மீண்டும் படரும் சாதீய நெருப்பு

மருது சகோதரர்கள், சுந்தரலிங்கம், வ,உ.சிதம்பரம் உள்ளிட்ட சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்கள் முதல் திருமலை நாயக்கர் போன்ற குறுநில மன்னர்கள், பாளையக்காரர்கள் ஈறாக வரலாற்றில் தெரிந்த தெரியாத, அறிந்த அறியாத அனைவரும் தத்தம் சாதி அடையாளங்களோடு சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் சுவரொட்டிகளில். தங்கள் பெயரின் பின்னே பட்டங்களைப் போல் பெருமையுடன் போட்டுக் கொள்ளும் நிலை பெரியாரின் வீச்சுகளின் பின்னே மறைந்திருந்தது. ஆனால் அந்தப் பெருமை(!) தற்போது மீண்டு வந்து கொண்டிருக்கிறது. உலகமயக் கொள்கைகளின் விளைவுகளால் ஓட்டுக் கட்சிகள் சாயமிழக்க சாயமிழக்க ஏற்கனவே அவைகள் கைக் கொண்டிருக்கும் சாதிய உத்திகளை மிகத் தீவிரமாக கையாளத் தொடங்குகின்றன. ஆதிக்க சாதிகளே ஒன்று சேருங்கள் என்று ஒரு கும்பலால் மாவட்டம் தோறும் கூட்டம் நடத்த முடிகிறது. இவைகளெல்லாம் அறிவிப்பது என்ன? அணைந்து விட்டதா பெரியாரின் நெருப்பு?

 

இப்படி கேள்வி எழுப்புவது, தமிழகத்தில் இல்லாதிருந்த ஒன்று புதிதாக தலை தூக்குகிறது எனும் பொருளில் அல்ல. சாதிய தீண்டாமைக் கொடுமைகள் என்றும் ஒழிந்து விட்டிருக்கவில்லை. தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றன. வெளிப்படையாக 400 கிராமங்களுக்கு மேல் தனிக்குவளை முறை இன்னும் நீடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. தவிரவும், அதுவே நவீன வடிவம் எடுத்து வழக்கமானவர்களுக்கு கண்ணாடி குவளையிலும் புதிதாய யரும் தேனீர் கேட்டால் அவர்களுக்கு ஒருமுறை மட்டுமே பயன்படுத்தும் காகிதக் குவளைகளில் கொடுப்பதும் ஒருவிதத்தில் நாகரீக வடிவம் எடுத்த தனிக்குவளை முறைதான். ஆனால் இவைகளை மறைவாக செய்த நிலை மாறத் தொடங்கியிருக்கிறது.

 

தர்மபுரி நாயக்கன் கொட்டாய் சேரிக் குடியிருப்புகள் தாக்கி அழிக்கப்பட்டதற்கும் அவர்களின் பொருளாதாரம் திட்டமிட்டு சீர்குலைக்கப்பட்டதற்கும் நிச்சயமாக ஒரு காதல் ஜோடி திருமணத்தின் மூலம் இணைந்தது காரணமல்ல. அவர்கள் அடிமை சேவகம் செய்ய மறுத்து சுயமரியாதையுடன் நிமிர்ந்து நின்றது தான் காரணம். அவ்வாறு சுயமரியாதியுடன் நின்றதை செரிக்க முடியாத ஆதிக்க சாதி வன்மத்தின் வெறி கொண்ட தாக்குதலுக்கு கிடைத்த வாய்ப்பு தான் அந்த காதல் ஜோடியின் திருமணம். அந்தத் திருமணம் இல்லையென்றாலும் வேறு ஏதாவது முகந்திரத்தைக் கூறி இந்தத் தாக்குதல் நடந்தே இருக்கும். மட்டுமல்லாது தன்னுடைய வாக்குவங்கி அரசியல் வேட்டைக்காக ராமதாஸ் இதுபோன்ற தாக்குதல்களை தூண்டிவிட்டு வருகிறார். காடுவெட்டி குரு “சாதி மீறி கல்யாணம் செய்றவங்களை வீடு புகுந்து வெட்டுங்கள்” என்று வெறிக் கூச்சல் இட்ட்து இந்த அடிப்படையில் தான். இதன் பலனை அறுவடை செய்வதற்காகத் தான் ராமதாஸ் மாவட்டங்கள் தோறும் சென்று ஆதிக்க சாதிகளை அணி திரட்டி வருகிறார்.

 

இதன் மூலம் பாமக தேர்தல்களில் இன்னும் அதிக இடங்களைப் பிடித்துவிடும் என்றோ, கூட்டணி பேரம் பேசுவதற்கு உதவக் கூடும் என்றோ அஞ்சத் தேவையில்லை. ஏனென்றால் அவர் செல்லுமிடமெல்லாம் தங்கள் எதிர்ப்பின் மூலம் மக்கள் அவருக்கு செருப்படி கொடுத்து வருகிறார்கள். ஆனால் ராமதாஸுக்கு காட்டப்படும் இந்த எதிர்ப்பு தீண்டாமை வன்கொடுமைகளுக்கு எதிராக மக்கள் பதிவு செய்யும் ஆதரவு என்று புரிந்து கொள்ள முடியுமா? அவ்வாறல்ல, வெகுமக்கள் இவைகளுக்கு எதிராக அமைதியகவே இருக்கிறார்கள். அதற்கு அவர்களின் சாதி அபிமானமும் துணையாய் இருக்கிறது. அதனால் தான் பாசிச ஜெயா அரசு மாவட்ட ஆட்சியர்கள் மூலம் தடைவிதிப்பது போல் போக்கு காட்டி, மக்களின் சாதிய உணர்வுகளை விசிரிவிட்டு ஓட்டுகளாக அறுவடை செய்ய முனைகிற்து. எல்லா இடங்களிலும் சாதியை முன்னிலைப் படுத்துவதையும், ஜெயா நாடாளுமன்ற தேர்தலை தனித்தே சந்திக்கப் போவதாக (அது நடக்கப் போவதில்லை என்றாலும்) அறிவித்ததையும் இந்த பின்னணியில் இருந்து தான் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

 

தர்மபுரியில் ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் மீது நடத்தப்பட்ட தாக்குதல்களையோ, வேறு தீண்டாமை வன்கொடுமைகளையோ மக்கள் நேரடியாக ஆதரிப்பதில்லை. ஆனால் அதற்கு எதிராக நம்மால் என்ன செய்ய முடியும் எனும் அமைதி, இந்த மௌனமான செயலற்ற தன்மை, சுயசாதி அபிமானம் ஆகியவற்றின் மேல் தான் ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் மீதான தாக்குதல்களும் தீண்டாமை வன்கொடுமைகளும் கட்டியமைக்கப்படுகின்றன என்பது அவர்களுக்கு புரிவதில்லை. அதனால் தான் அவர்களால் எங்கோ நட்க்கும் ஒன்றிரண்டு சம்பவங்களுக்கு நான் என்ன செய்ய முடியும்? என்றும், அதெல்லாம் முன்பொரு காலம், இப்போதெல்லாம் யார் சாதி பார்க்கிறார்கள்? என்றும் கருதுகிறார்கள். தனிக்குவளை மட்டுமல்ல சாதித் தெருக்களுக்குள் செருப்பணிந்து செல்ல முடியாத, தங்கள் சொந்த வாகனங்களைக்கூட தள்ளிக் கொண்டு கடக்கும் கொடுமைகளுடன் பல கிராமங்கள் இன்னும் இருக்கின்றன. பஞ்சாயத்து தலைவாராக செயலாற்ற முடியாத நிலையும், வல்லரசு என பீற்றிக் கொள்ளும் அரசு அதை தடுக்க முடியாத நிலையும் இன்னும் நீடித்துக் கொண்டு தான் இருக்கின்றன. கயர்லாஞ்சிகளும், திண்ணியமும் சரித்திர காலங்களில் செவியுற்றவை அல்ல. இப்படி ஒன்றல்ல, ஓராயிரம் எடுத்துக் காட்டுகளை கூற முடியும். எனவே யாராலும் அது அந்தக் காலம் என்று கூற முடியாது.

 

அதுபோலவே நான் என்ன செய்ய முடியும், நான் சாதி பார்ப்பதில்லை என்று யாராலும் தப்பிக்கவும் முடியாது.  “முடிதிருத்தவும், துணி வெளுக்கவும், மலம் அள்ளவும், சாக்கடை சுத்தம் செய்யவும், செத்தமாடு தூக்கவும், செருப்புத் தைக்கவும், பிணம் எரிக்கவும் விதிக்கப்பட்ட சாதிகளால் ஆதயம் அடையாதவன் யாராவது இந்த சமுதாயத்தில் இருக்க முடியுமா? தீண்டத்தக்க இந்துவோ, முஸ்லீமோ, கிருஸ்தவனோ .. .. .. யாராக இருந்தாலும் இந்த மக்களின் உழைப்பினால் நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ அன்றடம்பயன் அடையத்தன் செய்கிறான். அவ்வாறு பயனடைகின்ற ஒருவன் தீண்டாமைக் கொடுமையைக் கண்டு கொள்ளாமலிருக்க உரிமை உண்டா? என்பது தன் கேள்வி.

 

சமூகம் இயங்குவதற்கும் உயிர் வாழ்வதற்குமே மிகவும் அவசியமான இந்தப் பணிகளைச் செய்கின்ற காரணத்தினாலேயே அவர்கள் சாதி ரீதியாக இழிவுபடுத்தப்படுகிறார்கள். இது அவர்கள் விரும்பி ஏற்றுக் கொண்ட தொழில் அல்ல; அவர்கள் மீது திணிக்கப்பட்ட தொழில். இதைச் செய்ய மறுக்கும் போது அவர்கள் கொடுமைப்படுத்தப் படுகிறார்கள்.கொலை செய்யப் படுகிறார்கள்.

 

பசி வந்திடப் பத்தும் பறந்து போகும் என்பார்கள். பத்தென்ன பதினொன்று பறந்தாலும் மற்ற சாதிக்காரன் யாரும் மலம் அள்ளவோ பிணம் எரிக்கவோ போவதில்லை. திருடுவான் மாமா வேலை பார்ப்பான் – ஆனால் இந்தச் செயல்களைச் செய்வதற்கு மட்டும் எவனும் முன்வர மாட்டான்.

 

எனக்கு விருப்பமில்லாத செயலைச் செய்ய மறுப்பது என்னுடைய ஜனநாயக உரிமை என்று கூறுவான். ஆனால் இதே ஜனநாயக உரிமை தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கும், சேவை சாதிகளைச் சேர்ந்த மக்களுக்கும் இருக்கிறதா? தப்படிப்பதும், பிணம் எரிப்பதும், முடி திருத்துவதும் என் வேலை அல்ல என்று சொல்லிவிட்டு அவர்கள் கிராமத்தில் இருக்க முடியுமா?

 

எனவே தான் சொல்கிறோம், தென் மாவட்டங்களிலோ, அல்லது நாட்டின் எந்த மூலையிலோ தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை சாதி ஆதிக்க வெறியர்கள் ஒடுக்குகிறார்கள் என்று சொன்னால், சாதி ஆதிக்கத்தால் பயனடையும் அனைவரின் சார்பாகவும் தான் அவர்கள் அதைச் செய்கிறார்கள். தாழ்த்தப்பட்டோர் அல்லாத, தீண்டத்தக்க சாதியினர் தீண்டாமைக் கொடுமைகளுக்காக குரல் கொடுப்பதென்பது, ஏதோ அவர்கள் மனமிரங்கி, பெரியமனது பண்ணிச் செய்யும் தயாள நடவடிக்கை அல்ல. இது அவர்களுடைய கடமை” (மேற்கோளிட்ட பகுதி சாதி தீண்டாமை ஒழிப்பு: என்ன செய்யப்போகிறீர்கள்? எனும் வெளியீட்டிலிருந்து எடுத்தாளப்பட்டிருக்கிறது.)

 

ஆக இரக்கச் செயலோ, தயாள நடவடிக்கையாகவோ இல்லாத, தங்கள் சொந்தக் கடமையாக கொண்டு செயலாற்ற வேண்டிய தேவை தற்போது மக்கள் முன் நிற்கிறது. ஆதிக்க சாதிச் சங்கங்கள் என்பது, சுயசாதி பலன்களைப் பெறுவதற்கு மட்டுமோ, ஓட்டுப் பொறுக்க மட்டுமோ தோன்றியவைகள் அல்ல. சராம்சத்தில் அவை ஒருபகுதி மக்களை அடக்கி ஒடுக்கும் தங்களின் செயலை உரிமையாக கோரி நிற்பவை. அப்படியான ஆதிக்க சாதிச் சங்கங்களை ஒருங்கிணைக்கிறேன் என்று கூறுவது; ஒடுக்கப்பட்ட் மக்களை மேலும் ஒடுக்கி ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்த நிலையை மீளக் கொண்டுவரும் வஞ்சகம். இதை முளையிலேயே கிள்ளி எறிய வேண்டியது மக்களாக இருக்க எண்ணும் ஒவ்வொருவரின் கடமையாகும்.

 

இதை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பிரதிநிதிகள் என்று தங்களைக் கூறிக் கொள்ளும் பல்வேறு தலித்திய அமைப்புகள் தனித்தனியாகவோ ஒருங்கிணைந்தோ செய்து விட முடியுமா? இங்கிருக்கும் அனைத்து தலித்திய கட்சிகளும் ஓட்டுக் கட்சிகளாகவும், தேர்தலுக்குத் தேர்தல் கூட்டணி மாறி ஓட்டுப் பொறுக்கி அதனால் நாடாளுமன்ற, சட்டமன்ற உறுப்பினர்களைப் பெற்று கொள்ளையடிக்கவும் தான் செயல்படுகின்றனவேயன்றி ஒடுக்கப்படுவதினின்று விடுதலை பெறுவதற்காக அல்ல. மட்டுமல்லாது, தலித்துகளாகவோ, சாதிகளாகவோ, மதமாகவோ அடையாள அரசியல் செய்யும் போது ஒடுக்குமுறையை எதிர்கொண்டு நிற்கும் வீரியத்தை இழந்து விடுகின்றன. வர்க்க அடிப்படையில் ஒன்றிணைந்து நிற்கும் போது மட்டுமே ஆதிக்க சாதிகளை எதிர்த்து ஒடுக்கப்படுவதிலிருந்து விடுதலையும், மெய்யான பொருளில் மக்களாட்சியையையும் அடைய முடியும்.

மின்னூலாக(PDF) தரவிறக்க‌

6 பதில்கள்

  1. Please consider

  2. //இங்கிருக்கும் அனைத்து தலித்திய கட்சிகளும் ஓட்டுக் கட்சிகளாகவும், தேர்தலுக்குத் தேர்தல் கூட்டணி மாறி ஓட்டுப் பொறுக்கி அதனால் நாடாளுமன்ற, சட்டமன்ற உறுப்பினர்களைப் பெற்று கொள்ளையடிக்கவும் தான் செயல்படுகின்றனவேயன்றி ஒடுக்கப்படுவதினின்று விடுதலை பெறுவதற்காக அல்ல. மட்டுமல்லாது, தலித்துகளாகவோ, சாதிகளாகவோ, மதமாகவோ அடையாள அரசியல் செய்யும் போது ஒடுக்குமுறையை எதிர்கொண்டு நிற்கும் வீரியத்தை இழந்து விடுகின்றன//
    மிகவும் சரி

    //வர்க்க அடிப்படையில் ஒன்றிணைந்து நிற்கும் போது மட்டுமே ஆதிக்க சாதிகளை எதிர்த்து ஒடுக்கப்படுவதிலிருந்து விடுதலையும், மெய்யான பொருளில் மக்களாட்சியையையும் அடைய முடியும்.//
    வர்க்க அடிப்படை என்பதை விட மனிததத்தின் அடிப்படையில் ஒன்றிணைவதே பல பிரச்சனைகளுக்கு தீர்வை தரும் என்பதே எனது நிலைப்பாடு.

  3. மிக அநியாயமான ஒரு சமுக பிரச்சனை குறித்து அனைவரின் கவனத்திற்கு பதிவு செய்தது மிக நல்ல காரியம். தங்களை மிகவும் பாராட்டுகிறேன். இந்தபடம்தான் என்னை செங்கொடி படிக்கலாம் என் ஆசைப்படுத்தியது.தயது செய்துமுதல்வர் அலுவலக கவனத்திற்கு இதை தாங்கள் அனுப்பி பாருங்கள்.

  4. சுவாமி விவேகானந்தரின் 150வது பிறந்த நாள் கொண்டாடப்படும் வேளையில் அனைவருக்கும் சுவாமிஜியின் வாழ்ககையும் வாக்கும் எடுத்துச் சொல்லப்பட வேண்டும். அந்தந்த வட்டாரங்களில் மனித உரிமையையும், கடமையையும் எடுத்துச் சொல்லி பிற சாதி மக்களை திருத்த சரியான அமைப்புகள் இன்னும் உருவாகவில்லை என்பது வேதனையானது. நாராயணகுரு இது போன்ற பிரச்சனைகளை எதிர்கொண்டு நல்ல தீர்வு கண்டவர். அவரைப்பற்றியும் மக்களுக்கு தெரியவில்லை.
    சினிமா நடிகர்கள் வடிவேலுவைப்பற்றி ………..கவுண்டமணியைப்பற்றி …………………… மக்கள் நிறையவே அறிவார்கள்.பரிதாபம். ஸ்ரீநாராயணகுரு பற்றி செங்கொடியில் எழுதலாமே !

  5. ஆரியருக்கும் திராவிடருக்குமுள்ள பத்து வித்தியாசங்களை அடிப்பிறழாமல் எழுதுக :

    1. பொன்னிற மேனி, கருத்த ஒடம்பு
    2. கூரிய நாசி, சப்ப மூக்கு
    3. செவ்விதழ்கள், தடித்த ஒதடு
    4. தாமரை விழிகள், ஆந்தை முழி
    5. அகன்ற நெற்றி, குறுகிய மண்டை
    6. மென்மையான கேசம், சுருண்ட முடி
    7. பரந்து விரிந்த தோள்கள், சூம்பிப்போன நெஞ்சு
    8. உருண்டு திரண்ட மார்பு, காஞ்சி போன காம்பு
    9. அறிவுக் கூர்மை, ஆட்டு மூளை
    10. கோபுரக் கும்பம், வத்தல் கும்பி
    11. “சந்ரோதயம் ஒரு பெண்ணானதோ, செந்தாமரை இரு கண்ணானதோ”
    “கட்டப்புள்ள குட்டப்புள்ள கருகமணி போட்ட புள்ள”

  6. ஜாதிக்கொடுமையிலிருந்து வெளியேற, தலித் மக்கள் ஒட்டுமொத்தமாக ஹிந்து மதத்தை துறந்து இஸ்லாத்தை ஏற்க வேண்டும். ஒவ்வொரு தலித்தும் அப்துல்லாஹ், ஆமினா ஆக வேண்டும். தலித் கிராமங்கள் அனைத்தும் முஹம்மது பட்டினங்களாகவும், இந்தியா இஸ்லாமிஸ்தானாகவும் மாற வேண்டும்.

    “கஜினி முகமது தமிழ்நாட்டின் பாதுஷா ஆக வேண்டும்
    தமிழ்நாடு குட்டி பாக்கிஸ்தானாக வேண்டும்
    சங்கராச்சாரி பள்ளிவாசலில் மோதினாராக வேண்டும்
    பாரதமாதா மும்தாஜ் பேகமாகி ஹஜ்ஜுக்கு செல்ல வேண்டும்
    பேரரசர் அவரங்கசீப் செங்கோட்டையில் குத்பா ஓத வேண்டும்” என்பதுதான் ஒவ்வொரு முசல்மானின் கனவு.

    இது தவிர, கிட்டத்தட்ட 2 கோடி காபிர்கள் பாரதமாதாவை அம்போவென நடுத்தெருவில் விட்டுவிட்டு அரேபியாவிலும் மலேசியாவிலும் முஸ்லிம்களின் அடிமையாக வேலை செய்து பிழைக்கிறார்கள். முசல்மானின் பிரியாணியை ருசி கண்டபின் எந்த காபிரும் இந்தியாவுக்கு திரும்பி செல்ல விரும்புவதில்லை. இவர்களனைவரும், ஒரு கட்டத்தில் இஸ்லாத்துக்கு வந்துவிடுவர். வேறு வழி?

    காபிரும் முசல்மானும் சேர்ந்து வாழவே முடியாது. ஒரு நாள் இல்லை ஒரு நாள், ஒரு இறுதி பிரிவினை நடந்தே தீரும். இன்ஷா அல்லாஹ், இன்னொரு பாக்கிஸ்தான் உருவாகும். அது ஏன் இப்பொழுது நடக்கக் கூடாது?

உங்கள் கருத்தின் மூலம் என்னை மேம்படுத்துங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: