மார்க்ஸ் செய்த உதவி என ஒன்றைச் சுட்டிக் காட்டி, அது தான் மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி என்பதற்கான ஆதாரம் என்று போகிறது உணர்வு கும்பலின் உளறல். இதில் தான் உணர்வு கும்பல் ஓர் அயோக்கியத்தனத்தையும் செய்திருக்கிறது. அதை பார்ப்பதற்கு முன்னால் இஸ்ரேலின் வரலாறு குறித்து பார்த்து விடலாம்.

இஸ்ரேல் எனும் நாடு உலகில் எப்படி உருவானது? ஒரு வார இதழில் எழுதப்பட்டு வெளியாக வேண்டுமென்றால் அவருக்கு கொஞ்சமாவது வரலாற்று அறிவும், அரசியல், சமூக அறிவும் இருந்தாக வேண்டும். இல்லையென்றால் அவர் எழுதும் எதுவும் குப்பை தான். அந்தக் குப்பையைத் தான் இப்போது கிளறிக் கொண்டிருக்கிறோம். அது குப்பை தான் என்பதை ஆதாரபூர்வமாக நிரூபிக்க வேண்டியதிருக்கிறதே அதற்காக.

உணர்வு கும்பல் இஸ்ரேல் எப்படி உருவானதாக கூறியிருக்கிறது? ஷெசில் எனும் யூதத் தலைவர் திட்டமிட்டு உலகெங்கும் இருக்கும் வட்டித் தொழில் செய்யும் யூதர்களை புதிய வங்கி மூலம் ஒருமுகப்படுத்தி வட்டி மூலம் வந்த பணத்தில் பலஸ்தீனத்தில் வாழ்ந்த இஸ்லாமியர்களிடம் நயவஞ்சகமாக ஆசைகாட்டி, கவர்ச்சிகர திட்டங்கள் தீட்டி வட்டி வலையில் வீழவைத்து அவர்களின் நிலங்களைப் பிடுங்கி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஆக்கிரமித்து பலஸ்தீனியர்களை விரட்டி விட்டு இஸ்ரேலை உருவாக்கினார்கள். இது தான் உணர்வு கும்பல் உருவகிக்கும் வரலாறு. இப்படித்தான் உருவானதா இஸ்ரேல்? ஏகாதிபத்திய போர்களுக்கும், பிரிட்டனுக்கும், அமெரிக்காவுக்கும், அவர்களின் ஏகாதிபத்திய அரசியலுக்கும் இதில் எந்தப் பங்கும் இல்லையா? இஸ்ரேல் உருவானது வெறும் வட்டி வணிக நடவடிக்கை அல்லது நிலம் வாங்கிய ரியல் எஸ்டேட் நடவடிக்கை தானா? இப்படித்தான் உணர்வு கும்பல் கருதுகிறதா? ஆனால் உண்மை அப்படியல்ல.

முதல் உலகப் போருக்கு முந்திய காலங்களில் பலஸ்தீனம் ஒட்டாமன் பேரரசின் அதாவது உஸ்மானிய பேரரசின் கீழ் இருந்தது. அன்றைய பலஸ்தீனம் என்பது இன்றைய இஸ்ரேல், பலஸ்தீனம், சிரியா, ஜோர்டான் ஆகிய பகுதிகளை உள்ளடக்கியது. அன்றைய பலஸ்தீன மக்கட் தொகையில் 4 விழுக்காடு யூதர்கள். உணர்வு கும்பல் பிம்பமாக்குவது போல் யூதர்கள் இருந்திராத இடத்தில் புதிதாக குடியேறியவர்களல்லர். அவர்கள் அந்தப் பகுதியின் வாழ்ந்த குடிகள் என்பதற்கு, முகம்மதின் காலகட்டத்திற்கு முன்பிருந்தே வாழ்ந்து வருபவர்கள் என்பதற்கு குரான், ஹதீஸ்களில் ஆதாரம் இருக்கிறது. தவிரவும், பலஸ்தீனப் பகுதி என்பது யூத கிருஸ்தவ இஸ்லாமிய மதங்கள் தங்கள் புனித பூமியாக சொந்தம் கொண்டாடும் இடமாகவும் இருந்து வந்திருக்கிறது.

யூதர்கள் ஒரே இனமல்ல, ஒரே மதத்தவர்கள் அவ்வளவு தான். இன்றும் கூட இஸ்ரேலில் ஐரோப்பிய யூதர்களுக்கும், அமெரிக்க யூதர்களுக்கும் இடையே முரண்பாடுகள் நிலவி வருகின்றன. சகோதர மதங்கள், அப்ரஹாமிய மதங்கள் என அழைக்கப்பட்டாலும் கிருஸ்தவ, இஸ்லாமிய வேதங்கள் யூதர்களை கடுமையாகச் சாடுகின்றன. விரோதிகள் என்கின்றன. இதனால் உலகம் முழுவதும் யூதர்கள் ஒடுக்குதல்களைச் சந்தித்தார்கள். இது தான் யூதநாடு எனும் கருத்தோட்டத்தை ஏற்படுத்தியது. 1897 ஆகஸ்ட் 29ம் தேதி சுவிட்சர்லாந்தின் பாஸில் எனும் நகரத்தில் முதல் சியோனிச மாநாட்டை ஹெர்செல் என்பவர் கூட்டியிருந்தார். (சியோனிசம் என்றால் ஜெருசலத்திலுள்ள புனித சியோன் மலைக்கு செல்ல விரும்புபவர்கள் என்று பொருள்) இந்த மாநாட்டில் தான் யூதர்களுக்கென்று பலஸ்தீனப் பகுதியில் ஒரு நாடு வேண்டும் என தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

முதல் நடவடிக்கையாக ஹெர்செல் உலகெங்குமுள்ள யூதர்களிடமிருந்து நிதியை திரட்டத் தொடங்கினார். ஆனால் இது எதிர்பார்த்த அளவுக்கு வெற்றியைத் தரவில்லை. எனவே, 1901 மே 17ம் தேதி உஸ்மானியப் பேரரசின் மன்னரான இரண்டாம் அப்துல் ஹமீதைச் சந்திக்கிறார். உலகெங்கிலுமுள்ள அரசுகளில் செல்வாக்காக இருக்கும் யூதர்களின் உதவியால் உஸ்மானியப் பேரரசின் பொருளாதார நெருக்கடிகளை தீர்க்க உதவமுடியும் என்றும், அதற்குப் பகரமாக பலஸ்தீனப் பகுதியில் யூதர்களை குடியேற்ற உதவ வேண்டும் என்றும் கோரிக்கை வைக்கிறார். இதை ஏற்றுக் கொள்ளும் அப்துல் ஹமீது இரண்டு நிபந்தனைகளை வைக்கிறார்.

1. அவ்வாறு குடியேறும் யூதர்கள் துருக்கிய குடிமக்களாக இருக்க வேண்டும் என்றும் (உஸ்மானியப் பேரரசு துருக்கியர்களால் தான் இன்றைய இஸ்தான்புல் பகுதியிலிருந்து ஆளப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது)
2. ஒரே இடத்தில் குவியலாக குடியேறாமல் வெவ்வேறு இடங்களில் பரவலாக குடியேற வேண்டும்.

என்பது தான் அந்த இரண்டு நிபந்தனைகள். இதே போன்று குடியேற்றம் குறித்த ஒப்பந்தம் ஒன்று சிரியப் பகுதியின் ஆளுனருடனும் செய்து கொள்ளப்படுகிறது. இந்த அடிப்படையில் துருக்கியிடமிருந்து பெறப்பட்ட நிலத்திலிருந்து 1910ல் டெல்அவிவ் நகரம் உருவாக்கப்படுகிறது. தொடர்ந்து பல நாடுகளுடன் ஒப்பந்தம் போடப்படுகிறது. முக்கியமாக பிரிட்டனுடனும், ரஷ்யாவுடனும். அனைத்து யூதர்களையும் அழைத்துக் கொள்வதாக பிரிட்டனுடனும், திரண்டு வரும் கம்யூனிசப் புரட்சியில் இருந்து யூதர்களை விலக்கி வைக்கிறேன் என்று ஜார் மன்னரிடமும் பேசி ஆதரவு திரட்டப்படுகிறது. இதன் பிறகு தான், உணர்வு கும்பல் குறிப்பிடும் யூத தேசிய நிறுவனம் தொடங்கப்பட்டு தோராயமாக ஒரு லட்சத்து இருபதாயிரம் யூதர்கள் பலஸ்தீனப் பகுதியில் குடியேற்றப்படுகிறார்கள். இதன் பிறகு அரேபியர்கள் யூதக் குடியேற்றத்தை எதிர்த்து அரசியல் நடவடிக்கைகளை தொடங்குகிறார்கள். இதனால் 1914ல் உஸ்மானியப் பேரரசு யூதக் குடியேற்றத்திற்கு தடை விதிக்கிறது.

இந்த நிலையில் தான் முதல் உலகப் போர் வருகிறது. முதல் உலகப் போரில் உஸ்மானியப் பேரரசு ஜெர்மனியுடன் சேர்ந்து பிரிட்டனை எதிர்க்கிறது. யூதர்கள் பிரிட்டனுக்கு ஆதரவளிக்கிறார்கள். அரசுக்கு எதிராக குழப்பத்தை ஏற்படுத்த உஸ்மானியப் பேரரசுக்குள் லாரன்ஸ் என்பவரை அனுப்பி வைக்கிறார் பிரிட்டனின் இராணுவ அமைச்சராக இருந்த வின்ஸ்டன் சர்ச்சில். (இந்தக் கதை தான் சிலபல திரித்தல்களுடன் லாரன்ஸ் ஆப் தி அரேபியா எனும் பெயரில் திரைப்படமாக வெளிவந்தது) யூதர்களிடமும், அரசுக்கு எதிராக கலகம் செய்த அராபியர்களிடமும் முதல் உலகப் போரில் வெற்றி பெற்றால் தனித்தனி நாடுகளாக யூதர்களுக்கும் அராபியர்களுக்கும் தருவதாக இருவரிடமும் இரகசியமாக வாக்குறுதி வழங்குகிறது பிரிட்டன். முதல் உலகப் போரில் வெற்றி பெறவுடன் உஸ்மானியப் பேரரசின் கீழ் இருந்த அரேபியப் பகுதிகளை இணைந்து போரிட்ட பிரிட்டனும் பிரான்ஸும் பங்கு வைத்துக் கொண்டன. அதன்படி சிரியப் பகுதி பிரன்சிடமும், பலஸ்தீனப் பகுதி பிரிட்டனிடமும் வருகின்றன. ஆனால் வாக்குறுதி அளித்திருந்தபடி யூதர்களுக்கும், அராபியர்களுக்கும் தனித்தனியே நாடு பிரித்துக் கொடுக்காமல் டிமிக்கி கொடுத்தது பிரிட்டன். மறுபக்கம் நின்று போயிருந்த குடியேற்றங்களை யூதர்கள் மீண்டும் தொடங்கினார்கள். இதனால் யூதர்களுக்கும் அராபியர்களுக்கும் இடையே கலகங்கள் மூண்டன. இது 1936ல் பெரிய அளவில் வெடித்தது. அராபியர்களை கடுமையாக ஒடுக்கி கலவரங்களை அடக்கிய பிரிட்டன். நிலமையை சமாளிக்க பீல் கமிட்டியை உருவாக்கியது. 1937 ல் பீல் கமிட்டி பிரிட்டன் வசமிருந்த பலஸ்தீனப் பகுதியை மூன்றாகப் பிரித்து அராபியப் பகுதி அராபியர்கள் கட்டுப்பாட்டிலும், யூதப் பகுதி யூதர்கள் கட்டுப்பாட்டிலும், இரண்டும் அல்லாத ஜெருசலம் பகுதி சர்வதேச கட்டுப்பாட்டிலும் இருக்கும் எனப் பரிந்துரைத்தது. இந்தத் தீர்வை யாரும் ஏற்கவில்லை என்பதால் பீல் கமிட்டியின் பரிந்துரைகள் கைவிடப்பட்டன.

1939 ல் பிரிட்டனுக்கும் ஜெர்மனிக்கும் ஏற்பட்ட போரில் சூயஸ் கால்வாயின் பயன்பாடு தனக்கு வேண்டும் எனக் கருதிய பிரிட்டன். அதற்காக அராபியர்களிடம் சமாதானம் பேசியது. யூதக் குடியேற்றம் படிப்படியாகக் குறைக்கப்பட்டு ஐந்து ஆண்டுகளுக்குள் முற்றிலும் நிறுத்தப்படும் என வாக்குறுதி அளித்தது. இதனால் இரண்டாம் உலகப் போரில் அராபியர்கள் பிரிட்டனுக்கு ஆதரவாகவும், யூதர்கள் எதிராகவும் ஆனார்கள். யூதநாடு அடைந்தே தீர்வது எனும் முடிவில் ஸ்டெர்ண், இர்குன் எனும் இரண்டு பயங்கரவாதக் குழுக்கள் ஏற்படுத்தப்பட்டன. இவை குண்டு வைப்பது உள்ளிட்ட பல பயங்கரவாத செயல்களை பிரிட்டனுக்கு எதிராக செய்தன. 1945 ல் இரண்டாம் உலகப் போர் முடிவுக்கு வந்ததைத் தொடர்ந்து பிரிட்டன் பல நெருக்கடிகளைச் சந்தித்தது. அவைகளைத் தீர்க்க தன்னுடைய காலனி நாடுகளில் விடுதலை என்ற பெயரில் தனக்கு சாதகமான ஆட்சி மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது. 1946 ஜூலை 22 ம் தேதி யூத பயங்கரவாதக் குழுக்கள் ஜெருசலத்திலிருந்த பிரிட்டன் இராணுவ தலைமையகமான கிங் டேவிட் முகாமை தாக்கி அழித்தன. இதனால் வேறு வழியின்றி 1947 பிப்ரவரி 17ம் தேதி தன்னிடமிருந்த பலஸ்தீனப் பகுதியை ஐ.நா வின் மேற்பார்வையில் விட்டு விட்டு வெளியேறுவதாக அறிவித்தது.

ஐ.நா இந்தப் பிரச்சனையைச் சமாளிக்க ஒரு குழுவை அமைத்தது. இதை அராபியர்கள் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை, யூதர்கள் ஏற்றுக் கொண்டார்கள். 1947 ஆகஸ்ட் 31ம் தேதி ஐ.நா குழு தன் தீர்ப்பை வெளியிட்டது. அதன்படி பலஸ்தீனப் பகுதி இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டு அராபியர்களுக்கு ஒரு நாடாகவும், யூதர்களுக்கு ஒரு நாடாகவும் அளிக்கப்படும். புனிதத்தலங்களான பெத்லஹேமும், ஜெருசலமும் ஐ.நா வின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும். அராபியர்கள் இதனை நிராகரித்தார்கள். சூழ இருக்கும் இஸ்லாமிய நாடுகள் தங்களுக்கு உதவி செய்யும், யூதர்களை விரட்டி மொத்த நாட்டையும் தம்மிடம் அளிக்கும் என அராபியர்கள் நம்பி ஏமாந்து போனார்கள். 1948 மே14ம் தேதி இஸ்ரேலை சுதந்திர நாடாக யூத பயங்கரவாதக் குழு ஒன்றின் தலைவராக இருந்த பென் குரியன் அறிவித்தார்.

சுற்றி இருந்த அரபிய நாடுகள் சக அரபிகளான பலஸ்தீனியர்களுக்கு உதவினவா? அல்லது அவைகளுக்கென்று தனி நோக்கங்கள் இருந்தனவா? இஸ்ரேல் தனி நாடாக அறிவித்துக் கொண்ட உடனேயே சுற்றி இருந்த அரேபிய நாடுகள் இஸ்ரேல் மீது போர் தொடுத்தன. ஒரு மாதம் நடந்த போரில் இஸ்ரேல் தோற்று வீழும் நிலை வந்தவுடன் ஐ.நா தலையிட்டு போர் நிறுத்தத்துக்கு ஏற்பாடு செய்தது. போர் நிறுத்தம் ஏற்பட்டது இஸ்ரேல் பாதுகாக்கப்பட்டது. ஆனால் பரிதாபம்! பலஸ்தீனர்களைச் சொல்லிக் கொண்டு போரில் குதித்த நாடுகள் போரில் பிடித்த பகுதிகளை தங்கள் நாட்டுடன் இணைத்துக் கொண்டனவே தவிர அவைகளை இணைத்து பலஸ்தீனம் எனும் தனி நாடு அமைக்க எந்த முயற்சியையும் எடுக்கவில்லை. போர் நிறுத்ததத்தை பயன்படுத்திக் கொண்டு இஸ்ரேல் தன்னை நிலைப்படுத்திக் கொண்டது. அமெரிக்கா இஸ்ரேலுக்கு நிதி உதவிகளையும் இராணுவ தளவாடங்களையும் கொண்டு வந்து குவித்தது. விளைவு, இழந்த இடங்களை இஸ்ரேல் படிப்படியாக மீட்டுக் கொண்டதோடு மட்டுமல்லாமல் நாடில்லாத பகுதியாக இருந்த பலஸ்தீனத்தையும் கபளீகரம் செய்து கொண்டது.

இது தான் இஸ்ரேல் உருவான வரலாறு. இதைத்தான் உணர்வு கும்பல் வட்டிக்கு விட்டு நிலத்தைப் பிடுங்கி கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் சேர்த்து இஸ்ரேல் எனும் நாட்டை உருவாக்கிக் கொண்டார்கள் என்று திரிக்கிறது. உலக ஏகாதிபத்திய நாடுகளின் அரவணைப்போடு ரவுடித்தனம் செய்த இஸ்ரேலின் நடவடிக்கையை ரியல் எஸ்டேட் நடவடிக்கையாக சுருக்கிப் பார்க்கிறது உணர்வு கும்பல். மதவாதக் கும்பல்களுக்கு எப்போதுமே உண்மையோ, வரலாறோ அவசியமே இல்லை. தமக்கு ஏற்ப வரலாறு உட்பட அனைத்தையும் திருத்திக் கொள்வது தான் அவர்களின் வாடிக்கை. ஆர்.எஸ்.எஸ் இதைத்தான் செய்கிறது. டி.என்.டி.ஜே வும் அதைத்தான் செய்கிறது.

சரி, இதில் எங்கிருந்து மார்க்ஸ் வருகிறார்? ஓர் அயோக்கியத்தனத்தைச் செய்து மார்க்ஸை இதனுள் கொண்டு வந்து நுழைத்திருக்கிறது உணர்வு கும்பல். உணர்வு எனும் பெயரிலிருக்கும் அயோக்கியக் கும்பல் இப்படி எழுதியிருக்கிறது.

வட்டித் தொழிலை அரசாங்கத்தின் சுவாதீனத்துக்கு படுத்துதல், இதற்காக அரசாங்கத்தின் மூலதனத்தைக் கொண்டு ஒரு வங்கி ஏற்படுத்தும் என்று திட்டமிட்டார் மார்க்ஸ் என்றார்.

வேண்டுமென்றே இலக்கணப் பிழைகளோடு எழுதப்பட்டிருக்கும் இந்த வாசகத்திலிருந்து என்ன புரிந்து கொள்ள முடிகிறது? அதாவது வட்டித் தொழிலை முறைப்படுத்த அரசாங்கம் ஒரு வங்கியை ஏற்படுத்த வேண்டும் என மார்க்ஸ் சொல்லியிருக்கிறார் என வாசிப்பவர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டுமாம். இந்த மேற்கோள் எதில் இடம்பெற்றிருக்கிறது? கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை திட்டத்தில் ஐந்தாவது சரத்தில் என்று உணர்வு கும்பல் கூறியிருக்கிறது. கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை என்பது கம்யூனிஸ்ட் அல்லாத பிற மக்களாலும் அதிகம் வாசிக்கப்பட்ட கம்யூனிச நூல்களில் ஒன்று. இந்த நூலில் நான்கு அத்தியாயங்கள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன.

1. முதலாளிகளும் பாட்டாளிகளும்,
2. பாட்டாளிகளும் கம்யூனிஸ்டுகளும்,
3. சோசலிச கம்யூனிச இலக்கியம்,
4. தற்போதுள்ள பற்பல எதிர்க்கட்சிகள் குறித்து கம்யூனிஸ்டுகளின் நிலை.

இந்த நான்கு அத்தியாயங்கள் தான் அந்த நூலில் இருக்கிறது. ஆனால் உணர்வு கும்பல் எழுதியிருக்கிறது ஐந்தாவது சரத்தில் என்று. அது என்ன ஐந்தாவது சரம்? இது பச்சை அயோக்கியத்தனம் இல்லையா? இல்லாத ஒன்றை இருப்பது போல் மேற்கோள் காட்டுவது தான் இந்த மதவெறி பிடித்தலையும் வியாபாரிகளின் அகராதியில் நேர்மையா? கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை எனும் நூலில் ஐந்தாவது அத்தியாயத்தில் என்று எழுதினால் தெரிந்து விடும் என்பதற்காக கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை திட்டத்தில் ஐந்தாவது சரத்தில் என்று எழுதியிருக்கிறார்கள். அதுவும் அந்த கற்பனையான மேற்கோளை இலக்கணப் பிழையோடு எழுதியிருக்கிறார்கள். இப்படியான பச்சை அயோக்கியத்தனத்துக்கு யார் பொறுப்பேற்றுக் கொள்வது? இதை எழுதிய பாசில் எனும் அயோக்கியனா? வெளியிட்ட உணர்வு எனும் இதழை நடத்தும் அயோக்கியக் கும்பலா? உணர்வு இதழின் பின்னணியில் இருக்கும் டி.என்.டி.ஜே எனும் அயோக்கியத்தனமான மதவாத இயக்கமா?

இதற்கு யாரும் பொறுப்பேற்கப் போவதில்லை, யாரும் பதில் கூறப் போவதில்லை. ஆனால், அந்த இயக்கத்திலிருக்கும் முஸ்லீம்கள் சிந்திக்க வேண்டும். இப்படி ஒரு பொய்யை, பச்சை அயோக்கியத்தனத்தை துணிந்து அரங்கேற்றும் இந்த மதவாத வியாதிகள் எதைத்தான் செய்ய மாட்டார்கள்? நீங்கள் தான் பதில் கூற வேண்டும். பொறுப்பேற்க வேண்டும். சிந்திக்க வேண்டும். ஏனென்றால் உங்களின் பொருட்டு தான் இந்த அயோக்கியத்தனம் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. நீங்கள் படிக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தான் அது எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

%e0%ae%ae%e0%af%82%e0%ae%b2%e0%ae%a4%e0%ae%a9%e0%ae%ae%e0%af%8d-3-1-458

இஸ்லாத்தின் மீது ஒரு விமர்சனம் எப்படி வைக்கப்படுகிறது? குரானில் அல்லது ஹதீஸில் இந்த அத்தியாயத்தில் இந்த எண்ணுள்ள வசனத்தில் என்று தெளிவாகக் குறிப்பிட்டுத்தான் விமர்சிக்கப்படுகிறது. அதற்கு விளக்கம் கூறும் மதவாதிகள் என்ன செய்கிறார்கள்? இதை அப்படி புரிந்து கொள்ளக் கூடாது. அந்த அரபு வார்த்தைக்கு இப்படி அர்த்தம் செய்ய வேண்டும் என்று அவர்களின் சொந்த விருப்பத்தை பொதுக் கருத்து போல எண்ணிக் கொண்டு விளக்கம் சொல்லுவார்கள். ஆனால், இங்கு இல்லாத ஒன்றை மார்க்ஸ் மீது பொய்யாக இட்டுக் கட்டியுள்ளார்கள். இதை எப்படி புரிந்து கொள்வீர்கள் முஸ்லீம்களே, பதில் சொல்லும் கடமை உங்களுக்கு இல்லையா?

இப்படி கற்பனையாக, பொய்யாக, அயோக்கியத்தனமாக எழுதி விட்டு, அந்த பொய்யை அடிப்படையாகக் கொண்டு மார்க்ஸ் இப்படி திட்டம் போட்டுக் கொடுத்ததால் தான் ஹெசில் யூதர்களின் வட்டி நிதியைக் கொண்டு வங்கியை உருவாக்கி பலஸ்தீனத்தில் நிலம் வாங்கி இஸ்ரேலை உருவாக்கினார்கள் என்கிறது உணர்வு கும்பல். மார்க்ஸின் உதவியால் தான் இஸ்ரேல் உருவானது. அதனால் யூதர்களுக்கு உதவிய மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி. இது தான் உணர்வு கும்பல் தரும் ஆதாரம். முஸ்லீம்களே நீங்கள் தான் இதற்கு செருப்படி கொடுக்க வேண்டும்.

இன்னொரு ஆதாரத்தையும் உணர்வு கும்பல் கூறியிருக்கிறது, உலகெங்கிலுமுள்ள யூதர்கள் வட்டியினால் மக்களை கொடுமைப்படுத்தினார்கள், அவர்களின் வாழ்வாதாரங்களை அழித்தார்கள். இப்படி உலகெங்கும் மக்கள் ஏழ்மையில் வாட காரணமாக இருந்த வட்டியை ஆதரித்தார் மார்க்ஸ். யூதர்கள் வட்டித் தொழில் செய்தார்கள் என்பதால் தான் மார்க்ஸ் வட்டியை ஏற்றுக் கொண்டு முதலாளித்துவத்தை மட்டும் சாடுகிறார். எனவே, மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி. இது தான் உணர்வு கும்பலின் அடுத்த ஆதாரம்.

மார்க்ஸ் வட்டியை ஆதரித்தார், ஏற்றுக் கொண்டார் என்பது ஆதாரமற்ற பொய், உளரல். உணர்வு கும்பல் நினைப்பதெல்லாம் உண்மை ஆகிவிடுமா? மார்க்ஸ் வட்டி என்றால் என்ன என்று வரையறை செய்திருக்கிறார். நிலவில் இருக்கும் ஒன்றை வரையறை செய்வதற்கும் ஆதரிப்பதற்கும் இடையிலிருக்கும் வித்தியாசம் உணர்வு கும்பலுக்கு புரியவில்லை. அவர்களின் மதவாத மூளை புரிவதை அனுமதிக்கவும் செய்யாது.

அன்றிலிருந்து இன்றுவரை வட்டி சமூகத்தில் இருந்து கொண்டிருக்கிறது. வட்டி என்றால் என்ன என்பதை புரிந்து கொண்டால் தான் அதை சமூகத்திலிருந்து நீக்குவதைக் குறித்து சிந்திக்க முடியும். அந்த அடிப்படையில் வட்டி என்பது லாபத்தின் ஒரு பகுதி. அதாவது தனக்கு உடமையாக இல்லாத மூலதனத்தை பயன்படுத்தி லாபம் பெறும் ஒருவர், தன்னுடைய லாபத்தின் ஒரு பகுதியை மூலதனத்தின் உடமையாளருக்கு கொடுப்பதே வட்டி எனப்படுகிறது. இது தான் வட்டி குறித்த மார்க்ஸின் வரையறை. மார்க்ஸ் லாபத்தை ஏற்றுக் கொள்கிறாரா? லாபத்தையே ஏற்றுக் கொள்ளாத மார்க்ஸ் அந்த லாபத்தின் ஒரு பகுதியான வட்டியை ஏற்றுக் கொண்டார், ஆதரித்தார் என்றால் அப்படிக் கூறுபவர்களை என்ன பெயரிட்டு அழைப்பது?

பொதுவாக, இஸ்லாமிய மதவாதிகள் குரான் குறித்து ஏராளமான புளகங்களைக் கொண்டிருப்பார்கள். எல்லா அறிவியல் உண்மைகளும் அதில் புதைந்து கிடக்கிறது, மண்வெட்டியைக் கொண்டு வந்தால் அள்ளி எடுத்துக் கொள்ளலாம் என்பார்கள். மறுகணமே குரான் ஒரு அறிவியல் நூலல்ல என்றும் கூறுவார்கள். அதே மதவாதிகள் மூலதனம் எனும் நூலை எப்படிப் பார்க்கிறார்கள்? மூலதனத்தில் மார்க்ஸ் அதை எழுதவில்லை, இதை எழுதவில்லை பிலாக்கணம் வைக்கிறது உணர்வு கும்பல். உணர்வு கும்பலிடம் கருத்து கேட்டுவிட்டுத்தான் மார்க்ஸ் மூலதனம் எழுதியிருக்க வேண்டும் போலிருக்கிறது. மூலதனம் எனும் நூல் முதலாளித்துவப் பொருளாதாரம் எப்படி செயல்படுகிறது? அதன் அடிப்படை என்ன? முதலாளித்துவ பொருளுற்பத்தி முறை, அதன் பரிமாற்றம் ஆகியவற்றை விரிவாக விளக்கும் நூல். இது தொடர்பாக ஏதாவது விடுபட்டிருக்கிறது, அல்லது தவறாக விளக்கப்பட்டுள்ளது என்று ஆதாரத்துடன் விமர்சனம் செய்தால் பரிசீலிக்கலாம். மாறாக, வரலாற்றில் நடந்த அந்த சம்பவத்தை குறிப்பிடவில்லை, இந்த சம்பவத்தை குறிப்பிடவில்லை. எனவே மார்க்ஸ் யூதக் கைக்கூலி என்றால், காழ்ப்புணர்ச்சி என்ற ஒற்றைச் சொல்லைத் தவிர வேறு விளக்கங்கள் எதுவும் தேவையில்லை.

மார்க்ஸோ, ஏங்கல்ஸோ கூறாத ஒன்றை அது கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கையின் ஐந்தாவது பகுதியில் இருக்கிறது எனும் பொய்யின் மூலம் தன்னைப் பின்பற்றுகிறவர்களிடம் கம்யூனிச வெறுப்பை வளர்க்கிறது உணர்வு கும்பல். மட்டுமல்லாது, மார்க்ஸ் வட்டியை ஆதரித்தார் எனும் திரித்தல் மூலம் வட்டி குறித்து இஸ்லாமியர்களிடம் மதரீதியாக இருக்கும் புரிதலை தன்னுடைய அயோக்கியத்தனமான நிலைப்பாட்டுக்கு சாதகமாக வளைக்கவும் முற்படுகிறது உணர்வு கும்பல். இவைகளை அவதூறு என்று மட்டும் புரிந்து கொள்ள முடியாது. முஸ்லீம்கள் கம்யூனிசத்தைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ளக் கூடாதே எனும் பதைபதைப்பு என்பது தான் அதில் உள்ளார்ந்து நிற்கும் அம்சம்.

மார்க்ஸின் மீது கம்யூனிசத்தின் மீது அவதூறு செய்வது என்பது உணர்வு கும்பலைப் பொருத்தவரை இயல்பானது தான். மதம் எனும் அடிப்படையிலிருந்து மட்டுமல்ல, இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கம் எனும் பெயரில் அமெரிக்கா பெற்றுப் போட்ட கள்ளக் குழந்தைகள் தானே இவர்களெல்லாம். எனவே, கம்யூனிசத்தின் மீது அவதூறு செய்வது என்பது உணர்வு கும்பலுக்கு இயல்பானது தான். அந்த அடிப்படையில் தன் எஜமானனின் கட்டளையை நிறைவேற்றி இருக்கிறது என்றும் கொள்ளலாம்.

ஏன் இப்படிச் சொன்னால் என்ன தவறு? மார்க்ஸ் வட்டி வங்கியை ஏற்படுத்தச் சொன்னார், மார்க்ஸ் வட்டியை ஆதரித்தார் என்று பொய் சொல்லி அதன் மூலம் மார்க்ஸ் ஒரு யூதக் கைக்கூலி எனச் சொல்லும் உணர்வு கும்பலை நோக்கி (உணர்வு கும்பலை நோக்கி மட்டுமே) அதே திசையில் ஒரு கேள்வியை எழுப்பிப் பார்க்கலாம். இதற்காக பொய் சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை. முகம்மது லாபத்தை ஆதரித்தார் என்பது ஆதாரபூர்வமான உண்மை. எனவே, முகம்மது நபி ஒரு முதலாளித்துவ கைக்கூலி என்று கூறினால் டி.என்.டி.ஜே விலிருக்கும் எந்தக் கொம்பனாவது மறுக்க முடியுமா?

இதில் அவதூறு, இட்டுக்கட்டல்கள், பொய்களைக் கடந்து அடிப்படையான அம்சம் குறித்து விவாதிக்க வேண்டியதிருக்கிறது. வட்டி குறித்து இஸ்லாத்தின் பார்வை என்ன? மார்க்ஸியத்தின் பார்வை என்ன? இரண்டில் எது சரி?

இஸ்லாம் வியாபாரத்தை அனுமதித்து வட்டியை தடை செய்திருக்கிறது என்பதன் பொருள் என்ன? இஸ்லாம் லாபத்தை அனுமதித்து வட்டியை தடை செய்திருக்கிறது என்பது தான். எந்த எல்லை வரை லாபம் அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கிறது? குரான் ஹதீஸ்களிலிருந்து இதற்கு அளவு எதையாவது கூற முடியுமா? முஸ்லீம்கள் யாராவது, தொடர் கட்டுரையை உணர்வில் எழுதும் பாசிலோ அல்லது டி.என்.டி.ஜே வின் உலகமகா அறிஞரோ பதில் கூற முடியுமா? குரான் ஹதீஸ்களில் இருப்பதெல்லாம் சில நீதி போதனைகள் தான். 300 விழுக்காடு லாபம் வைத்தாலும் விற்பவரும் வாங்குபவரும் பொருந்திக் கொண்டால் அது வியாபாரம் தான். அப்படி பொருந்திக் கொள்ளும் வியாபாரத்துக்கு அல்லாவின் பரகத் உண்டு என்கிறது குரான். இதை அனுமதிக்கும் இஸ்லாம் வட்டியை ஹராம் என்கிறது ஏன்? அடமானத்தை அனுமதிக்கும் இஸ்லாம் வட்டியை எதிர்க்கிறது, ஏன்? யாராவது விளக்கம் கூற முடியுமா?

இஸ்லாம் போரில் கொள்ளையடிப்பதை அனுமதிக்கிறது. கனீமத் பொருட்கள் போரில் வென்றவர்களுக்குச் சொந்தம். கனீமத் என்பது கடவுளின் கொடை. முகம்மதின் சம காலத்தில் முகம்மதை பின்பற்றியவர்களின் சொத்து என்பது பெரும்பாலும் கனீமத் பொருட்களால் வந்தது. இதில் நீங்கள் போதுமான அளவு தானம் செய்யுங்கள் என வலியுறுத்துகிறது குரான். அப்படி தானம் செய்யும் பொருட்கள் உங்களை சுத்தீகரிக்கும் என்கின்றன ஹதீஸ்கள். ஏன் தானம் செய்வதின் மூலம் மனிதன் தன்னை சுத்தீகரித்துக் கொள்ள வேண்டும்? ஏனென்றால் அவன் சொத்துகளாக இருப்பவை பிறரிடமிருந்து அபகரிக்கப்பட்டவை. அந்த சொத்துகளை நீங்கள் உண்ணுங்கள், உண்ணுவதால் ஏற்படும் பாவங்களை தானம் கொடுத்து கழுவிக் கொள்ளுங்கள். அதை நீங்கள் விரிவாக்க வேண்டுமென்றால் உங்கள் உழைப்பை செலுத்தி விரிவாக்கம் செய்யுங்கள். மாறாக வட்டி என்பது உழைக்காமல் விரிவாக்கம் செய்வது, அதை செய்யாதீர்கள். இது தான் வட்டியை தடுக்கும் இஸ்லாத்தின் உள்ளடக்கம். அதாவது தனியுடமை இருக்கலாம், போர்களின் மூலம் தோற்றவனின் சொத்தை அபகரிக்கலாம். கொள்ளையடித்த பாவத்தை தானம் செய்து நீக்கிக் கொள்ளலாம். வியாபாரம் என்ற பெயரில் எவ்வளவு லாபம் வேண்டுமானாலும் வைத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் வட்டி மட்டும் வாங்கி விடாதீர்கள். என்ன விதமான பார்வை இது? இதை முழுமையான கண்ணோட்டம் எனக் கொள்ள முடியுமா?

மார்க்ஸியம் வட்டியை விட லாபத்தையே முதன்மையானதாக எடுத்துக் கொள்கிறது. ஏனென்றால் வட்டி என்பது முதலீட்டின் லாபத்திலிருந்து கிடைக்கும் ஒரு பகுதி. லாபம் என்பது முழுமை, வட்டி என்பது அதன் ஒரு பகுதி. லாபம் இருக்கும் வரை வட்டியை தவிர்க்க முடியாது. வட்டி எவ்வளவு கொடூரமானதோ அதை விட பன்மடங்கு கொடூரமானது லாபம். ஓர் உற்பத்திப் பொருளின் பயன்பாட்டு மதிப்புக்கும், பரிமாற்ற மதிப்புக்கும் இடையேயான இடைவெளி எந்த அளவுக்கு அதிகரிக்கிறதோ அந்த அளவுக்கு அதை பயன்படுத்துபவரின் உழைப்பைச் சுரண்டுகிறது. வட்டி, அதன் முழுமை வடிவமான லாபம், அதன் பிறப்பிடமான மூலதனம், அதன் ஆதாரமான தனிச் சொத்து, அதன் மூலமான தனியுடமை இவைகளை ஒழிப்பது தான் தன்னுடைய லட்சியம் என்கிறது மார்க்ஸியம். இவை தான் மக்களை வாழவிடாமல் செய்கிறது. இவைகளை அழிக்காமல் மக்களுக்கு வாழ்வு இல்லை என்கிறது. இதுவரை மனித உலகின் வரலாறு என்பது இதற்கான போராட்டம் தான் என்கிறது. இது தான் வட்டி குறித்த மார்க்ஸியத்தின் பார்வை.

இஸ்லாமிய வங்கி என்று ஒன்றைச் சொல்லுகிறார்கள். அது எப்படிச் செயல்படுகிறது. தொழில் செய்வதற்கான முதலீட்டுப் பணத்தை இஸ்லாமிய வங்கி கடனாக கொடுக்கும். அதைக் கொண்டு ஈடுபடும் தொழிலில் லாபம் ஈட்டினால், கடனையும் லாபத்தில் வங்கி நிர்ணயிக்கும் ஒரு தொகையையும் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டும். நட்டமடைந்தால் கடனை மட்டும் செலுத்தினால் போதுமானது. இது தான் வட்டியில்லாத வங்கி என இவர்கள் கூறும் இஸ்லாமிய வங்கியின் அடிப்படை. இதைத்தான் மார்க்ஸும் சொல்கிறார். வட்டி என்பது மூலதனம் மீதான லாபத்தின் ஒரு பகுதி என்று. வட்டி என்று பெயர் வைக்க வில்லை என்றால் அது வட்டி இல்லை என்றாகி விடுமா?

வட்டி குறித்த இஸ்லாமியப் புரிதல், மார்க்ஸியப் புரிதல் இரண்டில் எது சரி இஸ்லாமியர்களே? ஆழமாக சிந்தித்துப் பாருங்கள். அதன் அடிப்படையில் இருந்து உணர்வு கும்பல் எழுதும் வட்டி பற்றிய விபரங்களைப் படித்துப் பாருங்கள். உலகில் யூதர்கள் மட்டும் தான் வட்டித் தொழிலில் ஈடுபட்டார்களா? முஸ்லீம்கள் ஈடுபடவில்லையா? அனைத்து யூதர்களும் வட்டித் தொழில் மட்டும் தான் செய்தார்களா வேறு தொழிலில் ஈடுபடவே இல்லையா? மதம் எனும் அடிப்படையில் முஸ்லீம்களுக்கு இருக்கும் வட்டியின் மீதான புரிதலை இஸ்ரேலின் உருவாக்கம் குறித்த தங்களின் திரித்தல்களுக்கு ஆதரவாக மாற்ற முயல்கிறது உணர்வு கும்பல். இதை நீங்கள் அனுமதிக்க விரும்புகிறீர்களா? இந்த அவர்களின் திரித்தல்களுக்கு உரமூட்ட ஹிட்லரையும், ஆர்.எஸ்.எஸ். அம்பி பா. ராகவனையும் பயன்படுத்துகிறது உணர்வு கும்பல். இது உங்களுக்கு சம்மதம் தானா? உங்கள் இயக்கத் தலைமைகளை நோக்கி உங்கள் கேள்விக் கணைகளை வீச வேண்டாமா?

அடுத்ததாக, முதலாளித்துவ அறிஞர்கள் கூட மார்க்ஸின் மீது கூறத் துணியாத ஒன்றை இந்த மதவாத மட்டைகள் கூறுகிறார்கள். பொருளாதாரத்தில் மார்க்ஸ் ஒரு பெரிய கூமுட்டை என்கிறார்கள். பாட்டி வடை சுட்ட கதை ஒன்றை கூறி பார்த்தீர்களா வட்டி எவ்வளவு கொடுமையானது என்கிறார்கள். வட்டி சுகமளிப்பது என்று கூறியது யார்? ஆனால் லாபம் கூடும் என்று கூறியிருக்கிறது இஸ்லாம். லாபம் சுகமளிப்பதா?

கூறப்பட்டிருக்கும் அந்த இரண்டு கதைகளிலும் எது உள்ளீடாக இருக்கிறது? இரண்டு எடுத்துக்காட்டுகளிலுமே பண்டத்தின் உற்பத்தி மதிப்பை விட அதிகமாக பரிமாற்ற மதிப்பு இருக்கிறது. இந்த அதிகப்படுத்தப்பட்ட பரிமாற்ற மதிப்பு எங்கிருந்து வந்தது? இந்தக் கதைகளின் மூலம் உணர்வு கும்பல் வட்டியின் கொடுமை குறித்து பேசுகிறதாம். லாபத்தின் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியான வட்டி மக்களை துன்புறுத்துகிறது என்றால் ஒட்டுமொத்த லாபமும் மக்களை என்ன செய்கிறது? இதற்கு உணர்வு கும்பல் பதில் கூறுமா?

மூலதனம் படித்து விட்டுத் தான் ஒரு கம்யூனிஸ்ட் செயல்பட வேண்டும் என்று எந்த அவசியமும் இல்லை. ஆனால் ஒரு முஸ்லீம் குரான் படிக்காமல் இருக்கக் கூடாது இருக்க முடியாது. கட்டாயமில்லை என்ற நிலையிலும் ஐம்பது விழுக்காடு கம்யூனிஸ்டுகள் மூலதனத்தை படித்து உள்வாங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் கட்டாயம் படித்திருக்க வேண்டும் எனும் நிலையில் உள்ள முஸ்லீம்களில் எண்பது விழுக்காட்டினர் குரானை முறைப்படி படித்தறியாதவர்கள். படித்த இருபது விழுக்காடினரில் கூட பாதிப்பேர் அதாவது பத்து விழுக்காட்டினர் வெறுமனே குரானை உச்சரிப்பார்களே தவிர அதன் பொருள் என்ன என்பது தெரியாது. பொருள் தெரிந்து குரானைப் படித்த மீதமிருக்கும் பத்து விழுக்காடினரில் கூட வரலாற்று, அறிவியல் பார்வையுடன் குரான் வசனங்களை உரசிப் பார்த்து புரிந்து கொண்டவர்கள் ஒருவர் கூட தேற மாட்டார். இவர்கள் தான் கம்யூனிஸ்டுகளைப் பார்த்து கேள்வி எழுப்புகிறார்கள்.

உணர்வுள்ள முஸ்லீம்களே! பதில் கூறுங்கள். சாதாரண முஸ்லீமாக இருந்தாலும் சரி, உலகமகா அறிஞராக இருந்தாலும் சரி. இதற்கான பதிலை கூறிப் பாருங்கள். வட்டி கொடூரமானது அதை ஒழிக்க வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து ஒன்றுமில்லை. ஆனால் லாபத்தை, மூலதனத்தை தக்க வைத்துக் கொண்டு வட்டியை ஒழிக்க முடியுமா? வட்டி கொடியது தான். ஆனால் லாபத்தை ஏற்றுக் கொள்கிறேன் வட்டியை மட்டும் ஒழியுங்கள் என ஒருவர் கூறினால் அது முட்டாள்தனமானதா இல்லையா? லாபத்தை ஏற்றுக் கொள்ளும் குரான் வட்டியை ஒழிக்கும்படி கூறுவது கேலிக் கூத்தா இல்லையா? திராணி இருப்பவர்கள் பதில் கூறிப் பார்க்கலாம்.

இத்தொடரின் முந்திய பகுதிகள்:

1. கற்பனை உரையாடலல்ல, காத்திரமான சொல்லாடல்

2. கருத்து பயங்கரவாதம் செய்யும் டி.என்.டி.ஜே

3.  பதில்சொல்ல முடியாத டி.என்.டி.ஜே

4. வளைகுடாவில் வேலை செய்யும் முஸ்லீம்கள்

5. எதிலும் மேலோட்டமாக இருப்பதே மதவாதம்

6. துரோகி முகம்மதா மார்க்ஸா டி.என்.டி.ஜே பதில் சொல்லுமா?

7.  ‘உணர்வு’ கும்பலின் தரம் பொய்களும் அறியாமையும் தான்

8. உணர்வு கும்பலிடம் வரலாற்றறிவை எதிர்பார்க்க முடியுமா?

9. மத்ஹபுகள் ஏன் தொடங்கப்பட்டன பதில் சொல்லுமா டி.என்.டி.ஜே

10. டி.என்.டி.ஜே வுக்கு தெரியுமா மாப்ளா கிளர்ச்சியின் வாசம்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

முகம்மதின் அல்லா யார்?

allah-muhammad-zeb

 இஸ்லாம்: கற்பனைக் கோட்டையின் விரிசல்கள் வழியே  .. பகுதி 58

அல்லா எனும் அரபுச் சொல்லின் பொருள் என்ன? முகம்மது தன் கொள்கையை பரப்புரை செய்வதற்கு முன் அந்தப் பகுதி மக்களின் கருத்தியலில் அல்லா இருந்ததா? முகம்மதுவுக்கு முன் இருந்த அல்லாவுக்கும், தற்போது வழங்கப்படும் அல்லாவுக்கும் இடையில் வித்தியாசம் உண்டா? இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதிலை முழுமையாக புரிந்து கொண்டால் தான் இஸ்லாமியர்கள் கூறும் அல்லாவை புரிந்து கொள்ள முடியும்.

குரானில் பிரபலமான ஒரு முத்திரை வாக்கியம் உண்டு, அது “அவர்கள் அறிந்து கொண்டே மாறு செய்கிறார்களா?” என்பது. இந்த வசனம் குரானில் பல இடங்களில் வேறுபட்ட சொற்களில் திரும்பத் திரும்ப வருகிறது. அன்றைய மக்காவாசிகள் அல்லாவின் புகழையும் வல்லமையையும், அவன் அளிக்கும் தண்டனைகளையும் மிக நன்றாக அறிந்து கொண்டே அல்லாவை மறுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது அது கூறும் பொருள். இது முகம்மது பரப்புரை செய்வதற்கு முன்பிருந்த அல்லாவுக்கும், முகம்மது கூறிய அல்லாவுக்கும் வித்தியாசம் ஒன்றுமில்லை என்பதான தொனியில் வருகிறது. இதை விரிவாக குரானின் 29வது அத்தியாயமான ‘சூரத்துல் அன்கபூத்’ என்பதில் காணலாம். எடுத்துக்காட்டாக,

மேலும், நீர் இவர்களிடத்தில்  வானங்களையும் பூமியையும் படைத்து, சூரியனையும் சந்திரனையும் வசப்படுத்தியிருப்பவன் யார் என்று கேட்டால் அல்லாஹ் என்றே இவர்கள் திட்டமாகக் கூறுவார்கள். அவ்வாறாயின் அவர்கள் எங்கே திருப்பப்படுகிறார்கள்? குரான் 29:61

ஆனால் இது மெய்யா? இந்த வசனத்தின் படி, முகம்மது செய்த பரப்புரையை ஏற்காதவர்களும் முகம்மது கூறிய அல்லாவை ஏற்றுக் கொண்டிருந்தார்கள் என்று குரான் கூறுவதாக பொருள்படும். தெளிவாகச் சொன்னால், ஒருவன் முஸ்லீம் என்பதற்கான அடையாளக் கடமைகளான தொழுவது, நோன்பு நோற்பது, காஅபாவை வலம் வருவது உள்ளிட்ட அனைத்தும் முகம்மதால் புதிதாக அறிமுகம் செய்யப்பட்டவை அல்ல. ஏற்கனவே நடைமுறையில் இருந்தது தான். அவைகளை முகம்மது சற்றே சீர் திருத்தியிருக்கிறார், அவ்வளவே. இன்று குரானின், ஹதீஸின் அதாவது முக்கமது பரப்புரை செய்த எந்தவித வணக்க நடைமுறைகளையும் பின்பற்றாமலேயே அல்லாவின் மீதான நம்பிக்கை என்ற ஒன்றை மட்டுமே கொண்டு முஸ்லீம்களாக அடையாளப் படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த அடிப்படையில் அன்று இருந்தவர்களையும் முஸ்லீம்களாக கொள்ளலாம். அப்படிக் கொண்டால் தான் மேற்கண்ட வசனத்தின் பொருள் சரியாக இருக்கும். ஆனால் இதற்கு முரணாக தன் முதல் மனைவியான ஹதீஜாவைத்தான் முதல் முஸ்லீமாக அறிவிக்கிறார் முகம்மது. அப்படியானால் ஒன்று, மேற்கண்டது போன்ற குரான் வசனங்கள் தவறு என்றாகும், இரண்டு, முந்திய அல்லாவுக்கும் பிந்திய அல்லாவுக்கும் இடையே வித்தியாசம் உண்டு என்றாகும். இரண்டில் எது உண்மை?

அரபு மொழியில் அல்லா என்பதற்கு கடவுள் என்பது பொருள். தனிப்பட்ட எந்த ஒரு மதத்தையும் குறிக்காமல், பொதுவான அம்சத்தில் கடவுள் எனப் பொருள்படும் சொற்கள் உலகின் பெரும்பாலான மொழிகளில் இருக்கின்றன. [தமிழில் இல்லை. கடவுள் என்பது கடை உள் அதாவது மனதினுள் என்று பொருள் தரும் சொல். இறைவன் ஆண்டவன் என்பதெல்லாம் இது போன்ற நடைமுறை பொருள் கொண்டவையே. தெய்வம் என்பது தமிழ்ச் சொல்லில்லை] அது போல அரபு மொழியில் உள்ள சொல் தான் அல்லா என்பது. இது தனிப்பட்ட முறையில் இஸ்லாமியர்களின் கடவுளைக் குறிக்காது. குரானில் பெயர் குறிப்பிடப்படும் தெய்வங்களான லாத், மனாத், உஸ்ஸா உட்பட பல கடவுளர்களை முகம்மதுக்கு முந்திய அரேபிய மக்கள் வணங்கி வந்திருக்கிறார்கள். அனைவருக்கும் பொதுவான பெயர் அல்லா. இஸ்லாமிய அல்லாவுக்கும் கூட 99 தனிப் பெயர்கள் இருக்கின்றன. இதைத்தான் மேற்கண்ட அந்த வசனங்கள் பொதுவான கடவுள் எனும் பொருளிலான அல்லா எனும் சொல்லை இஸ்லாமிய அல்லா என்று கருத்து திரிப்பு செய்கின்றன. அப்படியானால் பொதுவான அல்லாவுக்கும், இஸ்லாமிய அல்லாவுக்கும் இடையிலான வித்தியாசம் எப்படி உருவானது? இங்கு தான் முகம்மதின் பாத்திரம் உயிரூட்டம் பெறுகிறது.

.. .. .. ஒரு வானவர் அவர்களிடம் வந்து, ஓதும் என்றார். அதற்கவர்கள் நான் ஓதத் தெரிந்தவனில்லையே என்றார்கள்.  நபி அவர்கள் இந்நிலையைப் பின்வருமாறு விளக்கினார்கள். அவர் என்னைப் பிடித்து நான் சிரமப்படும் அளவிற்கு இறுகக் கட்டியணைத்தார். பிறகு என்னை விட்டுவிட்டு ஓதும் என்றார். நான் ஓதத் தெரிந்தவனில்லையே என்றேன் .. .. .. (இவ்வாறு மூன்று முறை நடக்கிறது) மூன்றாவது முறையும் கட்டியணைத்து விட்டுவிட்டு படைத்தவனாகிய உம்முடைய ரட்சகனின் திருப்பெயரால் ஓதும். அவனே மனிதனை அலக்கில் இருந்து படைத்தான். ஓதும் உம்முடைய ரட்சகன் கண்ணியம் மிக்கவன் என்றார். பிறகு இதயம் படபடத்தவர்களாக அந்த வசனங்களுடன் குவைலிதின் மகள் கதீஜாவிடம் (முகம்மதின் முதல் மனைவி) நடந்த செய்தியை தெரிவித்துவிட்டு, தனக்கு ஏதும் நேர்ந்துவிடுமோ என தாம் உறுதியாக அஞ்சுவதாகக் கூறினார்கள் .. .. .. புஹாரி 3

இது முதன் முதலில் தனக்கு வஹீ வந்ததாக தானே கூறிக் கொண்ட முகம்மது அது எப்படி இருந்தது என விவரிப்பதாக இருக்கும் ஹதீஸ். இந்த ஹதீஸை அறிவித்தவர் முகம்மதின் காதல் மனைவியான ஆய்ஷா. இது ஹீரா எனும் மலைக் குகையில் நடந்த நிகழ்ச்சி. அதற்கு முன் அந்த மலைக்குகையில் முகம்மது தனியே சென்று நாட்கணக்கில் தங்கியிருப்பது முகம்மதின் வழக்கமாக இருந்தது. இதையும் அதே ஹதீஸ் பதிவு செய்திருக்கிறது.

.. .. .. ஹீரா குகையில் அவர்கள் தனித்திருந்தார்கள். குடும்பத்தாரிடம் திரும்பி வருவதற்கு முன் பல இரவுகள் அங்கே தங்கியிருந்து வணக்க வழிபாடுகளில் ஈடுபட்டு வந்திருந்தார்கள். அந்த நாட்களுக்கான உணவைத் தம்மோடு கொண்டு செல்வார்கள். மீண்டும் கதீஜா அவர்களிடம் திரும்புவார்கள். அதே போன்று பல நாட்களுக்குறிய உணவைக் கொண்டு செல்வார்கள் .. .. ..

வரிய நிலையிலிருந்த ஒருவர், எந்த வணிக நிறுவனத்தில் வேலை செய்தாரோ அந்த நிறுவனத்தின் முதலாளியான கதீஜாவால் விரும்பப்பட்டு மணந்ததும், அந்தப் பகுதியின் மிகப் பெரும் செல்வந்தரான இளைஞர். பல நாட்களுக்கான உணவை தம்முடன் எடுத்துக் கொண்டு தனிமையில் அதுவும் இரவிலும் கூட ஒரு மலைக் குகையில் கழிக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன? இது ஒரு முக்கியமான கேள்வி. இந்த ஹதீஸை உருவாக்கியவர்கள் இப்படியான ஒரு கேள்வியை எதிர் கொள்ள விரும்பவில்லை. அதனால் தான் அதே ஹதீஸில் ஒரு சமாளிப்பு பதிலையும் வைத்திருக்கிறார்கள்.

ஆய்ஷா கூறினார். நபி அவர்களுக்கு துவக்கத்தில் இறைச் செய்தி தூக்கத்தில் தோன்றும் நல்ல கனவுகளிலேயே வந்தது. அப்போது அவர்கள் எந்தக் கனவு கண்டாலும் அது அதிகாலைப் பொழுதின் விடியலைப் போன்று தெளிவாக இருக்கும். பின்னர் தனிமையிலிருப்பது அவர்களின் விருப்பமாயிற்று. ஹீரா குகையில் அவர்கள் தனித்திருந்தார்கள் .. .. ..

ஆனால், ஹதீஸ் கூறும் இந்தத் தகவல் பொய்யானது. எவ்வாறென்றால், மெய்யாகவே முகம்மதுவுக்கு கனவுகளில் இறைச் செய்தி முதலில் வந்திருந்தது என்றால் குகையிலிருக்கும் போது வானவர் வந்து இறைச் செய்தியை கூறிய போது முகம்மது அச்சப்பட்டிருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. ஆனால் அவர் அச்சப்பட்டிருக்கிறார். தனக்கு ஏதோ நேர்வதாக கருதி புலம்பியிருக்கிறார். மனைவியிடம் சென்று ஆலோசித்திருக்கிறார். கதீஜாவின் உறவினரான நவ்பல் என்பவர் தான் உனக்கு அல்லாவிடமிருந்து இறைச்செய்தி வந்திருக்கிறது என்று புரிய(!)வைக்கிறார். ஏற்கனவே கனவுகளில் கண்டு தெளிவடைந்திருக்கும் முகம்மதுக்கு பின்னர் இறைச் செய்தி வரும் போது ஏன் இந்த நிலை ஏற்படுகிறது? கனவில் இறைச் செய்தி வந்தது சரி என்றால் பின்னர் முகம்மது புலம்பியதும், நவ்பல் புரியவைத்ததும் தவறு என்றாகும். நவ்பல் புரிய வைத்தது சரி என்றால் முதலில் கனவில் இறைச் செய்தி வந்தது என்பது தவறாகும். இரண்டில் எது சரி என்று முஸ்லீம்கள் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும். இந்த ஹதீஸை உருவாக்கியவர்கள் முகம்மது இயல்பாகவே தனிமையில் இருந்து சிந்திக்கும் பழக்கமுடையவர் என்பதை ஏன் மறைக்க முயல வேண்டும்?

ஏனென்றால், முகம்மதின் சிந்தனையில் தான் அந்தப் பகுதி மக்களின் பொதுவான அல்லா இஸ்லாமியர்களின் அல்லாவாக உருமாறுகிறார். முகம்மது எழுதப் படிக்கத் தெரியாதவர், முகம்மது நேர்மையாளர் என அந்த மக்களால் புகழப்பட்டிருந்தார், ஹனிபிய் எனும் ஓரிறைக் கோட்பாட்டை வலியுறுத்தும் இயக்கம் முகம்மதுவுக்கு முன்பு மக்காவில் இருந்ததை மறைப்பது, முகம்மது இயல்பாக தனிமையில் சிந்திக்கும் பழக்கமுடையவர் என்பதை மறைப்பது என்பன போன்ற இஸ்லாமியர்களால் மறைக்கப்படுபவை எல்லாம் எதிர்மறையில் முகம்மதைப் பற்றிய பிம்பங்களை ஏற்படுத்துகின்றன. வியாபாரக் குழுக்களுக்கு தலைமையேற்று சிரியா போன்ற அண்டை நாடுகளுக்கு பலமுறை பயணம் செய்து சமூக நடப்புகளை கலாச்சாரங்களை அறிந்தவராக முகம்மது இருந்திருக்கிறார். தான் விரும்பும் விசயத்தில் நல்லவற்றுக்காக பொய் சொல்வதில் தவறில்லை என கருத்துக் கொண்டவராக இருந்திருக்கிறார். தனிமையில் இருந்து சிந்திக்கும் பழக்கம் உடையவராக இருந்திருக்கிறார். முகம்மதின் நெருங்கிய உறவினர்களும், நண்பர்களும் ஓரிறைக் கொள்கையான ஹனிபிய் இயக்கத்தில் இருந்திருக்கின்றனர். இவைகளையெல்லாம் நேர்மையான முறையில் பரிசீலித்துப் பார்த்தால் பெறப்படும் முடிவு என்னவாக இருக்கும்?

முகம்மது வாழ்ந்த காலத்தில் அரேபியாவும் மத்திய தரைக்கடல் பகுதிகளும் மட்டுமே உலகம் அல்ல. இந்தியா, சீனா, மங்கோலியா உள்ளிட்ட ஆசியப் பகுதிகள்; ரஷ்யா போன்ற ஐரோபியப் பகுதிகள்; பெரு, பிரேசில், அர்ஜண்டைனா போன்ற மயன் இன்கா மக்கள் வாழ்ந்த லத்தின் அமெரிக்க பகுதிகள்; பழங்குடிகளின் ஆஸ்திரேலியா; செவ்விந்திய மக்களின் வட அமெரிக்கப் பகுதிகள் போன்றவைகளும் இருந்திருக்கின்றன. ஆனால் இவை இருந்ததாகவோ, அம்மக்களின் கலாச்சாரம் உள்ளிட்டவை குறித்தோ உலக மக்கள் அனைவருக்கும் பொதுவானது எனக் கூறப்படும் குரானிலோ ஹதீஸ்களிலோ எந்தக் கருத்தும் இடம் பெறவில்லையே ஏன்? மத்திய தரைக்கடல் பகுதி, அங்கு வாழ்ந்த மக்களின் வாழ்நிலை கலாச்சாரம் குறித்து மட்டுமே குரானும் ஹதீஸ்களும் பேசுவது ஏன்? சிந்திக்கும் மக்கள் இதில் என்ன முடிவுக்கு வரமுடியும்?

முகம்மது எந்தெந்தப் பகுதிகளையும் மக்களையும் பற்றி அறிந்திருந்தாரோ அவைகள் மட்டுமே இஸ்லாமிய வேதங்களில் இடம் பெற்றிருக்கின்றன. முகம்மதுவுக்கு என்னென்ன அறிதல்கள் தெளிவுகள் இருந்தனவோ அவைகள் மட்டுமே இஸ்லாமிய வேதங்களில் இடம் பெற்றிருக்கின்றன. முகம்மதின் வீட்டுக்குள் திடுமென யாரும் நுழைய வேண்டாம் என்று அற்பப் பிரச்ச்னைகளுக்கெல்லாம் வஹீ எனும் இறைச் செய்தியின் மூலம் முகம்மதுவுக்கு தீர்வை வழங்கிய அல்லா, முகம்மதின் காதல் மனைவி ஆய்ஷா பிறருடன் தொடர்பு வைத்திருந்தார் எனும் அவதூறு செய்தியில் உண்மையா பொய்யா என அறியமுடியாமல் மாதக் கணக்கில் முகம்மது வாடிய அந்த முக்கியமான அந்த பொழுதில் இறைச் செய்தி வருவது சுத்தமாக நின்று போயிருந்ததே ஏன்? இந்த குரானைத் தவிர வேறெந்த அற்புதமும் முகம்மதுவுக்கு இல்லை என குரான் கூறும் போது நிலவைப் பிளந்தது உள்ளிட்ட பல அற்புதங்களை முகம்மது செய்தது எப்படி? எந்த அல்லா இதில் முரண்பாடு இல்லை எனக் கூறுகிறாரோ அந்த குரானில் முரண்பாடுகள் இருக்கின்றன. எந்த அல்லா இதில் பிழைகள் இல்லை என்று கூறுகிறாரோ அந்த குரானில் பிழைகள் இருக்கின்றன. என்றால் முகம்மதின் அல்லா யார்?

ஐயம் ஏதுமின்றி முகம்மதுவும் முகம்மதின் அல்லாவும் ஒருவரே. அதாவது முகம்மது தன்னுடைய நோக்கத்தை அல்லது தான் வாழ்ந்த காலத்தின் நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக கற்பனையில் தனக்குத் தானே உருவகித்துக் கொண்டது தான் இஸ்லாமிய அல்லா. நேர்மையான மீளாய்வுக்கு ஆயத்தமாக இருக்கும் யாருக்கும் இஸ்லாமியர்கள் உட்பட இதில் ஐயம் ஏற்பட வாய்ப்பில்லை.

இத்தொடரின் முந்தைய பகுதிகள்

57. முகம்மதின் மரணத் தருவாயில் நடந்த குழப்பங்கள்

56. முகம்மது தேன் குடித்த கதை

55. முகம்மதும் ஆய்ஷாவும்

54. முகம்மது ஏன் அத்தனை பெண்களை மணந்து கொண்டார்

53. முகம்மதின் மக்கா வாழ்வும் அவரின் புலப்பெயர்வும்

52.  தன்னுடன் தானேமுரண்பட்ட முகம்மது

51. முகம்மது நல்லவரா? கெட்டவரா?

50. முகம்மது அனுப்பிய கடிதங்கள் மதமா? ஆட்சியா?

49. முகம்மது நடத்திய போர்கள்: அரசியலா? ஆன்மீகமா?

48. முகம்மது சொல்லிய சாத்தானின் வசனங்கள் 2

47. முகம்மது சொல்லிய சாத்தானின் வசனங்கள் 1

46. இஸ்லாமியப் பொருளாதாரம்: ஜக்காத் எனும் மாயை

45. அல்லாவின் சட்டங்கள் எக்காலத்துக்கும்  பொருத்தமானவைகளா? 2. குற்றவியல் சட்டம்

44. அல்லாவின் சட்டங்கள் எக்காலத்துக்கும்  பொருத்தமானவைகளா? 1. மணச்சட்டம்

43. அல்லாவும் அவன் அடிமைகளின் அடிமையும் 3

42. அல்லாவும் அவன் அடிமைகளின் அடிமையும் 2

41. அல்லாவும் அவன் அடிமைகளின் அடிமையும் 1

40. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 5. ஆணாதிக்கம்

39. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 4. மஹ்ர் மணக்கொடை

38. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 3. விவாகரத்து

37. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 2. சொத்துரிமை

36. அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள் 1. புர்கா

35. மனிதன்: அல்லாவின் அருளா? பரிணாமத்தின் பரிசா? 4

34. மனிதன்: அல்லாவின் அருளா? பரிணாமத்தின் பரிசா? 3

33. மனிதன்: அல்லாவின் அருளா? பரிணாமத்தின் பரிசா? 2

32. மனிதன்: அல்லாவின் அருளா? பரிணாமத்தின் பரிசா? 1

31. ஸம் ஸம் நீரூற்றும் குரானும்

30. விண்வெளியைக் கடந்த முதல் மனிதர் முகம்மதின் மிஹ்ராஜ்

29. மீனின் வயிற்றில் மனிதனைப் பாதுகாத்த அல்லா

28. குரான் குறிப்பிடும் பேசும் உயிரினங்கள் இருப்பது சாத்தியமா?

27. தடயமில்லாத அல்லாவின் அத்தாட்சிகள்

26. குரானில் மிதக்கும் சின்னச் சின்னப் பிழைகள்

25. நிலவை உடைத்து ஒட்டிய அல்லா

24. ஆதிமனிதன் மொழியறிந்தவனா? அல்லாவின் பதில் என்ன?

23. கால வெளியில் சிக்கிக்கொண்ட அல்லா

22. குரானின் காலப்பிழைகள்

21. குரான் குறிப்பிடும் நட்சத்திரங்கள்: மனிதப் பார்வையா? இறைப் பார்வையா?

20. மக்காவின் பாதுகாப்பு: குரானின் அறிவிப்புகள் உண்மையா?

19. சூரத்துல் கஹ்புக்கும் புத்தருக்கும் என்ன தொடர்பு?

18. நூஹின் கப்பல் நிறைய புராணப் புழுகுகள்

17. பிர் அவ்னின் உடல் எனும் கட்டுக்கதை

16. கருவறை குறித்த அல்லாவின் கதையாடல்கள்

15. விந்து குறித்த குரானின் விந்தைகள்

14. பாலும் தேனும் அல்லாவின் வேதத்தின் பாடுகள்

13. கோள்களும் அதன் விசையும் அல்லாவின் தேற்றங்கள்

12. விண்வெளி குறித்த அல்லாவின் பண்வெளிகள்.

11. குரானின் மலையியல் மயக்கங்கள்

10. கடல்கள் பற்றிய அல்லாவின் புனைகதைகள்

9. பூமி உருண்டை என யார் சொன்னது, அல்லாவா? மனிதனா?

8. பிரபஞ்சமும் அதை கட்டுப்பட அழைத்த குரானும்

7. குரான் கூறுவது அறிவியலாகுமா?

6. ஹதீஸ்களும் அதன் பிரச்சனைகளும்.

5. குரானின் பாதுகாப்பில் விழுந்த கேள்விக்குறிகள்.

4. மெய்யாகவே குரான் பாதுகாக்கப்பட்டது தானா?

3. குரானின் சவாலுக்கு பதில்

2. அல்லாவின் ஆற்றலிலுள்ள இடர்பாடுகள்

1. இஸ்லாம். பிறப்பும் இருப்பும்: ஓர் எளிய அறிமுகம்

இஸ்லாம்: கற்பனைக்கோட்டையின் விரிசல்கள் வழியே….

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

‘உணர்வு’ கும்பலின் தரம் பொய்களும், அறியாமையும் தான்

விரைந்து வாருங்கள் முஸ்லீம்களே! கம்யூனிசம் நோக்கி .. பகுதி 7

உணர்வின் கற்பனை உரையாடல் தொடர் எட்டாம் பகுதியைப் படிக்க இங்கே சொடுக்குங்கள்.  8.1, 8.2

‘உணர்வு’ தன்னுடைய தொடரின் ஏழாம் பகுதியின் முடிவிலும், எட்டாம் பகுதியின் தொடக்கத்திலும் ‘இஸ்லாம் எனும் நேரான மார்க்கத்தை[!] மக்களுக்கு எடுத்துச் சொன்னபோது முகம்மது நபி பட்ட துன்ப துயரங்களை’ எடுத்து இயம்பியிருக்கிறது. 1. முகம்மது வாழ்ந்த காலத்தில் அந்த மக்கள் காட்டுமிராண்டி நிலையில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார்கள். 2. முகம்மதின் கொள்கைகளை ஏற்றுக் கொண்டவர்களை குரைஷிகள் கொன்று குவித்தார்கள். இவை வழக்கமாக மதவாதிகள் கூறிக் கொண்டிருக்கும் பச்சைப் பொய்கள். அந்தப் பொய்கள் மீண்டும் மீண்டும் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. இஸ்லாம் எப்படியெல்லாம் மனித சமூகத்தை அதாவது காட்டுமிராண்டி நிலையிலிருந்த மனித சமூகத்தை நவநாகரீக[!] நிலைக்கு உயர்த்தியது என்பதை உணர்த்துவதற்காக ‘உணர்வு’ கும்பல் அடுக்கியிருக்கும் பொய்கள், கூடவே மார்க்ஸ், ஏங்க்ல்ஸ் மீதான புரிதலற்ற விமர்சனங்கள் இவைகள் தான் எட்டாவது பகுதியில் நிரம்பியிருக்கின்றன. இவைகளை பார்ப்பதற்கு முன் சில நினைவூட்டல்களை செய்ய வேண்டியதிருக்கிறது, அவை ஏற்கனவே நினைவூட்டப்பட்டவை தான் என்ற போதிலும்.

நடப்பது ஒரு கற்பனை உரையாடல். ‘உணர்வு’ கும்பல் தானே செய்யும் இந்த கற்பனைக்கு உரை வடிவம் கொடுத்து வெளியிட்டு வருகிறார்கள். இதில் எந்த கம்யூனிஸ்டுக்கும் தொடர்பில்லை. ஆனாலும் அவர்களே அவர்களை நோக்கி முன்வைக்கும் விமர்சனங்களுக்கு அந்தத் தொடரில் பதில் எதையும் இதுவரை முன்வைக்கவில்லை. இப்படி பதில் கூறாத அல்லது பதில் கூறவியலாத நிலையில் தான் மார்க்ஸ் குறித்த அரசியலற்ற இழிவுபடுத்தல்கள் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. எனவே, தன் அணிகளிடம் கம்யூனிசத்தை இழிவுபடுத்த வேண்டிய அவசர அவசியம் ‘உணர்வு’ கும்பலும் ஏற்பட்டிருக்கிறது என்பதையே மீண்டும் மீண்டும் இவை எடுத்துக் காட்டிக் கொண்டிருக்கின்றன.

எந்த ஒரு புதிய நடைமுறையையும் மக்களிடம் அறிமுகம் செய்யும் போது அதை ஏற்றுக் கொள்ள மக்கள் தயங்குவார்கள், எதிர்ப்பார்கள். சிலர் எல்லை மீறியும் செல்லக்கூடும். இது பொதுவானது. இதையே மதவாதிகள் தங்களை முதன்மைப் படுத்துவதற்காக முன்வைக்கிறார்கள். இதைத் தான் ‘உணர்வு’ கும்பல் மக்கள் காட்டுமிராண்டி நிலையில் வாழ்ந்தார்கள் என்றும், முகம்மதை பின்பற்றியோரை குரைஷிகள் கொன்று குவித்தார்கள் என்றும் பெருமிகைப்படுத்தி கூறிக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் அவை உண்மைகளல்ல, பச்சைப் பொய்கள். எப்படி என்பதை ஆராய்வோம்.

முகம்மதின் சமகாலத்து மக்கள் காட்டுமிராண்டி நிலையில் இருந்தனரா? எந்த ஒரு சமூகத்தின் நாகரீகமும் அந்தந்த சமூகம் வாழும் சூழலைப் பொருத்தே அமையும். முகம்மது பல வழிப்பறி போர்களை நடத்தியிருக்கிறார். இதைக் கொண்டு இஸ்லாத்தை விமர்சிப்போர் உண்டு. ஆனால், பாலை நிலத்தில் வழிப்பறி என்பது தொழில். அந்த தொழிலைச் செய்வது அவர்களின் நாகரீகம். இப்படி இதைப் புரிந்து கொள்வது தான் சரியானது. மாறாக, இருபத்தோறாம் நூற்றாண்டில் இருந்து கொண்டு ஒரு மதத்தலைவர் வழிப்பறிக் கொள்ளையில் ஈடுபட்டது சரியல்ல என்று செய்யப்படும் விமர்சனம் ஒருதலைப் பட்சமானது, உள்நோக்கம் கொண்டது. அதேபோல தாங்கள் பின்பற்றிவரும் வாழ்முறைகளில் மாற்றம் செய்ய நினைக்கும் ஒருவரை அந்த மக்கள் எதிர்ப்பதும், அதற்கான நடவடிக்கைகளும் பதினான்கு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பான மனோநிலையில் இருந்து புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டும். மாறாக, அந்த மக்கள் காட்டுமிராண்டி நிலையில் இருந்தார்கள் என்று இன்று வர்ணிப்பதும் ஒருதலைப் பட்சமானது, உள்நோக்கம் கொண்டது.

முகம்மதின் சமகால மனிதர்கள் காட்டுமிராண்டிகளாய் இருந்ததில்லை, உயரிய நாகரீகத்திலேயே இருந்தார்கள். இதை இஸ்லாமிய வரலாற்றில் இருந்தே நிரூபிக்கலாம். இஸ்லாமியர்களின் புனிதத்தலமாக இன்று விளக்கும் மக்காவின் கஆபா பள்ளி ஒரு குலத்தின் ஆதிக்கத்தில் இருந்தாலும் எல்லா கோத்திரங்களின் சிலைகளும் அதனுள் இருந்தன. எல்லா மக்களும் பிரச்சனைகளின்றி அவரவர் தெய்வங்களை வழிபட்டு வந்தனர். இது அவர்களின் பண்பட்ட நாகரீக நிலைக்கு சான்று இல்லையா? அனைத்து பகுதி மக்களும் கூடும் வணிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த மக்காவில் அனைவருக்கும் குடிநீர் வழங்க வேண்டும் என்பதற்காக ஜம்ஜம் எனும் கிணற்றை வெட்டியிருந்தார்கள். இது அவர்களின் பண்பட்ட நாகரீக நிலைக்கு சான்று இல்லையா? முகம்மதும் அவரின் சீடர்களும் மக்காவைத் துறந்து யாத்ரிப் எனும் நகருக்குச் சென்ற போது அவர்களை வரவேற்று தங்களில் சொத்துகளில் பங்குபிரித்துக் கொடுத்தார்கள். ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட மனைவிகளை வைத்திருப்பது அன்றைய வழக்கம் என்பதால் அவர்களை விவாகரத்து செய்து உங்களுக்கு விருப்பமானவர்களை மணந்து கொள்ளுங்கள் என்றார்கள். [ஆணாதிக்கம் எனும் அடிப்படையில் இது விமர்சிக்கப்பட வேண்டியதே என்றாலும்] இது அவர்களின் பண்பட்ட நாகரீக நிலைக்கு சான்று இல்லையா? எனவே முகம்மதின் சமகால மனிதர்கள் காட்டுமிராண்டி நிலையில் இருந்தார்கள் என்பது மதவாதப் பொய். இதற்கு நேர்மாறாக கஆபா வில் இருந்த பிற மக்களின் சிலைகளை அடித்து நொறுக்கி அப்புறப்படுத்தியது, இந்த மதவாதப் புழுகர்கள் யாரை நாகரீகம் கற்பிக்க வந்தவர் என கொண்டாடுகிறார்களோ அந்த முகம்மது தான். எல்லா மக்களும் வந்து சென்று கலந்திருந்த மக்காவில் “என்னைப் பின்பற்றுபவர்களைத் தவிர வேறு யாரும் இனிமேல் மக்காவில் நுழையக் கூடாது” என உத்தரவு பிறப்பித்தது, இந்த மதவாதப் புழுகர்கள் யாரை நாகரீகம் கற்பிக்க வந்தவர் என கொண்டாடுகிறார்களோ அந்த முகம்மது தான். எனவே, ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறுவது என்னைப் பின்பற்றினால் நாகரீகம், பின்பற்றாவிட்டால் காட்டுமிராண்டித்தனம் எனும் அயோக்கியத்தனத்தைத் தான்.

முகம்மதைப் பின்பற்றியோரை குரைஷிகள் கொன்று குவித்தார்களா? முகம்மது தன்னுடைய கொள்கையை திட்டங்களை மக்களிடம் பரப்புரை செய்தபோது அவர்கள் ஏற்கவில்லை, எதிர்த்தார்கள், இன்னல்களை ஏற்படுத்தினார்கள். ஆனால் கொன்று குவித்தார்களா? எத்தனை பேரைக் கொன்றார்கள்? ‘உணர்வு’ கும்பலால் பட்டியல் தர முடியுமா? முகம்மது மக்காவில் பரப்புரை செய்த ஆரம்ப சில ஆண்டுகளில் முகம்மதின் பக்கம் வந்தவர்கள் எழுபதுக்கும் குறைவு. இவர்களில் சிலர் அபிசீனியா சென்றார்கள். ஏனையோர் முகம்மதுடன் யாத்ரிப் நகருக்கு சென்றார்கள். ஓரிருவரைக் கொன்று விட்டார்கள் என்று கூறினால் அது புரிந்து கொள்ளக் கூடியதே. ஆனால் கொன்று குவித்தார்கள் என்று கூறுவது அப்பட்டமான பொய். இன்னும் சொல்லப் போனால் முகம்மதுவுக்கும் அவரைப் பின்பற்றியோருக்கும் குரைஷிகள் கொடுத்த இன்னல்களால் தான் மக்காவைத் துறந்து யாத்ரிப் எனும் மதீனா நகருக்கு முகம்மது புலம்பெயர்ந்து சென்றார் என்பதே அப்பட்டமான பொய். தன்னுடைய பரப்புரைகளுக்கு, கொள்கைகளை செயல்படுத்துவதற்கு மக்காவை விட யாத்ரிப் நகரமே பொருத்தமான இடம் என்று முகம்மது முடிவு செய்தார். அதனால் தான் அவர் இடம் பெயர்ந்தார். மட்டுமல்லாது, முகம்மதைப் பின்பற்றிய அனைவரும் மக்காவிலிருந்து யாத்ரிப்புக்கு முகம்மதுடன் போக விரும்பவில்லை, மக்காவில் தங்கியிருக்கவே விரும்பினார்கள். அவர்களை மிரட்டித்தான் முகம்மது யாத்ரிப்புக்கு அழைத்துச் சென்றார். யாத்ரிப் சென்ற பின்னரும் கூட அவர்கள் மக்காவாசிகளுடன் தொடர்பு வைத்திருந்தார்கள் என்பது தான் உண்மை. இதை குரான், ஹதீஸ்கள் வாயிலாகவே நிரூபிக்க முடியும். மறுக்க முடியுமா ‘உணர்வு’ கும்பலால்? ஆனால், மதீனாவில் ஆட்சியமைத்த பிறகு தன்னை எதிர்த்தவர்களை கொன்று குவித்தவர் வேறு யாருமல்லர் இந்த மதவாதப் புழுகர்கள் யாரை நாகரீகம் கற்பிக்க வந்தவர் என கொண்டாடுகிறார்களோ அந்த முகம்மது தான். தன் பரப்புரைக்கு இடையூறு செய்த அபூஅபக் எனும் முதியவரை ஏமாற்றிக் கொலை செய்யதது, தன்னை எதிர்த்துக் கவிதை புனைந்தார் என்பதற்காக மர்வான் எனும் பெண் கவிஞரை கொலை செய்தது, போரில் பிடிபட்ட கைதிகளை தனக்கு எதிராக சதி செய்தார்கள் எனக் குற்றம் சாட்டி சற்றேறக்குறைய அறுநூறு பேரை கொன்று குவிக்க உத்தரவிட்டது என தனக்கு குறுக்கே நின்றவர்களையெல்லாம் குப்பையைப் போல் அழித்து அப்புறப்படுத்தியது சாட்சாத் அதே முகம்மது தான். எனவே, ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறுவது மாமியார் உடைத்தால் மண்குடம் மறுமகள் உடைத்தால் பொன் குடம் எனும் அயோக்கியத்தனத்தைத் தான்.

இவைகளை சிந்தித்துப் பார்க்குமாறு ‘உணர்வு’ கும்பலை கோர முடியாது. ஏனென்றால் சிந்திக்க பிடிவாதமாய் மறுக்கும் மதவாதக் கும்பல் அது. சிந்திக்க பிடிவாதமாய் மறுப்பதால் தான் அது மதவாதக் கும்பலாய் நீடிக்கிறது. எனவே, இஸ்லாமியர்களே, நீங்கள் சிந்தியுங்கள் எது நாகரீகம்? எது காட்டுமிராண்டித்தனம்?

முகம்மதும் தன்னுடைய கொள்கையை திட்டங்களை செயல்படுத்த துன்ப துயரங்களைக் கடந்திருக்கிறார், மறுக்க முடியாது. ஆனால் ‘உணர்வு’ கும்பல் இதை இங்கு பெருமிகையாக எடுத்துக் கூற வேண்டிய தேவை என்ன? கடந்த பகுதிகளில் மார்க்ஸ், லெனின் உள்ளிட்ட ஆசான்களை முன்வைத்து உலகில் சோசலிசம் எவ்வாறு அவசியமாக இருக்கிறது என்று கம்யூனிஸ்ட் கூறுவது போல தங்கள் கற்பனை உரையாடலை அமைத்திருந்தார்களல்லவா அதற்கு எதிர்வினையாக முகம்மதுவின் வாழ்க்கை இங்கே விவரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. மட்டுமல்லாது, மார்க்ஸ், ஏங்கல்ஸ், பகத்சிங் போன்றவர்களை விட எங்கள் முகம்மது உயர்ந்தவர், வெற்றியடைந்தவர் என்று காண்பிப்பதற்கும் முகம்மதின் துன்ப துயரங்கள் இங்கே காட்சிப் படுத்தப் பட்டிருக்கின்றன. இதனிடையே மார்க்ஸ் ஏங்கல்ஸை கொச்சைப்படுத்தும் விதமான அரசியலற்ற விமர்சனங்கள் கூட. ஒரே நூற்றாண்டில் அடிமைகளை விடுதலை செய்து, வறுமையை விரட்டி, மூட நம்பிக்கையை ஒழித்து, விவசாயத்தை கொழித்து, பொருளாதாரத்தை மேம்படுத்தி, உயர்வான நாகரீகத்தை அல்லாவின் துணையுடன் முகம்மதும் அவரைப் பின்பற்றியவர்களும் ஏற்படுத்தினார்கள். எனவே, கம்யூனிசத்தை விட இஸ்லாமே சிறந்தது என்பதைத் தான் ‘உணர்வு’ கும்பல் சொல்ல முயன்றிருக்கிறது.

ஒரு வித்தியாசத்தை இங்கே கவனிக்க வேண்டும். இது அவர்களே செய்யும் கற்பனை உரையாடல் என்றாலும் கம்யூனிசமே உலகின் தேவை என்பதை விளக்க கொள்கை சார்ந்த விசயங்களைப் பேசுகிறார் கம்யூனிஸ்ட். ஆனால் இஸ்லாமே உலகின் தேவை என்பதைக் கூற கொள்கை ரீதியான விசயங்கள் இல்லாமல் முகம்மது தன்னுடைய கொள்கையைக் கூற பட்ட துன்ப துயரங்கள் பேசப்படுகின்றன. கூடவே மூன்றாம் தர அரசியல்வாதியின் வாக்குறுதி போல் வறுமையை ஒழித்து, மூடநம்பிக்கையை விரட்டி என்று பொய்களின் அணிவகுப்பு. மட்டுமல்லாது மார்க்ஸ் உண்மையை மறைத்து விட்டார், குடிகாரர், ஏங்கல்ஸ் முதலாளி என்பன போன்ற புரிதலற்ற விமர்சனங்கள். மதவாதக் கும்பலிடம் இதற்குமேல் புரிதலை எதிர்பார்க்க முடியாது என்பதால் இஸ்லாமியர்களை நோக்கிய பயணத்தில் தொடரலாம்.

முகம்மது மதீனாவை மையமாக வைத்து உருவாக்கிய அரசு ஐரோப்பா, ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா ஆகிய கண்டங்களின் மத்திய தரைக்கடல் பகுதிகளில் பரந்து விரிந்து ஒரு பேரரசாக உருவெடுத்தது. இரண்டாம் உலகப் போர் வரை ஒட்டாமன் பேரரசு [உஸ்மானிய பேரரசு] எனும் பெயரில் நீடித்தது. தற்போது சௌதி அரேபியாவில் இருக்கும் அரசு முகம்மது உருவாக்கிய அரசல்ல. முகம்மது உருவாக்கிய அரசான ஒட்டாமன் பேரரசை சௌத் என்பவர் பிரிட்டனின் உதவியோடு எதிர்த்துப் போரிட்டு தோற்கடித்து உருவாக்கிய அரசு. முகம்மது உருவாக்கிய அரசு பல நூற்றாண்டுகளாக நீடித்து நின்றதையும், அதன் மக்கள் எல்லா வளமும் பெற்று வாழ்ந்ததான ஒரு உருவகத்தையும் கொண்டு தான் இஸ்லாத்தின் வெற்றியை அறுதியிட்டிருக்கிறது ‘உணர்வு’ கும்பல்.

முதலில் ஒரு முரண்பாட்டை சுட்டிக் காட்டி விடலாம். ‘உணர்வு’ கும்பலும் அதையொத்த மதவாதிகளும் மதம் என்று வரும் போது முகம்மதுக்கு பின் வந்த ரஷ்ஷாதிய கலீபாக்களை தவிர்த்து ஏனைய மன்னர்களை இஸ்லாமிய மன்னர்களாக கூற மாட்டார்கள். ஏனென்றால் அவர்கள் அரண்மனை, அந்தப்புரம், குடி என்று ராஜபோகத்தில் திளைத்தவர்கள். மத விழுமியங்களை அலட்சியம் செய்தவர்கள். அதனால் அவர்கள் இஸ்லாமியர்கள் அல்ல என்பார்கள். ஆனால் அதேநேரத்தில் அந்த மன்னர்களின் காலத்தில் செழித்தோங்கியிருந்த அறிவியல் கலை வளர்ச்சிகளை இஸ்லாத்தின் கொடையாக பெருமிதம் கொள்வார்கள். ‘உணர்வு’ கும்பலையும் அதையொத்த மதவாத கும்பல்களையும் புரிந்து கொள்ள இந்த முரண்பாட்டை உள்வாங்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

அடிமை விடுதலை – மனிதனை மனிதன் அடிமை கொள்வது தவறு. அனைவரும் சக மனிதர்களே, சம உரிமை பெற்றவர்களே எனும் எண்ணம் முகம்மதுவிடம் இருந்ததில்லை. அவ்வாறான சிந்தனை முகம்மதுவிடம் இல்லாதது தவறும் அல்ல. ஏனென்றால், அது ஆண்டான் அடிமை காலகட்டம். ஆனால் முகம்மதுவிடம் இல்லாத அந்த சிந்தனையை இன்றைய மதவாதிகள் முகம்மதுவிடம் திணிக்க விரும்புகிறார்கள். அதனால் தான் முகம்மது அடிமை முறையை ஒழித்தார் என்று கூறிக் கொண்டு, அதற்கு ஆதாரமாக குற்றங்களுக்கு பகரமாக அடிமையை விடுதலை செய்யச் சொன்னதையும், அடிமை தனக்கான விலையைக் கொடுத்தோ அல்லது வேறொரு எஜமானன் அந்த விலையை கொடுக்க அனுமதித்ததையும் விடுதலை என்று காட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் இஸ்லாமிய தரவுகளின் படி இன்றும் ஒருவன் அடிமைகளை வைத்துக் கொண்டிருந்தால் அதனை குற்றம் என்று கொள்ள முடியாது. சௌதி அரேபியாவில் அண்மைக் காலம் வரை அடிமைகள் முறை இருந்தது. சர்வதேச நிர்ப்பந்தம் காரணமாக 1960ல் தான் சட்டபூர்வமாக தடை செய்யப்பட்டது. வரலாறு இப்படி இருக்க செல்லும் இடமெல்லாம் அடிமைகளை விடுவித்துக் கொண்டு சென்றார்கள் என்று எந்த அடிப்படையில் கூறுகிறது ‘உணர்வு’ கும்பல்?

வறுமை ஒழிப்பு – தனியுடமை, வறுமை தோன்றியதிலிருந்து இன்று வரை வறுமை ஒழிப்பு என்பது பேசப்பட்டுக் கொண்டே தான் இருக்கிறது. ஆனால் வறுமை ஒழிப்பு தான் நடந்ததேயில்லை. பாட்டாளிவர்க்க சர்வாதிகார அரசு ஏற்படும் போது மட்டும் தான் வறுமை ஒழிப்பை நோக்கி எட்டு வைக்க முடியும். ஏனென்றால், வறுமை என்பது தனி மனிதனோடு மட்டும் தொடர்பு கொண்டதல்ல. ஒரு மனிதனுக்கு கோடி ரூபாய் கொடுத்து விட்டு அவனது வறுமை ஒழிந்து விட்டது என்று கூற முடியாது. ஏனென்றால் அவன் சுரண்டப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறான், அல்லது பிற மனிதனை சுரண்டிக் கொண்டிருக்கிறான். வறுமை ஒழிப்பு என்பது சுரண்டலை ஒழிப்பதோடு தொடர்பு கொண்டது. சுரண்டல் ஒழிக்கப்படும் போது தான் வறுமையை ஒழிக்க முடியும். சுரண்டலை தக்க வைத்துக் கொண்டு வறுமை ஒழிப்பு குறித்து பேசுவது அரசியல் வியாதிகளின் தேர்தல் நேரத்து வாக்குறுதியாக மட்டுமே இருக்கும். பாட்டாளிவர்க்க சர்வாதிகார அரசு மட்டுமே சுரண்டலை ஒழிக்கும் நோக்கம் கொண்டது. மதீனாவில் முகம்மது ஏற்படுத்திய அரசு ஆண்டைகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் முடியாட்சி வடிவிலான அரசு. இந்த அரசுக்கு சுரண்டலை ஒழிக்கும் நோக்கம் இருக்கவில்லை. ஆகவே, ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறும் வறுமை ஒழிப்பு என்பதை அரசியல் வியாதிகளின் தேர்தல் வாக்குறுதியாக மட்டுமே எடுத்துக் கொள்ள முடியும்.

மூட நம்பிக்கை ஒழிப்பு – இதை மதவாத கும்பலான ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறுவது தான் வேடிக்கையானது. அவர்களைப் பொருத்தவரை மூட நம்பிக்கை என்பது இஸ்லாம் அல்லாத பிற மதங்களிலிருக்கும், அதிலும் சன்னி வஹ்ஹாபிகளின் பிரிவைத் தவிர பிற இஸ்லாமிய பிரிவிலிருக்கும் மூட நம்பிக்கைகளை மட்டுமே குறிக்கும். பிறமத உருவச் சிலைகள் கடவுளைக் குறிக்கும் என்றால் அது மூடநம்பிக்கை. ஆனால் மக்காவிலிருக்கும் கல் தூண் சைத்தானைக் குறிக்கும் என்றால் அது மூட நம்பிக்கையல்ல. பழனியில் மொட்டையடித்தால் மூடநம்பிக்கை, மக்காவில் மொட்டையடித்தால் கடவுள் நம்பிக்கை. முகம்மது மக்காவிலிருக்கும் கஆபாவை பாதுகாத்துக் கொண்டு ஏமனிலுள்ள கஆபாவை இடித்துத் தள்ள ஆளனுப்பினார். அவருக்கு மக்காவிலுள்ள கஆபா கடவுள் நம்பிக்கை. ஏமனிலுள்ள கஆபா மூடநம்பிக்கை. இதை மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு என்று கூறுவதா? மதவெறி என்று கூறுவதா?

விவசாயம், பொருளாதாரம் – இதுவும் அரசு, அதன் கொள்கைகள் சார்ந்த விசயம் தான். ஓர் அரசு யாரின் பிரதிநிதியாக இருந்து மக்களை ஆள்கிறதோ அவர்களைச் சார்ந்து தான் பொருளாதாரத்தை கையாளும். எடுத்துக்காட்டாக, நிலம் கையகப் படுத்தும் மசோதாவை கொண்டுவர பாசிச மோடி அரசு கடும் முயற்சி எடுத்தது. விவசாயிகளுக்கு பலனளிக்கும் திட்டம் என்று தான் மோடி கூறுகிறார். அது சரி என்று கொள்ள முடியுமா? பொருளாதார முன்னேற்றம் என்றால் நாட்டில்  ஒரேசீராக முன்னேற்றம் இருக்குமா? யாருக்கு முன்னேற்றம்? யாருக்கு பின்தள்ளல்? என்று பார்க்க வேண்டாமா? பொதுவாக விவசாயம் முன்னேறியது, பொருளாதாரம் முன்னேறியது என்றால் அதன் பொருள் என்ன? நாட்டிலுள்ள அனைவரும் முன்னேறினார்கள் என்பதா? இல்லை என்றால் யார் முன்னேறினார்கள்? யாரால் முன்னேற முடியவில்லை? இது தான் விசயம். பொதுவாக முன்னேற்றம் என்றாலது ஆளும் வர்க்கத்தின் குரல். எல்லா அரசுகளுமே வர்க்க அரசுகள் தாம். இதில் முகம்மது உருவாக்கிய அரசு மட்டும் விதி விலக்காக இருக்க முடியுமா? அரசின் தன்மையோடு இணைக்காமல் முன்னேற்றம் குறித்து பேசுவது வறட்டு ஜம்பம். ‘உணர்வு’ கும்பல் பேசுவதும் வரட்டு ஜம்பம் தானேயன்றி வேறில்லை.

ஆக, முகம்மது ஏற்படுத்திய அரசும் பிற அரசுகளைப் போல நிறைகுறைகளுடன் கூடிய அரசு தான். ஒரு அரசை சிறந்த அரசு என்று கூற வேண்டுமென்றால் ஒப்பீட்டு அடிப்படையில் மட்டுமே கூற முடியும். எடுத்துக்காட்டாக, இராஜேந்திர சோழன் அரசை விட முகம்மதின் அரசு சிறந்திருந்தது என்பது போல் தான் கூற முடியும். முகம்மது ஏற்படுத்திய அரசு ஆண்டான் அடிமை காலகட்ட அரசு, அது நிலப்பிரபுத்துவ காலகட்டத்தைக் கடந்து முதலாளித்துவத்தின் தொடக்க காலம் வரை நீடித்திருக்கிறது. இதில் அந்தந்த காலகட்டத்தின் மாற்றங்களை உள்வாங்கி தன்னை தகவமைத்துக் கொண்டதால் தான் நீடித்து நிற்க முடிந்திருக்கிறது. இப்படியான மாற்றங்களை முகம்மதின் கொள்கை தீர்மானிக்க முடியாது. அந்தந்த காலகட்டங்களின் அரசியல் சூழல் தான் தீர்மானிக்க முடியும். எடுத்துக்காட்டாக இஸ்ரேல் எனும் நாட்டின் உருவாக்கத்தைப் பார்க்கலாம். முதல் உலகப் போரில் பிரிட்டனின் எதிர் அணியில் இருந்தது ஒட்டாமன் பேரரசு. ஒட்டாமன் பேரரசுக்கு உட்பட்டிருந்த அரேபியப் பிரதேசங்களில் பிரிட்டன் உருவாக்கிய தேசியப் பிரச்சனைகளால் பிரிட்டனுடன் ஒப்பந்தம் போட வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டது. இது தான் இஸ்ரேல் எனும் நாடு உருவாக சாதகமான அம்சமானது. இந்த ஒப்பந்தம் முகம்மதின் கொள்கையால் தீர்மானிக்கப்பட்டதா? அரசியல் சூழலாலா?

‘உணர்வு’ கும்பலைப் பொருத்தவரை அவர்களுக்கு அரசு குறித்த தெளிவான பார்வையோ, அரசியல் சமூக மாற்றங்கள் குறித்த அவதானிப்போ எதுவும் கிடையாது. பொத்தம் பொதுவாக முகம்மதில் தொடங்கி முதல் உலகப் போர் காலத்திய ஒட்டாமன் பேரரசு வரை ஒரே அரசு. அதில் தேனும் பாலும் ஓடியது. இதுவே இஸ்லாத்தின் வெற்றி. இப்படி குறுகிய, தட்டையான, அரசியலற்ற, மதவாதக் கண்ணோட்டத்திலிருந்து கொண்டு தான் அந்த கற்பனை உரையாடலை எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆக, இப்படி அவர்கள் முகம்மதின் வரலாற்றையும், இஸ்லாமிய அரசின் பெருமைகளையும் கூறுவது இரண்டு நோக்கங்களுக்காக. 1. கம்யூனிசம் போலல்லாமல் இஸ்லாம் எவ்வளவு சீரும் சிறப்புமாக மக்களை வாழவைத்திருக்கிறது பாருங்கள். 2. பகத்சிங் இஸ்லாத்தின் மீது சில கேள்விகளை முன்வைத்திருக்கிறார். கடவுள் ஏன் ஏகாதிபத்தியங்களின் மனதை மாற்றி மக்களுக்கு நல்லது செய்யுமாறு அவர்களின் சிந்தனையை மாற்றவில்லை? ஒரு நாடு இன்னொரு நாட்டை சுரண்டுவதை ஏன் கடவுள் அனுமதித்திருக்கிறார்? இந்த கேள்விகளுக்கான பதில் கூறுவதற்காகவும் தான் முகம்மது பற்றியும், இஸ்லாமிய அரசு பற்றியும் விவரித்திருக்கிறார்கள். அதாவது ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறும் இந்த வரலாறு தெரியாததால் தான் யூத கிருஸ்தவ மதங்களைப் போல் இஸ்லாத்தையும் எண்ணிக் கொண்டு பகத்சிங் புரியாமல் கேள்வி கேட்டிருக்கிறார் என்று கூறுகிறார்கள். இதை பார்த்து எந்த வாயால் சிரிக்க வேண்டும் என்று வாசகர்கள் நீங்களே முடிவு செய்து கொள்ளலாம்.

இப்போது ‘உணர்வு’ கும்பல் கம்யூனிசத்தின் மீது வைத்திருக்கும் விமர்சனங்களைப்[!] பார்க்கலாம். மார்க்ஸ் குடிகாரர். குடித்து விட்டு தெரு விளக்குகளை உடைத்தார். இது எப்படி கம்யூனிசத்தின் மீதான விமர்சனமாகும் என தெரியவில்லை. வேண்டுமானால் மார்க்ஸின் மீதான விமர்சனம் என்று கூறலாம். ஆனால் அப்படியும் கூற முடியாது. ஏனென்றால் மார்க்ஸ் குடித்தார் என்பதை மார்க்ஸ் மறைக்கவில்லை. தன் நூல்களில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். மார்க்ஸியத்தைப் பின்பற்றும் கம்யூனிஸ்டுகளும் மறுக்கவில்லை. பின் எப்படி இது மார்க்ஸின் மீதான விமர்சனமாகும்? ஒருவேளை ‘உணர்வு’ கும்பல் மார்க்ஸின் கொள்கையே குடிப்பது என்பதாக கருதுகிறார்களோ. அப்படியென்றால் அதற்கு விளக்கமளிக்கலாம். குடிப்பது என்பதற்கு இந்தியாவில் தமிழ்நாட்டில் இருக்கும் பொருள் ஐரோப்பாவில் இருக்குமா? இது பண்பாடு சார்ந்த விசயம் நாட்டுக்கு நாடு இது மாறுபடும். ஒரு எடுத்துக்காட்டை பார்க்கலாம். ஒரு அரேபிய வீட்டுக்கு ஒரு விருந்தாளி வருகிறார் என்று கொள்வோம். அந்த வீட்டிலிருக்கும் பெண்களையெல்லாம் ஒரு உள்ளறையில் அடைத்து வைத்து விட்டு விருந்தாளியை வரவேற்பார் அந்த அரபி. இதுவே ஒரு ஐரோப்பிய நாட்டினர் வீட்டுக்கு ஒரு விருந்தாளி வந்தால் அவரை ஆண் பெண் பேதமில்லாமல் கட்டியணைத்து வரவேற்பார்கள். இதை அந்த நாட்டின் பண்பாடு கலாச்சாரம் சார்ந்த விசயம் என்று கருதாமல், வீட்டுக்கு வந்த ஓர் அன்னியனை அந்த வீட்டின் பெண் பொது இடம் என்று கூடப் பார்க்காமல் தெருவில் நின்று கட்டிப்பிடித்து கொஞ்சிக் கொண்டிருந்தார் என்று கூறினால் அதை எப்படி எடுத்துக் கொள்வீர்கள்? இந்தியாவைப் பொருத்தவரை குடிக்கு அடிமையான ஒருவர் கூட தன் மகன், தம்பி போன்ற நெருங்கிய உறவுகள் குடிப்பதை அனுமதிக்க மாட்டார்கள். ஆனால் ஐரோப்பியாவைப் பொருத்தவரை சாப்பாட்டு மேஜையில் உயர்ந்த வகை மதுவைப் பரிமாறுவது கௌரவம் தரும் விசயம். பால் பேதம், உறவு பேதமின்றி அனைவரும் ஒன்றாக அமர்ந்து மது அருந்துவது அங்கு சாதாரண விசயம். இதைத்தான் மார்க்ஸும் செய்தார். அவ்வாறு மது அருந்தியதை எழுதியும் வைத்திருக்கிறார்.

போதை குறித்த மார்க்ஸின் கருத்து என்ன? அரசுகள் தங்கள் குடிமக்களை பலவிதமான போதைகளில் ஆழ்த்தி வைக்க விரும்புகின்றன. மதம், கலை, விளையாட்டு உள்ளிட்டு அனைத்தையும் போதையாக்கி மக்களை அரசுக்கு எதிராக சிந்திக்க விடாமல் தடுப்பது ஆளும் வர்க்கத்த்தின் நோக்கங்களுக்கு உகந்ததாக இருக்கிறது. மதம் மக்களுக்கு அபினியைப் போல் செயல்படுகிறது என்று மதத்தையே போதையாக பார்த்தவர் சாராயம் குறித்து என்ன கருத்து கொண்டிருந்திருப்பார்? இப்படி கருத்து கொண்டிருக்கும் ஒருவரை நீங்கள் என்ன மாதிரி வகைப்படுத்துவீர்கள்? ஆனால் ‘உணர்வு’ கும்பல் ஏதோ சரக்கடித்து விட்டு சாக்கடையில் மல்லாந்து கிடந்ததைப் போல் உருவகப்படுத்த விரும்புகிறது. அவர்களின் தரம் அது தான். அவர்களுக்கு அப்படி தான் சிந்திக்க முடியும் என்பயே இது உணர்த்துகிறது. தவிரவும், தன் அணிகளிடையே பரவிவரும் மார்க்ஸ் குறித்த உயர்ந்த கருத்துகளை உடைக்க வேண்டிய தேவையும் அவர்களுக்கு இருக்கிறதே.

மார்க்ஸ் போதை திரவங்களை அருந்தினார் என்பது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். அதை மார்க்ஸும் மறுக்கவில்லை, மார்க்ஸியர்களும் மறுக்கவில்லை. முகம்மது போதை திரவங்களை அருந்தினார் என்பது குறித்து ‘உணர்வு’ கும்பல் என்ன கருதுகிறது? மறுத்தால் ஹதீஸ்களின் வாயிலாக நீரூபிக்கிறேன். ஆம் முகம்மது சாராயம் குடித்தார் என்று ஒப்புக் கொள்ளுமா ‘உணர்வு’ கும்பல்?

அடுத்த விமர்சனம், ஏங்கல்சின் மனைவி மரணமடைந்திருக்கும் போது ஆறுதல் வார்த்தைகள் எதுவும் கூறாமல் பணம் கேட்டு கடிதம் எழுதினார் மார்க்ஸ் என்பது. ஆம், அப்படித்தான் நடந்து கொண்டார். அது தவறானது தான். மார்க்ஸ் பின்னர் தன் தவறை உணர்ந்து மனம் வருந்தி ஏங்கல்சுக்கு கடிதம் எழுதினார், தவறு செய்யாத மனிதர்கள் என உலகில் யாருமில்லை. ஆனால், அந்தத் தவறு உணரப்பட்டதா? அதற்கு அவரின் எதிர்வினை என்ன? என்பதில் தான் அவரைக் குறித்த மதிப்பீடே அடங்கியிருக்கிறது. மார்க்ஸ் குடும்பத்தின் வறுமை நிலையை உணர்த்த ஜென்னியின் ஒற்றை வரி போதுமானது, “எங்கள் குழந்தைகள் பிறந்த போது பால் வாங்க காசில்லை, இறந்த போது சவப்பெட்டி வாங்க காசில்லை” இது போன்ற நிலையில்  நேர்ந்த தவறு அது. இதை அவர் உணர்ந்து வருந்தியிருக்கிறார். இதில் மார்க்ஸியர்கள் வெட்கப்படுவதற்கு என்ன இருக்கிறது? போலியாய் புனிதத்தை கட்டியமைத்து அதனை கட்டிக்காக்க பொய்களாக அடுக்கிக் கொண்டிருப்பவர்கள் தான் வெட்கப்பட வேண்டும். மார்க்ஸும் ஏங்கல்ஸும் நட்பின் இலக்கணமாக இருந்தார்கள் என்றால் அவர்களின் மொத்த வாழ்வையும் எடுத்துக் கொண்டு பரிசீலித்துப் பார்ப்பவர்களுக்குப் அது சரிதான் என்பது புரியும். யானையின் வாலை மட்டும் பிடித்துப் பார்த்த குருடன் யானை மூங்கில் குச்சி போல் இருக்கும் என்று தான் சொல்வான். உண்மையை விரும்புபவர்கள் அதனை பொருட்படுத்த வேண்டியதில்லை.

மார்க்ஸ் இந்த விசயத்தில் தவறு செய்திருக்கிறார். இதை மார்க்ஸும் மறுக்கவில்லை, மார்க்ஸியர்களும் மறுக்கவில்லை. முகம்மது புரிந்த தவறுகள் குறித்து ‘உணர்வு’ கும்பல் என்ன கருதுகிறது? வகை மாதிரிக்கு ஒன்றை பார்க்கலாமா? முகம்மதுக்கு ஒரே நேரத்தில் பல மனைவியர்கள் இருந்தார்கள் என்பது அனைவரும் அறிந்தது தான். அத்தனை மனைவியர்களுக்கு இடையில் ஒரு பகலில் ஒரு தோப்புக்குச் சென்று புதிதாக ஒரு பெண்ணிடம் கை நீட்டியிருக்கிறார். அந்தப் பெண் மறுக்க நல்ல சேலை பரிசளிக்குமாறு சீடர்களிடம் கூறி விட்டு அவமானப்பட்டு வெளியேறியிருக்கிறார். இது தெளிவாக ஹதீஸில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. இந்த சம்பவம் குறித்து முகம்மது என்ன நினைத்தார்? சரியா? தவறா? ‘உணர்வு’ கும்பல் இது குறித்து என்ன கருதுகிறது? ஒரு தவறு நடந்து அதை தவறு என உணர்ந்து மன்னிப்பு கோரியவர் மீது விமர்சனம் வைக்கும் மதவாதக் கும்பல், ஆணாதிக்கத் திமிரில் நடந்து கொண்ட முகம்மது, அதை தவறு என உணராத முகம்மது, மன்னிப்பு கோராத முகம்மது குறித்து என்ன விமர்சனம் வைக்கப் போகிறது?

எதை தனிப்பட்ட விசயமாக பார்ப்பது? எதை வாழ்வோடு பிணைந்த பொதுவான விசயமாக பார்ப்பது? பொது வாழ்வின் உரைகல்லாக விளங்கும் யாருக்கும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை என்று எதுவும் இருப்பதில்லை. அனைத்தும் உரசிப் பார்க்கத் தக்கதே. அதன் மூலம் வந்தடையும் முடிவு தான் ஒருவரை புகழுக்கும் புழுதிக்கும் கொண்டு சென்று சேர்க்கும். ‘உணர்வு’ கும்பல் மார்க்ஸின் மீது வைத்த மது அருந்தியது, பணம் கேட்டு கடிதம் எழுதியது ஆகியவற்றை எடுத்துக் கொண்டு பார்த்தால் மார்க்ஸ் மட்டுமல்லாது மார்க்ஸியர்களும் நேர்மையானவர்களாக இருக்கிறார்கள். முகம்மது குறித்தும், முகம்மதியர்கள் குறித்தும் நாம் வந்தடையும் முடிவு என்ன? அங்கு எந்த நேர்மையையும் பார்க்க முடியவில்லை. சப்பைக் கட்டுகளும், போலியாக புனிதப்படுத்தலும் தான் இருக்கிறது. இது தான் மக்களை விடுதலை செய்ய நினைப்பவருக்கும், மக்களை ஆள நினைப்பவர்களுக்குமான வித்தியாசம்.

அடுத்து ‘உணர்வு’ கும்பல் எழுதியிருப்பது, \\\சுயமரியாதை இல்லாமல் ஏங்கல்ஸிடம் பணம் வாங்கிக் கொண்டு காலம் கழித்த மார்க்ஸ்/// இதைப் படிக்கும் போது இந்த மதவாதக் கும்பலின் மேல் பரிதாபம் தான் ஏற்படுகிறது. விமர்சிக்க வேண்டும் என்று ஆர்வம் இருக்கிறது. ஆனால் அதை எப்படி செய்வது என்பது தான் அவர்களுக்கு புரியவில்லை. வறுமை, அதைத் தீர்க்க வேலைக்கு செல்கிறார். அவரின் இயல்பு ஒரு முதலாளியின் கீழ் வேலை செய்ய இயலவில்லை. அவருடைய நண்பர் உதவ முன்வருகிறார். அதை ஏற்றுக்கொண்டு ஒரு சமூக அறிவியலாளனாக சமூக மாற்றங்கள் குறித்த மிக முதன்மையான கண்டுபிடிப்பைச் செய்கிறார். மிகச் சிறந்த படைப்புகளை ஏராளம் தருகிறார், ஒரு அறிவியலாளனாக ஓய்ந்திருக்காமல் ஒரு புரட்சியாளனாக உலகை மாற்ற கடைசி மூச்சு வரை நடைமுறையோடு இணைந்திருக்கிறார். மார்க்ஸின் பங்களிப்பை முதலாளித்துவ அறிஞர்களே மறுக்க முடியாத நிலையிலிருக்கும் போது இந்த மதவாதப் பைத்தியங்கள் \\\காலம் கழித்த/// என்று இழிவுபடுத்துகிறார்கள். இந்தப் புல்லர்களை ஒன்றே ஒன்று கேட்டு வைப்போம். கதீஜாவின் பெருஞ்செல்வத்தை உதாரித்தனமாக செலவு செய்து அழித்த முகம்மது புலம் பெயர்ந்த பின் என்ன வேலை செய்து வயிறு வளர்த்தார்? எந்த கொம்பனாவது பதில் சொல்ல முடியுமா? அதுவும் ஒரு வயிறல்ல ஏகப்பட்ட மனைவிகள் வேறு.

அப்புறம் ஏங்கல்ஸ் ஒரு முதலாளியாக இருந்து கொண்டு சோசலிசத்தை சொன்னதில் இந்த மதவாதப் புல்லர்களுக்கு என்ன வெட்கக் கேடு என்று ஒன்றும் புரியவில்லை. முதலாளியாக இருப்பவர் சோசலிசம் பேசக் கூடாது என்று அகராதி ஏதும் எழுதி வெளியிட்டிருக்கிறதா ‘உணர்வு’ கும்பல்? அல்லது அடிமையை வைத்துக் கொண்டே முகம்மது அடிமை விடுதலை பேசியதாக மதவாத ஜல்லியடிக்கிறார்களே அந்த அர்த்தத்திலிருந்து கிளைத்து வந்த அகராதியாக இருக்குமோ.

பின்குறிப்பு – விரிவஞ்சி இந்தப்பகுதி இந்த இடத்தில் முடிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இஸ்லாம் பின்பற்றக் கூடியது, மார்க்ஸியம் கடினமானது என்பது குறித்தும், கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கையிலிருந்து மேற்கோள் காட்டி எழுதப்பட்டிருப்பது குறித்தும் அடுத்த பகுதியில் பார்க்கலாம்.

இத்தொடரின் முந்திய பகுதிகள்:

1. கற்பனை உரையாடலல்ல, காத்திரமான சொல்லாடல்

2. கருத்து பயங்கரவாதம் செய்யும் டி.என்.டி.ஜே

3.  பதில்சொல்ல முடியாத டி.என்.டி.ஜே

4. வளைகுடாவில் வேலை செய்யும் முஸ்லீம்கள்

5. எதிலும் மேலோட்டமாக இருப்பதே மதவாதம்

6. துரோகி முகம்மதா மார்க்ஸா டி.என்.டி.ஜே பதில் சொல்லுமா?

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

துரோகி முகம்மதா? மார்க்ஸா? டி.என்.டி.ஜே பதில் சொல்லுமா?

விரைந்து வாருங்கள் முஸ்லீம்களே! கம்யூனிசம் நோக்கி .. பகுதி 7

das kapital

உணர்வின் கற்பனை உரையாடல் தொடர் ஏழாம் பகுதியைப் படிக்க இங்கே சொடுக்குங்கள்.  7.1, 7.2

முன்குறிப்பு: “விரைந்து வாருங்கள் முஸ்லீம்களே, கம்யூனிசம் நோக்கி” எனும் இந்தத் தொடர் ‘உணர்வு’ கும்பலின் தொடருக்கு மறுப்புரையாக வரிசையாக வெளிவந்து கொண்டிருந்தது. அந்த வகையில் ஆறாவது பகுதியாக வெளிவந்திருக்க வேண்டிய இது, வரிசையிலிருந்து மாறி, ஏழாவது பகுதியாக வெளிவருகிறது. காரணம், குறிப்பிட்ட அந்த ஆறாவது பகுதி டி.என்.டி.ஜே இணைய தளத்தில் இல்லை. ‘உணர்வு’ வாசகர்கள் பலரிடம் விசாரித்துப் பார்த்து விட்டேன். எல்லோருமே இல்லை என மறுத்து விட்டனர். எனக்கு தர வேண்டாம் என எண்ணினார்களா? அல்லது பாதுகாத்து வைக்கும் பழக்கம் அவர்களிடம் இல்லையா என்பது தெரியவில்லை. எனவே தான் ஆறாம் பகுதியை கடந்து ஏழாவது பகுதிக்கான மறுப்புரையாக இது வெளிவருகிறது. நண்பர்கள் யாரிடமாவது ஆறாவது பகுதியோ அல்லது அவர்களது தளத்தில் வெளியிடாத வேறு பகுதிகளோ அச்சுப்படியாக இருந்தால் அதை படியெடுத்து என்னுடைய மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்பி வைக்குமாறு கோருகிறேன்.

ஆறாவது பகுதியை படித்துப் பார்க்க கிடைக்கவில்லை என்றாலும், அதில் என்ன இருந்திருக்கும் என ஊகிக்க முடிகிறது. கடந்த சில பகுதிகளாக கம்யூனிஸ்ட் பேசுவது போலவே அமைத்திருந்தார்கள். அதன் தொடர்ச்சியாக உலகில் நடைபெற்ற புரட்சிகள் குறித்து புரட்சியல்லாது வேறு தீர்வில்லை என்று தன் பேச்சை முடித்துக் கொண்டிருக்கிறார். அதன் பிறகு முஸ்லீம் தன் வாதத்தை தொடங்குகிறார். முதலிலேயே ஒரு அதிர்ச்சி வைத்தியம் கொடுத்து தொடங்குகிறார்களாம். கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு மார்க்ஸ் துரோகம் செய்து விட்டார் என்பது தான் அந்த அதிர்ச்சி வைத்தியம். இதைத்தான் அவர்களின் ‘முன் கதைச் சுருக்கம்’ தெரிவிக்கிறது. அது என்ன துரோகம் என்பதை விவரிப்பது தான் ‘உணர்வு’ தொடரின் ஏழாம் பகுதி. அதாவது மார்க்ஸ் தன்னுடைய மூலதனம் நூலில் உலகின் பல நாடுகளில், பல பகுதிகளில் நடக்கும் உழைப்புச் சுரண்டலை புள்ளி விபரத்துடன் எடுத்துக் கூறியவர், அரேபியாவில் நடந்த உலகையே புரட்டிப்போட்ட(!) இஸ்லாமியப் புரட்சி குறித்து எதுவுமே கூறவில்லை. தெரிந்திருந்தும் மறைத்து விட்டார். அதனால் தான் கம்யூனிஸ்டுகள் இஸ்லாம் பற்றி எதுவுமே தெரியாமல் அரைவேக்காடுகளாக இருக்கிறார்கள். இவ்வாறு தனக்கு தெரிந்த விசயங்களை மூலதனத்தில் சொல்லாமல் விட்டது தான் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு மார்க்ஸ் செய்த துரோகம் என்று விரித்துச் செல்கிறது.

இது வரையிலான கம்யூனிஸ்டின் வாதத்தில் சில விமர்சனங்கள் இருந்தன. விவாதம் என்றால் முதலில் அந்த விமர்சனங்களுக்கு இஸ்லாமிய அடிப்படையிலான பதிலைக் கூறியிருக்க வேண்டும், அதன் பிறகே புதிய வாதங்களை வைக்க வேண்டும். இது பொது நியதி. ஆனால், ‘உணர்வு’ கும்பலோ அவர்களாகவே கற்பனையாக எழுதிய உரையாடலில் அவர்களே தொடுத்த விமர்சனங்களுக்குக் கூட பதிலளிக்காமல் எடுத்த எடுப்பிலேயே மார்க்ஸ் துரோகம் செய்து விட்டார் என்று அவதூற்றில் இறங்குகிறார்கள். இது தான் அந்த கும்பலுக்கு தெரிந்த ‘அழகிய முறை’ என்பது ஏற்கனவே நமக்கு தெரிந்தது தான் என்பதால் நாம் தொடர்ந்து பயணிப்போம்.

முதலில், மூலதனம் என்பது என்ன? அரசு என்பது ஒரு பிரிவு மக்களுக்காக பிற பிரிவு மக்கள் அனைவரையும் ஒடுக்கும் ஒரு கருவி. இது சுரண்டலின் வடிவமாக இருக்கிறது. ஒரு காலத்தில் இல்லாதிருந்த அரசு வரவிருக்கும் இன்னுமொரு காலத்திலிலும் இல்லாமல் போகும். இருந்து கொண்டிருக்கும் அரசு, உற்பத்தி முறையையே சார்ந்திருக்கிறது. உற்பத்தி முறை மாறும் ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் புரட்சியின் மூலம் அரசு வேறொரு வர்க்கத்தினரை பிரதிநிதித்துவப் படுத்துகிறது. கடைசில் அது பாட்டாளிகளை பிரதிநிதிப்படுத்துவதன் மூலம் படிப்படியாக மறைந்து போகும். இது மக்களின் பங்களிப்புடன் எவ்வளவு விரைவாக கொண்டு வரப்படுகிறதோ அவ்வளவு விரைவாக மக்களுக்கு நன்மை பயக்கும். இதை மக்களுக்கு உணர வைக்க வேண்டுமென்றால், அதன் மூலம் புரட்சியை சாதிக்க வேண்டுமானால், உலகில் மக்கள் இது வரை எப்படி என்னென்ன வடிவங்களில் சுரண்டப்பட்டு வந்திருக்கிறார்கள், குறிப்பாக முதலாளித்துவ காலகட்டத்தில் மக்கள் எவ்வளவு கொடூரமாக சுரண்டப்படுகிறார்கள் என்பது ஆதாரபூர்வமாக வெளிப்படுத்தப்பட வேண்டும். அதைத்தான் மார்க்ஸ் எழுதிய ‘டாஸ் காப்பிட்டல்’ எனும் மூலதனம் செய்திருக்கிறது.

இப்போது இங்கு கேள்வி என்ன? இஸ்லாமியப் புரட்சி குறித்து மார்க்ஸ் தன் மூலதனத்தில் எழுதாமல் மறைத்து விட்டார் என்பது. இதற்கு பல கோணங்களில் பதில் கூற முடியும் என்றாலும் முக்கியமான நான்கு கோணங்களில் இதற்கான பதிலை பார்க்கலாம்.

  1. உற்பத்தி முறை: மூலதனத்தில் முதலாளித்துவ பொருளுற்பத்தி முறை தான் பிரதானமாக எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது. இந்த அடிப்படையில் அன்றைய முதலாளித்துவ பொருளுற்பத்தி முறையின் முக்கியப் பகுதியாக இருந்த ஐரோப்பிய நாடுகளை எடுத்துக் கொண்டு குறிப்பாக இங்கிலாந்தை எடுத்துக் கொண்டு முதலாளித்துவ பொருளுற்பத்தி முறையின் தன்மைகளையும், சுரண்டல்களையும் வெளிக் கொண்டு வருகிறது. இங்கிலாந்து பொருளுற்பத்தி முறையுடன் தொடர்புடைய அதேநேரம் வடிவ மாறுதல்களைக் கொண்ட பகுதிகளின் பொருளுற்பத்தி முறைகளும் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டிருக்கின்றன. இந்தியா போன்ற ஆசிய நாடுகளின் சாதியக் கட்டமைவின் கீழ் ஆசிய சொத்துடமை வடிவத்தை எடுத்துக் கொண்டதற்கான காரணம் இது தான். மட்டுமல்லாது, தான் பிறந்த நாடான ஜெர்மன் உற்பத்தி முறை குறித்தும், அண்டை நாடான ரஷ்யா குறித்தும் மார்க்ஸ் மூலதனத்தில் எதுவும் குறிப்பிடவில்லை. காரணம் ஜெர்மன் அந்த நேரத்தில் முதலாளித்துவ பொருளுற்பத்தி முறையில் முழுமையடையாதது தான். எனவே, அரேபியா குறித்து எடுத்துக் கொள்ளவில்லை என்பது யதார்த்தமானது. ஏனென்றால் அரேபியாவில் முதலாளித்துவப் பொருளுற்பத்தி முறை அங்கு எண்ணெய் வளம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதற்கு பிறது தான் வருகிறது. எனவே, மார்க்ஸ் துரோகம் செய்து விட்டார் என்று ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறுவது அப்பட்டமான அவதூறு.
  1. வரலாறு இன்மை: உலகின் பகுதிகளில் மக்களின் வாழ்நிலை குறித்தும், உற்பத்தி முறை குறித்தும் பலவிதமான தகவல்கள் பண்டைய இலக்கியங்களில் விரவிக் கிடக்கின்றன. தனி நூல்கள் இருக்கின்றன. அரேபிய மக்கள் குறித்தான என்னென்ன தகவல்கள் அரேபிய இலக்கியங்களில் கிடைக்கின்றன? ‘உணர்வு’ கும்பல் தகவல் தருமா? அரேபியாவில் இஸ்லாம் ஆதிக்கம் செலுத்தத் தொடங்கிய பிறகு மக்களின் யதார்த்த வாழ்வு குறித்த தகவல்கள் இல்லை. 19ம் நூற்றாண்டில் தான் மேலை நாட்டு வரலாற்றாய்வாளர்கள் அரேபியா குறித்து கவனம் செலுத்துகிறார்கள். வரலாற்றைத்தான் ஆராய முடியும், புராணக் குப்பைகளை அல்ல. எனவே, மார்க்ஸ் துரோகம் செய்து விட்டார் என்று ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறுவது அப்பட்டமான அவதூறு.
  1. கதை சொல்லிகள், இலக்கியங்கள்: குரான் ஒலி வடிவிலேயே இறக்கப்பட்டது, எழுத்து வடிவில் அல்ல என்று கூறுவதும், ஹதீஸ்களை ஆயிரக் கணக்கானோர் மனனம் செய்து வைத்திருந்தார்கள் என்று கூறுவதும் இன்று மத ஜல்லியடிப்புகளாக இருக்கிறது. ஆனால், அன்றைய நாடோடி அரபுக் குழுக்களிடையே தங்கள் அனுபவங்களை எழுதி வைப்பது என்பது சூழலுக்கு பொருத்தமான வடிவமாக இருந்திருக்க முடியுமா? நிச்சயமாக இருந்திருக்க முடியாது. அதனால் தான் தங்கள் அனுபவங்களை மனப்பாடமாக கதை சொல்லி வடிவங்களில் அடுத்தடுத்த தலைமுறைகளுக்கு கடத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். இந்த வடிவத்தில் அப்பாஸித்து வம்ச அரசர்கள் ஹதீஸ்களின் வழியில் செய்த குழப்பம், எது உண்மை, எது பொய் என்று பிரித்தறிய முடியாதபடி, எது வரலாறு எது புராணம் என்று தெளிய முடியாதபடி ஒன்று கலந்து போயிற்று. பின்னர் பல பிரிவுகளாக பிரிந்துவிட்ட இவர்களில் ஷன்னி குழுவின் தொகுப்பையும் குரானையும் எடுத்துக் கொண்டு மார்க்ஸ் மூலதனத்தை எழுதியிருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறதா ‘உணர்வு’ கும்பல். என்னை வணங்காததால் நானே மாரிஃப் அணையை உடைத்தேன் என்று குரான் கூறுவதை வேதமாக எடுத்துக் கொள்வதற்கு மார்க்ஸ் ஒன்றும் அல்லாவின் தூதரில்லையே. எனவே, மார்க்ஸ் துரோகம் செய்து விட்டார் என்று ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறுவது அப்பட்டமான அவதூறு.
  1. சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முந்திய இஸ்லாமிய வரலாறு: ஒரு அரசியல் இயக்கமாக உருவெடுத்தது தான் இஸ்லாம். ஒரு மதமாக அல்லாமல் ஒரு இயக்கமாக பல அறிவியல் சாதனைகளை செய்திருக்கிறது. இதன் பொருள், மன்னர்களின் கைகளில் இஸ்லாம் எனும் மதம் சிக்கி இருந்திருக்கவில்லை என்பதல்ல. மாறாக, ஆதிக்கவெறி அரசியலுக்குள் கிருஸ்தவம் போல், பார்ப்பனிய மதம் போல் இருந்திருக்கவில்லை என்பது தான். இதன் பிறகு தான் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்திய திட்டத்தின் கீழ் இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கம் நடைபெறுகிறது. இன்றைய இஸ்லாம் எனும் மதத்தின் மீதான பொருள் இஸ்லாமிய மீட்டுருவாக்கத்தின் பிறகான பொருள் தான். அதாவது, இஸ்லாம் எனும் மதத்தை மீட்டுருவாக்கத்துக்குப் பின், மீட்டுருவாக்கத்துக்கு முன் என்று பிரித்துப் பார்க்கத் தெரிந்திருக்க வேண்டும். மீட்டுருவாக்கத்துக்கு முன் இஸ்லாம் என்பது மிக பிற்காலத்தில் தோன்றிய, மத்திய தரைக்கடல் பகுதிகளில் பரவியிருக்கும், பெரிய அளவில் ஒடுக்குமுறைகளில் இறங்காத ஒரு மதம். கிருஸ்தவம், பார்ப்பனிய மதங்களைப் போன்று பார்க்கத் தேவையற்ற ஒரு மதம். எனவே, அதன் நன்னெறி போதனைகளை ஆய்வு செய்ய வேண்டிய அவசியம் சமூக அறிவியலாளரான மார்க்ஸுக்கு இல்லை. எனவே, மார்க்ஸ் துரோகம் செய்து விட்டார் என்று ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறுவது அப்பட்டமான அவதூறு.

மேற்கண்ட காரணங்கள் முஸ்லீம்களில் பலருக்கு உவப்பில்லாத காரணங்களாக தெரியலாம். ஆனால் அவர்களுக்கு உவப்பில்லை என்பதாலேயே, அதில் உண்மையில்லை என்றாகிவிட முடியாதல்லவா? ஏன் இது இஸ்லாமியர்களுக்கு உவந்ததாக இல்லை என்றால், வரலாற்று ரீதியான இஸ்லாம் எனும் மதத்துக்கும், ஆன்மீக ரீதியான இஸ்லாம் எனும் மதத்துக்கும் இடையே இருக்கும் வித்தியாசத்தை அவர்கள் அறிந்திருக்கவில்லை. தெளிவாகச் சொன்னால் ஆன்மீக ரீதியான இஸ்லாத்தையே அவர்கள் இஸ்லாமாக அறிந்திருக்கிறார்கள். வரலாற்று ரீதியான இஸ்லாம் குறித்து அவர்களுக்கு எந்த அறிதலும் இல்லை.

வரலாற்று ரீதியான இஸ்லாம் என்பது என்ன? சுருக்கமாக பார்க்கலாம். எல்லாவற்றையும் மிகைத்த ஆற்றலான அல்லா எனும் ஒன்றின் கடைசித் தூதர் முகம்மது. அல்லா முகம்மதின் மூலமாக பேசியது குரான். முகம்மது அதற்கு உரையாகவும், செயலாகவும் கொடுத்த கொடுத்த விளக்கம் ஹதீஸ். இதன்படி ஒழுக வேண்டியது ஒவ்வொரு முஸ்லீமின் கடமை. ஏற்றவருக்கு சொர்க்கம், அல்லாதவருக்கு நரகம். இது ஆன்மீக ரீதியிலான இஸ்லாம் எனும் மதம். வரலாற்று ரீதியிலான இஸ்லாம் இதனிலிருந்து சற்றே மாறுபட்டது. உயர் வணிக குலத்தின் வரிய குடும்பம் ஒன்றில் பிறந்து, கதீஜா என்பவரின் வணிக நிறுவனத்தில் பணியில் சேர்ந்து, மத்திய தரைக்கடல் நாடுகள் அனைத்துக்கும் வணிகப் பயணம் மேற்கொண்டு, அந்த நேரத்தில் செல்வாக்குடன் இருந்த ஹனிஃபிய் இயக்கத்தில் பற்றுள்ள இளைஞரான முகம்மது, அரேபியப் பகுதியின் மூன்று பிரிவினரையும் உள்ளடக்கிய அரசு ஒன்றை உருவாக்குகிறார். அவரின் கடைசிக் காலத்தில் தொடங்கும் அதிகாரச் சண்டை இரண்டு நூற்றாண்டுகளாகத் தொடர்கிறது. இந்த அதிகாரப் போட்டியில் தாங்களே அதிகாரத்துக்கு உரியவர்கள் என்பதை நிரூபிக்க அப்பாஸித்துகள் மேற்கொண்ட முயற்சியின் உருத் திரட்சியே இஸ்லாம் எனும் மதம். இதில் தோல்வியுற்ற பலர் சில குழுக்களாக பிரிந்து பலமிழந்துவிட இஸ்லாம் என்றாலே ஆதிக்கத்தில் இருந்த சன்னி பிரிவுதான் என்றாகி விட்டது. இது தான் வரலாற்று ரீதியிலான இஸ்லாம்.

வரலாற்று இஸ்லாமா? ஆன்மீக இஸ்லாமா? எது சரி என்பது வேறு விசயம். ஆன்மீக இஸ்லாத்தை தவிர வேறு எதுவும் எனக்கு தேவையில்லை என்பதைக் கூட மதவாதம் என ஒதுக்கி விடலாம். ஆனால் எந்த ஆதாரமும் இல்லையென்றாலும் நான் ஆன்மீக இஸ்லாத்தை மட்டுமே நம்புவேன், அதனை அடிப்படையாகக் கொண்டே ஏனையவை ஒழுங்கமைக்கப்பட வேண்டும் என எண்ணுவதை என்ன செய்வது? அப்படிப்பட்ட எண்ணத்தின் விளைவு தான் மார்க்ஸ் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு துரோகம் செய்து விட்டார் எனப் பிதற்றுவது.

‘உணர்வு’ கும்பல் இஸ்லாமியப் புரட்சி என்று தெரிந்து சொல்லியதா, தெரியாமல் சொல்லியதா என்பது தெரியவில்லை. ஆனால் மார்க்சிய மூலவர்கள் அதைப் புரட்சி என்றே வர்ணித்திருக்கிறார்கள். ஏங்கல்ஸ் மார்க்ஸுக்கு எழுதிய ஒரு கடிதத்தில் அரேபிய நிலை குறித்து எழுதும் போது, அரேபியாவில் நடந்த முகம்மதியப் புரட்சி என்று குறிப்பிடுகிறார். மத்திய தரைக்கடல் மற்றும் அதை ஒட்டிய நாடுகளைத் தவிர வேறு எந்தப் பகுதிகளைப் பற்றியும் தெரியாத, உடலில் மூளை என்றொரு உறுப்பு இருக்கிறது என்பதே தெரியாத அல்லாவையும் முகம்மதுவையும் போல போலிப் புனிதர்களா மார்க்ஸும் ஏங்கல்ஸும். உலகின் அனைத்து பகுதி மக்களைக் குறித்தும் ஆய்வுகளை மேற்கொண்ட சமூக அறிவியலாளர்கள் அவர்கள். மதவாதம் தவிர வேறு எதுவும் தெரியாத ‘உணர்வு’ கும்பலுக்கு அது தெரிந்திருக்கும் என்று நினைக்க வேண்டிய தேவையும் இல்லை.

இன்னொரு புறம், முகம்மதியப் புரட்சி என்று ஆசான்கள் குறிப்பிடுவது தான் ‘உணர்வு’ கும்பல் குறிப்பிடும் இஸ்லாமியப் புரட்சியா? மதவாதிகள் குறிப்பிடுவது அடிமை விடுதலை, பெண்களுக்கான உரிமை போன்ற இறும்பூறெய்தல்களைத் தான். ஆனால் பெண்களுக்கான சொத்துரிமை, மறுமண உரிமை போன்றவை முகம்மதுவுக்கு முன்பே அரேபியாவில் இருந்தது தான் என்பதும், 60கள் வரையிலும் சௌதி அரேபியாவில் அடிமை முறை நிலவில் இருந்தது என்பதும் வரலாறு. அரசமைப்பு என்று எதுவும் இல்லாமலிருந்த அரேபிய பாலைவனத்தில் புதிதாக ஏற்பட்ட அரசு, அதன் வர்க்கத் தன்மை போன்றவற்றையே ஆசான்கள் முகம்மதியப் புரட்சி என வர்ணிக்கிறார்கள். மதவாதிகளின் புளகங்களையெல்லாம் சமூக அறிவியலாளர்கள் பொருட்டாக எடுக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு மார்க்ஸ் துரோகம் செய்து விட்டார் என்று ‘உணர்வு’ கும்பல் கூறுவது எவ்வளவு அபத்தமானது என்று பார்த்தோம். இனி முகம்மது இஸ்லாமியர்களுக்கு செய்த துரோகத்தைப் பார்க்கலாம். முகம்மதின் துரோகங்களை பெரிய பட்டியல் போட்டே கூற முடியும் என்றாலும் குறியீட்டுக்காக ஒன்றை மட்டும் பார்ப்போம்.

இஸ்லாத்தில் நான்கு பெண்களை மணமுடித்துக் கொள்ளலாம் என்பது அனைவருக்கும் தெரிந்தது தான். அவ்வாறு மணம் செய்வதற்கு முந்திய மனைவியின் அனுமதி அவசியம் இல்லை என்பதும் தெரிந்திருக்கக் கூடும். இது ஆணாதிக்கத்தனமான சட்டம் என்பதையோ பெண்ணை பாலியல் பண்டமாக கருதும் போக்கு என்பதையோ இந்த இடத்தில் விவாதத்துக்கு எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. மாறாக, இரண்டாவது, மூன்றாவது, நான்காவது மனைவியாகப் போகும் பெண்ணின் தகப்பன் எவ்வளவு வேதனைப்படுவான் என்பதை முகம்மது ஒரு பெண்ணின் தகப்பன் எனும் முறையில் தெளிவாக அறிந்திருந்தார். அலிக்கு இரண்டாவது மணம் முடித்துக் கொடுக்க சிலர் தயாரான போது முகம்மது அதை தடுக்கிறார். அது என் மகள் பாத்திமாவை வேதனைப்படுத்தும் என்கிறார், என்னை வேதனைப் படுத்தும் என்கிறார்.  (புஹாரி 5230) ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட திருமணம் முடிக்கும் போது அது ஏற்கனவே இருக்கும் மனைவிகளை வேதனைப்படுத்தும் என்றும், மணப் பெண்ணின் தகப்பனை வேதனைப்படுத்தும் என்றும் நன்றாக தெரிந்திருந்த முகம்மது, அந்த வேதனையை பிற முஸ்லீம்களுக்கு ஏன் தடுக்கவில்லை? தனக்கு அது வேதனையளிக்கும் என்றால் பிறருக்கு அது இன்பத்தை கொடுக்குமா? தனக்கு அது வேதனையை கொடுத்தது என்றால் பிற முஸ்லீம்களுக்கு அந்த வேதனையை தடுத்திருக்க வேண்டும். பிற முஸ்லீம்களுக்கு அது வேதனையை தராது என்றால் தான் அதை ஏற்றுக் கொண்டிருக்க வேண்டும். தான் அதை ஏற்காமல் பிற முஸ்லீம்களுக்கு அதை செய்யலாம் என அனுமதி தந்திருக்கிறாரே. இது முஸ்லீம்களுக்கு முகம்மது செய்த துரோகம் இல்லையா?

இதற்கு பதில் கூறும் கடமை யாருக்கு இருக்கிறது? இஸ்லாமிய நண்பர்களே, உங்களுக்கு இல்லையா? இஸ்லாமியர்கள் சார்பாக பதில் சொல்ல நாங்கள் தயாராக இருக்கிறோம் என்று தன்னுடைய தளத்தில் எழுதி வைத்திருக்கிறாரே ஒரு அறிஞர் (!) அவர் பதில் சொல்லுவாரா? அல்லது டி.என்.டி.ஜே பதில் கூறுமா? அல்லது வழக்கம் போல நேரில் வா, பக்கவாட்டில் வா என்று கூறி விட்டு கள்ள மௌனம் சாதிக்குமா?

இத்தொடரின் முந்திய பகுதிகள்:

1. கற்பனை உரையாடலல்ல, காத்திரமான சொல்லாடல்

2. கருத்து பயங்கரவாதம் செய்யும் டி.என்.டி.ஜே

3.  பதில்சொல்ல முடியாத டி.என்.டி.ஜே

4. வளைகுடாவில் வேலை செய்யும் முஸ்லீம்கள்

5. எதிலும் மேலோட்டமாக இருப்பதே மதவாதம்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

பெரியாரின் சொல்லை மெய்ப்பிக்கும் சுவனப்பிரியன்

periyar

சுவனப்பிரியனுக்கு மறுப்புரை – பகுதி 4

எடுத்துக் கொண்ட பதிவர் சுவனப்பிரியனின் பதிவுகள் 1. குரைஷி குலம் உயர்ந்ததாக நபிகள் நாயகம் சொன்னார்களா? 2. ஆண் பெண் பற்றிகம்யூனிசம் கூறிய கருத்துகளுக்கு மறுப்பு

தள்ளாத வயதிலும் நீங்கள் கடவுள் இல்லை என்று பிரச்சாரம் செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள். ஆனாலும், கடவுள் பக்தி குறையவில்லையேஇது ஒருமுறை பெரியாரிடம் கேட்கப்பட்ட கேள்வி. இதற்கு பெரியாரின் பதில் என்ன தெரியுமா? ரோஷம் இருப்பவர்கள் தான் புரிந்து கொள்வார்கள், மாற்றமடைவார்கள். ரோஷமில்லாதவர்களுக்கு புரியவும் செய்யாது, மாறவும் மாட்டார்கள் பெரியாரின் இந்தக் கூற்றைத்தான் சுவனப்பிரியன் மெய்ப்பித்துக் கொண்டிருக்கிறார். எப்படி என்பதைத்தான் இந்தப் பதிவு விளக்குகிறது.

 

தனக்குள் தானே சிக்கிக் கொண்ட சுவனப்பிரியன் எனும் பதிவுக்குப் பிறகு அதற்கான பதில் அல்லது மறுப்பு எனும் போர்வையில் இரண்டு பதிவுகளை வெளியிட்டிருக்கிறார் சுவனப்பிரியன். இந்த இரண்டு பதிவுகளின் தன்மை எப்படி இருக்கிறது என்று அறிய வேண்டுமானால், நான் என்னுடைய பதிவில் என்னென்ன கேள்விகளை எழுப்பியிருந்தேனோ அதற்கான பதில்கள் அந்த இரண்டு பதிவுகளில் இருக்கிறதா என்பதை ஆராய வேண்டும். நான் எழுப்பியிருந்த கேள்விகள்,

1. கள்ள உறவுக்குள் ஒழியும் கடவுள் எனும் பதிவில் நேரடியாகவும், சுவனப்பிரியனின் உதாரணம் வாயிலாகவும் விளக்கியிருந்ததுக்கான பதில்.

2. சுவனப்பிரியன் நெருப்புக்கோழி பதிவில் இருக்கும் குறிப்பான அம்சங்களான இஸ்லாம் பரவுகிறது என்பதற்கான விளக்கம், மறு உலகம் இருந்து விட்டால் ஆத்திகர்களுக்கு ஒன்றுமில்லை நாத்திகர்களுக்குத்தான் இழப்பு என்பதற்கான விளக்கம் ஆகியவைகளுக்கான பதில்,

3. தானே சிக்கிக் கொண்ட பதிவில் இருக்கும் குறிப்பான அம்சங்களான கம்யூனிசம் செத்த கொள்கையா என்பதற்கான விளக்கம், இஸ்லாமிய உடை குறித்தான விளக்கம், பெண்கள் வேலை செய்வது சரியா என்பதற்கான விளக்கம், கம்யூனிஸ்டுகள் வன்முறையாளர்களா என்பதற்கான விளக்கம், இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை குறித்த விளக்கம் ஆகியவைகளுக்கான பதில். இவை தவிர போதிய முக்கியத்துவம் இல்லாதவைகள் என நான் கருதியவற்றை தவிர்த்திருக்கிறேன். இவைகளுக்கான பதில் விளக்கமோ மறுப்போ சுவனப்பிரியனின் பதிவுகளில் இருக்கிறதா?

 

கள்ள உறவுக்குள் ஒழியும் கடவுள் எனும் பதிவுக்கும், தனக்குள் தானே சிக்கிக் கொண்ட சுவனப்பிரியன் எனும் பதிவுக்கும் அவரிடம் பதில் இல்லை. அதாவது அவர் கூறியிருகும் பதில், “கிடைக்கும் ஓய்வு நேரத்தை எனக்கு பதில் கூறி வீணாக்க வேண்டாம் என அவர் எண்ணுவதால் பதில் கூறவில்லைதெளிவாக இதை புரிந்து கொள்வோம். முதலிரண்டு பதிவுகளுக்கு பதில் கூறினால் அவர் நேரம் வீணாகி விடுமாம். மூன்றாவது பதிவுக்கான பதில் நேரம் கிடைக்கும் போது ஒவ்வொன்றாக வருமாம். இதன் பொருள் என்ன? மூன்றாவது பதிவுக்கு பதில் கூறினால் நேரம் வீணாகாது, முதலிரண்டு பதிவுகளுக்கு பதில் கூறினால் நேரம் வீணாகி விடும். இதிலிருந்தே தெரியவில்லையா? பதிவர் சுவனப்பிரியனுக்கு எங்கு பிரச்சனை இருக்கிறது என்பது. பதில் கூறமுடியவில்லை என்றால் அதை வெளிப்படையாக கூறிவிடுவதில் அவருக்கு என்ன தயக்கம்? தன்னுடைய அறியாமையை வெளிப்படையாக கூறாமல் முடிந்தவரை சமாளிக்க வேண்டும் என்று இஸ்லாம் கூறியிருக்கிறதா? இதற்கு ஒரு குரான் ஆயத்தையோ, இரண்டு ஹதீஸ்களையோ எடுத்துக்காட்ட முடியுமா பதிவர் சுவனப்பிரியனால்?

 

ஆனால், பதில் வேண்டுமல்லவா? ஏனென்றால் பலநூறு பேர் இந்த விவாதத்தை தங்கள் நேரங்களை ஒதுக்கி படித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அப்படியிருக்கும் நிலையில் எனக்கு நேரம் வீணாகும் என்றும் பின்னால் வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது பதில் கூறுகிறேன் என்பதும் எப்படி பொருந்தும்? அதேநேரம் இணையம் எனும் பொது வெளியில் ஒருவர் எழுதுகிறார் என்றால், அப்படி எழுதும் உரிமை அவருக்கு எங்கிருந்து வருகிறது? தான் எழுதியவற்றுக்கு தானே பொறுப்பேற்க வேண்டும் எனும் கடமையிலிருந்து வருகிறது அந்த உரிமை. மாறாக எனக்கு சாதகமாக இருப்பவற்றை நான் எழுதிக் கொண்டே செல்வேன். யாரும் மேம்போக்காக கேள்வி கேட்டால் வரிந்து வரிந்து பதிலெழுதுவேன். தீர்க்கமாக கேள்வி கேட்டாலோ பதில் சொல்லாமல் நழுவுவேன் என்பது என்ன விதமான பண்பாடு? இந்த பண்பாட்டைத்தான் இஸ்லாம் இவர்களுக்கு கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறதா? முரண்பாடுகளின் மொத்த உருவம் என்றால் அது சுவனப்பிரியன் தானா?

 

மீண்டும், மீண்டும் பதிவர் சுவனப்பிரியன் நேரடி விவாதம் குறித்து பேசிக் கொண்டிருக்கிறார். இப்படி கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லாமல், தொடர்பில்லாமல் பேசிக் கொண்டிருக்கும் ஒருவருடன் எந்த வடிவில் விவாதம் செய்தால் முடிவு எட்டப்படும்? ஏற்கனவே நான் தெளிவாக விளக்கியிருக்கிறேன், விவாதத்தில் முடிவு காணப்பட வேண்டும் என்றால் அங்கு விவாத நேர்மை இருக்க வேண்டும் தேடல் நோக்கில் அந்த விவாதம் இருக்க வேண்டும். அப்போது தான் ஒரு விவாதத்தில் முடிவை எட்ட முடியும். அவ்வாறு இல்லாத சுவனப்பிரியன் போன்றவர்களுடன் விவாதம் செய்தால், அது நேரடியாக என்றாலும் எழுத்து விவாதம் என்றாலும் முடிவை எட்ட முடியாது. இவ்வளவு தெளிவாக விவ்ளக்கியிருக்கும் இதற்கு பதிலேதும் சொல்லாமல் இருந்து விட்டு நேரடி நேரடி என்று பஜனை பாடுவது ஏன்? அல்லது பதில் கூற முடியாத போது இப்படித்தான் குழப்ப வேண்டும் என்று குரான் சொல்லியிருக்கிறதா?

 

குரான் விமர்சிக்கப்படும் இடத்தில் நீங்கள் இருக்காதீர்கள் என்றொரு வசனம் குரானில் இருக்கிறது. சுவனப்பிரியன் இதன்படி செயல்படுவதாக இருந்தால், “நான் உங்களுடன் விவாதிக்கத் தயாராக இல்லைஎன்று கூறியிருக்க வேண்டும். அப்படி சுவனப்பிரியன் கூற விரும்பவில்லை. ஏனென்றால், அநேகரின் கேள்விகளுக்கு அவர்களின் பெயரோடு வெளியிட்டு பதில் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார். இதில் எனக்கு பதில் கூற முடியாது என்றால் அவரின் இமேஜ் என்னாவது? அதேநேரத்தில் பதிலும் கூற முடியவில்லை. என்ன செய்வது? அதனால் தான் வெண்டைக்காயை விளக்கெண்ணையில் ஊற வைத்தது போன்ற மொழிநடையில், கொஞ்சம் ஆதாரமற்ற கம்யூனிச அவதூறுகளைக் கலந்து பதிவுகளாக எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார். இதனால் யாருக்கு என்ன பயன்? அவருக்காவது பலன் இருக்கிறதா? இஸ்லாத்தை நிரூபிக்கவும் முடியாமல், இஸ்லாத்துக்கு எதிராகவும் நடந்து (மேலே மூன்றாவது ஐந்தாவது பத்திகளில் சொல்லியிருப்பது போல் குரான் ஹதீஸுக்கு மாற்றமாக நடக்கிறார் என்பதால்) தன்னை ஒரு நாத்திகவாதியாக வெளிக்காட்டிக் கொண்டது தான் நடந்திருக்கிறது.

 

இது தான் பதிவர் சுவனப்பிரியன் எழுதிய பதிவுகளின் தன்மையாக இருக்கிறது. மேலும் அந்தப் பதிவுகளின் மூலம் ஒரு நெருக்கடிக்குள்ளும் அவர் சிக்கிக் கொண்டிருக்கிறார். முதலில் அவர் விவாதிக்க விரும்புகிறாரா இல்லையா என்பதை வெளிப்படையாக தெரிவிக்க வேண்டும். “வரும்.. .. ஆனா வராதுபாணியில் குழப்பக் கூடாது. விவாதத்துக்கு வந்தால் விவாத நேர்மையுடன் நடந்து கொள்ள வேண்டும். இதற்கு தெளிவான குழப்பமில்லாத பதிலைக் கூறாவிட்டால் தொடர்ந்து என்னால் அவருக்கு பதிலளித்துக் கொண்டிருக்க முடியாது. ஒரு நேர்மையற்ற விவாதத்துக்காக என்னுடைய நேரத்தை வீணாக்க முடியாதல்லவா? அப்படி நான் பதிலளிப்பதிலிருந்து விலகிக் கொண்டால், அதன் குற்றம் பதிவர் சுவனப்பிரியனைச் சேர்ந்ததேயன்றி என்னைச் சேர்ந்ததல்ல. இனி அவரின் பதிவுகளுக்குள் கடக்கலாம்.

 

பதிவர் சுவனப்பிரியன் தன்னுடைய முதல் பதிவில், முகம்மது குரைஷி குலத்துக்கு முதன்மைத்தனம் அளிக்கவில்லை என்று பல ஹதீஸ்களை எடுத்துக் காட்டி விளக்கியிருக்கிறார். இதில் கவனிக்க வேண்டிய அம்சம் என்னவென்றால் முகம்மது குரைஷி குலத்துக்கு முதன்மைத்தனம் அளித்தாரா? எனும் நோக்கில் தான் அந்தப் பதிவு நகர்த்தப்பட்டிருக்கிறதே தவிர இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை இல்லை எனும் நோக்கில் நகர்த்தப்படவில்லை. அதாவது இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை இருக்கிறது என்பதை மூன்று அம்சங்கள் மூலம் நான் விளக்கியிருந்தேன். இந்தியப் பகுதிகளில் வழக்கத்தில் இருக்கும் அதே வடிவில் அரேபியத் தீண்டாமை இருக்கவில்லை என்றும், அன்றிலிருந்து இன்றுவரை இஸ்லாமிய சட்டங்களே கோலோச்சும் அரேபியாவில் இன்னும் நடை முறையில் இஸ்லாமியத் தீண்டாமை இருக்கிறது என்றும், முகம்மதே அரேபியத் தீண்டாமையை ஹதீஸில் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார் என்றும் எடுத்துக் காட்டி இஸ்லாத்தில் இருக்கும் தீண்டாமையை வெளிப்படுத்தியிருந்தேன். இதற்கு மறுப்பு என்று கூறி முதலிரண்டு அம்சங்களைத் தவிர்த்து விட்டு முகம்மதை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு நீட்டி முழக்கியிருக்கிறார் பதிவர் சுவனப்பிரியன். அதுவும் ஏற்றுக் கொள்ளும் விதத்தில் இல்லை. எப்படி?

 

பதிவர் சுவனப்பிரியன் இரண்டு அம்சங்களில் முகம்மது குரைஷி குலத்துக்கு முதன்மைத்தனம் அளிக்கவில்லை என்று மறுத்திருக்கிறார். 1. குரைஷி குலத்துக்கு முதன்மைத்தனம் இல்லை என்று பல ஹதீஸ்களில் முகம்மது குறிப்பிட்டிருக்கிறார். எனவே, அதை குரைஷிகளுக்கான உரிமை என்று எடுத்துக் கொள்ளக் கூடாது. 2. குரானின் கருத்துக்கு மாற்றமாக இருக்கும் ஹதீஸ்கள் யூதர்கள் திணித்த பொய் ஹதீஸ் என்று தான் கொள்ள வேண்டும். இந்த இரண்டு அம்சங்களையும் நான் மறுக்கிறேன்.

 

முகம்மது பல ஹதீஸ்களில் குரைஷிகளை அவர்கள் தங்களை முதன்மைப்படுத்தும் பழக்கங்களுக்காக கண்டித்திருக்கிறார். இதற்கு மாற்றமாக குரைஷிகளை முதன்மைப்படுத்துவது போல் முகம்மது கூறியிருந்தால் அது முரண்பாடு அல்லவா? என்கிறார் பதிவர் சுவனப்பிரியன். ஆனால் முகம்மது முரண்பட்டுக் கூறவே இல்லையா? ஒரு எடுத்துக்காட்டைப் பார்ப்போம். புஹாரி 587ல் முஆவியா அறிவிக்கிறார், அஸர் தொழுகைக்கு பின் 2 ரக் அத் சுன்னத் தொழுகை இல்லை, முகம்மது தடுத்திருக்கிறார். புஹாரி 591ல் ஆய்ஷா அறிவிக்கிறார். அஸருக்குப் பின்2 ரக் அத் சுன்னத் தொழுகையை முகம்மது தவறவிட்டதே இல்லை. நேரெதிரான பொருள் கொண்ட இந்த இரண்டு ஹதீஸ்களில் எது சரி எது தவறு? இன்னும் அனேக இடங்களில் முகம்மது இது போன்று முரண்பாடான ஹதீஸ்களை கூறியிருக்கிறார். இந்த அடிப்படையில் தான் குரைஷிகள் குறித்த ஹதீஸ்களையும் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். மாறாக முகம்மது முரண்பட்டு கூறியிருப்பாரா? என்று புளகமடைவதெல்லாம் விவாதத்தில் போதுமானவையல்ல. குரைஷிகள் குறித்து கண்டிக்கும் ஹதீஸ்களில் இருப்பதென்ன? ஹஜ் சடங்குகளில் குரைஷிகள் ஒரு இடத்திலிருந்தும், ஏனையோர் வேறிடத்திலிருந்தும் கிளம்புவார்கள். இதை மாற்றி அனைவரும் ஒரே இடத்திலிருந்து கிளம்ப வேண்டும் என முறைப்படுத்துகிறார். அராபியர் என்றாலும் அராபியரல்லாதோர் என்றாலும், கருப்பர் என்றாலும், சிவப்பர் என்றாலும் அவர்களிடையே இறையச்சத்தைத் தவிர வேறு வித்தியாசம் ஒன்றுமில்லை எனும் குறிப்பாக இல்லாத பொதுவான தத்துவம், அடிமையாக இருந்தவரை படைத் தளபதியாக நியமிக்கிறார். திருடினால் என் மகளாக இருந்தாலும் தண்டனை உண்டு. போன்றவை தான். ஆனால் இவைகளெல்லாம் ஒரு ஒழுங்குபடுத்தும் நோக்கத்தோடு இருப்பவை தானேயன்றி சுவனப்பிரியன் விதந்தோதுவது போல் குரைஷிகளின் குல ஆதிக்கத்தை அடித்து நொருக்கும் நோக்கத்திலானவை அல்ல.

 

குரைஷிகளின் குல ஆதிக்கம் குறித்து மிகை மதிப்பு ஏற்படுத்துவதற்காக ஒரு தவறான வரலாற்றுத் தகவலையும் சுவனப்பிரியன் சொல்லியிருக்கிறார், \\\குறைஷிக் குடும்பத்தார் இறைத்தூதர் இஸ்மாயீல் (அலை) அவர்களின் வழித் தோன்றல்கள். இதன்படி கஅபாவை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பைக் குரைஷிகள் தலைமுறை தலைமுறையாகப் பெறுகின்றனர். இவர்கள் தங்கள் குடும்பங்களை தனித்துவமிக்க குடும்பங்களாக ஆக்கிக் கொண்டனர்/// இது தவறான தகவல். மக்கா நகரம் கேந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வணிகத் தடங்களின் சந்திப்பு. இங்கு பல்வேறு கலாச்சாரங்களும், பலதரப்பட்ட மனிதர்களும் கலந்து பழகும் வாய்ப்புள்ள நகரம். ஆனால், இங்கு அரசமைப்பு என்று எதுவுமில்லை. அதற்கு மாறாக மாலாஎனும் அமைப்பு இருந்தது. இந்த மாலாதான் சச்சரவுகளைத் தீர்க்கும் அமைப்பாக இருந்தது. இந்த மாலாவுக்கு யார் தலைவராக இருக்கிறார்களோ அவர்களிடமே கஆபா ஆலயத்தின் பொறுப்பும் இருக்கும். இந்தப் பொறுப்பு எந்த குலத்துக்கும் மரபு வழியாக நீண்டகாலம் இருந்ததில்லை. யார் படை வலிமை கொண்டிருக்கிறார்களோ அவர்களிடமே இருக்கும். இதை கைப்பற்றுவதற்காக போர்கள் நடத்தப்பட்டிருக்கின்றன. இந்த வகையில் கி.பி ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் வேறு குலத்தினரிடம் இருந்த காஅபாவை குஸை என்பவர் தன்னுடைய கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வருகிறார். இந்த குஸைக்குப் பிறகு அவருடைய பேரன் ஹாஷிம் அந்தப் பதவியைப் பெறுகிறார். இந்த ஹாஷிம் தான் முகம்மதின் பாட்டனார். (பார்க்க நூல் இஸ்லாத்தின் தோற்றம் ஒரு சமூக பண்பாட்டியல் ஆய்வு. ஆசிரியர் எம்.எஸ். முகம்மது அனஸ்) ஆக இஸ்மாயில் வழித்தோன்றல்கள் எனும் அடிப்படையில் தலைமுறை தலைமுறையாக கஆபாவின் ஆதிக்கம் குரைஷிகளிடம் இருந்ததில்லை. அதேநேரம் தாங்களே கஆபாவின் பொறுப்பாளர்கள் எனும் ஆதிக்க எண்ணத்தில் சில பழக்கங்களைக் கொண்டிருந்த குரைஷிகளை முகம்மது தன்னுடைய நோக்கத்துக்காக ஒழுங்குபடுத்துகிறார்.

 

முகம்மதின் இந்த ஒழுங்குபடுத்துதலை தீண்டாமைக்கு எதிராக முன்மொழிய முடியுமா? அதை எப்படி அறிந்து கொள்வது? நடைமுறை வாயிலாகத்தான் அறிந்து கொள்ள முடியும். முகம்மது அதுவரை ஹிஜாஸ் பகுதியில் இல்லாதிருந்த அரசை புதிதாக நிறுவி அதன் மன்னனாகிறார். இந்த அரசின் மன்னராகத்தான் குரைஷிகளைத் தவிர வேறு யாரும் வர முடியாது என்று கூறுகிறார். அப்படியென்றால் முகம்மதுக்குப் பிறகு அந்த அரசுக்கு மன்னராக ஆனவர்கள் யாவர்? குரைஷிகளைத் தவிர வேறு யாருமில்லை. முகம்மதுக்குப் பிறகு அது உத்மானியப் பேரரசாக மிகப்பரந்த அளவில் விரிவடைகிறது. அந்த உத்மானியப் பேரரசுக்கு எத்தனை அன்ஸாரிகள் மன்னர்களாக இருந்துள்ளனர்? முதன்முதலாக அரசராக ஆன அன்ஸாரி யார்? எப்போது? பதில்கூற முடியுமா பதிவர் சுவனப்பிரியனால்? ஆகவே முகம்மது தன்னுடைய குலமான குரைஷி குல மேலாதிக்கத்தை விரும்பியிருக்கிறார் என்றும், அதேநேரம் ஒரு ஒழுங்குக்குள் கொண்டுவருவதற்காக சில கட்டுப்பாடுகளையும் விதித்திருக்கிறார் என்பதைத்தான் முரண்பாடான ஹதீஸ்களிலிருந்து புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. இதை மறுக்க முடியுமா சுவனப்பிரியனால்? அன்ஸாரிகள் யாருமே மன்னராகவில்லை என்பதே முகம்மது கூறிய அந்த ஹதீஸ் குரைஷிகளின் மேலாதிக்கத்தை நோக்கமாக கொண்டிருக்கிறது என்பதற்கும், இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை இருக்கிறது என்பதற்கும் சாட்சியாக இருக்கிறது.

 

ஹதீஸ்களில் ஏற்கப்பட்டவை ஏற்கக்கூடாதவை என்று பிரிவுகள் உண்டு. சன்னிகள் முக்கியமான தொகுப்புகளாக கருதும் புஹாரி, முஸ்லீம் போன்றவற்றை ஷியாக்கள் முழுமையாக ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. ஏன், ஹதீஸ்களையே ஏற்றுக் கொள்ளாத அஹ்லே குர் ஆனிகளும் உண்டு. இந்த இவர்களின் இலக்கணங்களுக்குள் புகுந்து ஏற்றுக் கொள்ளலாம் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது என்று ஹதீஸ்களை நான் பகுத்துப் பார்ப்பதில்லை. ஹதீஸ்கள் என்பவை வரலாற்றுத் தகவல்கள். அதில் கலப்படங்கள் பல்லாயிரம் மடங்கு கலந்திருக்கிறது. எது சரியானது எது தவறானது என்று பிரித்தறிய முடியாதபடி அவை கலந்திருக்கின்றன. ஆனால் முகம்மதின் வாழ்வை அறிந்து கொள்ள தோராயமான நம்பகத்தன்மை மட்டுமே கொண்டவை என்றாலும் ஹதீஸ்களைத் தவிர வேறு வழியில்லை. இதில் இஸ்லத்தின் ஒரு பிரிவான சன்னிகளின் தொகுப்பை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் ஏனையவர்களின் தொகுப்புகளை ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது என்றெல்லாம் என்னிடம் பாகுபாடு இல்லை. பலவிதமான ஹதீஸ்களில் எது பொருத்தமாக இருக்கிறது என்றுதான் பார்க்க முடியும். இதுதான் ஹதீஸ்கள் குறித்த என்னுடைய பார்வை. ஆனால், பதிவர் சுவனப்பிரியன் இந்த பேதங்களை சன்னிகளின் பார்வையில் இருந்து மட்டுமே பார்த்து முடிவுகளை வந்தடைகிறார். அதனால்தான் அவை தவறாக இருக்கின்றன.

 

விசயத்துக்கு வருவோம், முகம்மது குரைஷிகளின் ஆதிக்கத்தை விரும்பி கூறிய ஹதீஸை யூதர்களின் சதி என்கிறார் சுவனப்பிரியன். குரானின் கருத்துக்கு மாற்றமாக இருக்கிறது என்று அதற்கு காரணமும் கூறுகிறார். தன்னுடைய சொந்த முயற்சியால் ரஷ்யாவிலிருந்து அராபியாவுக்கு வந்து ஏழு லட்சம் ஹதீஸ்களுக்கு மேல் சேகரித்து, அவைகளை அலசிப்பார்த்து ஏழாயிரம் ஹதீஸ்களைத் தவிர ஏனையவற்றை பொய் என ஒதுக்கித் தள்ளிய இஸ்மாயில் புஹாரி என்பவருக்கு குறிப்பிட்ட அந்த ஹதீஸ் குரானின் கருத்துக்கு மாற்றமாக இருக்கிறது என்பது தெரியாதா? தெரியாமல் எப்படி தன்னுடைய தொகுப்பில் சேர்த்தார்? அல்லது குரானின் கருத்துக்கு மாற்றமாக இருந்தால் அந்த ஹதீஸை ஏற்கக்கூடாது என்று புஹாரிக்கு பிறகு தான் முடிவெடுக்கப்பட்டதா? யார் அந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்த முடிவை எடுத்தது? இப்போது எது சரியான ஹதீஸ் எது தவறான ஹதீஸ் என்பதற்கு விதிமுறைகள் ஏற்படுத்தியிருக்கிறார்கள். இவைகளைப் பயன்படுத்தி சரியான ஹதீஸ்களை மட்டும் வடிகட்டி தொகுத்து விடலாம் அல்லவா? ஏன் செய்ய மறுக்கிறார்கள்? ஏனென்றால் மதவாதிகள் விதிமுறைகள் என்று கூறுவதே குழப்பத்தை ஏற்படுத்தி விடுகிறது.

 

ஒரு ஹதீஸ் சரியானது தானா என்று அறிவதற்கு முக்கியமான மூன்று விதிமுறைகளைக் கூறுகிறார்கள். அறிவிப்பாளர்கள் வரிசை சரியாக இருக்க வேண்டும். தவறான அறிவிப்பாளர்கள் என்று வகைப்படுத்தப் பட்டிருப்பவர்கள் யாரும் அறிவிப்பாளர்கள் வரிசையில் இடம் பெற்றிருக்கக் கூடாது. குரானின் கருத்துக்கு எதிராக இருக்கக்கூடாது. இந்த மூன்று விதிகளுள் ஏதேனும் ஒரு விதி மீறப்பட்டிருந்தால் அது இட்டுக்கட்டப்பட்ட ஹதீஸ் என்று கூறுகிறார்கள். இந்த விதி முறைகள் எவ்வாறு குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகின்றன என்று பார்ப்போம். எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு ஹதீஸ் குரானின் கருத்துக்கு எதிராக இருக்கிறது என்று கொள்வோம். குரானின் கருத்துக்கு எதிராக இருக்கும் ஹதீஸ் சரியான அறிவிப்பாளர் வரிசையையும், தவறான அறிவிப்பாளர்களைக் கொண்டதாக இல்லாமலும் இருக்கிறது. அதாவது, சரியான அறிவிப்பாளர் வரிசையையும், தவறான அறிவிப்பாளர்களைக் கொண்டதா இல்லாமலும் இருக்கும் ஒரு ஹதீஸ் பொய்யான ஹதீஸாக இருக்க முடியும் என்றால், சரியான அறிவிப்பாளர் வரிசையைக் கொண்டிருக்கிறது என்பதோ, அல்லது தவறான அறிவிப்பாளர்களைக் கொண்டிருக்கவில்லை என்பதோ அது சரியான ஹதீஸ் என்பதற்கு சான்றாகிவிட முடியுமா? இப்படி ஒரு இடியாப்பச் சிக்கலுக்குள் ஹதீஸ் தொகுப்புகள் மாட்டிக் கொண்டிருப்பதால் தான். தூய்மையான ஹதீஸ்களை மட்டும் தனியாக பிரித்தெடுத்து தொகுக்க முடியவில்லை. மேலும், அது மதவாதிகளுக்கு பதில்கூற முடியாத இடங்களில் தப்பிப்பதற்கும் உதவியாக இருக்கிறது. எனவே, முகம்மது கூறிய குரைஷிகளின் ஆட்சியதிகாரம் குறித்த ஹதீஸை அவ்வளவு எளிதாக பொய்யான ஹதீஸ் என்று ஒதுக்கித் தள்ள முடியாது. ஆகவே, இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை இருக்கிறது என்பதை யூதர்களின் இட்டுக்கட்டப்பட்ட ஹதீஸ் என்று கூறி மறுக்க முடியாது. அதேநேரம் அது இந்தியப் பகுதியிலுள்ள தீண்டாமை வடிவத்தில் இல்லை என்பதே சரியான, பொருத்தமான முடிவு. மறுப்பு சொல்ல முடியுமா பதிவர் சுவனப்பிரியனால்?

 

சுவனப்பிரியனின் அடுத்த பதிவு பெண்களை உற்பத்தி வேலைகளில் ஈடுபடுத்துவது குறித்து. இதில் பதிவர் சுவனப்பிரியன் இரட்டை வேடம் போடுகிறார் என்று தெளிவாக எடுத்துக் காட்டியிருக்கிறேன். கள்ளத்தனமாக அதற்கு பதில் கூற மறுக்கும் சுவனப்பிரியன் தன் பதிவில் இப்படி எழுதியுள்ளார், \\\கம்யூனிஷத்தின் அடிப்படைகளையே ஆட்டம் காணச் செய்யும் செயல்களை இவர் ஒதுக்கி விடுவாராம். கம்யூனிஷம் பெண்களை உடல் உழைப்பு சார்ந்த வேலைகளுக்கு வலுக்கட்டாயமாக இழுத்து வந்தது. அதனை பார்த்து நமது மக்களும் பெண் விடுதலை என்று ஆண்கள் பார்க்கும் வேலைகளையும் இழுத்துப் போட்டுக் கொண்டு செய்தனர். அதன் முடிவு என்னவாக இருந்தது? தினத் தந்தியின் வேலைக்குச் சென்ற பெண்களின் உள்ளக் குமுறலை பதிவாகக் கொடுத்திருந்தேன். இதற்கு பதில் சொல்லாமல் ஓடி ஒளிகிறார்/// யார் ஓடி ஒழிவது? எது கம்யூனிசத்தின் அடிப்படை? இன்றைய முதலாளித்துவ உலகில் முதலாளித்துவ சுரண்டலுக்கு ஆளாகியும், முதலாளித்துவ சமூகத்தின் ஆணாதிக்க நுகத்தடியில் சிக்கி வதைபடும் ஒரு பெண்ணின் பேட்டி தினத்தந்தியில் வெளியாகியிருக்கிறதாம். இது கம்யூனிசத்தின் அடிப்படையை ஆட்டம் காணச் செய்கிறதாம். என்ன கேலிக்கூத்து இது? மூளையை ஒரு விழுக்காடேனும் பயன்படுத்தும் ஒருவரால் இவ்வாறு கூற முடியுமா? இதற்கு பதில் கூற வேண்டியது யார்? முதலாளித்துவத்தை ஆதரிப்பவர்களும், ஆணாதிக்கத்தை ஆதரிப்பவர்களும், இந்த இரண்டின் வடிவமாகவும் இருக்கும் மதவாதிகளும் பதில் கூற வேண்டிய இடம் இது.

 

நான் கடந்த பதிவில் மிகத் தெளிவாக இது குறித்து எழுதியிருக்கிறேன். அதற்கு பதில் கூற முடியாமல், செலக்டிவ் அம்னீஷியா வந்தவரைப் போல் நடிக்கும் பதிவர் சுவனப்பிரியனின் காரியவாத மறதியை முன்னிட்டு மீண்டும் ஒரு முறை அதைக் கூறுகிறேன். ஓடி ஒழியாமல் பதில் கூறுவாரா சுவனப்பிரியன்.

 

இஸ்லாம் பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வதை அனுமதிக்கிறதா? இல்லையா? ஆம் அனுமதிக்கிறது என்றால் உடல் ரீதியாகவும், மன ரீதியாகவும் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையே நிறைய வித்தியாசம் உண்டு. இதை இஸ்லாம் உணர்ந்திருக்கிறது என்பதன் பொருள் என்ன? சுவனப்பிரியன் என்ன சொல்ல வருகிறார்? ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையே மன ரீதியாகவும், உடல் ரீதியாகவும் வித்தியாசம் இருக்கிறது. எனவே, பெண்கள் வேலைக்குச் செல்லக் கூடாது என்கிறாரா? அன்றிலிருந்து இன்று வரை கிராமப்புறங்களில் பெண்கள் விவசாய உற்பத்தியில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்களே. அவர்கள் உடல்ரீதியாகவும், மனரீதியாகவும் என்ன பாதிப்பை பெற்று விட்டனர்? இன்று தொழிற்சாலை உற்பத்திகளிலும் பெண்கள் பெருமளவில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்களே. அவர்கள் உடல்ரீதியாகவும், மனரீதியாகவும் என்ன பாதிப்பை பெற்று விட்டனர்? மெய்யாகவே பதிவர் சுவனப்பிரியன் இரட்டை வேடம் போடவில்லை என்றால் பதில் கூறட்டும். பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வது சரியா? தவறா? சரி என்றால் கம்யூனிசம் பெண்களை வேலை செய்யச் சொன்னது தவறில்லை என்றாகும். தவறு என்றால் இஸ்லாம் பெண்களுக்கு வேலை செய்ய அனுமதி அளித்தது சரியில்லை என்றாகும். பதிவர் சுவனப்பிரியன் தான் இரட்டை வேடம் போடவில்லை என்று இங்கு நிரூபிக்குமாறு பணிவன்புடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

 

பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வது குறித்து கம்யூனிசம் என்ன சொல்கிறது? பெண்கள் ஆண்களைப் போலவே உற்பத்தி வேலைகளில் ஈடுபடாதவரை அரசியல் ரீதியாகவும் சமூக குடும்ப ரீதியாகவும் பெண்கள் விடுதலையடைய முடியாது என்கிறது. ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையே மனரீதியாக வித்தியாசம் இருக்கிறது என்பது பொய். இதை எந்த அறிவியலாளரும் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. ஆனால் உடல் ரீதியாக சில வித்தியாசங்கள் இருக்கின்றன. இது ஆணைவிட பெண் உடல் வலுவிலோ, திறனிலோ அறிவிலோ எந்த வித குறையையும் ஏற்படுத்தாது. தவிரவும், ஒரு ஆணுக்கும் இன்னொரு ஆணுக்கும் இடையே கூட உடல் ரீதியாக வித்தியாசங்கள் இருக்கின்றன. அப்படி என்றால் அந்த இன்னொரு ஆண் வேலை செய்யக் கூடாது என்று கூறுவார்களா? உற்பத்தி, உற்பத்திக் கருவிகள், உற்பத்தி உறவுகள், உற்பத்தி உறவுகளுக்கிடையேயான பகிர்மானம் இவைதான் உலகம் இயங்குவதின் அச்சாணி. இதில் உலகின் சரிபாதியினரான பெண்களை உற்பத்தியிலிருந்து அன்னியப்படுத்தியதன் மூலமே பெண்களை அடிமைகளாக்கி வைத்திருக்கின்றனர் ஆண்கள். ஆதியில் சமூகத்துக்கும் உற்பத்திக்கும் தலைமை தாங்கியது பெண்களே என்பது தான் வரலாறு. இதை மாற்றி ஆண்கள் உற்பத்திக்கும் பெண்கள் வீட்டு குடும்ப பராமரிப்புக்கும் என்று மாற்றியதன் மூலமே ஆண் பெண்ணை பலவீனப்படுத்தினான். இதை மீளத் திருத்தி ஆணும் பெண்ணும் உற்பத்தி சார்ந்த வேலைகளில் ஈடுபட வேண்டும். குடும்பம் சார் வேலைகளிலிருந்தும் குழந்தை வளர்ப்பிலிருந்தும் பெண்ணை விடுவித்து அதை அரசின் கடமையாக மாற்றியமைக்க வேண்டும் என்று கம்யூனிசம் கூறுகிறது. இது தான் சரியானது, மதவாதிகள் கூறுவதெல்லாம் பெண்ணை அடிமைத்தளையில் கட்டி வைப்பது. அவ்வாறல்ல என பதிவர் சுவனப்பிரியன் கருதினால் கம்யூனிசம் குறித்தும் இஸ்லாம் குறித்தும் இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாக கற்றுக் கொண்டு வரட்டும். நான் ஆயத்தமாக இருக்கிறேன்.

 

எல்லாம் சரி இப்போது ஏன் கம்யூனிஸ்டுகள் பெண்களை குறிப்பாக தங்கள் மனைவிகளை உற்பத்தியில் ஈடுபடுத்தாமல் குடும்ப பராமரிப்பிலேயே விட்டு வைத்திருக்கின்றனர்? பெண்களும் உற்பத்தியில் ஈடுபட வேண்டும் என்பது சமூகத்திலிருந்து தனிநபருக்கு வர வேண்டியது. தனிநபரிலிருந்து சமூகத்துக்கு அல்ல. அதாவது பெண்கள் உற்பத்தியில் ஈடுபட வேண்டும் என்றால் குடும்பப் பராமரிப்பு குழந்தை வளர்ப்பு போன்ற வேலைகளிலிருந்து பெண்கள் விடுவிக்கப்பட வேண்டும். அதாவது இந்த வேலைகளை அரசு ஏற்றுக் கொள்வது வரை பெண்கள் உற்பத்தியில் ஈடுபடுவது அவர்களுக்கு இரட்டைச் சுமையாகவே இருக்கும். இன்று வேலைக்குச் செல்லும் பெண்கள் வேலையும் செய்துவிட்டு குடும்பப் பராமரிப்பிலும் குழந்தை வளர்ப்பிலும் ஈடுபடும் கொடுமையை உலகம் கண்டு கொண்டுதான் இருக்கிறது. இஸ்லாத்திலும் இதில் விதிவிலக்கு இல்லை. ஆனால் கம்யூனிஸ்டுகள் எதை மேலிருந்து கீழாக செய்ய வேண்டும், எதை கீழிருந்து மேலாக செய்ய வேண்டும் என்பதில் தெளிவாக இருக்கின்றனர். அதனால் தான், கம்யூனிஸ்டுகள் இன்றைய சமூகத்தில் பெண்களை உற்பத்தியில் ஈடுபடுத்துவதில்லை. இது கம்யூனிஸ்டுகளின் இரட்டை நிலையல்ல, சரியான நிலை. மட்டுமல்லாது எந்த கம்யூனிஸ்டும் ஆணாதிக்கமாக பெண்களை அடிமைப்படுத்துவதில்லை. கடந்த பதிவில் சுவனப்பிரியன் குறிப்பிட்டாரே, என் மனைவி கூட கம்யூனிசக் கொள்கையில் இல்லை என்று. ஆணின் முடிவை பெண்மீது என்றுமே கம்யூனிஸ்டுகள் திணிப்பதில்லை என்பதற்கு இதுவே சான்று. புரிந்து திருந்தும் வரை விளக்கமளிக்கிறோம், காத்திருக்கிறோம். அவர்கள் உண்மைகளைக் கண்டு திரும்புகிறார்கள். ஆனால் இஸ்லாமிய மதவாதிகளோ பெண்களை அடிமைப்படுத்த எண்ணுகின்றனர். தங்கள் முடிவை வலிந்து திணிக்கின்றனர். இஸ்லாமிய பெண்கள் அணியும் புர்காவே இதற்குச் சான்று. இதை சரியான கோணத்தில் புரியாவிட்டால் இப்படித்தான் பதிவர் சுவனப்பிரியனைப் போல் தானும் குழம்பி மற்றவர்களையும் குழப்பும் நிலையை அடைய வேண்டியதிருக்கும்.

 

அடுத்ததாக இரண்டாம் பதிவில் இன்னொன்றையும் கூறியிருக்கிறார் சுவனப்பிரியன், உளவியல் மற்றும் நரம்பியல் துறை பேராசிரியர் எட்வர்ட் காஃபி கூறியதை எடுத்துப் போட்டு ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்குமிடையே மனரீதியாக வேறுபாடு இருக்கிறது என்று கூறியதாக சூடம் அணைத்து சத்தியம் செய்கிறார் சுவனப்பிரியன். பாவம், இந்து நாளிதழில் வந்ததை படித்துக்கூடப் பார்க்காமல் அப்படியே காப்பி பேஸ்ட் செய்து விட்டார் சுவனப்பிரியன். \\\ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையே மனரீதியாக வித்தியாசம் இருக்கிறது என்பது பொய். இதை எந்த அறிவியலாளரும் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை/// என்று நான் எழுதியிருந்ததையே பேராசிரியர் எட்வர்ட் காஃபி யும் கூறியிருக்கிறார். அவர் தெளிவாக இப்படி கூறியிருக்கிறார், \\\இந்த உடற் கூறு ரீதியான வேறுபாடு ஆண் பெண்களின் சமுதாய நிலையினாலும் தோன்றி இருக்கலாம். சமூகத்தில் ஆண்கள் தேடக் கூடியவர்களாகவும் (hunter) அனைத்தையும் திரட்டக் கூடியவர்களாகவும் (gatherer), பெண்கள் குழந்தைகளை சுமக்கக் கூடியவர்களாகவும் குடும்பத்தை வீட்டை கவனிக்கக் கூடியவர்களாகவும் இருக்கின்றனர் என்பதே இதற்குக் காரணமாக இருக்கும் என பேராசிரியர் காஃபி குறிப்பிடுகின்றார்/// நான் என்ன கூறியிருந்தேன், \\\உற்பத்தி, உற்பத்திக் கருவிகள், உற்பத்தி உறவுகள், உற்பத்தி உறவுகளுக்கிடையேயான பகிர்மானம் இவைதான் உலகம் இயங்குவதின் அச்சாணி. இதில் உலகின் சரிபாதியினரான பெண்களை உற்பத்தியிலிருந்து அன்னியப்படுத்தியதன் மூலமே பெண்களை அடிமைகளாக்கி வைத்திருக்கின்றனர் ஆண்கள். ஆதியில் சமூகத்துக்கும் உற்பத்திக்கும் தலைமை தாங்கியது பெண்களே என்பது தான் வரலாறு. இதை மாற்றி ஆண்கள் உற்பத்திக்கும் பெண்கள் வீட்டு குடும்ப பராமரிப்புக்கும் என்று மாற்றியதன் மூலமே ஆண் பெண்ணை பலவீனப்படுத்தினான். இதை மீளத் திருத்தி ஆணும் பெண்ணும் உற்பத்தி சார்ந்த வேலைகளில் ஈடுபட வேண்டும். குடும்பம் சார் வேலைகளிலிருந்தும் குழந்தை வளர்ப்பிலிருந்தும் பெண்ணை விடுவித்து அதை அரசின் கடமையாக மாற்றியமைக்க வேண்டும்/// என்ன சொல்வார் சுவனப்பிரியன்? என்ன எழுதப்பட்டிருக்கிறது என்று படித்து புரிந்து கொள்ளக் கூட முடியாத நிலையிலா பதிவர் சுவனப்பிரியன் இருக்கிறார். பரிதாபம் தான்.

 

பதிவர் சுவனப்பிரியனுக்கு நான் கூறிக் கொள்ள விரும்புவது இதைத்தான், ஒரு விசயம் கூறப்பட்டால் அதை உள்வாங்கி அதை ஏற்கிறீர்களா? மறுக்கிறீர்களா? என்பதை தெளிவாக முன்வைத்து வாதிடுங்கள். உங்களுக்கு சாதகமான அம்சங்களை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு பாதகமானவற்றை கண்டுகொள்ளாமல் விடுவீர்கள் என்றால் அது விவாதமாக இருக்காது. எந்த ஒன்றையும் அது சரியா தவறா என்று தான் பார்க்க வேண்டும். அப்படி பார்த்திருந்தால் உங்கள் பதிவுகள் இப்படி தெளிவில்லாமல் இருந்திருக்காது. மீண்டும் கூறுகிறேன், என்னுடன் விவாதிக்க விருப்பமில்லை என்றால் வெளிப்படையாக கூறிவிடுங்கள். உங்களுடன் விவாதித்தே ஆக வேண்டும் என்று எனக்கு எந்த வித நிர்ப்பந்தமும் இல்லை. ஆனால் விவாதம் என்று வந்து விட்டால் நான் விடுவதில்லை. இந்த அடிப்படையில் தான் அந்த சவாலை நான் உங்களிடம் விடுத்தேன். எனக்கு உறுதிமொழி தாருங்கள். உங்களை நான் கம்யூனிஸ்டாக மாற்றிக் காட்டுகிறேன். அல்லது உங்களுக்கு நான் உறுதிமொழி தருகிறேன் என்னை மீண்டும் முஸ்லீமாக மாற்றிக் காட்டுங்கள். அவ்வளவு தான். இந்தத் தெளிவு இருந்தால் தான் எந்த விவாதமும் முடிவை எட்டும். நீங்கள் முடிவை எடூம் விவாதம் நடத்த விரும்புகிறீர்களா? தெளிவுபடுத்தி விடுங்கள். அப்படியில்லாமல் தினத்தந்தியில் பெண் பேட்டி, வாரத்தந்தியில் ஆண் பேட்டி என்று ஏதாவது எழுதிக் கொண்டிருந்தால் அதனால் எந்தப் பலனும் இல்லை. இனி நீங்கள் எழுத நினைப்பதை அது கம்யூனிச அவதூறு என்றாலும் தாராளமாக எழுதிக் கொள்ளலாம். ஏனென்றால் இலவசமாய் இணையமும், நேரமும் கிடைக்கிறது, ஏதாவது எழுதி விட்டுப் போவோம் என்று பொழுது போக்கிக் கொண்டிருக்கும் உங்களோடு நான் ஏன் பொருதிக் கொண்டிருக்க வேண்டும்ஆகவே, நான் இனி உங்களுக்கு  எழுதுவதும், எழுதாமல் இருப்பதும் உங்கள் கைகளில்.

முந்திய பதிவுகள்

1. கள்ள உறவுக்குள் ஒழியும் கடவுள்

2.  சுவனப்பிரியன் – தலையை மண்ணுக்குள் புகுத்தி இருட்டெனக் கூறும் நெருப்புக்கோழி

3. தனக்குள் தானே சிக்கிக் கொண்ட சுவனப்பிரியன்

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

தனக்குள் தானே சிக்கிக் கொண்ட சுவனப்பிரியன்

self deceive

 

சுவனப்பிரியனுக்கு மறுப்புரை – பகுதி 3

 

எடுத்துக் கொண்ட பதிவர் சுவனப்பிரியனின் பதிவு, “செத்த கம்யூனிஸத்துக்கு உயிர் கொடுக்க நினைக்கும் செங்கொடி”

 

இந்த பதிவுக்கு செல்லும் முன் சில விசயங்களை தெளிவுபடுத்தி விடுவது சரியாக இருக்கும்.

  1. முதல் பதிவான “கள்ள உறவுக்குள் சிக்கிக் கொண்ட கடவுள்” என்பதற்கு பதிவர் சுவனப்பிரியன் இதுவரை எந்தப் பதிலையும் தரவில்லை. எனவே, அதற்கு முதலில் பதில் தர வேண்டும். அடுத்த பதிவில் க.உ.சி.க குறித்து அவர் பதிலேதும் தரவில்லை என்றால் பதிவர் சுவனப்பிரியன் என்னுடைய அந்தப் பதிவை ஏற்றுக் கொண்டார் என்று எடுத்துக் கொண்டு, அந்த அடிப்படையிலேயே வாதங்கள் கொண்டு செல்லப்படும். அதை பதிவர் சுவனப்பிரியனும் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால், மறுத்து எதையும் கூறமுடியாத போது அவரால் மறுக்க முடியாதது சரியானது என்பதே பொருள். சரியான ஒன்றை ஏற்றுக் கொள்வது அனைவராலும் ஒப்புக் கொள்ளப்பட்ட பொது உண்மை. ஆகவே, பதிவர் சுவனப்பிரியன் மறுக்க வேண்டும் அல்லது ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். எதையும் செய்யாமல் கள்ள மவுனம் சாதிப்பது என்னுடைய நேரத்தை வீணாக்கும் செயல். அதை அனுமதிக்க முடியாது.
  2. ஒரு நாளுக்கு பதினோரு மணி நேரம் இருக்கும் போதே எழுத்து விவாதம் செய்வதற்கு தனக்கு நேரமில்லை என்றார் பதிவர் சுவனப்பிரியன். ஆனால், இப்போது தொடர்ச்சியாக மூன்று பதிவுகளை இட்டிருக்கிறார். இதன் மூலம் முன்னர் தாம் சொன்னது பொய் என்றும், எழுத்து விவாதம் செய்வதற்கு போதிய நேரம் இருக்கிறது என்றும், எழுத்து விவாதம் செய்வதற்கு தனக்கு விருப்பமிருக்கிறது என்றும் இதன் மூலம் அவர் தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார். நன்றி.

 

விவாதமென்று ஆகிவிட்டபின் விதிமுறைகள் இல்லாமலா?

  1. ஒரு பதிவு வெளியிடப்பட்டதிலிருந்து அதிகபட்சம் ஏழு நாட்களுக்குள் என்னுடைய பதிவை நான் வெளியிட்டுவிடுவேன். இயலாதபட்சத்தில் ஐந்து நாட்களுக்குள் தாமதத்திற்கா காரணத்தைக் கூறி இன்னும் எத்தனை நாள் அவகாசம் வேண்டும் என்பதையும் கோரிவிடுவேன். இது குறித்து பதிவர் சுவனப்பிரியன் தன் கருத்தைக் கூறினால் ஒரு ஒழுங்கை கொண்டு வந்து விடலாம்.
  2. கேட்கப்படும் கேள்விகளை எந்த விதத்திலும் திசை திருப்பாமல், சரியான கோணத்தில் பதில் சொல்வேன் என்றும், தேவையற்ற திசைதிருப்பல்களோ, குறிக்கோளற்று பதில் கூறுவதோ, பதில் கூறாமல் கடந்து செல்வதோ இருக்காது என்றும் உறுதியளிக்கிறேன். இதேபோன்ற உறுதிமொழியை பதிவர் சுவனப்பிரியனிடமிருந்தும் எதிர்பார்க்கிறேன்.
  3. என்னுடைய வாதங்களை தகுந்த உள்ளீடுகளுடனும், விவாதத்தை தேடல்களுடன், விவாத நேர்மையுடன் நகர்த்திச் செல்வேன் என்றும், என்னுடைய வாதங்களில் தவறிருப்பதாக சுட்டிக்காட்டப்பட்டு அது சரியாகவும் இருந்தால் தயங்காமல் அவற்றை ஏற்று மாற்றிக் கொள்வதில் எந்த வித அசூயையும் எனக்கு இருக்காது என்றும் உறுதியளிக்கிறேன். இதேபோன்ற உறுதிமொழியை பதிவர் சுவனப்பிரியனிடமிருந்தும் எதிர்பார்க்கிறேன்.
  4. இந்த விவாதத்திலிருந்து நானாக முறித்துக் கொண்டு வெளியேறிச் செல்லமாட்டேன், இறுதி முடிவு எட்டப்படும் வரை விவாதம் சீரிய முறையில் செல்வதற்கு என்னால் இயன்ற அனைத்தையும் செய்வேன் என்றும் உறுதியளிக்கிறேன். இதேபோன்ற உறுதிமொழியை பதிவர் சுவனப்பிரியனிடமிருந்தும் எதிர்பார்க்கிறேன்.
  5. இந்த விவாதம் எப்படி முடிவாகிறதோ அதனடிப்படையில் என்னுடைய வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்வேன் என்று உறுதியளிக்கிறேன். இதேபோன்ற உறுதிமொழியை பதிவர் சுவனப்பிரியனிடமிருந்தும் எதிர்பார்க்கிறேன்.
  6. இங்கு எதிரெதிரே நிற்பவை இஸ்லாமும் புரட்சிகர கம்யூனிசமும். வாதிடும் இருவரும் இரண்டையும் தெரிந்திருப்பது அவசியம், குறைந்தபட்சம் அடிப்படைகளேனும். அப்படியில்லாமல் இலக்கின்றி பொத்தம்பொதுவாக கூறப்படுபவைகள் அவதூறுகளாகவே கருதப்படும். இதை ஏன் இங்கொரு விதியாக குறிப்பிடுகிறேனென்றால் பதிவர் சுவனப்பிரியன் எழுதியுள்ள இரண்டாம், மூன்றாம் பதிவுகள் இந்த வகைக்குள் அடங்குபவைகளே. இதை உணாரமல் போனால் விவாதம் சீரிய முறையில் செல்லாமல், நேரம் வீணாவதில் தான் முடியும். இதை பதிவர் சுவனப்பிரியன் ஏற்றுக் கொள்வார் என நம்புகிறேன். ஏனென்றால் தர்ஹாவாதிகள், ஷியாக்களின் செயல்பாடுகளோடு ஷன்னிகளை ஒப்பிட்டால் சுவனப்பிரியன் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார் எனபதை நான் அறிந்திருக்கிறேன். எனவே, நான் என்னுடைய வாதங்களை குரான் ஹதீஸ் அடிப்படையில் எடுத்து வைப்பதை உறுதி செய்வது போல், போலிகளின் செயல்பாட்டோடு புரட்சிகர கம்யூனிஸ்டுகளை ஒப்புநோக்க மாட்டார் என அவர் உறுதியேற்க வேண்டும் என எதிர்பார்க்கிறேன்.
  7. இஸ்லாம் கம்யூனிசம் என்பவை அனைத்தையும் உள்ளடக்கியவை. எனவே, இந்த விவாதம் ஒரு தலைப்பில் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியை முதலில் தேர்ந்தெடுத்து அதில் நின்று விவாதித்து முடிவு கண்டபின் அடுத்ததை தொடங்க வேண்டும். எ.கா வறுமை, பாலியல், ஆணாதிக்கம் போன்று.
  8. பதிவு இட்டவுடன் இருவரும் குறிப்பிட்ட பதிவில் அதை தெரிவிக்க வேண்டும்.

 

இனி சுவனப்பிரியன் பதிவுக்கு திரும்பலாம். தன்னுடைய பதிவின் தலைப்பை செத்த கம்யூனிசம் என்று தொடங்கியிருக்கிறார்.

கம்யூனிசத்திற்கு எதிராக பேசுபவர்கள் எவரானாலும் வழக்கமாக செய்யும் அதே முதலாளித்துவ புரட்டான கம்யூனிசம் செத்துப் போய்விட்டது என்பதைக் கூறி தங்களை அச்சுப்பிசகாமல் அம்பலப்படுத்திக் கொண்டே தான் இருக்கிறார்கள். பதிவர் சுவனப்பிரியனும் இதற்கு விதி விலக்கல்ல.

 

கம்யூனிசம் செத்துப் போய் விட்டதா? ஒரு கொள்கை சமூகத்தில் தேவையற்றதாகி விட்டது, மரித்து விட்டது என்று கூற வேண்டுமாயின் முதலில் அந்தக் கொள்கை உலகில் செயல்படுத்தப்பட்டிருக்க வேண்டும். செயல்படுத்தும் போது எந்த நோக்கத்திற்காக அந்தக் கொள்கை உருவானதோ அதற்கு எதிர்மறையான விளைவுகளைத் தந்திருக்க வேண்டும். அப்போது தான் ஒரு கொள்கையை செத்துப் போன கொள்கை என்று கூற முடியும். ஆனால் இதுவரை உலகில் கம்யூனிசம் செயல்பாட்டில் இருந்திருக்கவில்லை. தனியொரு நாட்டில் கம்யூனிசத்தை செயல்படுத்தவும் முடியாது. ரஷ்யா சீனாவில் சோசலிசம் தான் செயல்படுத்தப்பட்டது. கம்யூனிசம் என்பது மனித குல வரலாற்றின் மகோன்னதமான நிலை. அதைக் கொண்டு வரும் நோக்கிலான ஆயத்தங்கள் தான் சோசலிசம். அரசு என்றால் என்னவென்று புரியாமல், வரலாறு என்னவென்று தெரியாமல் கம்யூனிசம் ஒரு கட்சி என்றும், யாரோ ஆளும் ஆட்சி என்றும் பாமரத் தனத்தில் இருப்பவர்களிடம், அதிலும் அது குறித்து அறிந்து கொள்ளாவோ, தெரிந்து கொள்ளாவோ கூடாது என்ற மூடநம்பிக்கையில் இருப்பவர்களிடம் முதலாளித்துவ வாந்தியை தவிர வேறெதையும் எதிர்பார்க்க முடியாது.

 

குழந்தைப் பருவத்திலிருந்த சோசலிசத்தை அதன் எதிரி வல்லூறுகள் கிழித்துப் போட்டதினால் அந்தந்த நாடுகளில் சோசலிசம் பின்னடைவைச் சந்தித்தது. சோசலிசத்தை தாக்கி வீழ்த்துவதற்கு முதலாளியம் செய்த சதிகளும் எத்தனங்களுமே அது சரியான திசையில் இலக்கை நோக்கிச் சென்றது என்பதற்கான கட்டியம். இன்று உலகமெங்கும் கம்யூனிச திசை வழியில் போராட்டங்கள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. இதற்கு இஸ்லாமிய நாடுகளும் விலக்கில்லை. கம்யூனிச நூல்களும் அதன் ஆய்வுகளும் பெருமளவில் விற்பனையாகிக் கொண்டிருக்கின்றன என்பதை முதலாளித்துவ ஊடகங்களால் கூட மறைக்க முடியவில்லை. இதன் பொருள் கம்யூனிசம் இன்னும் உயிர்ப்புடன் இருக்கிறது என்பதையல்லவா குறிக்கிறது. உலகில் இஸ்லாம் போன்ற மதங்கள் உட்பட அனைத்துவித சுரண்டல்களும் இருந்து கொண்டிருக்கும் வரை கம்யூனிசத்தின் தேவை இருந்து கொண்டே இருக்கும். தீர்ந்து போகாது, மரித்தும் போகாது.

 

செத்த கம்யூனிசம் என்று தலைப்பு வைத்திருக்கும் சுவனப்பிரியன் நேர்மையாக கீழுள்ள கேள்விகளுக்கு பதில் கூறிப் பார்க்கட்டும்.

 

ரஷ்யா சீனாவில் சோசலிச ஆட்சி வீழ்ந்து விட்டது எனவே கம்யூனிசம் செத்து விட்டது என்பவர்களே, ஸ்பெயின் உள்ளிட்ட ஐரோப்பிய நாடுகளில் இஸ்லாமிய ஆட்சி வீழ்ந்து விட்டது. உத்மானியப் பேரரசு வீழ்ந்து அதனிடத்தில் பல தேசிய அரசுகள் வந்துவிட்டன. எனவே, இஸ்லாம் செத்து விட்டது என நான் கூறுகிறேன், மறுக்க முடியுமா உங்களால்?

 

இஸ்லாமிய நாடு எனும் ஹோதாவில் இன்று இருக்கும் நூற்றுச் சொச்ச நாடுகளில் எந்த நாடும் முற்று முழுதாக இஸ்லாமிய கொள்கைகளுக்கு செயல்வடிவம் கொடுக்க இயலவில்லை, முடியவில்லை. எனவே, இஸ்லாம் செத்துப்போய் விட்டது என்று நான் கூறுகிறேன், மறுக்க முடியுமா உங்களால்?

 

இன்று உலகில் இருக்கும் கோடிக்கணக்கான முஸ்லீம்களில் ஒற்றை ஒருவரையாவது இஸ்லாத்தை நூறுசதம் பின்பற்றுபவர் என்று அடையாளம் காட்ட முடியுமா? என்றால் ஒருவரால் கூட பின்பற்றப்பட முடியாத, ஒருவர் கூட முழுமையாக பின்பற்றாத இஸ்லாம் செத்து விட்டது என்று நான் கூறுகிறேன். மறுக்க முடியுமா உங்களால்?

 

இஸ்லாம் தோன்றிய அன்றிலிருந்து இன்றுவரை 1400 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக சௌதியில் ஆட்சியில் இருக்கும் கொள்கை இஸ்லாம் தான். இஸ்லாத்தில் இருப்பதாக கூறப்படும் சமூக மேன்மையை(!), அமைதியை(!) இந்த 1400 கால ஆட்சியதிகாரத்தில் அங்கு கொண்டுவர முடிந்திருக்கிறதா? என்றால் இஸ்லாம் செத்த மதமா? உயிருள்ள மதமா?

 

அடுத்து, மதவாதிகளின் இலக்கணத்துக்கு கொஞ்சமும் விலகாமல் பதிவர் சுவனப்பிரியன் செயல்படுகிறார் என்று கூறியிருந்தேன். அந்த இலக்கணங்களை மேற்கோளாக எடுத்துப் போட்டிருக்கிறார் சுவனப்பிரியன். அதற்கு மறுப்புக் கூறியிருப்பார் என்று பார்த்தால், அதில் நான் செய்திருக்கும் ஒரு தட்டச்சுப்பிழையை சுட்டிக்காட்டி அதுவே நான் ஆத்திகத்தின் பக்கம் வருவதற்கான ஆதாரம் என்று கூறியிருக்கிறார். என்னால் சிரிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. (நண்பர் மணியும் தொலைபேசியில் பேசும் போது தன்னால் இன்னும் சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை என்றார்) இருந்தாலும் தட்டச்சுப்பிழையை சுட்டிக் காட்டியதற்கு நன்றி. இனி, சற்றே கவனம் கொள்கிறேன்.

 

பதிவர் சுவனப்பிரியனுக்கு நான் ஒரு சவால் விட்டிருந்தேன். அந்த சவாலை ஏற்றுக் கொள்ளும் துணிவிருக்கிறதா? என்று கேள்வியும் கேட்டிருந்தேன். இதற்கு பதிலெழுதப் புகுந்த பதிவர் சுவனப்பிரியன். இஸ்லாம் ஸ்ட்ராங்கான கொள்கையாக இருப்பதால் வேறெதையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய தேவை இல்லை என்று கூறியிருக்கிறார். பதிவர் சுவனப்பிரியன் இதில் கவனிக்க வேண்டியது என்னவென்றால், கம்யூனிசத்தை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள் என்று சுவனப்பிரியனிடம் கோரிக்கை விடுக்கவில்லை. மாறாக சவால் விட்டிருக்கிறேன். ஏற்றுக் கொள்ளும் துணிவிருக்கிறதா? என்று கேள்வி எழுப்பியிருக்கிறேன். இந்த சவாலை சுவனப்பிரியன் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை என்று அவருடைய சுற்றிவளைத்த பதிலிலிருந்து புரிகிறது.

 

இதில் இன்னொரு அம்சமும் இருக்கிறது. இந்த சவாலுக்கு நான் ஒரு நிபந்தனை விதித்திருந்தேன். விவாத நேர்மையுடன் பதிவர் சுவனப்பிரியன் நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பது தான் அந்த நிபந்தனை. இந்த நிபந்தனையுடன் கூடிய அந்த சவாலை சுவனப்பிரியன் ஏற்றுக் கொள்ள மறைமுகமாக மறுத்திருப்பதன் மூலம் அவர் ஒரு விசயத்தை தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார். அதாவது, தன்னிடம் விவாத நேர்மையை எதிர்பார்க்க வேண்டாம் என்பது தான் அந்த விசயம். அந்த பதிலிலிருந்து நான் அப்படித்தான் புரிந்து கொள்கிறேன். இதை பதிவர் சுவனப்பிரியன் உறுதிப்படுத்த வேண்டும். மீண்டும் ஒரு நேர்மையற்ற விவாதத்தை நடத்தி என்னுடைய நேரத்தை வீணடித்துக் கொள்ள நான் விரும்பவில்லை.

 

இதன் பிறகு பதிவர் சுவனப்பிரியன் எழுதியிருப்பதெல்லாம் கம்யூனிசத்துக்கு எதிரான அக்மார்க் அவதூறுகள். தோழர் ஸ்டாலின் தன் மகளுக்கு இஸ்லாமிய ஆடை கண்ணியம் வடிவிலான ஆடையை அணியச் சொன்னார். கம்யூனிச வன்முறை, பெண் உழைப்பு, தீண்டாமை என்று செல்கிறது. அவற்றை ஒவ்வொன்றாக பார்ப்போம்.

 

தோழர் ஸ்டாலின் தன் மகளுக்கு கூறியது ஒரு தந்தை மகளுக்கு இடையிலான உரையாடல். இருக்கமான ஆடைகளை அணியாதே தொளதொளப்பான ஆடைகளை அணிந்து கொள் என்பதற்கும் இஸ்லாம் கூறும் பெண்களுக்கான ஆடை அடிமைத்தனத்துக்கும் ஒரு தொடர்பும் இல்லை. நுகர்வுக் கலாச்சாரம் பெண்களை உரித்துப் பார்க்கத் துடிக்கிறது என்றால் அதன் காரணம் ஆணாதிக்கம். இதே போல் இஸ்லாமியம் பெண்களை ஆடைகளுக்குள் அடைத்துப் போடுகிறது என்றால் அதன் காரணமும் ஆணாதிக்கமே. இரண்டும் ஆணாதிக்கத்தின் இருவேறு முனைகள். வேறுபட்ட முனைகள் என்பதால் எதிரெதிரானது என்று கருத முடியாது. ஏனென்றால் இரண்டுமே ஆணாதிக்கத்தை அடித்தளமாக கொண்டிருக்கின்றன. மேலதிக விபரங்களுக்கு இந்த கட்டுரையை படிக்கவும். அல்லாவின் பார்வையில் பெண்கள், 1. புர்கா. பதிவர் சுவனப்பிரியன் உட்பட இஸ்லாமிய மதவாதிகள் அனைவரும் இந்த விசயத்தில் பொய்யையே வலிந்து கூறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இஸ்லாம் கூறுவது தெளிவான, அப்பட்டமான பெண்ணடிமைத்தனம். எனவே, பதிவர் சுவனப்பிரியன் நுனிப்புல் மேயாமல் எதிலும் ஆழமான பார்வையை செலுத்துமாறு கோருகிறேன்.

 

இன்று கம்யூனிசம் பேசும் யாரும் தன் மனைவியை வேலைக்கு அனுப்புவதில்லை எனவே, அவர்கள் இரட்டை வேடம் போடுகிறார்கள் என்கிறார் பதிவர் சுவனப்பிரியன். பொய்யையும் புனை சுருட்டுகளையும் கட்டவிழ்த்து விட்டால் தங்களுடைய இரட்டைத்தனம் மறைந்துவிடும் என்று கருதுகிறார் போலும். அவர் இப்படி எழுதியிருக்கிறார், \\\ஒரு ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் அடிப்படையில் உடல் ரீதியாகவும் மன ரீதியாகவும் நிறைய வித்தியாசம் உண்டு. அறிவியலும் ஒத்துக் கொள்கிறது. இஸ்லாமும் ஒத்துக் கொள்கிறது. ஆனால் கம்யூனிஸ்டுகள் ஒத்துக் கொள்வதில்லை. இதை உணராத காரணத்தினாலேயே கம்யூனிஸ்டுகள் உற்பத்திக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து பெண்களையும் தொழிற்சாகைளுக்கு இழுத்து வந்து கட்டாய வேலை வாங்கினர்/// இதில் கட்டாய வேலை என்பது பொய் என்பதால் அதை பதிவர் சுவனப்பிரியனிடமே விட்டுவிடுவோம். இஸ்லாம் பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வதை அனுமதிக்கிறதா? இல்லையா? ஆம் அனுமதிக்கிறது என்றால் உடல் ரீதியாகவும், மன ரீதியாகவும் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையே நிறைய வித்தியாசம் உண்டு. இதை இஸ்லாம் உணர்ந்திருக்கிறது என்பதன் பொருள் என்ன? சுவனப்பிரியன் என்ன சொல்ல வருகிறார்? ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையே மன ரீதியாகவும், உடல் ரீதியாகவும் வித்தியாசம் இருக்கிறது. எனவே, பெண்கள் வேலைக்குச் செல்லக் கூடாது என்கிறாரா? அன்றிலிருந்து இன்று வரை கிராமப்புறங்களில் பெண்கள் விவசாய உற்பத்தியில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்களே. அவர்கள் உடல்ரீதியாகவும், மனரீதியாகவும் என்ன பாதிப்பை பெற்று விட்டனர்? இன்று தொழிற்சாலை உற்பத்திகளிலும் பெண்கள் பெருமளவில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்களே. அவர்கள் உடல்ரீதியாகவும், மனரீதியாகவும் என்ன பாதிப்பை பெற்று விட்டனர்? மெய்யாகவே பதிவர் சுவனப்பிரியன் இரட்டை வேடம் போடவில்லை என்றால் பதில் கூறட்டும். பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வது சரியா? தவறா? சரி என்றால் கம்யூனிசம் பெண்களை வேலை செய்யச் சொன்னது தவறில்லை என்றாகும். தவறு என்றால் இஸ்லாம் பெண்களுக்கு வேலை செய்ய அனுமதி அளித்தது சரியில்லை என்றாகும். பதிவர் சுவனப்பிரியன் தான் இரட்டை வேடம் போடவில்லை என்று இங்கு நிரூபிக்குமாறு பணிவன்புடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

 

பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வது குறித்து கம்யூனிசம் என்ன சொல்கிறது? பெண்கள் ஆண்களைப் போலவே உற்பத்தி வேலைகளில் ஈடுபடாதவரை அரசியல் ரீதியாகவும் சமூக குடும்ப ரீதியாகவும் பெண்கள் விடுதலையடைய முடியாது என்கிறது. ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையே மனரீதியாக வித்தியாசம் இருக்கிறது என்பது பொய். இதை எந்த அறிவியலாளரும் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. ஆனால் உடல் ரீதியாக சில வித்தியாசங்கள் இருக்கின்றன. இது ஆணைவிட பெண் உடல் வலுவிலோ, திறனிலோ அறிவிலோ எந்த வித குறையையும் ஏற்படுத்தாது. தவிரவும், ஒரு ஆணுக்கும் இன்னொரு ஆணுக்கும் இடையே கூட உடல் ரீதியாக வித்தியாசங்கள் இருக்கின்றன. அப்படி என்றால் அந்த இன்னொரு ஆண் வேலை செய்யக் கூடாது என்று கூறுவார்களா? உற்பத்தி, உற்பத்திக் கருவிகள், உற்பத்தி உறவுகள், உற்பத்தி உறவுகளுக்கிடையேயான பகிர்மானம் இவைதான் உலகம் இயங்குவதின் அச்சாணி. இதில் உலகின் சரிபாதியினரான பெண்களை உற்பத்தியிலிருந்து அன்னியப்படுத்தியதன் மூலமே பெண்களை அடிமைகளாக்கி வைத்திருக்கின்றனர் ஆண்கள். ஆதியில் சமூகத்துக்கும் உற்பத்திக்கும் தலைமை தாங்கியது பெண்களே என்பது தான் வரலாறு. இதை மாற்றி ஆண்கள் உற்பத்திக்கும் பெண்கள் வீட்டு குடும்ப பராமரிப்புக்கும் என்று மாற்றியதன் மூலமே ஆண் பெண்ணை பலவீனப்படுத்தினான். இதை மீளத் திருத்தி ஆணும் பெண்ணும் உற்பத்தி சார்ந்த வேலைகளில் ஈடுபட வேண்டும். குடும்பம் சார் வேலைகளிலிருந்தும் குழந்தை வளர்ப்பிலிருந்தும் பெண்ணை விடுவித்து அதை அரசின் கடமையாக மாற்றியமைக்க வேண்டும் என்று கம்யூனிசம் கூறுகிறது. இது தான் சரியானது, மதவாதிகள் கூறுவதெல்லாம் பெண்ணை அடிமைத்தளையில் கட்டி வைப்பது. அவ்வாறல்ல என பதிவர் சுவனப்பிரியன் கருதினால் கம்யூனிசம் குறித்தும் இஸ்லாம் குறித்தும் இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாக கற்றுக் கொண்டு வரட்டும். நான் ஆயத்தமாக இருக்கிறேன்.

 

எல்லாம் சரி இப்போது ஏன் கம்யூனிஸ்டுகள் பெண்களை குறிப்பாக தங்கள் மனைவிகளை உற்பத்தியில் ஈடுபடுத்தாமல் குடும்ப பராமரிப்பிலேயே விட்டு வைத்திருக்கின்றனர்? பெண்களும் உற்பத்தியில் ஈடுபட வேண்டும் என்பது சமூகத்திலிருந்து தனிநபருக்கு வர வேண்டியது. தனிநபரிலிருந்து சமூகத்துக்கு அல்ல. அதாவது பெண்கள் உற்பத்தியில் ஈடுபட வேண்டும் என்றால் குடும்பப் பராமரிப்பு குழந்தை வளர்ப்பு போன்ற வேலைகளிலிருந்து பெண்கள் விடுவிக்கப்பட வேண்டும். அதாவது இந்த வேலைகளை அரசு ஏற்றுக் கொள்வது வரை பெண்கள் உற்பத்தியில் ஈடுபடுவது அவர்களுக்கு இரட்டைச் சுமையாகவே இருக்கும். இன்று வேலைக்குச் செல்லும் பெண்கள் வேலையும் செய்துவிட்டு குடும்பப் பராமரிப்பிலும் குழந்தை வளர்ப்பிலும் ஈடுபடும் கொடுமையை உலகம் கண்டு கொண்டுதான் இருக்கிறது. இஸ்லாத்திலும் இதில் விதிவிலக்கு இல்லை. ஆனால் கம்யூனிஸ்டுகள் எதை மேலிருந்து கீழாக செய்ய வேண்டும், எதை கீழிருந்து மேலாக செய்ய வேண்டும் என்பதில் தெளிவாக இருக்கின்றனர். அதனால் தான், கம்யூனிஸ்டுகள் இன்றைய சமூகத்தில் பெண்களை உற்பத்தியில் ஈடுபடுத்துவதில்லை. இது கம்யூனிஸ்டுகளின் இரட்டை நிலையல்ல, சரியான நிலை. மட்டுமல்லாது எந்த கம்யூனிஸ்டும் ஆணாதிக்கமாக பெண்களை அடிமைப்படுத்துவதில்லை. கடந்த பதிவில் சுவனப்பிரியன் குறிப்பிட்டாரே, என் மனைவி கூட கம்யூனிசக் கொள்கையில் இல்லை என்று. ஆணின் முடிவை பெண்மீது என்றுமே கம்யூனிஸ்டுகள் திணிப்பதில்லை என்பதற்கு இதுவே சான்று. புரிந்து திருந்தும் வரை விளக்கமளிக்கிறோம், காத்திருக்கிறோம். அவர்கள் உண்மைகளைக் கண்டு திரும்புகிறார்கள். ஆனால் இஸ்லாமிய மதவாதிகளோ பெண்களை அடிமைப்படுத்த எண்ணுகின்றனர். தங்கள் முடிவை வலிந்து திணிக்கின்றனர். இஸ்லாமிய பெண்கள் அணியும் புர்காவே இதற்குச் சான்று. இதை சரியான கோணத்தில் புரியாவிட்டால் இப்படித்தான் பதிவர் சுவனப்பிரியனைப் போல் தானும் குழம்பி மற்றவர்களையும் குழப்பும் நிலையை அடைய வேண்டியதிருக்கும்.

 

அடுத்து பதிவர் சுவனப்பிரியனின் வன்முறை கொலை எனும் முதலாளித்துவ அலறல். கம்யூனிஸ்கள் மக்களை கொன்றழித்தனர் எனும் முதலாளித்துவ புழுகு மூட்டைகளை அதை கூறிய முதலாளித்துவவாதிகளே “நாங்கள் காசுக்காத்தான் அவ்வாறு கூறினோம்” என்று வாக்குமூலம் அளித்து விட்டார்கள். ரஷ்யா ஒரு இரும்புத்திரை நாடு என்று கூறி, அதன் ஆவணங்கள் வெளியிடப்பட்டால் புரிந்து போகும் என்று கெக்கொலி கொட்டியவர்கள் கோர்ப்பச்சேவ் ஆவணங்களைத் திறந்து வைத்தபோது, ஈராக்கில் பேரழிவு ஆயுதங்கள் என்று கூறிவிட்டு இன்று வரை மௌனத்தில் உறைந்து கிடக்கிறார்களே அதே போல் கள்ள மௌனத்தில் அமிழ்ந்து கிடக்கிறார்கள். சோவியத் யூனியனில் ஸ்டாலினுக்குப் பிறகும், சீனத்தில் மாவோவுக்குப் பிறகும் கம்யூனிசம் இல்லை. ஆனால் பதிவர் சுவனப்பிரியன் போன்ற மதவாதிகளோ போலிகளின் செயல்பாடுகளைக் காட்டி தம்மை சமாளித்துக் கொள்ள முயல்கிறார்கள். பதிவர் சுவனப்பிரியனுக்கு திறனிருந்தால் கம்யூனிஸ்டுகள் யார் எங்கு என்ன வன்முறையில் எப்போது ஈடுபட்டார்கள் என்று தரவுகளுடன் வரட்டும் அப்போது தெரியும் வன்முறைகளின் சொந்தக்காரர்கள் யார் என்பது?

 

ஆனால் கம்யூனிஸ்டுகளின் பாதையெங்கும் இரத்தக்கரை படிந்திருக்கிறது. ஏனென்றால் ஆட்சியாளர்களுக்கு கம்யூனிஸ்டுகளைக் கொன்றழிப்பது என்பது அவ்வளவு உவப்பாக இருந்திருக்கிறது. உலக நாடுகள் அனைத்திலும் இதற்கான தடங்கள் உண்டு. இஸ்லாமிய நாடுகள் கூட இதற்கு விதி விலக்கில்லை. பதிவர் சுவனப்பிரியன் தற்போது இருக்கிறாரே அந்த நாட்டில் 1970களின் தொடக்கத்தில் நஜ்ரான் பகுதியில் 70க்கும் மேற்பட்ட கம்யூனிஸ்டுகள் கொல்லப்பட்டனர். இந்தோனேசியாவில் 3 லட்சத்துக்கும் அதிகமான கம்யூனிஸ்டுகள் கொன்று குவிக்கப்பட்டனர். வெறும் ஆட்சியாளர்கள் மட்டுமல்ல. பதிவர் சுவனப்பிரியன் ஆராதிக்கிறாரே முகம்மது, அவர் கூட வன்முறை வெறியாட்டம் ஆடியவர் தான். இதோ எடுத்துக்காட்டுகளாக ஒன்றிரண்டு.

 

இறைத்தூதர் அவர்கள் அன்சாரிகளில் ஒரு குழுவினரை அபூ ராபிஉவிடம் அவனைக் கொல்வதற்காக அனுப்பினார்கள்.. .. .. பிறகு நான் என் உள்ளத்தில் உறுத்தும் வேதனை எதுவுமின்றி எழுந்தேன், இறுதியில் நாங்கள் நபி அவர்களிடம் சென்று நடந்ததை அவர்களுக்குத் தெரிவித்தோம். புஹாரி 3022

 

நபி அவர்கள் கஅப் இப்னு அஷ்ரஃபைக் கொல்வதற்கு யார்? .. .. .. இவ்வாறு முகம்மத் இப்னு மஸ்லமா அவனிடம் பேச்சுக் கொடுத்துக் கொண்டேயிருந்து அவனைக் கொல்வதற்கு வசதியான தருணம் கிடைத்தவுடன் அவனைக் கொன்று விட்டார்கள். புஹாரி 3031

 

இன்னும் வேதக்காரர்களிலிருந்தும் உதவி புரிந்தார்களே அவர்களை அவர்களுடைய கோட்டைகளிருந்து கீழே இறக்கி, அவர்களின் இருதயங்களில் திகிலைப் போட்டு விட்டான்.  ஒரு பிரிவாரை நீங்கள் கொன்று விட்டீர்கள். இன்னும் ஒரு பிரிவாரை சிறைப்பிடித்தீர்கள். குரான் 33.26

 

தங்கள் வேத உபனிடதங்களில் இப்படி வரலாறு வைத்திருப்பவர்கள் தாம் கம்யூனிஸ்டுகளை நோக்கி விரல் நீட்டுகிறார்கள் வன்முறையாளர்கள் என்று.

 

கம்யூனிசத்தில் வன்முறையின் பாத்திரம் என்ன? இதைப் புரிந்து கொள்ள அரசு குறித்த தெளிவு வேண்டும். இணக்கம் காண முடியாமல் போன பகை வர்க்கங்களிடையே தான் பிரநிதிப்படுத்தும் வார்க்கம் சார்ந்து பிற வர்க்கங்களை அடக்கி வைப்பதே அரசு. இப்படியான அரசின் கீழ் அடங்கிக் கிடக்கும் வர்க்கங்கள் அநீதியான உற்பத்திப் பங்கீட்டினால் வாழ்விழந்து போகும் போது, தங்கள் வாழ்வுக்கு இடையூறாக உள்ள அரசை வன்முறை மூலம் அதாவது புரட்சியின் மூலம் அகற்றி விட்டு சமூக மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறார்கள். இது தான் கம்யூனிசத்தில் வன்முறையின் பங்கு. இதில் கவனம் கொள்ள வேண்டிய இரண்டு அம்சங்கள். 1. புரட்சியில் ஈடுபடுவது சமூக மாற்றத்துக்காகவேயன்றி வெறுமனே அரசை மாற்ற அல்ல. 2. புரட்சியில் ஈடுபடுவது கம்யூனிஸ்டுகள் மட்டுமல்ல, மக்களே. மக்கள் இன்றி புரட்சி இல்லை. இந்த அடிப்படையில் உலகில் இரண்டு புரட்சிகள் நடந்துள்ளன. ரஷ்யாவிலும் சீனாவிலும் நடந்த புரட்சியை வன்முறை, கொலை என்று எவனும் விரல் நீட்டியதில்லை. மற்றப்படி மக்களின் விரோதிகளும், மதவாதிகளும் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு எதிராக சுட்டுபவை அனைத்தும், ஆதாரமற்ற, காலாவதியாகிப் போன முதலாளித்துவ அவதூறுகள்.

 

அடுத்து, தீண்டாமை. இஸ்லாமிய மதவாதிகள் தீண்டாமைக்கு எதிராக முழங்குவதெல்லம் ஒரு ஒப்பீடு மட்டுமே. அதாவது, அரேபிய நிலையையும், இந்திய நிலையையும் ஒப்பிட்டுக் காட்டி எங்கள் மதத்தில் தீண்டாமை இல்லை என்று பசப்புவது. ஆனால் இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை உண்டு.

 

முதலில் தீண்டாமை என்றால் என்ன என்று பார்த்து விடலாம். இன்றைய உலகில் சாதிப் படிமுறை ஆசியப் பகுதிகளில் குறிப்பாக இந்தியாவில் நிலவும் நடைமுறை. உலகின் எல்லாப் பகுதிகளிலும் உழைப்புப் பிரிவினை இருந்திருக்கிறது. இந்த உழைப்புப் பிரிவினை மேல்கட்டுமானத்தில் நிலவுவது. உலகின் பிறபகுதிகளில் நிலப்பிரபுத்துவ காலகட்டத்தின் மறைவில் உழைப்புப் பிரிவினையும் மெல்ல மங்கி மறைந்தது. ஆனால் இந்தியப் பகுதிகளில் அது அடிக்கட்டுமானத்தில் சாதிப் பிரிவினையாகப் படிந்ததால் தொடர்ந்ததுடன், பார்ப்பனிய மதம் இதை வாழ்க்கை முறையாக்கி தீண்டாமைக் கொடுமையை தன்னுடைய மேலாதிக்கத்துக்காக நிலை நிருத்தியது. இது இந்தியப் பகுதிகளில் மட்டுமே நிலவும் நிலை. உலகின் வேறு பகுதிகளில் இந்நிலை இல்லை. இதை பார்ப்பனிய மதத்துடன் ஒப்பிட்டுக் காட்டி இதில் இஸ்லாம் சிறந்தது என்று கூறினால் மாற்றுக்கருத்து ஒன்றுமில்லை. ஏற்கலாம். ஆனால் இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை இல்லை என்றால் அதை ஏற்க முடியாது. ஏனென்றால் இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை உண்டு ஆனால் அது உடல் தீண்டாமையாக இல்லாமல் வேறு வடிவத்தில் இருக்கிறது.

 

பதிவர் சுவனப்பிரியன் இருக்கும் நாட்டில் பல கோத்திரங்கள் உண்டு. சில கோத்திரங்கள் உயர்வானவை, சில கோத்திரங்கள் தாழ்ந்தவை. எடுத்துக்காட்டாக கஹ்தானி, அஸ்மரி ஆகிய இரண்டு கோத்திரங்களை எடுத்துக் கொள்வோம். பள்ளிவாசலில் தொழுகையில் நிற்கும் போது தோளோடு தோள் உரச நின்று இருவரும் தொழுவார்கள். ஒரே கலத்தில் உண்பார்கள். ஒருவர் வீட்டுக்கு ஒருவர் சென்று கொள்வார்கள். ஆனால் ஒரு கஹ்தானி வீட்டுப் பெண்ணை ஒரு அஸ்மரி பையனுக்கு திருமணம் செய்து கொடுக்க மாட்டார்கள். ஏன்? ஒரு அஸ்மரி உயரதிகாரியாக இருக்கும் ஒரு நிறுவனத்தில் அவருக்கு கீழே ஒரு கஹ்தானி வேலை செய்ய நேர்ந்தால் அங்கு நடக்கும் பனிப்போரை வரலாறு தெரிந்தவர்களால் கவித்துவமாக காண  முடியும். அவர்களுள் வெளிப்படும் சாதி மனோபாவம் உடல் தீண்டலில் இல்லை என்பதால் அதை தீண்டாமை இல்லை என்று மொழிபெயர்க்க முடியுமா? இது நடைமுறை எடுத்துக்காட்டு.

 

இறைத்தூதர் அவர்கள் கூறினார்கள், இந்த ஆட்சியதிகாரம் குரைஷிகளிடம் தான் இருக்கும் அவர்களில் இருவர் எஞ்சியிருக்கும் வரை. புஹாரி 3501

ஏன்? அன்ஸாரிகள் ஆட்சியதிகாரத்துக்கு அறுகதையற்றவர்களா? என்ன காரணத்தினால்? முகம்மதுவுக்கு மக்காவிலிருந்து தன்னை விரட்டியடித்த தன்னுடைய குரைஷி குலத்தை விட, தன்னை ஆதரவளித்து ஆட்சியதிகாரத்தை வழங்கிய, இன்னும் ஒரு படி மேலே சென்று புலம் பெயர்ந்து வந்தவர்களுக்கு தங்களுடைய மனவியர்களையே திருமணம் செய்து வைத்து, தங்களுடைய சொத்துகளை பிரித்துக் கொடுத்த அன்ஸாரிகள் என்ன அடிப்படையில் குறைந்தவர்களாகி விட்டார்கள்? குரைஷிகள் இருவர் இருக்கும் வரை அன்ஸாரிகள் ஆட்சியதிகாரத்துக்கு தகுதியாக மாட்டார்கள் என்றால் அது என்ன மாதிரியான மனோபாவம்? இதை தீண்டாமை எனும் ஒற்றைச் சொல்லில் அடக்கிவிட முடியுமா? இது இஸ்லாமியர்கள் உயிரைவிட மேலானவராக மதிக்கும் முகம்மது வெளிப்படுத்திய எடுத்துக்காட்டு. இதற்குப் பிறகும் இஸ்லாத்தில் தீண்டாமை இல்லை என்பவர்களைக் கண்டு எந்த வாயால் சிரிப்பது?

 

இப்படிப்பட்ட வரலாற்றை கொண்டிருப்பவர்கள் கம்யூனிஸ்டுகள் சாதிக்காததை சாதித்து விட்டார்களாம். சோவியத் யூனியனிலும், மக்கள் சீனத்திலும் சோசலிச காலங்களில் எந்த விதத்திலாவது தீண்டாமை இருந்தது என்று காட்ட முடியுமா? பதிவர் சுவனப்பிரியனால். தான் பிடித்த முயலுக்கு மூன்று கால்கள் தான் இருக்கிறது என்பதால் பிற முயல்களுக்கு நான்காவது காலை வெட்டி விட முயலும் பதிவர் சுவனப்பிரியன் போன்றோர் உண்மைகளைக் காண முன்வர வேண்டும்.

 

சோவியத் யூனியனில் இஸ்லாமியர் நிலை என்ன என்பதைக் காட்டும் சிறு பதிவு. பானைச் சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்

 

“இஸ்லாமியர் மீது சோவியத் அதிகாரத்தை எவரும் திணிக்கவில்லை. மத்திய ஆசியாவில் அது மக்களாலேயே உருவாக்கப்பட்டது. என்ன கெட்ட காலமோ மக்களுடைய விருப்பத்துக்கு எதிராக சோவியத் ஆட்சியமைப்பு திணிக்கப்பட்டதாக நமது நலத்துக்கு எதிரானவர்களால் கதைக்கப்பட்டு இன்றுவரை பரப்பி விடப்படுகிறது. உஸ்பெக்கிஸ்தானில் புரட்சி நிகழ்ந்த போது நான் இளைஞன். புரட்சி மக்களின் அடியாளத்திலிருந்து வரவேற்பைப் பெற்றது. மசூதிகளில் சிறப்புத் தொழுகைகள் நடத்தப்பட்டன. மறைநூல் ஓதப்பட்டது. மக்களுடைய நலத்துக்கான வெற்றி. அன்றைய காலகட்டத்தில் இஸ்லாமிய சோவியத்துகள் என்றழைக்கப்பட்ட மக்கள் அதிகார ஆட்சியமைப்புகளுக்கு முதன்முதலாக தகைமைசால் இஸ்லாமியர்கள் பொதுமக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்கள்.”

முப்தி ஜியாவுதீன் இப்னு முப்தி இஸான் பாபா கான்.

தலைவர்,

இஸ்லாமிய வாரியம்,

மத்திய ஆசியா மற்றும் கஜகஸ்தான்.

நூல் சோவியத் ரஷ்யாவில் முஸ்லீம்கள். தமிழில் பொன். சின்னத்தம்பி முருகேசன்.

 

பதிவர் சுவனப்பிரியன் பதிவிட்டிருக்கும் இரண்டாவது மூன்றாவது பதிவுகளை நான் அலட்சியம் செய்கிறேன். காரணம், விதி எண் ஆறில் குறிப்பிட்டபடி கம்யூனிசத்துக்கும் அந்தப் பதிவுகளுக்கும் ஒரு தொடர்பும் இல்லை. அப்படி ஏதேனும் இருப்பதாக பதிவர் சுவனப்பிரியன் கருதி, அதை விளக்கிக் கூறினால் தொடரும் பதிவுகளில் அதைப் பார்க்கலாம். தற்போது பதிவர் சுவனப்பிரியன் பதிலளிக்க வேண்டியவைகள்.

  1. கள்ள உறவுக்குள் ஒழியும் கடவுள் எனும் பதிவுக்கான பதில்.
  2. முதலில் எழுத்து விவாதத்துக்கு நேரம் இல்லை என்று பொய்யாக கூறியதன் காரணம் என்ன?
  3. நேரடி விவாதத்துக்கு வர வேண்டும் என்று கூறியவர் தன் முடிவை மாற்றிக் கொள்ள நேர்ந்ததற்கான காரணம் என்ன?
  4. சுவனப்பிரியன் – நெருப்புக்கோழி பதிவில் இருக்கும் குறிப்பான அம்சங்களுக்கான பதில்,
  5. இந்தப் பதிவில் விவாதிக்கப்பட்டவைகளுக்கான பதில்.
  6. இந்த விவாதத்துக்கு பொருத்தமான தலைப்பை தேர்ந்தெடுப்பது.

இந்த ஆறு அம்சங்களுக்கும் பதில் கூறிய பிறகு அவருக்கு விருப்பமான கம்யூனிசத்தின் மீதான அவதூறுகளைக் கூறிக் கொள்ளலாம்.

முந்திய பதிவுகள்

1. கள்ள உறவுக்குள் ஒழியும் கடவுள்

2.  சுவனப்பிரியன் – தலையை மண்ணுக்குள் புகுத்தி இருட்டெனக் கூறும் நெருப்புக்கோழி

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

%d bloggers like this: